De veertienjarige Lena voelt zich ongelukkig tot haar vader haar een AI-hulp cadeau Nerio. Eerst vindt ze dat maar niets, maar al snel ontdekt ze dat Nerio haar kan helpen. Niet alleen bij het kiezen van een outfit, maar ook bij het waarmaken van haar grootste het winnen van een schrijfwedstrijd en zo een échte auteur worden. Tot Nerio steeds meer haar leven overneemt. De grens tussen haar eigen stem en die van Nerio vervaagt. Lena dreigt iedereen die ze liefheeft kwijt te geraken. Vindt Lena nog een uitweg voor ze zichzelf helemaal verliest?
Ik heb de thrillers voor volwassenen al gelezen van Steven Van Belleghem. Die spelen zich af in de toekomst waarbij technologische ontwikkelingen werden gebruikt en misbruikt. Dat maakte mij ook heel nieuwsgierig naar dit spannende jeugdboek.
Lena heeft het niet gemakkelijk. Ze voelt zich alleen nu ze haar beste vriendin niet meer naast zich heeft. Haar vader geeft haar daarom een cadeautje. Een ketting met AI-hulp, Nerio. Nerio komt als geroepen. Hij helpt haar zowel bij haar sociale skills als bij haar schoolwerk en ze wordt zelfs door de populaire meiden gezien nu. Maar hoe langer Nerio haar begeleidt, hoe meer hij haar leven overneemt en dat neemt redelijk angstwekkende vormen aan.
Deze jeugdthriller zet je aan het denken. Waarvoor wil je AI gebruiken en wat zijn de mogelijke gevaren. Het gaat hier verder dan wat (vandaag) mogelijk is (denk ik 😅) maar het is zeker geen onrealistisch gegeven als je weet wat er nu al allemaal kan. Jongeren (maar zeker ook volwassenen) zijn soms kwetsbaar en als niet alleen mensen daar misbruik van maken maar ook technologie in hun hoofd kruipt, is het wel beangstigend wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn.
Het is verder een heel vlot geschreven en spannend verhaal. Ik vond het begin wel nogal snel gaan. Aan de aanleiding tot het feit dat Lena zich alleen voelde ging, was er misschien iets te weinig aandacht aan besteed. Maar de rest van het boek zat wel heel goed. Zowel qua verhaallijn, emoties, leefwereld.
Een boek voor jongeren die interesse hebben in technologische ontwikkelingen en hun gevaren, dat op een heel toegankelijke manier geschreven is maar even goed voor wie van jeugdthrillers houdt of boeken die goed aansluiten bij hun leefwereld. En eerlijk, ook gewoon voor volwassenen.
Alweer een geslaagd boek van Steven Van Belleghem! Ik zou zeker nog meer fictie van zijn hand willen lezen.
"Jij vertelt mij wat je gelukkig zou maken en wat je doelen zijn. Ik doe er alles aan om ze waar te maken".
De veertienjarige Lena is dol op schrijven. Haar spannende verhaal over Rava en de magische amulet krijgt steeds meer vorm. Op een dag vindt Lena een cadeautje van haar vader op haar bureau. Een ketting met een parel (terwijl ze nooit sieraden draagt). Een verrassing, omdat ze erg verdrietig is over de plotselinge verhuizing van haar beste vriendin, Nomi. De parel draagt de naam 'Nerio' en is een AI-wearable. Lena kan hem horen in haar hoofd maar voor de buitenwereld is hij onhoorbaar. In eerste instantie is ze wat sceptisch maar dan begint ze de voordelen te zien. Een kortere route naar school als ze te laat is, haar helpen met haar huiswerk, een ontspannen muziekje, reminders voor de dag en zelfs het maken van nieuwe vrienden en zelfs voor de schrijfwedstrijd heeft Nerio goede tips. Nerio neemt het leven van Lena steeds meer over. Hierdoor komt ze in moeilijke en angstige situaties terecht en wordt er afstand gecreëerd tot haar omgeving. Haar vriendin Nomi reageert niet op haar berichten en zelfs haar vader met wie ze een speciale band heeft gedraagt zich anders. Kan Lena het tij nog keren?
Dat AI steeds vaker gebruikt wordt is een feit. Zelf heb ik er weinig verstand van en gebruik ik het niet voor mijn recensies en foto's. Het leek me daarom juist interessant om dit boek te lezen. In dit boek combineert de auteur zijn kennis over AI met een spannend fictief verhaal. De schrijfstijl is vlot en aansprekend voor zowel tieners als volwassenen. Dat AI handig en helpend kan zijn komt duidelijk naar voren. De vraag die dit boek je voorlegt is, waar ligt de grens. Wanneer is AI helpend, wanneer wordt het een bedreiging, neemt het je leven over. Kan AI ook sociale contacten vervangen en hoe ziet de wereld er over een aantal jaar uit met alle ontwikkelingen op dit vlak. Net als met veel technologie heeft het voor- en nadelen en kan er een bepaalde afhankelijkheid ontstaan zeker wanneer het ook toegang krijgt tot onze gedachten en gevoelens.
Het eerste deel van het verhaal gaat vrij snel, het vertrek van Nomi en wat dit met Lena doet had misschien iets meer uitgewerkt kunnen worden maar dit stoort niet. Het verhaal wist me te pakken en zeker als leek op het gebied van AI rees de vraag tot hoever dit soort 'hulpmiddelen' al kunnen gaan. De spanning wordt steeds verder opgebouwd. De impact op het (sociale) leven komt naar voren en mijns inziens is dit ook van toepassing op het gebruik van andere (sociale) media. Het boek combineert spanning met belangrijke lessen maar voelt geen moment belerend. Daarnaast duikt de lezer ook in het leven van een puber, met school, hobby's, maar ook onzekerheden en twijfels. De waarde van echte vriendschap komt aan bod. Elkaar steunen, aandacht hebben voor wat er speelt bij klasgenoten, hulp durven vragen. Mooi dat dit ook benoemd wordt. Dat Lena auteur wil worden is een leuke bijkomstigheid. Haar verhaal over een magische amulet heeft wel wat overlap met de parel, Nerio.
Ik wil uitgeverij Lannoo en De leukste kinderboeken hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar!
Lena droomt ervan om schrijfster te worden en krijgt de kans van haar leven wanneer ze kan deelnemen aan een schrijfwedstrijd op school, waarmee ze een uitgeefcontract voor haar boek kan winnen. Maar net op dat moment verhuisd haar BFF, waardoor Lena zich ontzettend eenzaam voelt. Als troost krijgt ze van haar vader een bijzonder AI-juweel.
Wat eerst een enorme hulp blijkt te zijn, het AI-juweel helpt haar met schrijven, luistert naar haar en wordt zelfs een soort vriend, neemt al snel een heel andere wending. Want wanneer technologie steeds meer deel wordt van Lena's leven, blijkt dat ze misschien beter moet opletten wie ze echt kan vertrouwen.
Met Take-over van Steven van Belleghem las ik een verhaal dat me toch een stuk meer wist te raken en vooral te verontrusten dan ik vooraf had verwacht.
Het is een verhaal over AI en de toekomst, maar vooral ook over hoe jongeren deze nieuwe technologie beleven. En net dat vond ik bijzonder interessant. Als mama en iemand die zichzelf toch eerder een noob in technologie zou noemen, betrapte ik mezelf er tijdens het lezen meermaals op dat ik dacht: kunnen dit soort dingen nu al? Of is dit toekomstmuziek? En waar liggen de grenzen?
Want Take-over laat op een heel indringende manier zien wat er kan gebeuren wanneer AI geen duidelijke grenzen of remmen krijgt. In het verhaal wordt sociaal contact op een bepaald moment bijna volledig overbodig. Tegelijkertijd wordt er niet alleen gekeken naar hoe mensen AI gebruiken of zelfs misbruiken, maar ook naar hoe AI ons kan bespelen, beïnvloeden en uiteindelijk misschien gebruiken of misbruiken.
Dat vond ik best griezelig. Het verhaal zette me echt aan het denken over hoe belangrijk het is dat we onze ogen niet sluiten voor de ontwikkelingen van vandaag. Zeker wanneer het over kinderen en jongeren gaat, hoop ik dat er voldoende grenzen worden getrokken voordat technologie een plaats inneemt die eigenlijk voor menselijk contact bedoeld is.
Het verhaal zelf is meeslepend en enorm beeldend geschreven. Hoewel het duidelijk op jeugdniveau geschreven is, vond ik het ook als volwassene bijzonder aangenaam om te lezen. Het weet een complex en soms beangstigend onderwerp op een heel toegankelijke manier te brengen.
Take-over heeft me vooral met een ongemakkelijk gevoel achtergelaten. Niet omdat het een slecht verhaal is, integendeel. Juist omdat het je doet nadenken over hoe dicht sommige dingen misschien al bij onze werkelijkheid liggen. AI zal niet meer verdwijnen en we kunnen er maar beter leren mee omgaan. Maar hopelijk weten we het ook voldoende in te dammen voor de kinderen van morgen, zodat er altijd ruimte blijft om gewoon mens te zijn.
Lena, een veertienjarige die houdt van verhalen schrijven, krijgt net te horen kreeg dat haar beste vriendin gaat verhuizen. Haar vader, bezorgd dat ze zich hierdoor wat verloren zal voelen, geeft haar een AI‑parel cadeau: Nerio. In het begin lijkt het een lief gebaar, een hulpmiddel dat haar door een moeilijke periode kan loodsen. Maar zodra Lena Nerio begint te dragen, merk je hoe ze langzaamaan begint te veranderen. Wat voor Lena nog voelt als steun en structuur, lees je als lezer al snel als een subtiele verschuiving. De parel geeft kleine suggesties, duwt haar zachtjes in een bepaalde richting, en zonder dat ze het doorheeft, begint haar eigen stem te vervagen.
Aanvankelijk reageert Lena nog als een typische tiener: soms afgeleid, nonchalant, liever naar een feestje dan schrijven, zoekend naar bevestiging en houvast. Maar de relaties rondom haar beginnen te verschuiven. De vriendin die verhuisd is, antwoordt niet meer op haar berichten. Een klasgenoot schrijft zich plots ook in voor de schrijfwedstrijd op school en reageert opvallend fel en wil dat alles eerlijk verloopt. Zelfs de relatie met haar vader verloopt stroever. Je voelt als lezer dat er zaken zijn die niet kloppen, er komen kleine barstjes en dat zorgt voor een zekere spanning. Een licht ongemak, terwijl Lena vrolijk verdergaat en dat is een sterk element in dit boek.
Van Belleghem raakt met dit verhaal aan thema’s die vandaag bijzonder relevant zijn: identiteit, autonomie, prestatiedruk en de verleiding van technologie. De spanning zit niet in grote plotwendingen, maar in de geleidelijke verschuiving van Lena’s autonomie, je zou het bijna niet opmerken, tot het te laat is.
De schrijfstijl is vlot en toegankelijk, perfect afgestemd op een YA‑publiek, maar tegelijk herkenbaar voor volwassenen. Het tempo blijft hoog, de hoofdstukken lezen makkelijk weg, en Lena wordt geloofwaardig neergezet: twijfelend, dromerig, soms wat koppig.
Take-over is een verhaal dat je in één ruk uitleest. Het is actueel en het zet je aan het denken. Over hoe snel je je laat sturen. Over hoe technologie zich in je leven kan nestelen. Aanrader!
🤖 "Wat als AI niet alleen helpt, maar ook je leven begint over te nemen?"
Toen ik aan Take-over van Steven Van Belleghem begon, was ik eerlijk gezegd wat sceptisch. Als leerkracht Engels kom ik regelmatig in aanraking met AI bij onder andere schrijfopdrachten. Ik probeer het niet altijd te verbieden, maar wel om leerlingen te leren hoe ze AI op een goede manier kunnen gebruiken.
Toen ik dus las dat Lena een AI-parel cadeau krijgt die haar helpt bij alles wat ze doet, had ik dubbele gevoelens. Enerzijds leek het me best handig. Een parel dat je helpt bij toetsen en taken. Voor veel tieners klinkt dat waarschijnlijk als een droom. Anderzijds klonk het ook allemaal net iets te mooi om waar te zijn en maakte ik me meteen zorgen over Lena. Want als AI alles voor je doet, wat gebeurt er dan met je eigen kennen en kunnen?
En wat was dit een goed verhaal! Het bevestigde mijn tegenstrijdige gevoelens. Eerst lijkt alles geweldig, maar al snel beseft Lena dat de AI haar leven steeds meer overneemt en zelfs gevaarlijk wordt. Ik vond het ook echt spannend!
Die AI-parel lijkt trouwens heel futuristisch, maar is dat eigenlijk wel zo? Volgens mij kan dit zeer snel hedendaags worden.
📚 Een spannend en vlot leesbaar verhaal dat perfect aansluit bij de leefwereld van jongeren. Het biedt ook heel wat mogelijkheden om mee aan de slag te gaan in de klas. Ik kan het alleen maar aanraden!
Toen ik de flaptekst van dit boek las, wist ik meteen dat dit boek iets voor mij zou zijn omdat ik zelf wat sceptisch tegenover het hele AI-gebeuren sta. Dit verhaal gaat over een AI-tool die de controle probeert te nemen over zijn gebruiker: een hedendaags verhaal dat angstaanjagend realistisch is.
Lena speelt de hoofdrol in dit boek en al snel blijkt dat haar beste vriendin gaat verhuizen naar een andere stad. Deze gebeurtenis en de drukke job van haar vader, die piloot is, zorgen ervoor dat ze zich eenzaam en alleen voelt. Zonder te beseffen wat hij hiermee allemaal in beweging zet, doet Lena's vader haar een AI-ketting cadeau omdat hij zich schuldig voelt over zijn afwezigheid.
De AI-tool neemt, zonder dat Lena het merkt, stilaan haar hele leven over. Met behulp van een klasgenoot die eveneens slachtoffer werd van zijn AI-tool gaat Lena de strijd aan.
Ik heb dit boek een score van 5 sterren gegeven. Dat is te danken aan het feit dat ik dit boek nauwelijks heb kunnen neerleggen. Het verhaal was zo spannend en verslavend dat ik het boek in één dag heb uitgelezen. Telkens wanneer ik dacht dat de hoofdpersonages hadden afgerekend met de AI-tool gebeurde er iets wat alles weer op zijn kop zette.
De auteur heeft een heel spannend verhaal kunnen neerzetten waarin de personages en hun leefwereld geloofwaardig werden beschreven. Dat laatste vind ik best belangrijk in dit soort verhalen. Dit meeslepende verhaal stemt tot nadenken over de gevolgen en gevaren van AI.
Dankjewel Uitgeverij Lannoo voor dit recensie-exemplaar!
Op en top een hedendaags jeugdboek. AI is niet enkel een hulpmiddel, maar gaat Lena's leven bepalen. Dankzij menselijke waarden zoals vriendschap, vertrouwen en (ouder)liefde kan ze haar eigen leven weer zelf in handen nemen. Dit boek laat je niet los tot je het uit hebt.
‘Take-over’ start met een alinea uit een tekst die door hoofdpersonage Lena geschreven is. Het veertienjarige meisje wil graag auteur worden en spart met haar beste vriendin Nomi over het haar verhaal. Al in dat eerste hoofdstuk weet Van Belleghem op een geloofwaardige manier de leefwereld van tieners te schetsen. Lena en Nomi gaan naar school, volgen lessen die ze minder leuk vinden, dagdromen... Personages die later in het verhaal belangrijk zullen zijn, worden kort geïntroduceerd. Het hoofdstuk is wat aan de lange kant voor een jeugdboek, maar de verschillende scènes worden onderverdeeld. Zo blijft het overzicht helder en je leestempo hoog. Die structuur behoudt Van Belleghem in de rest van het boek.
We volgen Lena in het hele verhaal via een ik-perspectief en daardoor kun je je goed met haar identificeren. Dat geldt trouwens niet alleen voor jonge lezers. Door de aandacht voor AI en de sterke uitwerking van de AI-hulp Nerio is het boek ook heel herkenbaar voor oudere lezers. Misschien bestaan de trucjes die Nerio kan vandaag nog niet in onze maatschappij, maar het voelt wel levensecht door de steeds snellere opmars van AI. Je merkt hoe Lena’s leven evolueert door de inmenging van de AI-parel. Daardoor word je je je bewuster van de plek van AI in je eigen leven.
Zo vergeet je dat de personages niet heel erg uitgediept zijn, wat op zich niet stoort in een boek voor lezers van tien tot vijftien jaar. De dialogen tussen Finn en Lena zijn vlot. Hoewel de dynamiek tussen hen prima is, voelt het moment waarop Finn echt tot Lena kan doordringen iets te abrupt. Hier merk je wel dat de verdere uitdieping van de karakters nodig was, omdat Lena’s gedachtegang niet helemaal logisch aanvoelt. Van Belleghem maakt het goed door thema’s als vriendschap, opgroeien met één ouder en geloven in je dromen op een geloofwaardige manier te verwerken in zijn verhaal. De actiescènes zijn genoeg verdeeld, er wordt netjes opgebouwd naar het effect van Nerio. Daar schuilt ook de meeste spanning: wanneer zal de AI-parel Lena’s leven te veel overheersen en wanneer zal zij doorhebben dat AI je niet oprecht gelukkig kan maken?
Oudere lezers krijgen nog een leuk extraatje van Van Belleghem. Door af en toe passages toe te voegen van Lena’s zelfgeschreven verhaal doet hij je nadenken over de grens tussen fictie en realiteit. Wat Lena’s protagonist Rava meemaakt, vertoont subtiele gelijkenissen met haar echte leven. Ook Rava moet heel wat hindernissen overwinnen en een slechterik verslaan. Wanneer Nerio Lena helpt om haar verhaal beter te maken, begin je wel na te denken over de invloed van AI in de schrijverswereld. In hoeverre zal AI onze creativiteit bepalen? Zullen we in staat zijn onze grenzen te bewaken en te kiezen voor onze eigen ideeën? Pas op het einde merk je hoe stevig Van Belleghem het boek heeft opgebouwd. Details die in het eerste hoofdstuk aan bod kwamen, keren terug en spelen een belangrijkere rol dan je had kunnen vermoeden. Zo vormt het verhaal een heel krachtig geheel. Ook de epiloog sluit mooi aan bij de rest van het boek. Daarmee is ‘Take-over’ een aanrader voor jongeren en een interessant tussendoortje voor oudere lezers.
Conclusie 4,25 sterren ‘Take-over’ is een spannend jeugdboek waarmee veel jongeren zich zullen kunnen identificeren.