Τρεις γυναίκες μεγαλώνουν σε μια Ελλάδα που αλλάζει ραγδαία. Στους ρυθμούς της στιλιστικής υπερβολής, της σαπουνόπερας, των ραδιοπειρατών, του πολιτικού φανατισμού, τρέχοντας στις αλάνες των ’80s και ’90s, μέσα από εφηβικές επαναστάσεις, τοξικές σχέσεις, κακοποιητικές συμπεριφορές, απώλειες αλλά και στιγμές αναπάντεχης τρυφερότητας, προσπαθούν να βρουν φωνή, ρίζες, ελπίδα και λόγους να ονειρεύονται. Κάπου ανάμεσά τους και παράλληλα μ’ αυτές κινείται κι ένας σιωπηλός παρατηρητής. Άλλοτε γιατρικό, άλλοτε ψευδαίσθηση, άλλοτε κάτι πιο βαθύ απ’ όσο χωράει ο νους. Ένα σύμβολο επιβίωσης, ελπίδας και μεταμόρφωσης. Ένα μυθιστόρημα για την παιδικότητα, τα σκιρτήματα της εφηβείας, την αντοχή, την ψυχική υγεία, τη γυναικεία φιλία και για όσα μένουν πεισματικά μέσα μας όταν όλα γύρω καταρρέουν.
Η Ελένη Κιουσέ γεννήθηκε ξημερώματα 29ης Φεβρουαρίου στην Αθήνα. Δίσεκτο έτος και δίσεκτη μέρα. Από μικρή αγαπούσε το γράψιμο – από ημερολόγια, λευκώματα, συνθήματα σε τοίχους, ραβασάκια, μέχρι εκθέσεις και άρθρα σε διάφορα σάιτ. Έχει σπουδάσει στη Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας του ΤΕΙ Αθήνας και μιλάει άπταιστα τρεις γλώσσες. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και επιμέλειας-διόρθωσης, και ασχολείται με τη δημιουργία περιεχομένου για μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στην ηλικία των σαράντα νόσησε από καρκίνο του μαστού, γεγονός που αποτέλεσε ένα επιπλέον έναυσμα για να πραγματοποιήσει το όνειρό της, να γράψει το δικό της βιβλίο.
Απολαυστικό βιβλίο, το τελείωσα σε δύο μόλις μέρες! Ένα νοσταλγικό ταξίδι που ο καθένας μας θα βρει κομμάτια να ταυτιστεί. Σκληρό, αληθινό αλλά και αστείο σε σημεία σε γεμίζει συναισθήματα. Έχω διαβάσει και το πρώτο της μυθιστόρημα και πραγματικά έχει γίνει απ' τις αγαπημένες μου Ελληνίδες συγγραφείς. Πολλά συγχαρητήρια!