Πικρούτσικα πικρούτσικα

by Θάνος Κάππας

Μου είχε δείξει το σπίτι της "εκείνο το διώροφο στη γωνία". Ώστε να την αφήνω σε απόσταση ασφαλείας. "Φύγε τώρα, να μη σε δουν" έλεγε κάθε φορά, κι έβαζε στην παλάμη μου έναν διπλωμένο φάκελο - το γράμμα της ημέρας. Διάβαζα τις επιστολές της στην επιστροφή, σταματώντας κάτω απο τα φώτα του δήμου. Έγραφε μεγάλα συνειρμικά κομμάτια που με υπέβαλλαν. Αν τύχαινε μάλιστα να περάσουν παρέες αγοριών που συζητούσαν για ποδόσφαιρα και τέτοια, είχα τη γεύση μιας αιφνίδιας ευτυχίας: το προνόμιο της σχέσης. Τα μελαγχολικά της γράμματα, όπως και τα φιλιά της, μου θύμιζαν προπολεμικά τραγούδια. Φιλιόμασταν κάπως επίμονα, χωρίς διακοπή, για πολλή ώρα· το σάλιο της άφηνε στο τέλος μια μυρωδιά που την ανακαλούσα αργότερα σαν ένα είδος ερωτικής θλίψης. Μαζί της μεγάλωνα αστραπιαία.

Είκοσι μικρά πεζά για τον τρόπο που η μνήμη επινοεί τη βιογραφία του συναισθήματος. Και άλλα είκοσι πεζά για τη σύγκρουση αυτού του συναισθήματος με μια καθημερινότητα τραγική και φαρσική ταυτόχρονα.

136 pages, Paperback

First published March 1, 2015

Reviews

[Thomas · Rating 4 out of 5]

Μια υπέροχη, σύντομη, αλλά πυκνογραμμένη, συλλογή αφηγημάτων, από αυτές που πραγματικά χαίρομαι να απολαμβάνω, έχει παραμείνει δίπλα μου και μου φωνάζει συνέχεια να την ξεφυλλίζω.

Περισσότερα για το βιβλίο στο blog μου εδώ.

[Crazytourists_books · Rating 3 out of 5]

Ωραία γλώσσα, καλογραμμένες ιστορίες, ανοίγουν μια χαραμάδα στις σκέψεις και τις αναμνήσεις του συγγραφέα.
Μπόλικη αναπόληση και μελαγχολία αλλά τα αφηγήματα ήταν αρκετά κατακερματισμένα για να αφήσουν τη μελαγχολία να μας πνίξει.

[somuchreading · Rating 3 out of 5]

κανονικά αυτό είναι ένα βιβλίο που δε θα μου άρεσε, μιας και το στυλ και το ύφος γραφής δεν είναι του γούστου μου, χωρίς όμως να είναι κακογραμμένο ή μη ενδιαφέρον

όμως συμβαίνει το εξής: κάποια κομμάτια του είναι πραγματικά *καλά*, σου μεταδίδουν με αποτελεσματικότατο τρόπο τις εμπειρίες και τη νοσταλγία του συγγραφέα τους και μένουν για αρκετή ώρα στο μυαλό. το 3* προς τα 3.5*/5 το κέρδισε με το σπαθί του

[Konstantinos · Rating 4 out of 5]

..αφηγήματα μνήμης τα περισσότερα..η πλειοψηφία των οποίων διακατέχεται από ένα συναίσθημα χαρμολύπης.. που διακόπτεται πότε πότε από κάποια ιστορία με πινελιές χιούμορ..

αγαπημένη φράση - ..Μου γίνεται σαφές με κάθε τρόπο:δεν ξέρουμε πως να κόψουμε δρόμο προς τον άλλον [η ευεργεσία του κόσμου]

[Living_by_the_book · Rating 4 out of 5]

4.5

[Stella · Rating 3 out of 5]

Μικρές ιστορίες που ο συγγραφέας ανασύρει απο τις αναμνήσεις του. Το αξιοσημείωτο είναι οτι τις διηγείται μεσα απο ενα πρίσμα γλυκόπικρης νοσταλγίας και μαζί με καθε ιστορία μάς μεταφέρει με μοναδικό τρόπο την ατμόσφαιρα και τα συναισθήματά που τη συνοδεύουν. Ωστόσο απόλαυσα το αλλο του βιβλιο "Πώς πάνε τα πράγματα" περισσότερο.

[Παναγιώτης Κατσανάκης · Rating 4 out of 5]

Χιούμορ, λεπτή ειρωνεία, αισθαντική γραφή, που εισχωρεί στις σχισμές της ζωής. Φιλοσοφικη διάθεση που δε βαραίνει, που αφηνει ένα τσίμπημα. Το παρελθον χωρίς περιττές εξιδανικευσεις.Πέρασα ωραία μαζί του.

[Pepi Nikolopoulou · Rating 4 out of 5]

Μικρά πεζά διηγήματα, καλογραμμένα. Προσωπική αφήγηση και φιλοσοφική διάθεση σε κάποια.

[Effie · Rating 2 out of 5]

2.5