Duizend onzichtbare herinneringen

by Cynthia van de Velde

320 pages, Kindle Edition

Published May 8, 2026

Reviews

[Boekverslaafde]

Duizend onzichtbare herinneringen heeft een kleurrijke cover die direct in het oog springt en na het lezen van het verhaal weet je gewoon dat deze er écht perfect bij hoort. Het verhaal wordt vertelt in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Sofia en Mirella en speelt zich af in het heden en we blikken door middel van herinneringen - in cursief - terug naar het verleden. Duizend onzichtbare herinneringen gaat direct typisch Cynthia van start, met een evenwichtige balans tussen humor en ontroering, waardoor je direct uitkijkt naar de rest van het verhaal.

Cynthia van de Velde heeft een herkenbare eigen schrijfstijl, zo filmisch geschreven dat het bijna voelt alsof je met Mirella en Sofia mee terug in de tijd reist. Op meeslepende wijze, met een hoop humor - waar Cynthia om bekend staat - en grappige momenten, maar zeker niet met minder emotie en gevoeligheid, neemt ze je mee in de levens van Sofia en Mirella. Ze wist me al met de eerste zin van het eerste hoofdstuk te pakken en dat gevoel is zo het gehele verhaal gebleven.

𝑾𝒆 𝒛𝒐𝒖𝒅𝒆𝒏 𝒔𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒐𝒖𝒅 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒘𝒂𝒏𝒏𝒆𝒆𝒓 𝒘𝒆 𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒕𝒂𝒄𝒉𝒕𝒊𝒈 𝒘𝒂𝒓𝒆𝒏, 𝒊𝒏 𝒐𝒏𝒛𝒆 𝒔𝒍𝒂𝒂𝒑 𝒐𝒗𝒆𝒓𝒍𝒊𝒋𝒅𝒆𝒏. 𝑶𝒏𝒔 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒔𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒊𝒔 𝒏𝒐𝒈 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒌𝒍𝒂𝒂𝒓.

In Duizend onzichtbare herinneringen maken we kennis met Sofia (62) en Mirella (29).

𝑰𝒌 𝒈𝒍𝒊𝒎𝒍𝒂𝒄𝒉 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒆𝒎 𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒌𝒊𝒋𝒌 𝑯𝒖𝒈𝒐’𝒔 𝒇𝒐𝒕𝒐 𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒇𝒐𝒕𝒐𝒍𝒊𝒋𝒔𝒕. 𝒁𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒓𝒊𝒋𝒛𝒆 𝒐𝒈𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒂𝒓𝒆𝒏 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒎𝒆. 𝑯𝒊𝒋 𝒍𝒂𝒄𝒉𝒕 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒎𝒆. 𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒊𝒋 𝒌𝒏𝒊𝒑𝒑𝒆𝒓𝒕 𝒏𝒐𝒐𝒊𝒕 𝒎𝒆𝒆𝒓.

Vijf jaar geleden veranderde het leven van de familie van Dam onherroepelijk, toen de vader van het gezin hen ontviel. Sofia bleef na een huwelijk - met haar grote liefde Hugo, van wie ze onvoorwaardelijk hield - van bijna dertig jaar verslagen en alleen achter. Terwijl de tijd genadeloos door tikt is haar leven op stilstand komen te staan. Ze verlangt terug naar de tijd dat Hugo er nog was en ze samen gelukkig waren.

𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒃𝒍𝒆𝒆𝒇 𝒊𝒌 𝒏é𝒕 𝒍𝒂𝒏𝒈 𝒈𝒆𝒏𝒐𝒆𝒈 𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒘𝒐𝒐𝒏𝒌𝒂𝒎𝒆𝒓 𝒐𝒎 𝒕𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒏 𝒉𝒐𝒆 𝒛𝒆 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒆𝒍𝒌𝒂𝒂𝒓 𝒌𝒆𝒌𝒆𝒏. 𝑽𝒂𝒏 𝒂𝒍𝒍𝒆 𝒓𝒐𝒎𝒂𝒏𝒕𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒇𝒊𝒍𝒎𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒊𝒌 𝒐𝒐𝒊𝒕 𝒛𝒂𝒈, 𝒘𝒂𝒓𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒎𝒐𝒐𝒊𝒔𝒕𝒆 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒃𝒆𝒆𝒍𝒅.

Haar dochter Mirella - die bezig is met de voorbereiding van haar huwelijk met haar vriend Nick - zou niets liever willen dan haar moeder weer gelukkig zien. Het verlies van haar vader heeft een groot gemis bij haar achtergelaten, maar hij leeft voort in haar hart. Ze vindt Sofia nog veel te jong om alleen achter te blijven en te verpieteren thuis op de bank. Het is tijd om een nieuw hoofdstuk in haar leven open te slaan en een ander pad te bewandelen en verder te gaan met haar leven. Dat zou haar vader ook gewild hebben.

𝑫𝒂𝒈 𝒍𝒊𝒆𝒗𝒆𝒓𝒅. 𝑯𝒆𝒕 𝒘𝒂𝒔 𝒃𝒆𝒔𝒕 𝒍𝒆𝒖𝒌 𝒎𝒆𝒕 𝒅𝒊𝒆 𝒎𝒂𝒏, 𝒉𝒐𝒐𝒓. 𝑬𝒏 𝒊𝒌 𝒉𝒆𝒃 𝒏𝒂𝒈𝒆𝒅𝒂𝒄𝒉𝒕. 𝑴𝒊𝒔𝒔𝒄𝒉𝒊𝒆𝒏 𝒊𝒔 𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒆𝒍𝒆 𝒅𝒂𝒕𝒆𝒏 𝒏𝒐𝒈 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒛𝒐’𝒏 𝒔𝒍𝒆𝒄𝒉𝒕 𝒊𝒅𝒆𝒆. 𝑯𝒐𝒆 𝒉𝒆𝒆𝒕 𝒅𝒂𝒕 𝒐𝒐𝒌 𝒂𝒍𝒘𝒆𝒆𝒓? 𝑻𝒊𝒏𝒈𝒆𝒍?

Op een spaarzame vrije zaterdag genieten moeder en dochter samen op een terrasje, wanneer Sofia geconfronteerd wordt met het besef dat ze helemaal niet doorheeft wanneer een andere man interesse in haar heeft en met haar sjanst. Waarom zou ze ook? Er is er voor haar maar één en dat is haar overleden echtgenoot Hugo. Om haar dochter tevreden te stellen en stiekem ook omdat ze zelf nieuwsgierig is geworden begeeft ze zich in de wereld van het Tinderen en daten - wat vooral geen date mag heten, gewoon koffie drinken en niets meer en liever iets minder.

𝑫𝒂𝒕 𝒉𝒐𝒆𝒇𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒕, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒊𝒋𝒌𝒕 𝒂𝒍𝒔𝒐𝒇 𝒊𝒌 𝒅𝒐𝒐𝒓 𝒆𝒆𝒏 𝒇𝒐𝒕𝒐𝒃𝒐𝒆𝒌 𝒂𝒂𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒍𝒂𝒅𝒆𝒓𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒋𝒂𝒂𝒓𝒅𝒆𝒏𝒉𝒖𝒊𝒔. 𝑯𝒊𝒆𝒓 𝒌𝒓𝒊𝒋𝒈 𝒊𝒌 𝒕𝒐𝒄𝒉 𝒈𝒆𝒆𝒏 𝒗𝒍𝒊𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒗𝒂𝒏?

Terwijl Sofia haar best doet om weer onder de mensen te komen - om zo haar sociale kring te verbreden - daalt bij Mirella langzaam het besef in dat ze haar moeder niet altijd kan beschermen tegen pijn en teleurstellingen. Sofia probeert zich open te stellen voor een nieuwe liefde, maar het valt haar al snel zwaar - haar verloren liefde Hugo is en blijft onvervangbaar - en schuldgevoelens en innerlijke twijfels overspoelen haar. Haar hart heeft al genoeg te verduren gekregen, ze moet zichzelf beschermen voor nog meer pijn en verdriet.

𝑨𝒍𝒔 𝒊𝒌 𝒉𝒆𝒕 𝒐𝒑𝒏𝒊𝒆𝒖𝒘 𝒎𝒐𝒄𝒉𝒕 𝒅𝒐𝒆𝒏, 𝒛𝒐𝒖 𝒊𝒌 𝒘𝒆𝒆𝒓 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒎 𝒌𝒊𝒆𝒛𝒆𝒏. 𝑬𝒍𝒌𝒆 𝒅𝒂𝒈 𝒐𝒑𝒏𝒊𝒆𝒖𝒘.

Terwijl Mirella zich richt op haar toekomst wordt de confrontatie met het verleden voor Sofia des te groter. De harde werkelijkheid daalt keihard in, nooit meer samen nieuwe herinneringen maken en dingen samen delen. En die belofte die ze hem ooit deed, zal ze ook nooit meer kunnen inlossen. Kan ze ooit nog gelukkig worden zonder de liefde van haar leven?

𝑵𝒐𝒖, 𝒑𝒂𝒑, 𝒋𝒆 𝒉𝒂𝒅 𝒈𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌.

Vanaf het eerste boek dat ik las van Cynthia van de Velde ben ik verkocht - haar manier van schrijven, haar humor maar ook de wijze waarop ze altijd een gevoelige noot aan haar verhalen weet toe te voegen is echt zo mooi. Wat keek ik uit naar haar nieuwe boek - een standalone - na haar Nanny op wereldreis serie en wat baalde ik toen deze waanzinnige serie ten einde kwam. Met Duizend onzichtbare herinneringen heeft Cynthia haar meest persoonlijke boek ooit geschreven en dat heeft ze zo schitterend, intens en mooi gedaan. Wat zal dat spannend voor haar zijn om dit verhaal - waaraan ze lang aan heeft gewerkt en wat zo speciaal is voor haar moeder en haar zelf - nu eindelijk met de wereld te delen. Ik ken Cynthia nu al een tijdje en de manier waarop zij over haar eigen moeder praat is altijd zo liefdevol en teder en maakt me altijd een beetje week van binnen. En dát is precies wat ik terug zie en voel in dit verhaal! Iedereen die een van zijn ouders of een partner is verloren weet hoe dit voelt en zal een stukje van zichzelf herkennen in het verhaal.

Overlijden, verlies, gemis, een heftige en zwaar thema om over te schrijven. De dierbare en tastbare herinneringen die een overleden geliefde nalaat, terwijl hij of zij voortleeft in je hart. Voortaan zal ik als ik mokkataart zie even denken aan Duizend onzichtbare herinneringen. Hoe Cynthia zich heeft weten in te leven in dit verhaal, in de personages en de verhaallijnen - waarbij ze fictie subliem weet samen te laten vloeien met werkelijkheid - is zo knap en levensecht gedaan. Ze heeft me er echt mee geraakt, ze wist echt dichtbij te komen, zo knap gedaan. Zelfs bij het schrijven van mijn recensie, raakte het verhaal me weer en sprongen de tranen weer in mijn ogen, dat is iets wat maar zelden gebeurd.

Liefdevolle, ontroerende en hilarische verhaallijnen met een persoonlijke touch. Een meeslepend en intens gelaagd verhaal gebracht met de nodige humor en luchtigheid, uit het leven gegrepen. Waarbij Cynthia’s eigen vrolijkheid en enthousiasme door het boek heen sijpelt. Een verhaal vol uitersten, zo empathisch geschreven dat het je echt weet te raken - dat doet ze iedere keer maar dit keer nog een stukje meer. Waarbij de herinneringen als een soort dagboekfragmenten als een rode draad door het verhaal heen zijn verweven en een belangrijk element vormen voor dit prachtige verhaal. Intens, liefdevol én grappig. Heel anders dan haar Nanny op wereldreis serie maar wel echt weer met de unieke Cynthia pen geschreven. Van de Velde weet met finesse emotionele scenes samen te laten smelten met hilarische momenten waarbij je struikelt over de ongemakkelijke situaties. Hilarische, grappige en speelse dialogen en komische kinderlogica en ondeugendheid, maar ook pittige en emotionele dialogen. Een verhaal dat je het ene moment een brok in je keel bezorgd en de tranen over je wangen laat rollen van emotie en ontroering om er vervolgens weer een dolkomische scene tegenaan te gooien die je keihard laat grinniken van het lachen. Hoe ze het doet? Ik weet het niet? Maar het is echt grandioos. Van tranen van emotie naar gieren van het lachten. En dan ineens het het moment daar, het moment waarvan je wist dat het ging komen maar waarvan je hoopte dat het niet kwam. Brok. Slik. Emotie en een stortvloed aan tranen, damn die kwam binnen. Wat een rollercoaster! Maar Cynthia zou Cynthia niet zijn als ze er daarna niet voor zou zorgen dat die glimlach weer op je gezicht tevoorschijn getoverd zou worden. Met een heerlijk stukje nostalgie, alles zo filmisch geschreven alsof je mee terug gaat in de tijd, maar de mooie, levensechte herinneringen, indrukwekkend en schitterend gedaan.

Levensechte personages die op papier tot leven worden gewekt. Een moeder en haar dochter en hun onbreekbare band. Een middelbare vrouw die mee moet in de moderne tijden - de smartphone en het tinderen - en haar jeugdige, volwassen dochter met haar meisjesdroom. Een mix van oubollig en hip, precies afgestemd op Sofia en Mirella. Hun verlies, het diepe, schrijnende, hartverscheurende gemis, de herinneringen met een scherp randje, zo fragiel en kwetsbaar, dat altijd onderhuids aanwezig is maar nog een beetje extra tijdens speciale momenten in hun leven. Blijdschap vermengd met verdriet, de gevoelens, emoties en schuldgevoelens. Vooraf had ik gedacht dat ik de hoofdstukken met Mirella het leukste zou vinden, maar daar moet ik op terugkomen, ook Sofia ga je echt in je hart sluiten, echt zo mooi en bijzonder gedaan. En zo schattig, Cynthia haar liefde voor katten springt echt van alle pagina’s, zo cute. Hun gedragingen zijn zo realistisch beschreven, dat je de diertjes helemaal voor je ziet, met al hun kattenkwaad - Iwan - en tedere momenten. Leuke is dat bijna alle katten in het verhaal ook echt zijn.

Sofia was jarenlang gelukkig met haar grote liefde Hugo, tot hij haar vijf jaar geleden werd ontnomen en sindsdien is ze weduwe. Hugo was haar alles en ze mist hem nog steeds iedere dag, de herinneringen aan hem kleven overal en ze is er niet klaar voor om zonder hem verder te gaan. Het San Remo Festival zit diep in haar hart, haar liefde voor het land en de muziek heeft ze op haar zoon Wilco overgedragen die al op de kleuterschool Italiaanse liedjes zong. Samen met zijn vriendin Ella - een pittige dame met een hart van goud - heeft hij zijn leven opgebouwd in Italië - Rome. Sofia is lekker bijdehand en grappig, ze is gek op lezen, muziek en op dieren. Ze is werkzaam in het dierenasiel waar ze zich ontfermd over alle katten - jong en oud - en thuis geniet ze van haar eigen katten; Diva de dove lapjeskat met bijbehorend diva gedrag en schijtluis Milan, de Cyperse kat. De katten zijn haar redding geweest en geven haar altijd troost. Sofia is een trotse moeder en samen met haar kinderen vormt ze een hecht gezin, toch zijn ze sinds vijf jaar voor altijd incompleet. Sindsdien is haar dochter Mirella haar grote steun en veilige haven. Lieve stuiterbal, spraakwaterval en rotzooi maker Mirella is samen met Nick, voor wie ze letterlijk gevallen is. Ze heeft zich altijd groot gehouden voor haar moeder en zou niets liever willen dan haar moeder uit haar verdrietige cocon zien kruipen, zodat ze weer kan opbloeien en genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Mirella is eigenaresse van lunchroom De Snelle Hap, wat begon als eigenwijs plan groeide uit tot een succesformule waar snelheid, aandacht en lekker eten elkaar gevonden hebben, haar hulptroepen Danny - kok en assistent-manager - en Stephanie - multitalent - zorgen er samen met haar voor dat alles draaiend blijft. Mirella heeft al van kleins af aan een fascinatie voor trouwen, ze hoopt dan ook samen met sportleraar Nick - haar lieve, galante, stoere en sterke vriend - in het huwelijksbootje te stappen, met het huwelijk van haar ouders als haar grote voorbeeld. Cheerleader Iris is haar beste vriendin sinds 2000 en is professioneel styliste. Badschuim zal nooit meer hetzelfde zijn ;-)

Met Duizend onzichtbare herinneringen heeft Cynthia van de Velde een schitterende, ontroerende en liefdevolle roman neergezet. De eerste roman na haar succesvolle Nanny op wereldreis serie. Haar meest persoonlijke verhaal tot nu toe en dat is te merken, hierdoor is het een verhaal geworden wat raakt en een onuitwisbare herinnering op de lezer zal achterlaten. Tedere, ontroerende en hilarische verhaallijnen met een persoonlijke touch. Meeslepend en intens gelaagd gebracht met de nodige humor en luchtigheid, uit het leven gegrepen. Liefdevol en pijnlijk hard tegelijk. Intens, liefdevol én grappig geschreven met de unieke Cynthia pen, waarbij ze met finesse emotionele scenes en hilarische momenten weet samen te smelten. Met levensechte personages die op papier tot leven worden gewekt. Een verhaal dat je het ene moment een brok in je keel geeft en de tranen over je wangen laat rollen van emotie en ontroering om er vervolgens weer een dolkomische scene tegenaan te gooien die je keihard laat grinniken van het lachen, een ware rollercoaster. Een verhaal over obstakels, contrasten, het loslaten van het verleden en het openstellen voor de toekomst. Over verlies, rouwverwerking, onvoorwaardelijke liefde, familie, de band tussen ouder en kind en vriendschap.

𝑫𝒖𝒊𝒛𝒆𝒏𝒅 𝒐𝒏𝒛𝒊𝒄𝒉𝒕𝒃𝒂𝒓𝒆 𝒉𝒆𝒓𝒊𝒏𝒏𝒆𝒓𝒊𝒏𝒈𝒆𝒏, 𝒔𝒄𝒉𝒊𝒕𝒕𝒆𝒓𝒆𝒏𝒅𝒆, 𝒐𝒏𝒕𝒓𝒐𝒆𝒓𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒆𝒏 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒅𝒆𝒗𝒐𝒍𝒍𝒆 𝒓𝒐𝒎𝒂𝒏. 𝑫𝒆 𝒆𝒆𝒓𝒔𝒕𝒆 𝒓𝒐𝒎𝒂𝒏 𝒏𝒂 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒔𝒖𝒄𝒄𝒆𝒔𝒗𝒐𝒍𝒍𝒆 𝑵𝒂𝒏𝒏𝒚 𝒐𝒑 𝒘𝒆𝒓𝒆𝒍𝒅 𝒓𝒆𝒊𝒔 𝒔𝒆𝒓𝒊𝒆, 𝒎𝒆𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒑𝒆𝒓𝒔𝒐𝒐𝒏𝒍𝒊𝒋𝒌𝒆 𝒕𝒐𝒖𝒄𝒉. 𝑬𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒉𝒂𝒂𝒍 𝒅𝒂𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒐𝒏𝒖𝒊𝒕𝒘𝒊𝒔𝒃𝒂𝒓𝒆 𝒉𝒆𝒓𝒊𝒏𝒏𝒆𝒓𝒊𝒏𝒈 𝒛𝒂𝒍 𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆𝒓𝒍𝒂𝒕𝒆𝒏. 𝑰𝒏𝒕𝒆𝒏𝒔, 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒅𝒆𝒗𝒐𝒍 é𝒏 𝒈𝒓𝒂𝒑𝒑𝒊𝒈.

[Boekenpearls76 JN Kingma Postma]

Recensie van:

Duizend schitterende herinneringen

Ze pakt mijn handen vast. ‘Lieve Mirella. Je trouwt met iemand omdat je van elkaar houdt en de rest van je leven met elkaar wilt doorbrengen. Niet omdat je allebei van blauw houdt of omdat iemand mooie sokken heeft. De liefde is niet iets wat je kunt kopen. Het zijn gevoelens die je soms niet eens kan vertellen, maar allebei begrijpt. Het zijn duizend kleine dingen.’ Mama glimlacht naar me en veegt een traan van mijn wang. ‘Het zijn duizend onzichtbare herinneringen.’

Auteur:

Cynthia van de Velde

Wijze van lezen:

Recensie-exemplaar e-pub ontvangen van de auteur zelf in ruil voor mijn deelname aan de blogtour en mijn recensie.

Uitgeverij:

MH Books

Genre:

Feelgood

Cover en flaptekst:

De cover vind ik schitterend. Ik zie rozen in diverse kleuren: zachtroze, dieproze, lila en paarse. In het midden een klok met rode hartjes. Het maakt me nieuwsgierig naar dit verhaal.

Mooie teksten:

Wat blijft over als alles verandert?

I give you my word. I give you my heart.

This is a battle we’ve won.

This I promise you – *NSYNC

Dimme perché quando credo, credo solo in te grande amore

Vertaling: Vertel me waarom, als ik geloof,

Ik alleen maar in jou geloof, grote liefde

Grande Amore – Il Volo

I know you’ll be looking down, swear I’m gonna make you proud

I’ll be living one life for the two of us

Two of us – Louis Tomlinson

I’ll be down here making memories

Knowing you’re front row to everyone somehow

You’re not around but you got the best seat in the house

Best seat in the house – Jamie Miller

I give my hand to you with all my heart.

I can’t wait to live my life with you.

I can’t wait to start

From this moment on – Shania Twain

Quote:

Schat,’ zegt ze zacht, terwijl ze mijn handen vastpakt. ‘Ik ben zo trots op je. Je bent zo’n geweldige vrouw geworden. Toen papa overleed, heb ik zoveel steun aan jullie gehad. Jullie waren er altijd. Soms dichtbij, soms op afstand, maar ik voelde jullie.’ Haar blik glijdt even naar Wilco. Hij knijpt in haar schouder. ‘De afgelopen weken heb ik veel nagedacht. Over papa. Over mezelf. Over wat er nog komt. In Italië heb ik daar met Wilco en Ella veel over gepraat. En die… date,’ ze geeft me een scheve glimlach. ‘Die heeft me ook geholpen.’

Ik frons mijn wenkbrauwen.

‘Niet omdat het zo geweldig was,’ zegt ze droog. ‘Integendeel. Maar ik merkte iets. Ik merkte dat ik niemand mis. Ik mis niet een man. Ik mis mijn man.’ Ze ademt diep in. ‘Hoe meer ik probeerde open te staan, hoe duidelijker het werd. Ik hoef niet opnieuw te beginnen. Ik hoef niets te bewijzen. Papa en ik hadden geen filmromance. Geen grootse gebaren, geen dagelijkse bossen bloemen. Wij hadden iets veel beters. We wisten van elkaar wat ons gelukkig maakte. Door kleine dingen. Hoe hij naar me keek. Hoe hij mijn kopje thee precies goed zette. Hoe hij zonder woorden begreep wanneer ik het moeilijk had.’

Mijn schouders schokken en de brok in mijn keel is inmiddels haast te groot om weg te slikken.

‘Dat hij er niet meer is, betekent niet dat onze liefde is verdwenen. Ik denk elke dag aan hem. Soms met een traan, ja. Maar steeds vaker met een glimlach. We zijn bijna dertig jaar getrouwd geweest. Als ik het opnieuw mocht doen, zou ik weer voor hem kiezen. Elke dag opnieuw,’ gaat ze verder.

Ik wil reageren, maar mijn moeder is nog niet klaar.

‘Niemand zal ooit zijn plek innemen. Niemand hoeft dat ook. Dat is geen gemis. Dat is een feit. Hij was mijn grote liefde. En dat blijft hij.’ Ze knijpt in mijn handen. ‘Dat maakt me niet zielig. Het maakt me rijk. Ik heb een liefde gekend die niet verdwijnt omdat iemand er niet meer is. Ik draag hem bij me. In duizend onzichtbare herinneringen. En geloof me, dat is genoeg.’

Alle pogingen die ik vandaag had gedaan om niet te huilen, zijn vanaf dit moment zinloos. De tranen lopen over mijn wangen en ik knijp hard in mijn moeders hand. Wilco is dichterbij geschoven en snikkend zitten we elkaar in stilte aan te kijken.

Mijn moeder veegt met haar duim langs mijn knokkels. ‘En precies daarom,’ zegt ze zachter, ‘hoef je hem vandaag niet te missen.’

Ik kijk haar vragend aan.

‘Dat wil ik jou op deze dag ook meegeven. Jullie zijn een voorbeeld voor me. Ik hoop dat Nick en jij net zo gelukkig worden en blijven als papa en ik dat waren.’

‘Eigenlijk was dit maar de inleiding voor een cadeautje dat we voor je hebben,’ zegt Wilco, terwijl hij een traan van zijn wang veegt.

Mijn moeder trekt haar hand weg en maakt de rits van haar tasje open. Ze haalt er een donkerblauw fluwelen doosje uit en geeft het aan mij. Het voelt licht aan.

‘Mag ik het al openmaken?’ vraag ik met trillende handen door mijn tranen heen en allebei knikken ze weer.

Het verhaal:

Op een zonnig terras beseft Sofia ineens iets confronterends: ze heeft geen idee meer hoe daten werkt. Vijf jaar na het verlies van haar man waagt ze zich voorzichtig weer in de wereld van gesprekken en ontmoetingen. Maar wat begint als “gewoon eens kijken” blijkt al snel ingewikkelder dan gedacht.

Terwijl haar dochter Mirella zich volledig verliest in de voorbereidingen van haar perfecte bruiloft, wordt het contrast steeds duidelijker. Waar Mirella vooruitkijkt naar een toekomst vol beloftes, worstelt Sofia met een verleden dat zich niet zomaar laat loslaten.

Tussen ongemakkelijke dates, tedere momenten en herinneringen die blijven terugkomen, zoeken moeder en dochter ieder hun eigen weg in de liefde.

Want soms draait het niet om hoe je verdergaat, maar om wie je daarin toelaat.

Mijn leesbeleving:

Dit verhaal wordt vanuit de ik-vorm afwisselend verteld door dochter Mirella en haar moeder Sofia. Ze vertellen het vanuit de ik-vorm. Dat maakt dit verhaal nog beeldender, filmischer en intenser.

Sofia blikt ook terug naar het verleden met herinneringen aan haar man. Hoe zij het levenspad samen gingen bewandelen. Met volle zon maar ook met de nodige schaduwen. Als diepgewortelde wensen uitkomen na lange tijd uitkomen. Dat je deze schat koestert en liefhebt. Maar als dit kleinood dan verdwijnt dan val je keihard op de stenen. Helaas herkende ik het. Naar twee gezonde dochters hadden wij ook een gezonde zoon die nu in de hemel woont. Des te groter was mijn vreugde dat het na zenuwslopende maanden hun wens der wensen toch in hun schoot mocht liggen en dat ze zichzelf weerspiegelt mochten zien in de ogen van hun kinderen. Meeslepend en ontroerend beschreven. En zo herkenbaar. Na gitzwarte tijden brak de hemel open en verscheen een regenboog. Hernieuwd geluk na tragisch verlies.

Dit verhaal raakte me op meerdere fronten diep. Het was confronterend en reflecterend. Het ging over het verliezen van een dierbare persoon, voor een kind en later volwassene valt er een baken van vertrouwen, warmte, empathie en aanspreekpunt weg. Voor de partner valt het feit dat twee harten in hetzelfde tempo klopten ineens weg. De pijn hartverscheurend rauw, alles verpulverend pijnlijk. Een anker, wen dagelijkse zekerheid die verdwijnt. Dat raakte me omdat mijn moeder ongeneeslijk ziek is. Ze volgt een palliatief bestralingstraject waarvan nog onbekend is of het aanslaat. De andere vrouw die ik moeder noem raakt steeds meer de weg in haar hoofd kwijt. Dat is verdrietig en hard.

De bruiloft voorbereidingen van die lieve Nick en Mirella dan zie ik mijn zusje en haar vriend. Binnenkort een tweedaagse bruiloft. Een wonder omdat mijn zusje twee jaar geleden doodziek was door lymfeklierkanker. Ternauwernood heeft zij dit overleeft. Dus bij de geloften pinkte ik menig traantje weg tijdens het lezen. Ik gun mijn zusje de wereld maar voor haar moet haar aanstaande trouwdag vol glitter, glamour, groots, onvergetelijk en enkel het duurste is goed genoeg. Ik hoop van harte dat zij en haar vriend deze dag de liefde ook vieren en beseffen dat ze samen goud in handen hebben omdat ze gezond zijn en gelukkig.

Het leven is al zo fragiel. Dit alles heeft Cynthia van de Velde ijzersterk naar voren gebracht in dit boek. Maar doordat het zo reflecteerde met mijn eigen leven moest ik telkens ook weer even bijkomen bij alle beelden en gedachten die op kwamen zetten. Naast dat het emotioneel was moest ik meerdere malen luidop lachen. Zowel als Mirella aan het woord was als Sofia. De metaforische stijl van Cynthia hielp daar ook bij.

De overige personages leer je ook goed kennen. De ene wat beter als de andere. Maar toch houden ze allemaal de stevige fundamenten van dit verhaal intact. Een verhaal met een lach en een traan. Met passie voor je werk, voor nieuwe creatieve ideeën die je ten uitvoer kunt brengen. Of een grote jongensdroom die daadwerkelijk uitkomt en leest als een sprookje.

De plot is magnifiek maar ook diep rakend.

Ik ben dankbaar dat de personages gaandeweg tot inzichten komen. Het leven heeft niet groots, meeslepend, extravagant en continu overweldigend te zijn. Zolang je samen kunt zijn met hen die je ten diepste lief hebt en gezond mag blijven en het geluk aan je zijde mag blijven houden.

Mijn mening:

Ik geef 5 sterren.

Ee verhaal vertelt uit diverse perspectieven en in de ik-vorm. Diverse tijdvakken en generaties. Van elkaar lerend, soms niet met elkaar kunnen maar ook niet zonder elkaar kunnen. Als het gezinsgeluk als donderslag bij heldere hemel wijzigt van rozengeur en maneschijn naar gitzwarte bitterheid en hartverscheurende pijn. Maar dat er gaandeweg na regen weer zonneschijn komt is mooi beschreven.

Dat er naar passie, hartstocht en lust ook best wel eens geknetter of behang perikelen mogen zijn. Dat is uit het leven gegrepen.

Door alle herkenbaarheid met mijn eigen leven lukte het me niet dit verhaal in sneltreinvaart te lezen en te recenseren. Mijn excuses daarvoor. Maar chapeau voor Cynthia van de Velde. Wat een ongekend schrijftalent. Ik ben fan en lees graag meer van haar.

Cynthia van de Velde en MH Books hartelijk dat dat ik mee mocht doen aan de blogtour.

 

 

 

[Frisian_booklover]

Op een zonnig terras beseft Sofia ineens iets confronterends: ze heeft geen idee meer hoe daten werkt. Vijf jaar na het verlies van haar man waagt ze zich voorzichtig weer in de wereld van gesprekken en ontmoetingen. Maar wat begint als "gewoon eens kijken" blijkt al snel ingewikkelder dan gedacht.

Terwijl haar dochter Mirella zich volledig verliest in de voorbereidingen van haar perfecte bruiloft, wordt het contrast steeds duidelijker. Waar Mirella vooruitkijkt naar een toekomst vol beloftes, worstelt Sofia met een verleden dat zich niet zomaar laat loslaten.

Tussen ongemakkelijke dates, tedere momenten en herinneringen die blijven terugkomen, zoeken moeder en dochter ieder hun eigen weg in de liefde. Want soms draait het niet om hoe je verdergaat, maar om wie je daarin toelaat.

Na de Nanny op wereldreis-serie van de hand van Cynthia van de Velde is Duizend onzichtbare herinneringen een boek dat uit een heel ander vaatje tapt. Een verhaal dat realistisch is, dat je zeker aan het einde weet te raken, maar ook een boek wat voor mijn gevoel eerst wat op gang moest komen.

De schrijfstijl van Cynthia is weer herkenbaar. Een goed uitgewerkt verhaal, leest makkelijk weg en weet je fijn te vermaken. In Duizend onzichtbare herinneringen had ik wel het gevoel dat het allemaal wat tammer was dan in haar vorige serie. Het moest eerst wat op gang komen en lang dacht ik, waar gaat dit verhaal heen. Vooral dan aan het einde weet ze je te raken en het verhaal bijzonder mooi af te sluiten.

De personages zijn realistisch uitgewerkt. Sofia en Mirella, moeder en dochter voelen zo echt, ze zijn puur en je sluit ze beide in je hart. Wat ik bij beide zo heerlijk vond is de humor die ze samen hebben. Ik heb af en toe hard op zitten lachen om de vermakelijke situaties. Je ziet het zo voor je en het voelt of zit je bij Sofia en Mirella.

De diepere laag die dit boek kent is prachtig uitgewerkt. Tussen de regels door weet Cynthia onderwerpen en thema's aan te snijden die iedereen zal herkennen, je zelf kunnen overkomen en hierdoor ook zo echt aanvoelen. Denk hierbij aan rouw, verdriet, familie, vriendschap, daten, verlies en nog zoveel meer. Ook de hoofdstukken die het verleden van Sofie laten zien zijn hierin een mooie toevoeging. Echt prachtig gedaan!

Al met al weer een prachtig boek van de hand van Cynthia. Een aanrader voor iedereen die houdt van een feelgoodverhaal met diepgang, maar ook voor iedereen die lekker wil lachen, huilen, zwijmelen maar vooral wil genieten!

[marleen persoons]

Twee generaties , moeder & dochter die verder gaan na het overlijden van de echtgenoot & vader. Voor Mirella liefde met het boterbriefje en Sofia liefde vasthouden en koesteren rond wat je samen had met je geliefde. Maar alleen is maar alleen denkt Mirella voor haar moeder en zet deze aan rond te gaan daten. Een nieuwe wereld gaat open voor Sofia, maar is ze daar wel klaar voor? Ze probeert haar plan te trekken daar Mirella het al druk genoeg heeft met haar zaak en de voorbereidingen van haar huwelijk met haar grote liefde Nick.
Zo zitten ze beide in een fase waar Hugo als raadgever, vriend, partner en vader een leeg gat achterlaat en ze hem erg missen.
Duizend onzichtbare herinneringen is een feelgood verhaal waar ieder van ons iets herkenbaars gaat terugvinden. Het is simpel en puur gehouden de verhaallijnen, wat erg gfijn is, waardoor het realistisch tot dicht bij de lezer staan.
Cynthia van de Velde laat hier een heel andere aanpak, invulling en setting zien dan in haar vorige boeken. Ze durft en gaat er voor, is creatief met de twee vrouwen hun levens avonturen, die ze erg mooi afwisselende met memories over het leven met hun Hugo. Dat stukje geeft zeer goed de impressies van het verleden weer om linken te leggen met het heden en waarom juist ze die keuzes of gedachten kiezen & maken.
Een goede afwisseling van emoties, drama, humor en romantiek doorheen het verhaal, zorgde voor een bijzonder verhaal dat zeer fijn wegleest.
Een heel leuk boek om aan je moeder of dochter cadeau te geven, dat er voor gaat zorgen dat mooie gesprekken ontstaan, herinneringen en herkenbare situaties de band van familie versterken en ze ook bewuster gaat koesteren.

4 sterren

@missp_her_books_read

[ciin_leest]

Soms heb je van die boeken waarvan je weet dat je zakdoekjes nodig gaat hebben. Duizend Onzichtbare Herinneringen is dus zo'n verhaal. Na het lezen van de flaptekst had ik al een vermoeden dat dit een heel diepgaand boek zou worden. Toen ik de laatste bladzijde las zat ik met een dikke brok in mijn keel. 

Cynthia heeft met dit boek een fijne lijn tussen humor en heel veel diepgang neer weten te zetten. Zo zat ik het ene moment hard te lachen om gebeurtenissen, om vervolgens een paar hoofdstukken verder met tranen op mijn wangen verder te lezen.

Het verhaal las echt heerlijk weg en werd verteld vanuit het perspectief van Sofia en Mirella. Door herinneringen van vroeger aan het verhaal toe te voegen, kreeg het verhaal een diepere laag van lezen en leerde je Sofia nog beter kennen. Terwijl Sofia na vijf jaar nog worstelt met het verlies van haar man, gaat voor dochter Mirella de volgende stap in haar leven beginnen. En Cynthia heeft werkelijk prachtig de struggels van beide vrouwen neer weten te zetten. Hierdoor voel je enorm mee met beide vrouwen en kan je ze alleen maar in je hart stoppen. 

Duizend Onzichtbare Herinneringen voelt als een warm bad. Het ene moment lach je met de personages mee en het andere moment leef je mee met wat er allemaal gebeurt. Een verhaal over rouwverwerking, verlies, nieuwe kansen, liefde, vriendschappen en familie. En zeker een aanrader om te lezen! 

Lieve Cynthia van de Velde, wat heb je een prachtig boek neer weten te zetten! Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour. 

[Babetteleeswereld]

Soms lees je een verhaal dat mooi is.
En soms lees je een verhaal dat je stil krijgt.

Duizend onzichtbare herinneringen is zonder twijfel een van de kwetsbaarste en meest oprechte verhalen die ik ooit heb gelezen.

Het verhaal volgt Mirella en Sofia in een periode vol liefde, verlies, herinneringen en nieuwe mijlpalen. Terwijl grote gebeurtenissen elkaar opvolgen, blijft de afwezigheid van Hugo voelbaar aanwezig. Juist daardoor draait dit verhaal niet alleen om rouw, maar vooral om de liefde die blijft bestaan, in kleine momenten, herinneringen en de mensen die altijd met je verbonden blijven.

Ik heb tijdens het lezen geglimlacht om de grappige en warme momenten, maar er waren ook stukken waarbij de tranen gewoon over mijn wangen liepen. Juist die combinatie maakt dit verhaal zo bijzonder. Het voelt echt. Menselijk. Alsof je even mag meekijken in iemands hart.

De personages voelen warm en levensecht aan, de emoties komen ongefilterd binnen en de manier waarop liefde en gemis samen bestaan is prachtig geschreven.

En alleen al de titel… Duizend onzichtbare herinneringen. Mooier had het bijna niet kunnen heten.

Ik voel me echt heel dankbaar dat ik dit verhaal mocht proeflezen en een van de eersten was die het mocht lezen. Wat ben ik trots op jou en op dit prachtige verhaal. 🤍

[Amanda]

Soms lees je een verhaal en word je erdoor geraakt. Dit is zo’n verhaal. Een heel anders dan de Nanny reeks van Cynthia en deze heeft ook nog een persoonlijk tintje. Het verhaal leest fijn weg, is in een heerlijk tempo geschreven en heeft alles wat een feelgood nodig heeft. Het verhaal is geschreven vanuit Sofia (moeder) en Mirella (dochter). Er zitten mooie diepere lagen in het verhaal, die mooi zijn uitgewerkt en rouwen, verdriet, mooie herinneringen en liefde zijn aanwezig en ziet dat liefde en verdriet dichtbij elkaar kunnen liggen, maar ook de heerlijke humor van Cynthia ontbreekt niet in dit verhaal en ik heb echt met een lach en een traan dit verhaal gelezen. Tissues zijn zeker bij de laatste hoofdstukken een must. Ik was geraakt tot op het bot. Zo mooi. Het is een verhaal wat mij nog zeker lang bij zal blijven. En ik denk dat er voor iedereen herkenbare dingen inzitten.
Een echte must read.

[Christina cchasingtales & my.starlit.library]

Dit boek voelt als een ode aan overleden dierbaren en tegelijkertijd een ode aan het leven. ♥️🙌🏼 Heel mooi en intens geschreven en moest hier en daar een traantje weg pinken.