Christiane Gohl (* 1958 in Bochum) ist eine deutsche Autorin. Gohl veröffentlicht ihre Romane auch unter den Pseudonymen Ricarda Jordan, Sarah Lark und Elisabeth Rotenberg. Neben Kinder- und Jugendbüchern rund um das Thema Pferde veröffentlicht Gohl auch Romane für Erwachsene.
Sie studierte Pädagogik und arbeitete als Fachjournalistin und Werbetexterin. Neben ihrer Tätigkeit als Autorin betreibt Gohl eine kleine Pferdezucht in Spanien.
Het land van de dagenraad van Sarah Lark is opnieuw een meeslepende historische roman die zich afspeelt in Nieuw-Zeeland en op de Chathameilanden. Het verhaal volgt de jonge archeologe Sofie, die naar de Chathameilanden reist om de kunst en geschiedenis van de Moriori te bestuderen. Wanneer ze een mysterieuze inscriptie ontdekt, wordt een verhaal onthuld dat bijna tweehonderd jaar eerder begon.
In 1835 maakt de jonge Moriori-vrouw Kimi de invasie van haar land mee. Ze wordt ontvoerd en tot slaaf gemaakt, terwijl ze moet ontdekken dat de wetten van haar goden haar niet kunnen beschermen tegen het geweld dat haar volk treft. Tegelijkertijd reist de Duitse Ruth naar de andere kant van de wereld voor de man van wie ze houdt, maar ook zij krijgt te maken met teleurstelling en moeilijke keuzes. De levens van beide vrouwen raken met elkaar verweven in een wereld die niet altijd rechtvaardig is.
Wat ik vooral mooi vond aan dit boek, is de manier waarop Sarah Lark het leven, het geloof en de cultuur van de Moriori tot leven brengt. Ook de Engelse kolonisatie en de gevolgen daarvan worden op een interessante en respectvolle manier beschreven. De natuur, de geschiedenis en de personages zijn zo levendig uitgewerkt dat je helemaal in het verhaal wordt meegezogen.
Sarah Lark schrijft zoals altijd vlot en beeldend. Het boek combineert historische feiten met een boeiend verhaal vol emotie, doorzettingsvermogen en hoop.
Nieuw-Zeeland, daar draait heel het verhaal rond,het begint en eindigt in het heden maar daartussen zal het gaan over bewoners en kolonisten rond 1835 en dat specifiek op de Chathameilanden. De Moriori worden door een andere inheemse stam bijna volledig uitgemoord. Zij die nog leven worden als slaven ingezet, waaronder de jonge vrouw Kimi. Ze blijft haar tradities en stam trouw ten kosten van haar eigen geluk. Toch zijn er lichtpuntjes die ze met beide handen aangrijpt. In dezelfde periode en regio komt de Duitse Ruth aan op de Chathameilanden. Ze volgde haar vriend David die hier al verblijft als missionaris om het woord van God te verkondigen. Twee levens die elkaar toch onverwachts kruisen en weergeven hoe sterk ze beide zijn geworden met wat er op hun pad is gekomen. Wat een mooi verhaal was “Het land van de dageraad”! In het begin was het wel wat in komen, vooral omdat je verwachte dat heden en verleden zich meer zouden afwisselen. Achteraf ben je zelf blij dat er voor deze opzet is gekozen, het zorgde dat je dieper en intenser in het verhaal zat. Sarah Lark heeft weer zo goed een geschiedenis, land, inwoners en de tijdsgeest uitgewerkt die op correcte geschiedkundige informatie is gebaseerd. Ze heeft er een verhaal rond gebouwd die paste, het interessant en beeldend maakte. Het was genieten, hoe wreed en gruwelijk het met momenten was. De romantiek en tradities gaven de nodige hoop en nieuwsgierigheid om alles in de juiste context te kunnen plaatsen. Sarah Lark is zo sterk in deze soort van historische romans! De lijn tussen fictie en realiteit is flinterdun door haar research en verhaallijn opzet. Ze kiest ook altijd niet te standaard en gekende historische situaties uit. Wat je als lezer prikkelt en uitdaagt om te ontdekken en zelf nog verder wil uitdiepen in die cultuur & periode. De twee vrouwelijke personages laten een diepe indruk en bewondering achter, die lang blijft nazinderen. Sarah Lark doet het weer!
Sarah Lark is zo’n auteur die je meeneemt naar verre oorden zonder dat je je ticket hoeft te boeken. Achter dit pseudoniem schuilt een Duitse schrijfster met een enorme passie voor geschiedenis en sterke vrouwenverhalen – vooral die zich afspelen in het ruige Nieuw-Zeeland.
In Het land van de dageraad volgen we archeologe Sophie, die op de afgelegen Chathameilanden een mysterieuze inscriptie ontdekt tussen eeuwenoude boomtekeningen van de Moriori. Die vondst sleurt haar (en ons) mee naar 1835, waar twee vrouwen vechten voor hun plek in een onvriendelijke wereld. Kimi, een jonge Moriori-vrouw, ziet haar vreedzame volk overspoeld worden door een brute invasie en wordt ontvoerd tot slaaf. Intussen reist de Duitse Ruth vol hoop naar het einde van de wereld voor haar man, alleen om keihard in de steek gelaten te worden. Beide vrouwen moeten hun eigen weg smeden, met al het verdriet, de woede en de stille kracht die daarbij komt kijken. Sophie’s hedendaagse zoektocht vormt een mooie brug naar dat verleden – het voelt alsof je zelf met een schepje in de aarde staat te graven.
Wat me direct raakte, is hoe Lark de personages neerzet: ze zijn geen perfectieplaatjes, maar echte mensen met dromen, fouten en diepe emoties. Haar schrijfstijl is vlot en beeldend, met genoeg historische details om je in het verhaal onder te dompelen zonder dat het een droge les wordt. Je ruikt de zee, voelt de wind op de eilanden en leeft echt mee met Kimi’s rauwe overlevingsstrijd en Ruths zoektocht naar zelfstandigheid. Ik vond het super hoe Lark vergeten geschiedenis tot leven brengt – die Moriori-cultuur en de impact van de invasie zijn hartverscheurend en fascinerend tegelijk. De vriendschappen en kleine momenten van hoop tussen al het leed gaven het boek een warme gloed.
Al met al is dit weer een typische Lark: meeslepend, emotioneel en met een flinke dosis avontuur in een prachtige setting.
Het land van de dageraad speelt zich af in Nieuw-Zeeland, zowel in het heden als in het jaar 1835. De jonge archeologe Sophie ontdekt op de Chathameilanden een mysterieuze inscriptie die haar naar het aangrijpende verhaal van twee vrouwen leidt. De Moriori-vrouw Kimi wordt tijdens de invasie van haar eiland gevangengenomen en tot slaaf gemaakt. Tegelijkertijd reist de Duitse Ruth naar Nieuw-Zeeland voor haar echtgenoot, maar zij wordt al snel aan haar lot overgelaten. Beide vrouwen moeten vechten voor hun vrijheid, geluk en een betere toekomst. Het verhaal verbindt geschiedenis, liefde, moed en de cultuur van de Moriori en Māori.
Ik vond Het land van de dageraad een indrukwekkend en meeslepend boek. Sarah Lark weet historische gebeurtenissen op een boeiende manier te combineren met een spannend en emotioneel verhaal. De personages zijn realistisch en je leeft al snel met Kimi en Ruth mee. Vooral de beschrijving van het leven op de Chathameilanden en de moeilijke keuzes die de hoofdpersonen moeten maken, maakten veel indruk.
De afwisseling tussen het verleden en het heden zorgt ervoor dat je nieuwsgierig blijft naar hoe de verschillende verhaallijnen met elkaar verbonden zijn. Daarnaast leer je veel over de geschiedenis van Nieuw-Zeeland en de Moriori, zonder dat het verhaal saai wordt.
Soms zijn de beschrijvingen erg uitgebreid, waardoor het tempo wat langzamer is. Toch past dit goed bij de sfeer van het boek en zorgt het ervoor dat je helemaal in het verhaal wordt meegenomen.
Ik zou dit boek zeker aanraden aan lezers die houden van historische romans, sterke vrouwelijke hoofdpersonen en verhalen vol avontuur, liefde en geschiedenis. Ik heb in elk geval genoten van dit mooi sfeervol verhaal.
Sarah Lark doet weer waar ze goed in is: historische gebeurtenissen omzetten naar een roman die je raakt. Dit keer neemt ze je mee naar het vergeten stukje geschiedenis van de Chathameilanden.
Het verhaal speelt zich af in Nieuw Zeeland waar de jonge archeologe Sophie op de Chathameilanden een mysterieuze inscriptie in een boom ontdekt. Die inscriptie leidt haar naar het aangrijpende verhaal in de 19de eeuw, waar de Moiori-vrouw Kimi tijdens een Maori-invasie op haar eiland tot slaaf wordt gemaakt. Tegelijkertijd reist de Duitse Ruth naar Nieuw-Zeeland om samen te zijn met haar grote liefde David, maar dat gaat niet zoals ze verwacht had.
Zoals we van Sarah Lark gewend zijn, bevat ook dit boek afwisselende, diepgaande verhaallijnen en uitgebreide beschrijvingen. Hoewel die uitvoerig zijn, zorgen ze er juist voor dat je volledig opgaat in het verhaal. Je voelt de gewelddadigheid en onrechtvaardigheid van het koloniale verleden, maar ook hoe oneerlijk er met vrouwen om wordt gegaan. Zeker Ruth’s echtgenoot David zou je het liefst uit het boek willen trekken om hem eens flink de waarheid te zeggen.
Tegelijkertijd laat Sarah Lark zien dat ondanks alle tegenslagen, de mensen hoop, liefde en kracht vinden om door te gaan. Hiermee brengt ze een stukje geschiedenis tot leven, die voor veel lezers onbekend is. Daardoor is het niet alleen een meeslepende historische roman met sterke personages, maar ook een boek dat je weer bewust maakt van een aangrijpend hoofdstuk in de geschiedenis.
Indrukwekkend boek, door de heftige historische feiten en de realiteit van de walvisvaart soms ook gruwelijk om te lezen. Tegelijkertijd is het zo beklijvend geschreven dat ik het simpelweg niet kon wegleggen. Ik ben dankbaar dat ik mocht kennismaken met en dat ik nu meer weet over de Moriori. Hoewel ze er nu niet meer zijn.. blijft hun verhaal wel leven. Eigenlijk een prachtig monument voor een vredelievend volk dat leefde en uitstierf voor de Wet van Nunuku. Een enorme aanrader!
Heel interessant, mijn beeld van de Maori is redelijk in de war gekomen door dit verhaal. Ik hou van dit soort boeken: ware gebeurtenissen verweven met fictieve personages om een verhaal duidelijk en leesbaar te kunnen weergeven. Ik heb veel geleerd over een stukje NieuwZeelandse geschiedenis.