Kiefers hand

by Dieuwertje Mertens

In Kiefers hand brengt Dieuwertje Mertens de levens van Dione, de ‘autrice’ van dit verhaal, die een affaire heeft met de Joodse kunstenaar Abraham Kiefer, en van haar grootmoeder, die er een verhouding met een voormalige ss’er op na hield, bij elkaar in een groter verhaal over liefde, overspel, religie, kunst en schrijverschap.

Wat beweegt deze vrouwen? Welk stempel drukken hun buitenechtelijke liefdes op hun kinderen en op de familieverhoudingen? De autrice in dit verhaal speelt meedogenloos met mensen, hun geschiedenissen en de taal.

In deze gewaagde, sprankelende roman rekt Mertens de grenzen van de verbeelding op.

352 pages, Paperback

Published May 6, 2026

Reviews

[Puck Rietveld · Rating 3 out of 5]

Ik weet niet helemaal. Ik had een ander soort boek verwacht, mijn verwachtingen waren ook veel te groots, omdat de vorige roman van de auteur een van mijn favoriete boeken is. Deze twee zijn totaal verschillend en dat zou me niet teleur moeten stellen maar doet het stiekem wel.

Het eerste deel vond ik mooi en sterk, ik begreep de thematiek over overspel, vrouw-zijn en moederschap goed, en ik ben o zo dol op het woordenspel van Dieuwertje. Droog, Hollands, raak en eerlijk, rauw. Net als in haar boek Moeders.Heiligen voelde ik me op veel manieren gezien. Echter volgde ik het niet meer vanaf het tweede deel en raakte ik de draad kwijt en verloor interesse: veel namen en familiebanden, en niemand boeide me echt, waardoor ik steeds vergat wie-wie was.

Op het einde leefde ik weer even op toen het weer bij overspel en vrouwbeelden kwam, totdat de oorlog en de jodenvervolgingen erbij betrokken werden. Ik begrijp de connectie totaal niet, dat ligt misschien aan mij?

Ik vond de vrouwen boeiend, de mannen interesseerden me geen reet, misschien dat het daar op neer is gekomen haha

[Booksieman · Rating 5 out of 5]

Het lijkt erop dat dit boek is ingedeeld in drie vertellingen. Alle drie zijn ze op de een of andere manier met elkaar verweven.

In de eerste vertelling volgen we een vrouw die een affaire begint met Abraham Kiefer, een slimme man die vooral veel macht en rijkdom lijkt uit te stralen maar weinig over heeft voor zijn nieuwe liefde.

In de tweede was het me wat onduidelijk, maar daar volgen we Johanna die in de derde vertelling terugkeert.

In de derde vertelling is ze dood en lijkt haar ziel rond te dwalen. Die ziel stelt vragen bij de dood en gaat in gesprek met een SS'er.

Ook al was het niet altijd duidelijk, het boek stuwde me voort. De schrijfstijl is heel mooi en zou ik zelfs poëtisch durven noemen. Er zijn heel veel maatschappelijk relevante zinnen waar ik niet altijd de woorden voor lijk te vinden.

Dit boek verdient meer aandacht vind ik zelf. Het is vernieuwend en goed geschreven. De manier waarop het verteld wordt is gewaagd en uitdagend, wat wil zeggen dat je als lezer wel moeite moet doen. Uiteindelijk word je hier mooi voor beloond met een voldaan gevoel.

[Bert · Rating 4 out of 5]

Mannen gaan vrijuit. Een geweten hebben ze niet. Een bijzondere insteek voor een boek over overspel. Nog meer bijzonder voor een boek over de massavernietiging tijdens de tweede wereldoorlog. Want dat probeert Mertens in dit boek met elkaar te verbinden. Geen idee of je hier verzoenen kan gebruiken. Ik weet niet of ik van het overspel-luik heb genoten. Nu ja, vreemdgaan lijkt haast heel vanzelfsprekend. En tegelijk ook de grootste zonde. En de oorlogsgruwel, het duurde even voor ik het kon passen in het geheel. Het was de kunst en de literatuur waar ik van genoot, de vele verwijzingen, het meeglijden in het taalspel. Het voortdurend heen en weer bewegen tussen de blik van het personage, haar geweten als alter ego en je eigen blik, terwijl je steeds nog iemand over je schouder mee voelt kijken, de auteur misschien? je eigen geweten? een god?

[Schelley · Rating 3 out of 5]

Dieuwertje Mertens is schrijver, literatuurcriticus en moderator. In Kiefers hand laat ze zien dat ze niet bang is om lastige thema’s aan te pakken en daarbij volop te spelen met vorm en taal.

In Kiefers hand volgen we Dione, een schrijfster die zich laat meeslepen in een affaire met de Joodse kunstenaar Abraham Kiefer. Terwijl ze twijfelt of ze zich aan dit avontuur moet overgeven, dringt ook het verleden zich steeds meer op. Dat verleden behoort toe aan haar grootmoeder, die ooit een relatie had met een voormalige SS’er. Mertens verweeft deze twee verhalen tot een roman over liefde die niet altijd logisch is, over trouw en ontrouw, over familiegeschiedenis en over de sporen die keuzes achterlaten. De vraag die boven het verhaal hangt – of bepaalde patronen van generatie op generatie worden doorgegeven – zorgt voor een interessante laag. Tegelijkertijd is dit niet alleen een verhaal over relaties, maar ook over kunst, religie en de soms grillige relatie tussen een schrijver en haar eigen personages.

De schrijfstijl van Mertens is speels en eigenzinnig. Ze trekt regelmatig de grens tussen verhaal en werkelijkheid in twijfel, waardoor je als lezer soms het gevoel hebt dat de auteur zelf met een knipoog over je schouder meekijkt. Dat maakt de roman verrassend en origineel.
Wat ik sterk vond, is hoe de verschillende tijdlijnen en thema’s met elkaar verweven worden zonder dat het geforceerd aanvoelt. Ook de combinatie van liefde, familiegeschiedenis en zelfreflectie geeft het verhaal diepgang. Wel had ik af en toe wat meer emotionele verbinding met de personages willen voelen, en de experimentele vertelvorm zal waarschijnlijk niet voor iedere lezer even toegankelijk zijn. Soms vraagt het boek net iets meer aandacht dan een gemiddelde roman.

Kiefers hand is een roman die je niet simpelweg consumeert, maar waar je even in moet gaan wonen.

[Marit · Rating 2 out of 5]

Beetje vaag.