Dagboek van een cipier: Overvolle cellen, aangrijpende gesprekken en de rauwe realiteit achter slot en grendel

by Femke Brosens

Cipier Femke Brosens werkt acht uur per dag in een van de drukste gevangenissen van België. Achter de hoge muren van de Antwerpse Begijnenstraat ligt een geïsoleerde wereld waar niets vanzelfsprekend is. Ze botst er op de donkere randen van onze samenleving, maar ook op vormen van menselijkheid die daar onverwacht doorheen breken.

Hoe voelt het om in een arresthuis te werken, een plek waar mensen wachten op een oordeel dat hun leven voorgoed kan veranderen?
Wat doe je met het onbegrip van buitenstaanders die het over 'hotel gevangenis' hebben, terwijl je gedetineerden op de grond ziet slapen?
En hoe houd je als jonge vrouw stand op een overbevolkte mannenafdeling, waar verveling en uitzichtloosheid overheersen en spanningen voortdurend op de loer liggen?

Met een open blik beschrijft Femke haar eerste maanden als cipier.
Ze toont hoe dun de grens is tussen orde en chaos, tussen dader en mens, tussen wie bewaakt en wie bewaakt wordt. Tegelijk schuwt ze de pijnpunten niet: overbevolking, recidive, psychische kwetsbaarheid en de vraag wat straf vandaag nog écht betekent.

Stap mee binnen in een wereld die voor de meeste mensen achter slot en grendel blijft.

248 pages, Kindle Edition

Published May 27, 2026

Reviews

[Marijkesboekenkast · Rating 4 out of 5]

Na een succesvolle carrière in de marketingwereld besloot Femke Brosens haar leven een totaal andere richting uit te sturen. Ze wilde een beroep uitoefenen waarin ze echt iets kon betekenen voor de maatschappij, startte een studie sociologie en sinds augustus vorig jaar kan ze zich penitentiair beambte noemen. In Dagboek van een cipier neemt ze de lezer mee achter de gevangenismuren en biedt ze een unieke inkijk in een wereld waar de meesten van ons nauwelijks iets van kennen maar misschien wel nieuwsgierig naar zijn.

Ik vind het altijd bijzonder boeiend om via boeken kennis te maken met beroepen waar ik zelf weinig ervaring mee heb. Hoewel ik wel een bepaald beeld had van het werk van een cipier, besefte ik tijdens het lezen al snel dat deze job veel veelzijdiger en complexer is dan ik ooit had gedacht. Dit boek heeft me doen stilstaan bij heel wat aspecten waar ik voordien nooit over had nagedacht.

In 34 korte hoofdstukken beschrijft Femke Brosens verschillende situaties, taken en uitdagingen die ze tijdens haar werk kan tegenkomen. Zo vertelt ze onder meer over het begeleiden van gedetineerden naar de wandeling, observaties tijdens bezoekuren, celcontroles, veiligheidsprocedures en interventies bij incidenten. Het gaat niet om concrete dossiers of herkenbare personen, maar om situaties die een representatief beeld geven van haar dagelijkse werkzaamheden. Op deze manier kan je als lezer stap voor stap ontdekken hoe divers en onvoorspelbaar deze functie eigenlijk is.

Ze toont hoe gemakkelijk het is om vanop afstand te oordelen, terwijl de werkelijkheid vaak veel genuanceerder is. Ook zij had vóór haar carrièrewissel bepaalde vooroordelen, maar haar blik door haar ervaringen in de gevangenis sterk is veranderd.

Ik vond het heel frappant toen ze schreef dat ze zich binnen de gevangenismuren veiliger voelt dan daarbuiten. Dat klinkt op het eerste gezicht paradoxaal, maar haar uitleg maakte veel duidelijk. Dankzij de uitgebreide veiligheidsmaatregelen, camera's, controles en alarmknoppen weet ze dat hulp nooit ver weg is terwijl dit in de buitenwereld absoluut niet zo is. Hier word je vaak gewoon aan jouw lot overgelaten.

Dagboek van een cipier is geen spectaculair gevangenisverhaal vol sensationele onthullingen, maar wel een boeiende en menselijke inkijk in een bijzondere werkomgeving. Voor iedereen die nieuwsgierig is naar het leven achter de gevangenismuren en meer wil begrijpen van het werk van een cipier, is dit een interessante en leerrijke kennismaking.

[Lana | Libraryofabibliotaph · Rating 4 out of 5]

Toegankelijk boek dat een verfrissende inkijk biedt in het Antwerpse gevangeniswezen. Als criminoloog heb ik heel wat les gehad over de strafrechtsbedeling en penologie, maar dat is allemaal theorie natuurlijk. Door de verhalen van Femke over haar eerste maanden als cipier/penitentiair bewakingsassistent leer je een andere kant van het verhaal kennen en ontdek je heel wat nieuwe inzichten die misschien wel logisch lijken maar waar je wellicht toch niet eerder bij hebt stilgestaan. Ze zet vooral de menselijke kant in de kijker, en hoe zij alles daar ervaart en leert omgaan met een dagdagelijkse realiteit die voor veel mensen taboe is en een ver-van-hun-bed-show. De manier waarop het verhaal geschreven is nodigt ook uit om een eigen mening te vormen, die hopelijk wat genuanceerder is dan de krantenkoppen die je vaak ziet verschijnen. Ik zou dit boek dus zeker aanraden voor wie wat meer wil weten over het dagelijkse reilen en zeilen in een Belgische gevangenis, op een heel laagdrempelige en toegankelijke manier uitgelegd. Iemand die al wat meer vertrouwd is met de materie blijft misschien wat op diens honger zitten, maar toch nodigt dit boek enorm uit. Nu ben ik nog extra benieuwd naar het gevangenisbezoek dat in de loop van de maand juli in mijn agenda staat.

Bedankt uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar.

[De Koukleumpjes · Rating 4 out of 5]

Veronique las 'Dagboek van een cipier' geschreven door Femke Brosens.

Haar mening lees je hieronder. ⬇️

Acht uur per dag werkt Femke Brosens als cipier in een van de drukste gevangenissen van België. Achter de muren van de Antwerpse Begijnenstraat ontdekt ze een wereld vol spanning, wanhoop en onverwachte menselijkheid.

Ze neemt je mee naar een plek waar overbevolking, psychische problemen en uitzichtloosheid dagelijks botsen met hoop en veerkracht. Hoe blijf je overeind op een mannenafdeling waar de spanning voortdurend voelbaar is? En wat betekent straf eigenlijk nog?
Een indringend en eerlijk kijkje achter de gesloten deuren van een wereld die maar weinigen ooit van dichtbij zien.

In de 'Dagboek van...' serie zijn al verschillende boeken verschenen die iedere keer een inkijkje geven in een beroep. Zo is er bijvoorbeeld eerder ook al 'Dagboek van een uitvaartverzorger' verschenen. Nu met 'Dagboek van een cipier' vond ik het de hoogste tijd dat ik het boek ging lezen.

Femke Brosens is pas enkele maanden cipier en geeft met dit boek een inkijkje in haar werk. Dit doet ze aan de hand van korte anekdotes. Ze vertelt op een integere manier over de gevangenen zonder hun identiteit prijs te geven. Zo vertelt ze bijvoorbeeld over een gevangene die bezoek krijgt van zijn zoontje en op dat moment zowel vader als gevangene is, over een gevangene die zijn enkelband door heeft geknipt en daardoor terug is in de gevangenis. Ze vertelt echter ook over de momenten dat bekenden vragen of het werk niet gevaarlijk is. Over momenten dat er gezegd wordt dat de gevangenis net een hotel is, en alles strenger en soberder moet.

Femke laat iedere keer weer een andere kant van haar werk zien, waarbij, voor mij, als Nederlandse, ook duidelijk de verschillen tussen Nederland en België zichtbaar worden. Zoals de Nederlandse TBS en internering in België,  een duidelijk verschil tussen beide landen.

Femke durft ook duidelijk aan te geven als ze het ergens niet mee eens is, zoals bijvoorbeeld de verstrekking van tabak aan gevangenen.

Doordat Femke ook nog niet lang als cipier werkt kijkt ze met een open blik naar haar werk en op deze manier heeft ze dit boek ook geschreven.

Ik had het gevoel alsof ik een dagje met Femke mee liep en ze me de dingen liet zien die ze iedere dag doet. Daarnaast vertelde ze ook, met eigen verbazing, dingen die ze zelf voor de eerste keer meemaakte, zoals een ziekenhuisbezoek of de leeuwenkooi. Unieke gebeurtenissen die zij op een boeiende manier weet over te brengen.

Dit boek ontvingen wij van uitgeverij Lannoo. Dit beïnvloedt onze mening niet.

[Irena Depoortere · Rating 4 out of 5]

Het boek heeft me niet achterover geblazen, maar biedt wel een inkijk achter de tralies en pleit voor een mensgerichte benadering van gedetineerden. Het kan voor velen helpen om zijn/haar visie op de gevangenisstraf bij te schaven 🤓.

[Lotte Mergaerts · Rating 4 out of 5]

Wel de meeste mensen hebben een vooroordeel over het gevangeniswezen. Femke is cipier ze legt haarfijn uit hoe het eraan toe gaat. Zij studeerde eerst marketing en haar grote droom was om in een groot gebouw te werken. Ze heeft dit bereikt. Gaande weg knaagde er iets. Is dit haar droom job? Ze koos tegen alle verwachtingen in voor een job als cipier. Kortom dit is een boeiend boek en leest vlot.

[Melissa · Rating 3 out of 5]

3.5*

[Peeters Pierre · Rating 4 out of 5]

'Dagboek van een cipier' van Femke Brosens is een boek dat je eigenlijk in één ruk wilt uitlezen, omdat het je meteen meesleurt in een wereld waar je normaal nooit binnenkijkt. Geen misdaadthriller, geen gevangenisfilm met spectaculaire ontsnappingen, maar gewoon: het echte leven achter de tralies en dat is vaak veel spannender en menselijker dan fictie.

Wat mij meteen duidelijk werd: een gevangenis is geen plaats waar alles zwart-wit is. Femke Brosens neemt je mee in haar dagelijkse werk als cipier en laat zien hoe complex dat eigenlijk is. Ze staat letterlijk tussen twee werelden: aan de ene kant de regels, veiligheid en orde, met aan de andere kant mensen die fouten hebben gemaakt, maar nog altijd mens zijn en blijven. Precies dat spanningsveld voel je door het hele boek heen.

Het boek is heel toegankelijk. Geen moeilijke theorieën of zware analyses, maar korte, herkenbare situaties en eerlijke observaties. Als lezer kreeg ik het gevoel dat ik “mee op dienst liep”: deuren die sluiten, spanningen in de lucht, kleine gesprekken die plots belangrijk worden en momenten waarop alles onverwacht kan omslaan. Wat mij betreft zijn het net die alledaagse details die het boek sterk, aangrijpend en menselijk maken.

Wat mijns inziens ook heel sterk is, is hoe de auteur haar beroep van cipier laat zien zonder filter. Veel mensen hebben daar een heel stereotiep beeld van: streng, afstandelijk, soms hard. Maar dit boek laat zien dat alles veel genuanceerder is. Cipiers moeten voortdurend schakelen: streng zijn wanneer het moet, maar tegelijk ook menselijk blijven. Dat is mentaal best zwaar en dat voel je ook in hoe ze schrijft over vermoeidheid, stress en de druk die altijd aanwezig is.

Tegelijk werd mij ook duidelijk dat gedetineerden niet zomaar “de slechteriken” zijn zoals wij die kennen uit de film. Het boek toont werkelijk mensen met verhalen, problemen, soms met spijt en soms met heel wat frustraties.

Wat misschien wel het meest bij mij bleef hangen, is de sfeer van constante alertheid. Er is weinig ruimte voor ontspanning in zo’n omgeving. Alles kan snel omslaan: een gesprek dat normaal lijkt, kan plots escaleren. Een rustige dag kan in minuten veranderen. Femke Brosens beschrijft dat zonder drama of gebeurtenissen op te blazen, maar net daardoor komt het ook hard binnen en voelt het ook echt.

Het boek is uiteraard de beleving van een persoon en laat net dat ook wat mij betreft de sterkte zijn: je krijgt geen theorie, maar een realiteit die heel erg interessant is.

Het boek is vlot en beeldend geschreven, heel toegankelijk en tegelijk inhoudelijk sterk genoeg om je aan het denken te zetten. Over straf, over tweede kansen en vooral over hoe dun de lijn is tussen “wij” en “zij” in zo’n gesloten systeem.

Dagboek van een cipier is een menselijk boek, dat een wereld tot leven brengt die vaak onzichtbaar blijft en dat zonder sensatie of oordeel. Het is geen misdaadverhaal, maar een verhaal over mensen die werken in een omgeving waar spanning, regels en emoties voortdurend met elkaar botsen. Voor wie geïnteresseerd is in waargebeurde verhalen, in het gevangeniswezen of in de menselijke kant van gezag en controle is dit boek zeker een aanrader.

Meer leuke en interessante recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com

[Annelies leest · Rating 3 out of 5]

Sommige boeken geven antwoorden. Andere boeken stellen vooral vragen. Dagboek van een cipier behoort voor mij duidelijk tot die tweede categorie.

Femke Brosens droomde als kind van een carrière in marketing. Na haar studies kwam ze terecht in de job waar ze jarenlang naar had uitgekeken, maar eenmaal daar bleek het toch niet te zijn wat ze zocht. Ze gooide het roer om en belandde uiteindelijk als cipier in het arresthuis van Antwerpen. Wat begon als een onverwachte carrièreswitch, groeide uit tot een job waarin ze haar plek leek te vinden.

In dit boek neemt ze de lezer mee achter de muren van de gevangenis. Niet vanuit sensationele verhalen of spectaculaire misdaden, maar vanuit de dagelijkse realiteit van mensen die er werken en mensen die er vastzitten.

Wat ik sterk vond, is hoe ze erin slaagt sympathie op te wekken voor de gevangenen. Ze laat zien dat het ook maar mensen zijn. Mensen met fouten, met verhalen, met een verleden. Tegelijk merkte ik dat ik daar zelf soms mee worstelde. Ik ben eerlijk genoeg om toe te geven dat ik vaak ook denk: ze zitten daar niet voor niets. De discussie die regelmatig opduikt over gevangenen die "op hotel" zouden zitten, bleef tijdens het lezen meermaals door mijn hoofd spelen.

Net daardoor vond ik dit boek interessant. Het gaf inzichten die we van buitenaf vaak niet zien, of misschien niet willen zien. Het toont een kant van het gevangenisleven waar ik voordien weinig bij had stilgestaan. Je krijgt een menselijk beeld van een wereld die voor de meeste mensen verborgen blijft.

Dat betekent niet dat ik het overal mee eens ben. Integendeel. Het boek heeft me vooral doen nadenken over ons Belgische strafsysteem. Over de vraag of er voldoende onderscheid gemaakt wordt tussen verschillende soorten misdrijven en verschillende soorten daders. Moet iedereen op dezelfde manier behandeld worden? Waar ligt de balans tussen straf, bescherming van de maatschappij en kansen op herstel?

Dagboek van een cipier geeft daar geen eenvoudige antwoorden op, maar zet wel aan tot nadenken. En net dat vond ik de grootste kracht van dit boek. Het liet me met meer begrip achter voor een wereld die ik nauwelijks kende, terwijl het tegelijk mijn eigen overtuigingen bleef uitdagen.

Een interessant en toegankelijk inkijkje achter de gevangenismuren, dat vooral laat zien hoe complex de werkelijkheid vaak is wanneer je verder kijkt dan de clichés.

[Marieke Leest · Rating 4 out of 5]

Heb je ooit al eens willen weten wat een cipier (of penitentiair beambte) allemaal moet doen? Dan is dit boek een ideale kennismaking.

Femke Brosens is een beginnen de cipier. Na enkele andere jobs te hebben gedaan, lijkt de job van cipier iets voor haar. Hoewel ze tijdens de opleiding bijna was gestopt, heeft ze gelukkig doorgezet en de fijne aspecten van de job leren kennen.

In dit boek beschrijft ze situaties die ze heeft meegemaakt zonder op enige manier iets prijs te geven van de identiteit van de gevangenen. Ze beschrijft op een heel mooie manier wat haar er toe gezet heeft om voor deze job te kiezen en hoe ze de job ervaart. Maar ook anderen hebben hun mening over haar werk. Is het niet gevaarlijk?

Het takenpakket is gevarieerd en je krijgt ook een beeld van de job en de gevangenschap in het algemeen. Mensen zijn van hun vrijheid beroofd maar hebben wel nog steeds recht op een menselijke behandeling en je merkt dat zij daar echt haar best wil voor doen. Zoals bijvoorbeeld eerlijk vertellen wat er is, en dit op een neutrale toon.

Ook hoe een dag in de gevangenis eruit ziet, krijg je te lezen. Over hoe het douchesysteem werkt, hoe iemand spullen moet bestellen, wat iemand verdient die werkt als gevangene. Daar wordt telkens bij verteld, dat de buitenwereld vaak verontwaardigd reageert op het feit dat een gevangene bijvoorbeeld TV kan kijken, cola kan kopen of een Xbox kan uitlenen.

Sommige gevangenen hebben een heel geroutineerd leven. Ze maken hun cel proper en gezellig, gaan werken, en hebben goede afspraken met hun celgenoot. Anderen doen de hele dag niks en ruimen hun rommel niet op. Er zijn geen verplichtingen om bvb op te ruimen of te werken. Maar een probere cel en een taak omhanden hebben kan wel helpen om hun grip op de realiteit niet te verliezen.

Nog een aantal onderwerpen die kort aangehaald worden zijn bvb het ongestoord bezoek, hoe sommige gevangenen proberen om de cipiers aan het wankelen te krijgen, het feit dat als je respect toont, je het meestal ook terugkrijgt, hoe de job je eigen aannames kan wijzigen, een kleine kijk op de verschillen tussen een mannen- en vrouwengevangenis.

Dit boek zou ik aanraden aan wie eigenlijk weinig weet over deze job en hier wel nieuwsgierig naar is. Of misschien heb je wel interesse in de job en op deze manier kan je al eens checken of het aan jouw verwachtingen voldoet. Maar ook als je wilt weten, hoe dat nu werkt zo’n gevangenissysteem. Misschien heb je vooroordelen, en kan dit boek je ook bepaalde inzichten geven.

Het is in ieder geval een boek dat respectvol probeert in beeld brengt wat “vrijheidsberoving” in de praktijk betekent en wat de job van cipier inhoudt.

[Khaily · Rating 4 out of 5]

**Review – Dagboek van een cipier**
⭐️⭐️⭐️⭐️

Dankjewel Lannoo voor dit recensie-exemplaar van *Dagboek van een cipier*.

Wauw, wat was dit een interessant boek! In dit verhaal volgen we Femke tijdens haar eerste maanden als cipier. Als lezer kijk je mee achter de schermen van het gevangenisleven en krijg je een heel ander beeld dan de vooroordelen die vaak bestaan over gevangenen.

We hebben vaak snel een oordeel klaar over mensen die in de gevangenis zitten, maar dit boek laat mooi zien dat het nog steeds mensen zijn met hun eigen verhalen, emoties en moeilijkheden. Langzaam verdwijnen die vooroordelen en ga je anders naar hen kijken.

Ik wist vooraf niet goed wat ik van dit boek moest verwachten, maar ik was echt aangenaam verrast. Ik had verwacht dat er veel aandacht zou gaan naar het feit dat Femke als vrouw in een gevangenis werkt en dat ze hierdoor vaak lastiggevallen zou worden, maar dat bleek helemaal niet de focus van het verhaal. Integendeel: je leert dat cipiers niet de “monsters” zijn die je soms in films ziet, maar mensen die hun job doen en ook echt begaan zijn met de gevangenen.

Een stukje dat extra bij mij binnenkwam, ging over de bezoekmomenten. Omdat ik zelf gewerkt heb met kinderen waarvan de ouders in de gevangenis zaten, raakte dit me. Zoals Femke mooi beschrijft: na twee uur bezoek gaat de familie terug naar de buitenwereld, terwijl de gevangene achterblijft zonder dat contact.

Het boek leest enorm vlot en is opgebouwd uit verschillende korte verhalen. Elk hoofdstuk geeft je een nieuw inzicht, waardoor je op het einde een veel completer beeld krijgt van zowel gevangenen als cipiers.

Een bijzonder en toegankelijk boek dat je echt anders laat kijken naar het leven achter de gevangenismuren.

[Charlieleest · Rating 3 out of 5]

🗝️ Femke Brosens werkt op het moment dat ze dit boek schrijft sinds enkele maanden als cipier in het arresthuis in Antwerpen. Ze neemt ons mee in hoe het er binnen de muren aan toe gaat, hoe ze omgaat met opmerkingen zoals ‘hotel gevangenis’, welk gevoel ze heeft wanneer ze op de overbevolkte mannenafdeling staat, waar verveling overheerst en spanning op de loer ligt, en hoe dun de grens tussen dader en mens is.

🗝️ Het boek neemt je via korte hoofdstukken mee in tal van scenario’s die zich in de gevangenis voordeden. Het is anekdotisch opgebouwd, waardoor het verschillende verhalen vertelt, maar tegelijk niet enorm veel diepgang bevat. Zo is er de gevangene die bezoek krijgt van zijn zoon en op dat moment vooral papa is, de gevangene die respectvol behandeld wil worden, de wereld die vindt dat het in de gevangenis strenger en poverder moet, de gevangene die zijn ‘leven na’ wil vormgeven, de gevangene die zijn voorwaarden schond, enz.

🗝️ Het zijn stukjes die je telkens een andere kant van het leven in het arresthuis laten zien. Ze bewijzen dat elke gedetineerde anders met straf en gevangenschap omgaat. Logisch ook, het zijn tenslotte mensen die elk hun persoonlijkheid en achtergrond hebben.

🗝️ Ik vond het enorm interessant om eens meegenomen te worden in een werkdag in het arresthuis, want het is gemakkelijk om aannames te maken of een mening te vormen, terwijl die eigenlijk op weinig concrete info gestoeld is. Ik hoop dat ik me na het dichtslaan van dit boek een iets juistere kijk op het leven in de gevangenis kan vormen, al zullen er belangrijke verschillen zijn tussen de verschillende arrest- en strafhuizen.

🗝️ Wat me een stuk minder beviel aan het boek, is de schrijfstijl. Er staan vaak van die tenenkrommende zinnen in die de bedoeling hebben dat de boodschap ‘binnenkomt’ en daardoor geforceerd aanvoelen. Dat dreigde voor mij de informatiewaarde van het boek te ondermijnen.

🗝️ Al bij al ben ik blij dat ik dit boek gelezen heb, omdat ik zo toch iets beter weet wat er zich binnen de muren van een gevangenis afspeelt, welke problemen er spelen, hoe er vandaag naar straf gekeken wordt.

[Febe'S Mening · Rating 4 out of 5]

3.75*

Audioboek op Storytel.

Dit boek is goed opgebouwd en vlot geschreven, waardoor het prettig leest. Het biedt een waardevolle inkijk in het werk van een cipier en geeft de lezer een beter begrip van het leven binnen de gevangenismuren. Tijdens het lezen heb ik nieuwe kennis opgedaan en ben ik anders gaan nadenken over het strafrecht en de manier waarop ons rechtssysteem functioneert.

Het boek heeft mij ertoe aangezet mijn eigen opvattingen kritisch te heroverwegen. De aanvullende informatie en de verschillende perspectieven die worden aangereikt, zorgen voor meer nuance en een bredere kijk op het onderwerp. Bovendien heeft de thematiek mij persoonlijk geraakt en mijn interesse gewekt om mij verder te verdiepen in dit onderwerp.

[Raya Schaduwjaagster · Rating 4 out of 5]

Via haar dagboek geeft Femke Brosens haar lezers de kans om binnen te gluren in een wereld waar je als brave burger weinig van weet. De gevangenis lijkt me een verschrikkelijke plek, maar ik lees er graag over, misschien juist om blij te zijn dat ik er niet zit. Net als de auteur heb ik vragen bij sommige regels. Hoezo mogen gevangenen sigaretten roken? Dat draagt toch niet bij aan het beteren van je leven?
Dagboek van een cipier is misschien geen prijswinnende literatuur, maar wel een belangrijk boek dat leidt tot meer inzicht in het Belgisch strafsysteem.

[Finn van Batenburg · Rating 4 out of 5]

Naar mijn gevoel een interessant en laagdrempelig boek, al heb ik het gevoel dat ik te weinig verschillende perspectieven en theorie heb rondom detentie om een genuanceerde mening te vormen hierover.

[Els · Rating 2 out of 5]

In Dagboek van een cipier probeert de auteur de lezer mee te nemen achter de schermen van het gevangenisleven, met aandacht voor de dagelijkse realiteit en de menselijke verhalen binnen de muren.

Wat voor mij echter minder goed werkte, is de stijl. De zinnen voelen geregeld geforceerd aan, alsof er nadrukkelijk op effect wordt geschreven. Dat maakt het lezen soms stroef en haalt de spontaniteit uit het relaas.
Daarnaast miste ik echte diepgang of nieuwe inzichten. Vanuit mijn professionele achtergrond is de wereld van detentie voor mij geen onbekend terrein. Waar het boek wellicht mikt op het onthullen van een verborgen realiteit, bleef het voor mij eerder herkenbaar en daardoor ook wat oppervlakkig en voorspelbaar.

Ik kan me wel voorstellen dat dit boek sterker werkt voor lezers die minder vertrouwd zijn met het gevangeniswezen. Voor hen kan het een eerste, toegankelijke inkijk bieden in een wereld die vaak tot de verbeelding spreekt. Voor mij persoonlijk bleef het echter te veel aan de oppervlakte en stilistisch te geconstrueerd om echt te beklijven.

[Lydia Bottenburg · Rating 4 out of 5]

Knap hoe Femke een eerlijk en objectif beeld schetst van de gevangenis, aan beide kanten van de deur. Herkenbaar en toch ook nog leerzaam.