Duizend onzichtbare herinneringen heeft een kleurrijke cover die direct in het oog springt en na het lezen van het verhaal weet je gewoon dat deze er écht perfect bij hoort. Het verhaal wordt vertelt in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Sofia en Mirella en speelt zich af in het heden en we blikken door middel van herinneringen - in cursief - terug naar het verleden. Duizend onzichtbare herinneringen gaat direct typisch Cynthia van start, met een evenwichtige balans tussen humor en ontroering, waardoor je direct uitkijkt naar de rest van het verhaal.
Cynthia van de Velde heeft een herkenbare eigen schrijfstijl, zo filmisch geschreven dat het bijna voelt alsof je met Mirella en Sofia mee terug in de tijd reist. Op meeslepende wijze, met een hoop humor - waar Cynthia om bekend staat - en grappige momenten, maar zeker niet met minder emotie en gevoeligheid, neemt ze je mee in de levens van Sofia en Mirella. Ze wist me al met de eerste zin van het eerste hoofdstuk te pakken en dat gevoel is zo het gehele verhaal gebleven.
Vijf jaar geleden veranderde het leven van de familie van Dam onherroepelijk, toen de vader van het gezin hen ontviel. Sofia bleef na een huwelijk - met haar grote liefde Hugo, van wie ze onvoorwaardelijk hield - van bijna dertig jaar verslagen en alleen achter. Terwijl de tijd genadeloos door tikt is haar leven op stilstand komen te staan. Ze verlangt terug naar de tijd dat Hugo er nog was en ze samen gelukkig waren.
Haar dochter Mirella - die bezig is met de voorbereiding van haar huwelijk met haar vriend Nick - zou niets liever willen dan haar moeder weer gelukkig zien. Het verlies van haar vader heeft een groot gemis bij haar achtergelaten, maar hij leeft voort in haar hart. Ze vindt Sofia nog veel te jong om alleen achter te blijven en te verpieteren thuis op de bank. Het is tijd om een nieuw hoofdstuk in haar leven open te slaan en een ander pad te bewandelen en verder te gaan met haar leven. Dat zou haar vader ook gewild hebben.
Op een spaarzame vrije zaterdag genieten moeder en dochter samen op een terrasje, wanneer Sofia geconfronteerd wordt met het besef dat ze helemaal niet doorheeft wanneer een andere man interesse in haar heeft en met haar sjanst. Waarom zou ze ook? Er is er voor haar maar één en dat is haar overleden echtgenoot Hugo. Om haar dochter tevreden te stellen en stiekem ook omdat ze zelf nieuwsgierig is geworden begeeft ze zich in de wereld van het Tinderen en daten - wat vooral geen date mag heten, gewoon koffie drinken en niets meer en liever iets minder.
Terwijl Sofia haar best doet om weer onder de mensen te komen - om zo haar sociale kring te verbreden - daalt bij Mirella langzaam het besef in dat ze haar moeder niet altijd kan beschermen tegen pijn en teleurstellingen. Sofia probeert zich open te stellen voor een nieuwe liefde, maar het valt haar al snel zwaar - haar verloren liefde Hugo is en blijft onvervangbaar - en schuldgevoelens en innerlijke twijfels overspoelen haar. Haar hart heeft al genoeg te verduren gekregen, ze moet zichzelf beschermen voor nog meer pijn en verdriet.
Terwijl Mirella zich richt op haar toekomst wordt de confrontatie met het verleden voor Sofia des te groter. De harde werkelijkheid daalt keihard in, nooit meer samen nieuwe herinneringen maken en dingen samen delen. En die belofte die ze hem ooit deed, zal ze ook nooit meer kunnen inlossen. Kan ze ooit nog gelukkig worden zonder de liefde van haar leven?
𝑵𝒐𝒖, 𝒑𝒂𝒑, 𝒋𝒆 𝒉𝒂𝒅 𝒈𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌.
Vanaf het eerste boek dat ik las van Cynthia van de Velde ben ik verkocht - haar manier van schrijven, haar humor maar ook de wijze waarop ze altijd een gevoelige noot aan haar verhalen weet toe te voegen is echt zo mooi. Wat keek ik uit naar haar nieuwe boek - een standalone - na haar Nanny op wereldreis serie en wat baalde ik toen deze waanzinnige serie ten einde kwam. Met Duizend onzichtbare herinneringen heeft Cynthia haar meest persoonlijke boek ooit geschreven en dat heeft ze zo schitterend, intens en mooi gedaan. Wat zal dat spannend voor haar zijn om dit verhaal - waaraan ze lang aan heeft gewerkt en wat zo speciaal is voor haar moeder en haar zelf - nu eindelijk met de wereld te delen. Ik ken Cynthia nu al een tijdje en de manier waarop zij over haar eigen moeder praat is altijd zo liefdevol en teder en maakt me altijd een beetje week van binnen. En dát is precies wat ik terug zie en voel in dit verhaal! Iedereen die een van zijn ouders of een partner is verloren weet hoe dit voelt en zal een stukje van zichzelf herkennen in het verhaal.
Overlijden, verlies, gemis, een heftige en zwaar thema om over te schrijven. De dierbare en tastbare herinneringen die een overleden geliefde nalaat, terwijl hij of zij voortleeft in je hart. Voortaan zal ik als ik mokkataart zie even denken aan Duizend onzichtbare herinneringen. Hoe Cynthia zich heeft weten in te leven in dit verhaal, in de personages en de verhaallijnen - waarbij ze fictie subliem weet samen te laten vloeien met werkelijkheid - is zo knap en levensecht gedaan. Ze heeft me er echt mee geraakt, ze wist echt dichtbij te komen, zo knap gedaan. Zelfs bij het schrijven van mijn recensie, raakte het verhaal me weer en sprongen de tranen weer in mijn ogen, dat is iets wat maar zelden gebeurd.
Liefdevolle, ontroerende en hilarische verhaallijnen met een persoonlijke touch. Een meeslepend en intens gelaagd verhaal gebracht met de nodige humor en luchtigheid, uit het leven gegrepen. Waarbij Cynthia’s eigen vrolijkheid en enthousiasme door het boek heen sijpelt. Een verhaal vol uitersten, zo empathisch geschreven dat het je echt weet te raken - dat doet ze iedere keer maar dit keer nog een stukje meer. Waarbij de herinneringen als een soort dagboekfragmenten als een rode draad door het verhaal heen zijn verweven en een belangrijk element vormen voor dit prachtige verhaal. Intens, liefdevol én grappig. Heel anders dan haar Nanny op wereldreis serie maar wel echt weer met de unieke Cynthia pen geschreven. Van de Velde weet met finesse emotionele scenes samen te laten smelten met hilarische momenten waarbij je struikelt over de ongemakkelijke situaties. Hilarische, grappige en speelse dialogen en komische kinderlogica en ondeugendheid, maar ook pittige en emotionele dialogen. Een verhaal dat je het ene moment een brok in je keel bezorgd en de tranen over je wangen laat rollen van emotie en ontroering om er vervolgens weer een dolkomische scene tegenaan te gooien die je keihard laat grinniken van het lachen. Hoe ze het doet? Ik weet het niet? Maar het is echt grandioos. Van tranen van emotie naar gieren van het lachten. En dan ineens het het moment daar, het moment waarvan je wist dat het ging komen maar waarvan je hoopte dat het niet kwam. Brok. Slik. Emotie en een stortvloed aan tranen, damn die kwam binnen. Wat een rollercoaster! Maar Cynthia zou Cynthia niet zijn als ze er daarna niet voor zou zorgen dat die glimlach weer op je gezicht tevoorschijn getoverd zou worden. Met een heerlijk stukje nostalgie, alles zo filmisch geschreven alsof je mee terug gaat in de tijd, maar de mooie, levensechte herinneringen, indrukwekkend en schitterend gedaan.
Levensechte personages die op papier tot leven worden gewekt. Een moeder en haar dochter en hun onbreekbare band. Een middelbare vrouw die mee moet in de moderne tijden - de smartphone en het tinderen - en haar jeugdige, volwassen dochter met haar meisjesdroom. Een mix van oubollig en hip, precies afgestemd op Sofia en Mirella. Hun verlies, het diepe, schrijnende, hartverscheurende gemis, de herinneringen met een scherp randje, zo fragiel en kwetsbaar, dat altijd onderhuids aanwezig is maar nog een beetje extra tijdens speciale momenten in hun leven. Blijdschap vermengd met verdriet, de gevoelens, emoties en schuldgevoelens. Vooraf had ik gedacht dat ik de hoofdstukken met Mirella het leukste zou vinden, maar daar moet ik op terugkomen, ook Sofia ga je echt in je hart sluiten, echt zo mooi en bijzonder gedaan. En zo schattig, Cynthia haar liefde voor katten springt echt van alle pagina’s, zo cute. Hun gedragingen zijn zo realistisch beschreven, dat je de diertjes helemaal voor je ziet, met al hun kattenkwaad - Iwan - en tedere momenten. Leuke is dat bijna alle katten in het verhaal ook echt zijn.
Sofia was jarenlang gelukkig met haar grote liefde Hugo, tot hij haar vijf jaar geleden werd ontnomen en sindsdien is ze weduwe. Hugo was haar alles en ze mist hem nog steeds iedere dag, de herinneringen aan hem kleven overal en ze is er niet klaar voor om zonder hem verder te gaan. Het San Remo Festival zit diep in haar hart, haar liefde voor het land en de muziek heeft ze op haar zoon Wilco overgedragen die al op de kleuterschool Italiaanse liedjes zong. Samen met zijn vriendin Ella - een pittige dame met een hart van goud - heeft hij zijn leven opgebouwd in Italië - Rome. Sofia is lekker bijdehand en grappig, ze is gek op lezen, muziek en op dieren. Ze is werkzaam in het dierenasiel waar ze zich ontfermd over alle katten - jong en oud - en thuis geniet ze van haar eigen katten; Diva de dove lapjeskat met bijbehorend diva gedrag en schijtluis Milan, de Cyperse kat. De katten zijn haar redding geweest en geven haar altijd troost. Sofia is een trotse moeder en samen met haar kinderen vormt ze een hecht gezin, toch zijn ze sinds vijf jaar voor altijd incompleet. Sindsdien is haar dochter Mirella haar grote steun en veilige haven. Lieve stuiterbal, spraakwaterval en rotzooi maker Mirella is samen met Nick, voor wie ze letterlijk gevallen is. Ze heeft zich altijd groot gehouden voor haar moeder en zou niets liever willen dan haar moeder uit haar verdrietige cocon zien kruipen, zodat ze weer kan opbloeien en genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Mirella is eigenaresse van lunchroom De Snelle Hap, wat begon als eigenwijs plan groeide uit tot een succesformule waar snelheid, aandacht en lekker eten elkaar gevonden hebben, haar hulptroepen Danny - kok en assistent-manager - en Stephanie - multitalent - zorgen er samen met haar voor dat alles draaiend blijft. Mirella heeft al van kleins af aan een fascinatie voor trouwen, ze hoopt dan ook samen met sportleraar Nick - haar lieve, galante, stoere en sterke vriend - in het huwelijksbootje te stappen, met het huwelijk van haar ouders als haar grote voorbeeld. Cheerleader Iris is haar beste vriendin sinds 2000 en is professioneel styliste. Badschuim zal nooit meer hetzelfde zijn ;-)
Met Duizend onzichtbare herinneringen heeft Cynthia van de Velde een schitterende, ontroerende en liefdevolle roman neergezet. De eerste roman na haar succesvolle Nanny op wereldreis serie. Haar meest persoonlijke verhaal tot nu toe en dat is te merken, hierdoor is het een verhaal geworden wat raakt en een onuitwisbare herinnering op de lezer zal achterlaten. Tedere, ontroerende en hilarische verhaallijnen met een persoonlijke touch. Meeslepend en intens gelaagd gebracht met de nodige humor en luchtigheid, uit het leven gegrepen. Liefdevol en pijnlijk hard tegelijk. Intens, liefdevol én grappig geschreven met de unieke Cynthia pen, waarbij ze met finesse emotionele scenes en hilarische momenten weet samen te smelten. Met levensechte personages die op papier tot leven worden gewekt. Een verhaal dat je het ene moment een brok in je keel geeft en de tranen over je wangen laat rollen van emotie en ontroering om er vervolgens weer een dolkomische scene tegenaan te gooien die je keihard laat grinniken van het lachen, een ware rollercoaster. Een verhaal over obstakels, contrasten, het loslaten van het verleden en het openstellen voor de toekomst. Over verlies, rouwverwerking, onvoorwaardelijke liefde, familie, de band tussen ouder en kind en vriendschap.
Twee generaties , moeder & dochter die verder gaan na het overlijden van de echtgenoot & vader. Voor Mirella liefde met het boterbriefje en Sofia liefde vasthouden en koesteren rond wat je samen had met je geliefde. Maar alleen is maar alleen denkt Mirella voor haar moeder en zet deze aan rond te gaan daten. Een nieuwe wereld gaat open voor Sofia, maar is ze daar wel klaar voor? Ze probeert haar plan te trekken daar Mirella het al druk genoeg heeft met haar zaak en de voorbereidingen van haar huwelijk met haar grote liefde Nick. Zo zitten ze beide in een fase waar Hugo als raadgever, vriend, partner en vader een leeg gat achterlaat en ze hem erg missen. Duizend onzichtbare herinneringen is een feelgood verhaal waar ieder van ons iets herkenbaars gaat terugvinden. Het is simpel en puur gehouden de verhaallijnen, wat erg gfijn is, waardoor het realistisch tot dicht bij de lezer staan. Cynthia van de Velde laat hier een heel andere aanpak, invulling en setting zien dan in haar vorige boeken. Ze durft en gaat er voor, is creatief met de twee vrouwen hun levens avonturen, die ze erg mooi afwisselende met memories over het leven met hun Hugo. Dat stukje geeft zeer goed de impressies van het verleden weer om linken te leggen met het heden en waarom juist ze die keuzes of gedachten kiezen & maken. Een goede afwisseling van emoties, drama, humor en romantiek doorheen het verhaal, zorgde voor een bijzonder verhaal dat zeer fijn wegleest. Een heel leuk boek om aan je moeder of dochter cadeau te geven, dat er voor gaat zorgen dat mooie gesprekken ontstaan, herinneringen en herkenbare situaties de band van familie versterken en ze ook bewuster gaat koesteren.
Soms heb je van die boeken waarvan je weet dat je zakdoekjes nodig gaat hebben. Duizend Onzichtbare Herinneringen is dus zo'n verhaal. Na het lezen van de flaptekst had ik al een vermoeden dat dit een heel diepgaand boek zou worden. Toen ik de laatste bladzijde las zat ik met een dikke brok in mijn keel.
Cynthia heeft met dit boek een fijne lijn tussen humor en heel veel diepgang neer weten te zetten. Zo zat ik het ene moment hard te lachen om gebeurtenissen, om vervolgens een paar hoofdstukken verder met tranen op mijn wangen verder te lezen.
Het verhaal las echt heerlijk weg en werd verteld vanuit het perspectief van Sofia en Mirella. Door herinneringen van vroeger aan het verhaal toe te voegen, kreeg het verhaal een diepere laag van lezen en leerde je Sofia nog beter kennen. Terwijl Sofia na vijf jaar nog worstelt met het verlies van haar man, gaat voor dochter Mirella de volgende stap in haar leven beginnen. En Cynthia heeft werkelijk prachtig de struggels van beide vrouwen neer weten te zetten. Hierdoor voel je enorm mee met beide vrouwen en kan je ze alleen maar in je hart stoppen.
Duizend Onzichtbare Herinneringen voelt als een warm bad. Het ene moment lach je met de personages mee en het andere moment leef je mee met wat er allemaal gebeurt. Een verhaal over rouwverwerking, verlies, nieuwe kansen, liefde, vriendschappen en familie. En zeker een aanrader om te lezen!
Lieve Cynthia van de Velde, wat heb je een prachtig boek neer weten te zetten! Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour.
Soms lees je een verhaal en word je erdoor geraakt. Dit is zo’n verhaal. Een heel anders dan de Nanny reeks van Cynthia en deze heeft ook nog een persoonlijk tintje. Het verhaal leest fijn weg, is in een heerlijk tempo geschreven en heeft alles wat een feelgood nodig heeft. Het verhaal is geschreven vanuit Sofia (moeder) en Mirella (dochter). Er zitten mooie diepere lagen in het verhaal, die mooi zijn uitgewerkt en rouwen, verdriet, mooie herinneringen en liefde zijn aanwezig en ziet dat liefde en verdriet dichtbij elkaar kunnen liggen, maar ook de heerlijke humor van Cynthia ontbreekt niet in dit verhaal en ik heb echt met een lach en een traan dit verhaal gelezen. Tissues zijn zeker bij de laatste hoofdstukken een must. Ik was geraakt tot op het bot. Zo mooi. Het is een verhaal wat mij nog zeker lang bij zal blijven. En ik denk dat er voor iedereen herkenbare dingen inzitten. Een echte must read.