What do you think?
Głos kazał mu zabić. Zbrodnie popełnione w psychozie
Uda ci się, dasz radę – szeptała Malwina, gdy Maciek zadawał matce kolejne ciosy nożem. Kochał dziewczynę, dlatego zrobił to, o co prosiła. Tylko że Malwina… nie istniała. Była głosem w jego głowie.
Jan Gołębiowski, profiler kryminalny, otwiera przed czytelnikiem ciężkie, zamykane na elektromagnes drzwi oddziałów psychiatrii sądowej. To tutaj trafiają sprawcy, których do zbrodni motywowały urojenia: demoniczne polecenia słyszane w głowie, przekonania, że ktoś wszczepił im chipy przejmujące kontrolę nad ciałem, że grozi im atak „bronią psychotroniczną” albo że ich bliscy są robotami. Autor opowiada o wielu podopiecznych takich oddziałów – w tym o Mieszku R., który w 2025 roku na kampusie Uniwersytetu Warszawskiego zabił siekierą kobietę i ranił mężczyznę.
• Jak często zdarzają się morderstwa na tle urojeniowym?
• Dlaczego tak bardzo nas przerażają?
• Jak wygląda praca śledczych i wymiaru sprawiedliwości w obliczu takich przestępstw?
• Czy sprawcę można pociągnąć do odpowiedzialności karnej?
Poznaj kulisy najgłośniejszych zbrodni popełnionych w stanie psychozy.
Jan Gołębiowski, profiler kryminalny, otwiera przed czytelnikiem ciężkie, zamykane na elektromagnes drzwi oddziałów psychiatrii sądowej. To tutaj trafiają sprawcy, których do zbrodni motywowały urojenia: demoniczne polecenia słyszane w głowie, przekonania, że ktoś wszczepił im chipy przejmujące kontrolę nad ciałem, że grozi im atak „bronią psychotroniczną” albo że ich bliscy są robotami. Autor opowiada o wielu podopiecznych takich oddziałów – w tym o Mieszku R., który w 2025 roku na kampusie Uniwersytetu Warszawskiego zabił siekierą kobietę i ranił mężczyznę.
• Jak często zdarzają się morderstwa na tle urojeniowym?
• Dlaczego tak bardzo nas przerażają?
• Jak wygląda praca śledczych i wymiaru sprawiedliwości w obliczu takich przestępstw?
• Czy sprawcę można pociągnąć do odpowiedzialności karnej?
Poznaj kulisy najgłośniejszych zbrodni popełnionych w stanie psychozy.
- GenresAudiobookNonfiction
256 pages, Paperback
First published June 3, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
June 8, 2026
2,25
strasznie chaotyczna, niczego się tak na prawdę nie dowiedziałam, na końcu mnóstwo powtórzeń tych samych informacji
"Notatki..." tego autora są o niebo lepsze
strasznie chaotyczna, niczego się tak na prawdę nie dowiedziałam, na końcu mnóstwo powtórzeń tych samych informacji
"Notatki..." tego autora są o niebo lepsze
June 9, 2026
4,5/5
bardzo mi się podobało, ciekawe, fajnie że były i historie i osobiste doświadczenie i statystyki. lekki chaos ale to nic
bardzo mi się podobało, ciekawe, fajnie że były i historie i osobiste doświadczenie i statystyki. lekki chaos ale to nic
July 13, 2026
Najnowszy reportaż spod pióra Jana Gołębiowskiego, najbardziej znanego polskiego psychologa kryminalnego i profilera, oscyluje wokół tematyki m0rdów popełnianych przez osoby niepoczytalne. Autor po raz kolejny przedstawia nam kulisy swojej pracy przytaczając konkretne dane, liczby i przykłady z areny kryminalistycznej. Niesamowitym jest to, jak mocno wybrzmiewa tu fakt o cienkiej linii dzielącej normę od zaburzenia. Zostajemy przeprowadzeni przez niezwykle interesujący wykład na temat poczytalności, jak również chorób psychicznych, ich pochodnych i prób sfingowania wszelkiego rodzaju zaburzeń. Autor porusza problematykę natury moralnej, przytaczając przykłady z pracy z osobami oskarżonymi o popełnienie czynów karalnych. Opowiada o systemie penitencjarnym, wskazuje konkretne przepisy kodeksu karnego dotyczące poczytalności i próbuje jednoznacznie opowiedzieć czytelnikowi o tym, jaka jest różnica między skazaniem na odbycie kary więziennej, a zamknięciem na oddziale psychiatrycznym po udowodnieniu niepoczytalności.
Książka Jana Gołębiowskiego została spisana surowym, reporterskim tonem i zawiera masę informacji, które zainteresują wszystkie osoby mające ciągotę do tematyki okołopsychologicznej i kryminalnej. Z pewnością odnajdziecie tu sporo ciekawostek wywodzących się nie tylko z naszej krajowej areny kryminalnej, ale również liczne odniesienia do przykładów pochodzących z zagranicy. Autor precyzyjnie nakreślił nie tylko motywacje kierujące osobami popełniającymi zbrodnie, ale również czynniki kształtujące zaburzone umysły. Sprecyzował liczne choroby psychiczne i przesłanki wskazujące na psychopatię, która często mylona jest z psychozą. Jego głównym celem jest zapobieganie stygmatyzacji osób cierpiących na zaburzenia psychiczne i uważam, iż lektura tej pozycji z pewnością przyczyni się do szerzenia świadomości w tej materii.
www.suspensebooks.pl
ig @suspense_books
Książka Jana Gołębiowskiego została spisana surowym, reporterskim tonem i zawiera masę informacji, które zainteresują wszystkie osoby mające ciągotę do tematyki okołopsychologicznej i kryminalnej. Z pewnością odnajdziecie tu sporo ciekawostek wywodzących się nie tylko z naszej krajowej areny kryminalnej, ale również liczne odniesienia do przykładów pochodzących z zagranicy. Autor precyzyjnie nakreślił nie tylko motywacje kierujące osobami popełniającymi zbrodnie, ale również czynniki kształtujące zaburzone umysły. Sprecyzował liczne choroby psychiczne i przesłanki wskazujące na psychopatię, która często mylona jest z psychozą. Jego głównym celem jest zapobieganie stygmatyzacji osób cierpiących na zaburzenia psychiczne i uważam, iż lektura tej pozycji z pewnością przyczyni się do szerzenia świadomości w tej materii.
www.suspensebooks.pl
ig @suspense_books
June 18, 2026
dobra lektura
June 26, 2026
Masa powtórzeń i chaotyczna struktura psują odbiór, ale dla wszystkich fanów true crime będzie to wartościowa i przyjemna lektura - nawet pomimo tych niedociągnięć.
July 25, 2026
2.5 dużo wiedzy ale też dużo powtórzeń definicji i cytatów, za dużo
August 15, 2026
Autor w sumie zrobił książkę o niczym. 2,5. Pisze ciekawie, ale o tych tytułowych zbrodniach prawie wcale nie wspomina.
July 16, 2026
❓ Czy sięgacie po literaturę faktu, która pokazuje prawdziwe historie kryminalne i ich psychologiczne tło?
Witajcie serdecznie!
📚 Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki znanego polskiego profilera Jana Gołębiewskiego pt. „Głos kazał mu zabić. Zbrodnie popełnione w psychozie”.
Jest to literatura faktu, która przybliża historie osób popełniających zbrodnie podczas ataków psychozy lub cierpiących na schizofrenię. Autor wyjaśnia, dlaczego niektóre z tych osób zostają uznane za niepoczytalne i zamiast odbywać karę więzienia trafiają do zamkniętych zakładów psychiatrycznych, gdzie pozostają pod stałą obserwacją specjalistów.
🧠 Jako osoba, która wcześniej nie zgłębiała tematu psychozy, znalazłam w tej książce wiele cennych informacji. Autor w przystępny sposób tłumaczy, czym jest psychoza, na czym polega schizofrenia i jak choroby psychiczne mogą wpływać na zachowanie człowieka. Pokazuje również, że osoby chore często nie mają świadomości tego, co dzieje się z ich umysłem, a ich czyny bywają konsekwencją ciężkiego zaburzenia psychicznego.
Bardzo zainteresował mnie fragment dotyczący niepoczytalności. Często, gdy słyszymy w mediach, że sprawca brutalnego morderstwa został uznany za niepoczytalnego, pojawiają się komentarze sugerujące, że „kupił sobie opinię” lub uniknął odpowiedzialności. Autor jasno wyjaśnia, że procedura stwierdzenia niepoczytalności jest bardzo skomplikowana i nie można jej po prostu „załatwić”.
⚖️ W książce jest również dużo ciekawostek oraz zagadnień prawnych i psychologicznych, z którymi wcześniej nie miałam styczności. Szczególnie zainteresował mnie art. 149 Kodeksu karnego dotyczący dzieciobójstwa. Przyznam, że wcześniej nie wiedziałam, iż polskie prawo przewiduje odrębne traktowanie sytuacji, gdy matka pozbawia życia dziecko podczas porodu lub pod wpływem jego przebiegu. Autor w przystępny sposób wyjaśnia, dlaczego w takich przypadkach przewidziany jest łagodniejszy wymiar kary oraz jakie czynniki psychologiczne i medyczne są brane pod uwagę przy ocenie takiego czynu. To jeden z wielu tematów poruszonych w książce, który skłonił mnie do refleksji i pozwolił spojrzeć na pewne kwestie z zupełnie innej perspektywy.
Książka została podzielona na dwie części. Pierwsza ma charakter bardziej teoretyczny i wyjaśnia zagadnienia związane z psychozą oraz niepoczytalnością. Druga skupia się na konkretnych sprawach kryminalnych. Znajdziemy tu opisy śledztw, analizy psychologiczne sprawców, przebieg postępowań oraz wyjaśnienia, w jaki sposób doszło do ustalenia sprawcy i oceny jego stanu psychicznego.
🔎 Podoba mi się również to, że autor nie usprawiedliwia sprawców. Nie próbuje wybielać osób, które dopuściły się zbrodni, ale pokazuje złożoność problemu i tłumaczy, jak ogromny wpływ na ich działania mogła mieć choroba psychiczna.
W książce opisano także kilka głośnych spraw z ostatnich lat, dlatego osoby interesujące się tematyką kryminalną z pewnością znajdą tu wiele interesujących wątków. Jeśli śledzicie podobne historie na bieżąco, lektura będzie dla Was jeszcze bardziej angażująca.
📖 Ogólnie bardzo polecam nie tylko tę książkę, ale również inne publikacje Jana Gołębiewskiego. Autor w ciekawy i zrozumiały sposób przybliża psychologię sprawców najcięższych przestępstw oraz motywy, którymi się kierują.
Moim zdaniem jest to pozycja obowiązkowa dla osób zainteresowanych psychologią kryminalną, tematyką true crime i literaturą faktu. Książka stoi na bardzo wysokim poziomie i zdecydowanie zasługuje na uwagę.
❤️ Polecam serdecznie!
Witajcie serdecznie!
📚 Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki znanego polskiego profilera Jana Gołębiewskiego pt. „Głos kazał mu zabić. Zbrodnie popełnione w psychozie”.
Jest to literatura faktu, która przybliża historie osób popełniających zbrodnie podczas ataków psychozy lub cierpiących na schizofrenię. Autor wyjaśnia, dlaczego niektóre z tych osób zostają uznane za niepoczytalne i zamiast odbywać karę więzienia trafiają do zamkniętych zakładów psychiatrycznych, gdzie pozostają pod stałą obserwacją specjalistów.
🧠 Jako osoba, która wcześniej nie zgłębiała tematu psychozy, znalazłam w tej książce wiele cennych informacji. Autor w przystępny sposób tłumaczy, czym jest psychoza, na czym polega schizofrenia i jak choroby psychiczne mogą wpływać na zachowanie człowieka. Pokazuje również, że osoby chore często nie mają świadomości tego, co dzieje się z ich umysłem, a ich czyny bywają konsekwencją ciężkiego zaburzenia psychicznego.
Bardzo zainteresował mnie fragment dotyczący niepoczytalności. Często, gdy słyszymy w mediach, że sprawca brutalnego morderstwa został uznany za niepoczytalnego, pojawiają się komentarze sugerujące, że „kupił sobie opinię” lub uniknął odpowiedzialności. Autor jasno wyjaśnia, że procedura stwierdzenia niepoczytalności jest bardzo skomplikowana i nie można jej po prostu „załatwić”.
⚖️ W książce jest również dużo ciekawostek oraz zagadnień prawnych i psychologicznych, z którymi wcześniej nie miałam styczności. Szczególnie zainteresował mnie art. 149 Kodeksu karnego dotyczący dzieciobójstwa. Przyznam, że wcześniej nie wiedziałam, iż polskie prawo przewiduje odrębne traktowanie sytuacji, gdy matka pozbawia życia dziecko podczas porodu lub pod wpływem jego przebiegu. Autor w przystępny sposób wyjaśnia, dlaczego w takich przypadkach przewidziany jest łagodniejszy wymiar kary oraz jakie czynniki psychologiczne i medyczne są brane pod uwagę przy ocenie takiego czynu. To jeden z wielu tematów poruszonych w książce, który skłonił mnie do refleksji i pozwolił spojrzeć na pewne kwestie z zupełnie innej perspektywy.
Książka została podzielona na dwie części. Pierwsza ma charakter bardziej teoretyczny i wyjaśnia zagadnienia związane z psychozą oraz niepoczytalnością. Druga skupia się na konkretnych sprawach kryminalnych. Znajdziemy tu opisy śledztw, analizy psychologiczne sprawców, przebieg postępowań oraz wyjaśnienia, w jaki sposób doszło do ustalenia sprawcy i oceny jego stanu psychicznego.
🔎 Podoba mi się również to, że autor nie usprawiedliwia sprawców. Nie próbuje wybielać osób, które dopuściły się zbrodni, ale pokazuje złożoność problemu i tłumaczy, jak ogromny wpływ na ich działania mogła mieć choroba psychiczna.
W książce opisano także kilka głośnych spraw z ostatnich lat, dlatego osoby interesujące się tematyką kryminalną z pewnością znajdą tu wiele interesujących wątków. Jeśli śledzicie podobne historie na bieżąco, lektura będzie dla Was jeszcze bardziej angażująca.
📖 Ogólnie bardzo polecam nie tylko tę książkę, ale również inne publikacje Jana Gołębiewskiego. Autor w ciekawy i zrozumiały sposób przybliża psychologię sprawców najcięższych przestępstw oraz motywy, którymi się kierują.
Moim zdaniem jest to pozycja obowiązkowa dla osób zainteresowanych psychologią kryminalną, tematyką true crime i literaturą faktu. Książka stoi na bardzo wysokim poziomie i zdecydowanie zasługuje na uwagę.
❤️ Polecam serdecznie!
June 9, 2026
3.5⭐
❗TW: opisy zabójstw
Teoretyczna wiedza na temat zbrodni popełnionych w psychozie połączona ze szczegółowymi analizami (opiniami) psychologicznymi kilku przypadków
Temat psychozy jest dla mnie ciekawy głównie ze względu na to, że mózg traktuje coś, co nie istnieje jako coś rzeczywistego. A wiadomo, że tego, co podaje nam mózg nie podważamy (kto myśli na co dzień o tym, że kolory to tylko subiektywne wrażenie i nie istnieją fizycznie?). Byłam tej książki bardzo ciekawa.
Należy pamiętać, że przestępstwa popełniane w psychozie są rzadkie, a psychoza (w tym ta w schizofrenii) wbrew przekonaniom wielu ludzi nie sprawia, że człowiek staje się niebezpieczny, chyba że dla siebie. Tym samym przedstawione w książce przypadki to NIELICZNE WYJĄTKI.
Pierwsza połowa skupiała się na przybliżeniu czym psychoza jest, objawów, statystyk, pacjentów. Ja już coś wiedziałam, więc aż tak bardzo nie byłam zainteresowana. Druga połowa była analizami (opiniami) psychologicznymi przypadków i zainteresowała mnie bardziej ze względu na mój kierunek studiów. Każdy przypadek zabójstwa był opisany, a następnie stworzony został portret psychologiczny potencjalnego sprawcy. I tu warto zaznaczyć, że osoby nieprzyzwyczajone do formy takich dokumentów mogą się nudzić, bo informacje się powtarzają, można odnieść wrażenie czytania w kółko tego samego.
Książki słuchałam w audio i po skończeniu pierwszej części poczułam spory zawód, że to tyle. Nie wiem, czy to problem audio, ale mam wrażenie, że jak na tak obszerny temat książka była zbyt krótka. Teraz widzę, że moja opinia też, ale ciężko cokolwiek więcej napisać. To będzie dobra książka dla osób, które nic nie wiedzą albo mają podstawową wiedzę na temat psychozy; dla osób zainteresowanych tym, jak wygląda tworzenie portretu nieznanego sprawcy i dla osób, które interesuje to, dlaczego chorzy popełniają przestępstwa. Czyli spełnia swoje zadanie. Osoby, które mają większą wiedzę raczej nic z niej nie wyciągną.
❗TW: opisy zabójstw
Teoretyczna wiedza na temat zbrodni popełnionych w psychozie połączona ze szczegółowymi analizami (opiniami) psychologicznymi kilku przypadków
Temat psychozy jest dla mnie ciekawy głównie ze względu na to, że mózg traktuje coś, co nie istnieje jako coś rzeczywistego. A wiadomo, że tego, co podaje nam mózg nie podważamy (kto myśli na co dzień o tym, że kolory to tylko subiektywne wrażenie i nie istnieją fizycznie?). Byłam tej książki bardzo ciekawa.
Należy pamiętać, że przestępstwa popełniane w psychozie są rzadkie, a psychoza (w tym ta w schizofrenii) wbrew przekonaniom wielu ludzi nie sprawia, że człowiek staje się niebezpieczny, chyba że dla siebie. Tym samym przedstawione w książce przypadki to NIELICZNE WYJĄTKI.
Pierwsza połowa skupiała się na przybliżeniu czym psychoza jest, objawów, statystyk, pacjentów. Ja już coś wiedziałam, więc aż tak bardzo nie byłam zainteresowana. Druga połowa była analizami (opiniami) psychologicznymi przypadków i zainteresowała mnie bardziej ze względu na mój kierunek studiów. Każdy przypadek zabójstwa był opisany, a następnie stworzony został portret psychologiczny potencjalnego sprawcy. I tu warto zaznaczyć, że osoby nieprzyzwyczajone do formy takich dokumentów mogą się nudzić, bo informacje się powtarzają, można odnieść wrażenie czytania w kółko tego samego.
Książki słuchałam w audio i po skończeniu pierwszej części poczułam spory zawód, że to tyle. Nie wiem, czy to problem audio, ale mam wrażenie, że jak na tak obszerny temat książka była zbyt krótka. Teraz widzę, że moja opinia też, ale ciężko cokolwiek więcej napisać. To będzie dobra książka dla osób, które nic nie wiedzą albo mają podstawową wiedzę na temat psychozy; dla osób zainteresowanych tym, jak wygląda tworzenie portretu nieznanego sprawcy i dla osób, które interesuje to, dlaczego chorzy popełniają przestępstwa. Czyli spełnia swoje zadanie. Osoby, które mają większą wiedzę raczej nic z niej nie wyciągną.
June 15, 2026
Ciężko nie odnieść wrażenia, że osoby zajmujące się redagowaniem tekstu zrobiły to na kolanie. W teorii mamy podzielone segmenty, co na początku uznałam za duży plus, bo jednak lubię, gdy w takich książkach wszystko jest uporządkowane, szczególnie że wchodzimy tutaj w analizę postaci. Problem polega na tym, że w jednym rozdziale mamy analizę jednej ze zbrodni, po czym nagle, bez żadnego powodu, dostajemy opis tego, jak wygląda zamknięty oddział psychiatryczny. Mamy również rozdział -„zakończenie”. Autor podsumowuje tam swoje przemyślenia, co jest oczywiście zgodne z tytułem, po czym nagle, z niczego i bez związku zarówno z tytułem, jak i wcześniejszą treścią, dostajemy opis kolejnej sprawy, a potem jeszcze następnej. Takich błędów jest mnóstwo. Naprawdę ciężko się to czyta. Trudno też wyciągnąć z tej książki coś wartościowego, ponieważ jest ona zlepkiem historii, które w ogóle nie zostały uporządkowane. Mam jeszcze jeden problem. Nie lubię takiego moralizatorskiego tonu, pouczania czy sugerowania czytelnikowi, jak powinien myśleć. Uważam, że każdy sam powinien ocenić, co jest słuszne. Trzeba też pamiętać, z jakimi zbrodniami mamy tutaj do czynienia, i że to, iż są to osoby chore, nie oznacza automatycznie, że jako obserwatorzy mamy odczuwać wobec nich współczucie.
June 5, 2026
Jak często informacja o uniewinnieniu mordercy z powodu choroby psychicznej wzbudziła w was złość i poczucie niesprawiedliwości?
Pobyt w szpitalu psychiatrycznym to jak turnus rehabilitacyjny prawda?
Jan Gołębiewski otwiera nam oczy! W swojej książce traktującej o zbrodniach popełnionych w psychozie, pokazuje jak bardzo koszmar zbrodni jest także koszmarem zbrodniarza.
W książce tej znajdziemy konkretne przykłady, o których było głośno owego czasu, są to fragmenty brutalne, plastyczne i zdecydowanie trudne w odbiorze. Autor analizuje je, stara się wyjaśnić mechanizmy psychiczne, które poprzedzały zbrodnie, często wskazując na to, że psychoza nie jest jak włącznik światła. Pstryk i już. Najczęściej narasta przez wiele lat, powoli wdzierając się w świadomość chorego.
W tym momencie można by postawić pytanie: czy można było temu zapobiec? Skoro pierwsze objawy (nie w każdym przypadku) zostały wcześniej zauważone, to czy profilaktycznie można kogoś odizolować?Nie można.
Prócz konkretnych przykładów zbrodni, autor serwuje nam także garść wiedzy w sposób ciekawy aczkolwiek w sposób akademicki. Nie każdemu taka forma się spodoba. Mnie bardzo zainteresował rozdział o podstawach psychopatologii, fragmenty dotyczące pracy w szpitalu psychiatrycznym, oraz samego profilowania.
W zakończeniu książki autor mówi: "Mam nadzieję, że mimo to inaczej teraz spojrzysz na nagłówki w mediach: „Bestię uznano za niepoczytalnego" i pojawiające się pod nim komentarze internautów: „kula w łeb i do piachu", wiedział jak zabić, to wiedział, co robi", „jak wziął nóż ze sobą, to był zdrowy", „znowu załatwili mu papiery chorego". Jeszcze raz przypomnę na koniec, że zdecydowana mniejszość osób chorych psychicznie jest niebezpieczna i mimo różnych dziwnych zachowań nie powinniśmy się ich obawiać. Powinniśmy za to być gotowi pomóc takiej osobie, jak każdemu innemu choremu."
Ja po tej lekturze nabrałam pokory.
Nadal czuję wściekłość na myśl o tych zbrodniach, gdy ojciec zabija swoje dzieci, syn morduje matkę, matka ma na rękach krew męża i dzieci, obcy wbija nóż w plecy by powstrzymać demona bo anioł mu dał rozkaz, lecz rozumiem więcej i za to dziękuję!
Współpraca recenzencka @wydawnictwomando
Pobyt w szpitalu psychiatrycznym to jak turnus rehabilitacyjny prawda?
Jan Gołębiewski otwiera nam oczy! W swojej książce traktującej o zbrodniach popełnionych w psychozie, pokazuje jak bardzo koszmar zbrodni jest także koszmarem zbrodniarza.
W książce tej znajdziemy konkretne przykłady, o których było głośno owego czasu, są to fragmenty brutalne, plastyczne i zdecydowanie trudne w odbiorze. Autor analizuje je, stara się wyjaśnić mechanizmy psychiczne, które poprzedzały zbrodnie, często wskazując na to, że psychoza nie jest jak włącznik światła. Pstryk i już. Najczęściej narasta przez wiele lat, powoli wdzierając się w świadomość chorego.
W tym momencie można by postawić pytanie: czy można było temu zapobiec? Skoro pierwsze objawy (nie w każdym przypadku) zostały wcześniej zauważone, to czy profilaktycznie można kogoś odizolować?Nie można.
Prócz konkretnych przykładów zbrodni, autor serwuje nam także garść wiedzy w sposób ciekawy aczkolwiek w sposób akademicki. Nie każdemu taka forma się spodoba. Mnie bardzo zainteresował rozdział o podstawach psychopatologii, fragmenty dotyczące pracy w szpitalu psychiatrycznym, oraz samego profilowania.
W zakończeniu książki autor mówi: "Mam nadzieję, że mimo to inaczej teraz spojrzysz na nagłówki w mediach: „Bestię uznano za niepoczytalnego" i pojawiające się pod nim komentarze internautów: „kula w łeb i do piachu", wiedział jak zabić, to wiedział, co robi", „jak wziął nóż ze sobą, to był zdrowy", „znowu załatwili mu papiery chorego". Jeszcze raz przypomnę na koniec, że zdecydowana mniejszość osób chorych psychicznie jest niebezpieczna i mimo różnych dziwnych zachowań nie powinniśmy się ich obawiać. Powinniśmy za to być gotowi pomóc takiej osobie, jak każdemu innemu choremu."
Ja po tej lekturze nabrałam pokory.
Nadal czuję wściekłość na myśl o tych zbrodniach, gdy ojciec zabija swoje dzieci, syn morduje matkę, matka ma na rękach krew męża i dzieci, obcy wbija nóż w plecy by powstrzymać demona bo anioł mu dał rozkaz, lecz rozumiem więcej i za to dziękuję!
Współpraca recenzencka @wydawnictwomando
September 9, 2026
Liczyłam na dogłębniejszą analizę spraw, a są one w bardzo pobieżny sposób przedstawione. Lubię też jak w tego typu książkach jest wszystko uporządkowane, a tutaj panuje zbyt duży chaos. To skakanie z treści do treści nie pomaga w zrozumieniu tematu
June 3, 2026
3.75/5
June 3, 2026
4,5
Dobry temat, mam wrażenie że rzadko poruszany
Podobał mi się styl i duuuzo ciekawych informacji
Trochę odejmuje za końcówkę bo tam masaaa powtórzeń
Dobry temat, mam wrażenie że rzadko poruszany
Podobał mi się styl i duuuzo ciekawych informacji
Trochę odejmuje za końcówkę bo tam masaaa powtórzeń
Read
July 4, 2026słaba redakcja
July 4, 2026
bardzo ciekawa, szczególny rarytas dla fanów true crime
July 6, 2026
3,5/5⭐️
Bardzo interesujący temat i dobrze ugryziony.
Bardzo interesujący temat i dobrze ugryziony.
July 17, 2026
Trochę za krótka jak na tematykę. Bardzo podobal mi się dodatek w postaci profili
July 18, 2026
Fantastyczna książka, która powinien przeczytać każdy fan true crime. Bardzo dobrze przedstawione zagadnienie niepoczytalności i chorób psychicznych przeplecione fragmentami opinii i opisów spraw.
July 18, 2026
Masa powtórzeń, chaos jakby nie było zbytniej redakcji nad książka. Ciekawe historie
August 6, 2026
Czemu te historie się powtarzają halo?!?! Temat ciekawy, ale wykonanie już niezbyt
August 31, 2026
Liczyłam na trochę co innego. Myślałam, że będą tu opisane konkretne sprawy i będą one jakoś dogłębniej analizowane.
I było bardzo dużo powtórzeń, czego nie lubię
I było bardzo dużo powtórzeń, czego nie lubię
Displaying 1 - 24 of 24 reviews