Audrey Carlan sluit de Bruidsveiling-serie af met dit vierde deel waarin de nadruk ligt op de ontknoping van de verhaallijnen van Savannah, Dakota, Ruby en Faith. De vier vrouwen gingen ooit een opmerkelijke overeenkomst aan: drie jaar huwelijk met een miljonair in ruil voor drie miljoen dollar. In dit slotdeel worden de laatste obstakels uit de weg geruimd zodat de koppels eindelijk aan hun gezamenlijke toekomst kunnen beginnen.
Zoals in de eerdere delen wisselt Carlan moeiteloos tussen verschillende perspectieven, waardoor de beweegredenen en emoties van alle personages helder naar voren komen. De roman leest vlot, bevat de vertrouwde mix van romantiek, spanning en sensualiteit en laat opnieuw zien hoe toegankelijk Carlan schrijft. De personages blijven sympathiek en maken het gemakkelijk om betrokken te blijven bij hun lot.
Toch voelt dit laatste deel minder sterk dan zijn voorgangers. De oplossingen voor de problemen van de verschillende koppels lijken soms te veel afhankelijk van toevalligheden of geforceerde wendingen. Door herhalingen en uitgebreide uitweidingen ontbreekt soms het lekkere tempo uit het begin van de serie. Dat maakt dit boek zeker niet slecht. Integendeel: de nieuwsgierigheid naar de afloop van de vier liefdesverhalen bleef onverminderd groot en de onderlinge verbondenheid van de personages hield mijn aandacht echt wel vast. Maar waar de eerste delen verrasten met het origineel concept en daarop volgende sterke ontwikkelingen, mist dit slot voor mij het verwachte/gehoopte wauw-effect.
Als geheel blijft de Bruidsveiling-serie een onderhoudende sexy feelgoodreeks met een opvallend uitgangspunt dat verrassend goed werkt. Alleen voelt deze finale dus nét niet helemaal afgerond en blijven er enkele vragen onbeantwoord. Desondanks is het een lezenswaardige afsluiting van een serie die gemiddeld genomen een solide drie sterren verdient.
Leuke afsluiter van de reeks. Ook van alle koppels heb je een soort van epiloog. En ervoor natuurlijk het vervolg direct op boek 3. Je zou dus in principe de 4 boeken direct allemaal achter elkaar kunnen lezen, aangezien ze in tijd gewoon doorlopen. Je kent de koppels ook al goed en er was dus totaal geen probleem meer om te switchen tussen de verschillende koppels. Hoe het in het begin vooral vanuit de dames hun perspectief was, maakt het nu niet uit als het vanuit de man of de vrouw vertelt wordt. Soms blijft je in dezelfde scene, en zie je het eerste deel vanuit de vrouw haar perspectief en schakel je dan ineens over naar de man of omgekeerd. Wat wel erg leuk is, in functie van belangrijke gebeurtenissen.