Het is altijd indrukwekkend als iemand zo openhartig over verslaving spreekt, maar als auteur loop je dan gauw het risico dat je gaat schrijven voor een publiek dat het gewoon juicy vindt om te lezen over zulk extreem drugsgebruik. De auteur weet zijn aandacht echter goed te verdelen (haha) tussen anekdotes over zijn drugsgebruik, een geschiedenis van de opkomst van amfetaminen en het fenomeen ‘ADHD’, en een betoog tegen het gemak waarmee amfetaminen worden voorgeschreven. Laat iemand bij ADHD-Centraal dit boek eens lezen zodat hij/zij net als de auteur vele slapeloze nachten kan beleven.
Dit alles is verpakt in een erg vlot lezend boekje doorspekt met serieus leuk taalgebruik. Gemarkeerd: “Na een uur staat mijn broer zo strak als een fietsbroek” en “Een atypische bedrading hebben”. Beide ga ik in mijn vocabulaire integreren.
Voor een vijfde ster had het boek echter wel twee keer zo lang mogen zijn; je leest het nu in een uur of twee uit. Aan de auteur: laat dat echter geen aanleiding worden voor een deel twee want Jezus Christus, dude, je mag van geluk spreken dat je hier nog staat.