Naar aanleiding van de nominatie van de Dioraphteprijs heb ik dit boek gelezen. In mijn ogen een zeer onbegrijpelijke nominatie. Het boek gaat over een vrouw die eigenlijk wordt gestalkt door een man, maar daar zo passief mee omgaat. Ik wilde het hele boek door dat er nu eindelijk iets zou gebeuren, maar dat was niet. Ook niet in haar gevoel. Dan heb je nog de bijzondere moeder-dochterrelatie die ook heel interessant had kunnen zijn, maar nu als een gekke tweede verhaallijn leest. In de epiloog wordt gepoogd die twee verhalen bij elkaar te krijgen, maar in mijn ogen is dat niet geslaagd. Jammer, maar voor mij geen geslaagd experiment.