Weet dat ik geboren ben in 1964 en sinds mijn prille jeugd fan ben van Status Quo. Dat verklaart dan ook onmiddellijk dat een boek waarin in de eerste 30 bladzijden niet één keer, maar zelfs twee keer, en dan meer expliciet naar het fantastische "Roll Over Lay Down", verwezen wordt, niet anders kan dan mijn hart veroveren en een streepje voor krijgen bij de eindbeoordeling.
Dat gezegd zijnde, blijkt Vicky & John, die ik na het lezen van de review van Paul Smeyers gekocht en gelezen heb, een fantastisch leuk boek!
Het familierelaas van de familie Boonen speelt zich deels af in de jaren 70 waar Vicky en John elkaar leren kennen en nu, waar ze een gezin vormen met 4 volwassen kinderen. Vooral de jaren 70 zijn vreselijk herkenbaar, het jeugdhuis, de nachtelijke escapades, het stiekem roken, drinken en vrijen, het machogedrag, de vele muzikale verwijzingen. Ook de taal is heerlijk om lezen, geen schoon Nederlands, maar echte spreektaal, zoals de normale mens thuis en met vrienden spreekt. Ik had de uitdrukking ""vriendschap" zoals in "Hang niet de onnozelaar uit, vriendschap." al in eeuwen niet meer gehoord! Heerlijk! Hier slechts 1 minpuntje, het gebrek aan aanhalingstekens bij gesprekken vergt zeker in het begin wat moeite bij het lezen en zorgt soms voor verwarring.
Ik heb meegeleefd met Tommy en Jack, gevloekt op Jonas en Lilly, getreurd om Carl en Sammy, gegniffeld en gelachen om alle zottigheden, maar bovenal, me verbonden gevoeld met Vicky en John en hen en hun soms moeilijke keuzes en beslissingen over de jaren heen begrepen.
Ik heb met andere woorden van meer dan elke letter genoten en me eventjes weer tiener gevoeld! Bedankt Louis van Dievel voor het schrijven en Paul voor het aanbevelen!