"Φοβού τις αρμονίες, και εάν η ανάγκη είναι μεγάλη, σχεδίασε για τον εαυτό σου τρεις φορές στο άγονο έδαφος, με άμμο και αλάτι και αίμα, μια Επιθανάτια Χάρη..."
Ο Ρίτσαρντ Ραλ, κύριος του Ξίφους της Αλήθειας, αντιμετώπισε μια απειλή την οποία ούτε ο ίδιος δε θα μπορούσε να νικήσει -την ολέθρια επιδημία που έφερε μαζί του το Ματωμένο Φεγγάρι και ελευθέρωσε ο τρελός Αυτοκράτορας Τζάγκανγκ. Μόνο ταξιδεύοντας στο Ναό των Ανέμων κατάφερε να ανατρέψει τα σχέδια του Τζάγκανγκ και να σώσει όχι μόνο τη ζωή της αγαπημένης του Κάχλαν, αλλά και ολόκληρο το Νέο Κόσμο. Αλλά όταν η Κάχλαν επικαλέστηκε με τη σειρά της τις μαγικές Αρμονίες για να σώσει τον Ρίτσαρντ, ελευθέρωσε άθελά της μια μάστιγα πολύ χειρότερη απ' ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί ακόμα και ο ίδιος ο Τζάγκανγκ. Και για την Κάχλαν και τον Ρίτσαρντ δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος κόσμος από έναν κόσμο δίχως μαγεία, όπου οι Αρμονίες είναι ελεύθερες...
Terry Lee Goodkind was an American writer. He was known for the epic fantasy series The Sword of Truth as well as the contemporary suspense novel The Law of Nines (2009), which has ties to his fantasy series. The Sword of Truth series sold 25 million copies worldwide and was translated into more than 20 languages. Additionally, it was adapted into a television series called Legend of the Seeker, which premiered on November 1, 2008, and ran for two seasons, ending in May 2010. Goodkind was a proponent of Ayn Rand's philosophical approach of Objectivism, and made references to Rand's ideas and novels in his works.
Los repiques de la muerte siguen sueltos en el mundo, eliminando toda la magia de suma; únicamente la magia de resta continúa funcionando, aunque todo lo que depende de ella está siendo afectado. El emperador Jagang aprovecha la situación para extender su dominio sobre la Tierra Media. Para contrarrestarlo, Richard llega a Anderith, guiado por su instinto y con la fe puesta en que ese pueblo elija ser libre por su propia voluntad. Sin embargo, también busca un Libro de Viaje que pudo haber pertenecido a un mago antiguo y que podría contener la clave para detener los repiques. Este tomo de la saga resulta algo más pausado que los anteriores, pero aporta eventos interesantes que profundizan en los personajes secundarios y ayudan a clarificar aspectos de la trama global. Pese a su ritmo más lento, se disfruta plenamente. Goodkind continúa explorando aquí su tema recurrente: la libertad y su verdadero significado para el ser humano. Nos invita a reflexionar sobre cuánto estamos dispuestos a hacer por alcanzarla, especialmente cuando se debe elegir entre dos poderes opuestos y sus promesas. Ese libre albedrío, tanto individual como colectivo, se convierte en un elemento esencial en esta parte de la historia.
El ultimo capitulo del libro salva toda la obra, porque es genial, tiene tensión e interés, te recuerda a las cosas geniales de libros anteriores, pero todo lo demas del libro, meh, me da igual, me salté episodios completos de personajes que sabia que iban a morir y sus plots que solo complicaban las cosas, no necesitaba saber de sus vidas porque no eran importantes para nada en el gran esquema de las cosas.
3/5 🌟🌟🌟 Δεν ήταν από τα δυνατά βιβλία της σειράς. Οι δύο τόμοι είχαν μεγάλα κομμάτια που φαίνονταν "στάσιμα". Μαζί με τις συνηθισμένες επαναλήψεις - αναφορές στα προηγούμενα βιβλία. Παρόλα αυτά τα νέα πρόσωπα και η, λίγη ομολογουμένως, δράση κράτησαν κάπως το ενδιαφέρον.
Me hace gracia que a Richard siempre se la aparece la Virgen en forma de paloma al final de libro y es capaz de resolver el problema en el último segundo, eso sí, siempre llamándolo "su instinto de mago guerrero". Seh.
Aun así, la segunda parte del libro siempre es más trepidante por aquello de que es el final y las tramas empiezan a resolverse.
Lo que no he terminado de comprender ha sido el tema de los repiques... Lo de las tres gracias fatales al final no se sabe lo que es, y no sé si es porque lo explicará en otro libro o porque el autor se ha olvidado del tema (que lo dudo). Y otra cosa que no me ha gustado es que el narrador nos recuerda continuamente historias pasadas en los anteriores libros, por lo que te da la impresión de que estás leyendo un resumen de toda la saga en vez de una aventura nueva (porque encima se extiende mucho...).
Ahora a ver qué pasa en el próximo libro, porque fijo que en algún punto de la trama los protagonistas la han liado parda y en el siguiente tendrán que arreglar lo que han hecho (como les pasa siempre).
De los personajes, he echado de menos que Cara apareciese más en la trama. Es un personaje que me encanta. Y se echa de menos a Verna, que se mencionaba pero no aparecía.
En general, bastante interesante aunque me ha resultado más lioso que otros de los libros de la saga.
Bastante mejor que el anterior pero sobran personajes que no aportan practicamente nada. Utimamente da la sensacion de que Richard no es un mago, puede que el autor trate de hacerlo parecer vulnerable y que las expectativas no se ajustan a la realidad (casi incompetente). A pesar de todo el ultimo capitulo esta muy bien.
PD: La progresion de Dalton Campbell no ha estado mal pero podria aprovecharse mejor.
Este libro es la caña, es uno de los que mas me ha gustado, y es debido al personaje Dalton Campbell. Toda la historia que el autor introduce en este libro relacionada con la ciudad de Anderith viene al pelo, ya que le da aires nuevos a la historia general. Vamos por el 11.
Prekvapivo ma to bavilo. Aj keď som sa k tejto knihe dostala ako... proste ako čitateľ v knihobežníkovi. :) Náhodou. A aj keď je to niečo uprostred série, kde som netušila, čo sa deje a prečo sa deje, nebolo to nepochopiteľné. Práve naopak, pár momentov bolo naozaj zaujímavých.