Cztery dziewczyny. Cztery światy. Jedna szkoła. I dziesięć zasad, których nie można łamać.
Maśka, Malina, Muza i Mila. Cztery żywioły. Cztery charaktery. Cztery osobowości, które połączyła przyjaźń zdolna pokonać wszystkie przeszkody.
Pierwsza klasa liceum niesie ze sobą niemałe wyzwania. Dobrze byłoby przeżyć ten czas z jak najmniejszą ilością wstydu, dram i kserówek z matematyki. Trudno jednak zachować zimną krew, gdy po szkole zaczynają krążyć dziwne anonimy, a najważniejsza impreza roku zostaje odwołana… ze względów bezpieczeństwa.
Choć dziewczyny nigdy nie planowały, by zostać detektywistycznym kwartetem, decydują się na własne śledztwo – między lekcjami biologii, w bibliotece i pod drzwiami pokoju nauczycielskiego.
DeEmki to opowieść o dojrzewaniu, które nie ma jednej definicji, i o przyjaźni, która czasem boli, ale częściej ratuje. I o tym, że choć zasady są ważne, to czasem trzeba je złamać – żeby coś skutecznie naprawić.
Urodzona w Nowym Sączu, od lat związana sercem ze Śląskiem. Absolwentka translatoryki hiszpańskiej na Uniwersytecie Śląskim, rozmiłowana w bogactwie literatury hiszpańskojęzycznej. Od 2018 roku właścicielka marki „Opowiemci”, miejsca, gdzie literatura staje się źródłem inspiracji i wymiany myśli dla czytelników. Tu w corocznym rankingu docenia i wyróżnia twórców promujących czytelnictwo. Organizatorka spotkań dla miłośników literatury w ramach festiwalu Książkonalia w Katowicach.
„DeEmki” to historia czterech koleżanek, które zaprzyjaźniły się w liceum. Jakie mam refleksje z tej książki? Idealnie obrazuje to jak skrajnie osobowości mogą się świetnie uzupełniać 🥹 Bardzo ciekawie też się obserwuje to jak jedna sytuacja wpływa na różne osoby i że to co dla Ciebie jest błahostką dla kogoś jest naprawdę ciężkim tematem. Znajdziecie tu przyjemną lekturę na letnie wieczory, która wywołuje takie ciepło w sercu i przypomina licealne czasy i troski. Ponadto jest pięknie wydana! Ta okładka skradła moje serce! 💕
Potrzebowałam DeEmek w swoim życiu. Lekka, szybka, przyjemna książka z dramami-błahostkami i skrajnie różnymi bohaterkami, które jednoczenie tak pięknie się uzupełniają. 🤍
"DeEmki" to tegoroczna nowość dla nastolatków, która zapowiadała się naprawdę przyjemnie - główne bohaterki chodzą do pierwszej klasy liceum i tworzą zgraną, choć nieco szaloną paczkę. Pewnego dnia zaczynają podejrzewać, że w szkole coś się dzieje, lecz początkowe poszlaki - czerwony długopis, zdenerwowani nauczyciele - nie za bardzo łączą się w sensowną całość. Później dochodzi temat pogróżek i to dosyć poważnych. Jeśli sprawa nie zostanie rozwiązana to nie odbędzie się bal na koniec roku szkolnego, a tego dziewczyny za nic nie chcą przegapić. Postanawiają więc wziąć sprawy w swoje ręce.
Na pierwszym planie tej powieści są cztery główne bohaterki - Mila, Maśka, Muza i Malina, które mają zupełnie różne charaktery, a jednocześnie łączy je niesamowicie silna więź przyjaźni. Dziewczyny są sympatyczne i dość łatwo je polubić. Stoją za sobą murem i ten nacisk na lojalność szalenie do mnie trafił. Nie wszystko jednak mi się podobało. Ich osobowości zostają przedstawione bardzo opisowo, często w osobnych rozdziałach poświęconych jedynie na wyznania dotyczące tego jak każda z nich podchodzi do jakiegoś tematu typu szkoła, miłość wygląd itp. Bardzo łatwo wtedy moja uwaga odlatywała gdzieś daleko. Nie przepadam za takimi przerywnikami, wolę, gdy informacje są przekazywane w trakcie różnych sytuacji i wydarzeń z udziałem bohaterów, a nie po prostu jako opis charakterystyki postaci jak przy jakiejś analizie już po lekturze.
W dodatku w niektórych kwestiach brakowało mi spójności - np. Mila jest fajtłapą, a chodzi do klasy sportowej, co sugerowałoby jednak nacisk na tę koordynację ruchową 😅 Malina z kolei jest na mat-fizie i analizuje wszystko jak komputer, a marzy o karierze prawniczki. Niby to tylko pierdoły i wiadomo, że profil klasy nie zawsze determinuje zdolności czy ścieżkę danej osoby, ale jednocześnie w innych aspektach ich charaktery były bardzo przejaskrawione i stereotypowe, przez co trochę mi się ich wizja rozjeżdżała.
Rozumiem ideę przedstawienia różnych profili psychologicznych czy problemów z jakimi mierzą się osoby o różnym usposobieniu, ale jednak trochę mnie drażniło jak było to przerysowane. Miałam wrażenie, że zachowania dziewczyn oparte są na samych skrajnościach. Najbardziej szkoda mi było Maliny, która niejednokrotnie była przedstawiona tak, że było jej bliżej do robota niż żywej nastolatki.
Sama historia niestety kompletnie mnie nie porwała, nie zaciekawiła, ani nie zaangażowała. Była bardzo mgliście prowadzona, do tego stopnia, że przez większą część tej książki zastanawiałam się o czym ona w ogóle ma być. A gdy już pojawił się jakiś zarys fabuły w postaci zagrożonego balu, "nauczycielskiej tajemnicy" czy pogróżek to finalnie żaden z pomysłów autorki mnie nie przekonał, wypadły jak wzięte z telenoweli... Liczylam, że śledztwo dziewczyn okaże się bardziej dedukcyjne, będą łączyć kropki i poszlaki, lecz one bardziej skupiały się na mało istotnych dramach... To wszystko sprawiało, że książka wypadła w moich oczach bardzo chaotycznie i płasko.
Styl jakim napisana jest ta powieść jest całkiem przyjemny, a dzięki dużej czcionce i krótkim rozdziałom czyta się ją ekspresowo. Jednak kompletnie nie odnalazłam się w dialogach. Były dla mnie sztuczne, często prowadzące donikąd, a użyty humor zupełnie do mnie nie trafiał.
A jednak na sam koniec przeżyłam kolejne, dobitne rozczarowanie. Czytając tę książkę, do ostatniej strony, byłam pewna, że jest to jednotomówka, a finalnie okazało się, że to zaledwie 1 tom serii... Nie rozumiem dlaczego taka informacja nie pojawiła się nigdzie na okładce, grzbiecie, w opisie, na LC czy choćby na początku książki. Strasznie drażnią mnie takie zabiegi, wolę wiedzieć po co sięgam. W tym przypadku miałam ochotę i liczyłam na jednotomówkę i z taką intencją po nią sięgnęłam, a okazało się, że jednak nie jest to zamknięta historia.
Trudno mi ocenić ten tytuł, bo główne bohaterki są naprawdę sympatyczne, a ich przyjaźń, akceptacja różnic oraz wzajemne wsparcie są niezwykle cenne. Autorce udało się też stworzyć fajny szkolny nastrój, jakiego wielu czytelników poszukuje w tego typu młodzieżówkach. Ale jednocześnie nie mam pojęcia czym dokładnie ta książka chce być. Nie jest dobrym kryminałem ani szkolną przygodówką dla młodzieży, bo tych elementów jest tu zdecydowanie za mało, a w dodatku są słabo poprowadzone. Nie jest to poważna opowieść o problemach nastolatków czy poszukiwaniu siebie, gdzie można by się pokusić o analizę pewnych zachowań czy emocji. Nie jest to też sensowna komedia czy satyra. Jest tu sporo chaosu i wszystkiego po trochę, zabraklo mi konkretów oraz takiego swoistego uporządkowania tekstu, przemyślenia jakie wątki i aspekty rozwinąć, a które niepotrzebnie wypychają książkę.
Literatura młodzieżowa jest dla mnie niezwykle komfortowa, głównie dlatego, że przywołuje wspomnienia dawnych lat. To właśnie przy takich książkach zarywałam swoje pierwsze noce, nie mogąc oderwać się od fabuły. Dlatego dziś jeszcze bardziej doceniam ten gatunek, zwłaszcza gdy niesie ze sobą wartościową historię.
Pierwsza klasa liceum to czas pełen wyzwań. Dobrze byłoby przeżyć go z jak najmniejszą liczbą dram, kompromitujących sytuacji i kserówek z matematyki. Czasami jednak trudno zachować zimną krew, zwłaszcza gdy po szkole zaczynają krążyć anonimowe wiadomości z pogróżkami, a najważniejsza impreza roku zostaje odwołana ze względów bezpieczeństwa. Choć dziewczyny nie planowały zostać detektywistycznym kwartetem, postanawiają przejąć inicjatywę i rozpocząć własne śledztwo.
Ta książka okazała się dla mnie prawdziwym wehikułem czasu, który rozpieścił moje wewnętrzne dziecko. Przeniosłam się do czasów nastoletnich, ponieważ historia jest niesamowicie nostalgiczna. Myślę, że w dużej mierze jest to zasługa stylu autorki. Jest lekki, swobodny i ma w sobie ten wyjątkowy klimat młodzieżowych powieści, które czytało się z wypiekami na twarzy.
Sama fabuła nie jest przesadnie skomplikowana, ale została bardzo dobrze poprowadzona. Krok po kroku odkrywamy kolejne fakty dotyczące anonimowych wiadomości z pogróżkami. Bohaterki za wszelką cenę chcą uratować szkolną imprezę na zakończenie roku, dlatego motywacji zdecydowanie im nie brakuje.
Ogromne wrażenie zrobiła na mnie kreacja bohaterek. Każda z nich jest inna, ma odmienny charakter, własne mocne i słabe strony oraz inne spojrzenie na świat. Są jak cztery różne żywioły, które razem tworzą coś naprawdę wyjątkowego. Między nimi czuć prawdziwą więź. Są wobec siebie lojalne, wspierają się i dbają o siebie nawzajem. Tworzą naprawdę zgrany kwartet do zadań specjalnych.
Jeśli chodzi o wartości płynące z tej książki, to najważniejszą z nich jest przyjaźń. Nie została przedstawiona w przesłodzony sposób. Autorka pokazuje, że nawet najlepsze relacje mają swoje zgrzyty i trudniejsze momenty. To bardzo ważny przekaz dla młodych czytelników, bo uświadamia, że każda przyjaźń przechodzi wzloty i upadki.
Książka została napisana z wielu perspektyw, dzięki czemu możemy poznać punkt widzenia każdej z bohaterek. Pomiędzy rozdziałami z główną fabułą znajdują się również ich krótkie monologi i przemyślenia. Ten zabieg nadaje historii autentyczności i pozwala jeszcze lepiej zrozumieć dziewczyny oraz ich podejście do różnych sytuacji.
Muszę przyznać, że ta książka była dla mnie pięknym powrotem do przeszłości. To właśnie po takie historie sięgnęłaby młodsza Ola i bawiłaby się wyśmienicie. Co najlepsze, starsza ja również spędziła z nią fantastyczny czas. Na rynku wydawniczym zdecydowanie potrzebujemy więcej takich wartościowych książek!
Cztery przyjaciółki, licealne pierwszoklasistki - Muza, Malina, Mila i Maśka - na pierwszy rzut oka są jak puzzle z czterech różnych układanek. Jednak gdy są razem, działają jak dobrze naoliwiona maszyna.
Do dyrekcji szkoły zaczynają przychodzić niepokojące maile. Pani Dyrektor, ze względów bezpieczeństwa, podejmuje decyzję o odwołaniu szkolnej zabawy. Maśka, kobieta-rewolucja, zrobi wszystko, żeby do tego nie doszło. Dziewczyny postanawiają odkryć, kto wysyła te wiadomości, i uratować imprezę.
Jestem pełnoprawną Millenialką i dla mnie „DeEmki” to trochę powrót do nastoletnich lat. Czytałam tę książkę z nostalgią, wracając myślami do książek, filmów i seriali z początku lat dwutysięcznych. Liceum, tajemnica, zawirowania miłosne i sporo chaosu. A w sercu tego wszystkiego szkolny bal. Mamy artystkę, kujonkę (btw, Malina jest moją ulubioną DeEmką), dziewczynę z sąsiedztwa i buntowniczkę. Razem są w stanie rozwiązać każdy problem.
Beata naprawdę pięknie opisuje tę przyjaźń. Zwłaszcza w sytuacjach, w których najłatwiej o kłótnie. A tutaj tego nie ma. Dziewczyny się wspierają i są dla siebie.
Malina ma cechy autystyczne, jest nadwrażliwa na dźwięki, a jej życie musi być uporządkowane. Nie lubi niespodzianek. Czasem jednak łamie schemat, w którym żyje, żeby pomóc przyjaciółkom. One, mimo szybkiego tempa życia, potrafią zwolnić, zatrzymać się, a nawet cofnąć, by dotrzymać kroku Malinie. Nie są złe, niecierpliwe, nie wytykają jej wad. Rozumieją ją i dopingują.
I właśnie ta przyjaźń chyba najbardziej mi się tutaj podobała. Nie jest idealna, ale jest pełna uważności i wzajemnego wsparcia. Dziewczyny potrafią się różnić, a jednocześnie tworzyć naprawdę zgraną paczkę.
„DeEmki” to książka, która u trzydziestolatków może wywołać uśmiech nostalgii. Jako matka bez oporu polecę ją w przyszłości mojej córce. Nie ma tu przekleństw, używek ani toksycznych relacji. Beata przemyca naprawdę ważne wartości, doprawiając je akcją, tajemnicą i pierwszymi miłościami.
Porusza tematy ważne dla nastolatków, ale nie wyśmiewa ich problemów. Pokazuje je z punktu widzenia młodych osób, dzięki czemu ich rozterki nie są przedstawione jako błahe czy nieważne. Sama, będąc nastolatką, świetnie bym się przy niej bawiła i pewnie nie mogłabym doczekać się kolejnej części.
Kto z nas nie chciałby być DeEmką? Ja zapisałabym się już dziś, mimo że moje imię zaczyna się na „A”. ❤️
Tytuł: DeEmki Autor: Beata Skrzypczak Wydawnictwo: Insignis Ocena: 3/5⭐ Ilość stron: 428 [ Współpraca barterowa • ] 📅 Premiera: 03.06.2026r. Na samym początku chciałam podziękować wydawnictwu za zaufanie oraz możliwość współpracy! 💗 RECENZJA:
Witam!!
Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki „DeEmki” od @
•| Na początek pokażę Wam motywy, które znajdziecie w tej historii: • licealne emocje i dramaty • prywatne śledztwo • nowa szkoła • cztery przyjaciółki • cztery skrajnie różne osobowości • literatura młodzieżowa • nostalgia
•| „DeEmki” to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, ale zdecydowanie nie ostatnie — z chęcią sięgnę po jej kolejne książki.
•| Na początku muszę wspomnieć o samym wydaniu, bo książka jest naprawdę pięknie wydana! ✨ Jeśli chcecie zobaczyć ją dokładniej, zajrzyjcie na moje IG, gdzie znajdziecie rolkę, a także na TikToka.
•| Historia przedstawiona jest z czterech różnych perspektyw, dzięki czemu możemy lepiej poznać każdą z bohaterek, jej charakter, emocje i sposób patrzenia na świat. Dzięki temu każda z dziewczyn jest inna i ma swoją własną, wyjątkową historię.
•| Książkę czyta się lekko i bardzo przyjemnie, a historia szybko wciąga. Jednym z moich ulubionych elementów był wątek tego, jak każda z dziewczyn wyobraża sobie miłość. Każda przedstawiła ją w zupełnie inny sposób, co świetnie pokazało, jak różne potrafimy mieć spojrzenie na te same rzeczy.
•| Bardzo podobało mi się również to, jak książka pokazuje wartość przyjaźni i różnorodność ludzi. Bohaterki mają zupełnie inne osobowości, doświadczenia i spojrzenie na świat, a mimo to potrafią się ze sobą dogadać i stworzyć relację. To fajne przypomnienie, że nie musimy być tacy sami, żeby się wzajemnie rozumieć i być dla siebie ważni.
•| Całość ma w sobie również nutę nostalgii za licealnymi czasami, emocjami, pierwszymi miłościami, przyjaźniami i wszystkimi małymi oraz większymi dramatami, które w tamtym wieku potrafią wydawać się końcem świata.
„Cztery dziewczyny. Cztery światy. Jedna szkoła. I dziesięć zasad, których nie można łamać.”
•| Jeśli lubicie młodzieżowe historie, licealne klimaty, przyjaźń, różne perspektywy i odrobinę tajemnicy, „DeEmki” mogą być czymś dla Was.
Milę, Maśkę, Muzę i Malinę pozornie nic nie łączy. Cztery dziewczyny, zupełnie różne z charakteru, chodzące do różnych klas w jednym liceum. Jednak mimo, że każda z nich jest inna, dogadują się świetnie. I chociaż pierwsza klasa w nowej szkole jest stresująca, to przebiega względnie spokojnie (względnie, bo Maśka to Maśka), do czasu, aż impreza na zakończenie roku nie zostaje odwołana przez pogróżki wysyłane mailem 📚
Cztery przyjaciółki (plus troje przybocznych - Adam, Patryk i Dawid) spontanicznie zaczynają prowadzić własne śledztwo, przy okazji przeżywając wzloty i upadki dotyczące dojrzewania, pierwszych relacji z chłopcami czy zwykłych dram szkolnych 📚
To moje pierwsze spotkanie z twórczością Beaty Skrzypczak, ale na pewno nie ostanie, bo czytało mi się ją naprawdę przyjemnie 📚
Chociaż na początku przytłoczyła mnie ilość bohaterów (w końcu to szkoła), a w dodatku imiona głównych bohaterek zaczynały się na tę samą literę, to w miarę czytania wszystko powoli układało mi się w głowie - szczególnie, że każda z dziewczyn jest inna, co pomagało je odróżnić 📚
Sama zagadka z pogróżkami została poprowadzona dość dobrze. Mimo wszystko, mam nadzieję, że w prawdziwej szkole, dyrekcja jednak zwróci się do prawdziwej policji, a nie zostawi rozwiązywanie problemów nastolatkom 📚
Bardzo podobała mi się relacja dziewczyn, które dogadywały się w większości przypadków bez słów, a przy okazji szanowały się i swoje charaktery. Ich znajomość z chłopami też została poprowadzona w ciekawy sposób i nie mogę doczekać się kolejnych tomów, żeby odkryć jak potoczą się ich historie 📚
Autorka świetnie oddała też realność liceum, no przynajmniej na tyle, ile ja pamiętam swoją szkołe. Było sporo lekcji, trochę przerw, nauczycieli. Aż zaczęłam tęsknić za swoim liceum (ale jednak bez przesady, do nauki bym nie wróciła) 📚
No i największy plus, jak dla mnie - Malina! Przepiękne imię, a ja mam kicię Malinkę, więc doceniam podwójnie 📚
Jeśli szukacie przyjemnej literatury młodzieżowej o przyjaźni, dorastaniu, z drobnym wątkiem kryminalnym, serdecznie polecam! 📚
🖤Muszę Wam się do czegoś przyznać. To właśnie takie książki były moją ogromną miłością, kiedy byłam nastolatką. Historie o przyjaźni, pierwszych problemach, szkolnych tajemnicach i bohaterkach, które po prostu chciało się mieć za koleżanki. To właśnie dzięki takim powieściom pokochałam czytanie i chyba dlatego nadal tak chętnie do nich wracam.
🖤W centrum historii znajdują się cztery dziewczyny. Maśka, Malina, Muza i Mila. Każda jest zupełnie inna, ma własne marzenia, charakter i sposób patrzenia na świat. Maśka jest odważna i impulsywna, Malina bardziej rozsądna i analityczna, Muza wyróżnia się kreatywnością, a Mila wnosi do grupy sporo wrażliwości i ciepła. To właśnie różnice między nimi sprawiają, że ich relacja wypada tak naturalnie.
🖤Akcja rozpoczyna się wraz z początkiem liceum. Nowa szkoła, nowe znajomości i nowe wyzwania. Szybko okazuje się jednak, że codzienność uczennic zostaje zakłócona przez tajemnicze anonimy krążące po szkole. Do tego dochodzi odwołanie najważniejszej imprezy roku, a atmosfera robi się coraz bardziej napięta. Dziewczyny postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce i rozpocząć własne śledztwo.
🖤Najbardziej spodobało mi się to, że autorka nie skupia się wyłącznie na zagadce. Równie ważne są emocje bohaterek, ich rodzinne problemy, pierwsze zauroczenia, nieporozumienia i codzienne szkolne życie. Dzięki temu historia jest lekka, ale jednocześnie bardzo prawdziwa.
🖤To książka skierowana głównie do młodszych czytelników, ale ja bawiłam się przy niej naprawdę dobrze. Czuć tutaj klimat dawnych młodzieżówek, które kiedyś pochłaniałam jedna po drugiej. Jest przyjaźń, tajemnica, humor i bohaterki, którym naprawdę kibicuje się od pierwszych stron.
🖤Jeśli szukacie lekkiej, ciepłej historii o przyjaźni i szkolnych przygodach, która przypomni Wam początki nastoletnich lat, to zdecydowanie warto dać szansę „DeEmkom”.
Cztery dziewczyny - Maśka, Mila, Muza i Malina, każda z nich zupełnie inna, a jednak połączyła ich przyjaźń. Mila jest roztrzepana i zaraża śmiechem. Uważa, że szkoła to prolog teatralny, a ona zajmuje miejsce w pierwszym rzędzie. Maśka robi wokół siebie dużo szumu, ale zawsze w słusznej sprawie. Dla niej szkoła to pole walki. Muza to artystyczna dusza, która wszystko bierze do siebie. Według niej szkoła to chaos. Malina natomiast lubi porządek i schematy. Traktuje szkołę jako eksperyment społeczny. Zaintrygowała was któraś z nich?
Dziewczyny rozpoczęły naukę w liceum i właśnie odkryły, że między panem od matematyki, a fizyczką dzieje się coś dziwnego. Na domiar złego dyrekcja otrzymuje anonimowe maile przez co chce odwołać bal na zakończenie roku. Dziewczyny nie chcą do tego dopuścić i rozpoczynają swoje śledztwo. Mogą liczyć też na Patryka, Dawida i Adama. Czy uda im się rozwiązać tę sprawę?
"Deemki" to historia o młodości, dojrzewaniu i przyjaźni. Każda z tych dziewczyn jest zupełnie inna, każda ma inne cele i pragnienia. A jednak znalazły wspólny język, akceptują się i rozumieją. Historia opowiadana jest pierwszoosobowo z perspektywy każdej z bohaterek. Towarzyszymy więc każdej z nich w rozterkach i znamy ich myśli. Widzimy z czym mierzą się nastolatki w tym wieku i przed jakimi decyzjami stają. Emocje, które przeżywają nie są dla nich łatwe. Często nie potrafią sobie samodzielnie z nimi poradzić. Autorka pokazała też jak działa plotka. Nie zabrakło realiów szkolnych. Interakcje z rówieśnikami, z nauczycielami, z dyrekcją. Wszystko to zostało tu trafnie ukazane. I do tego napisane w sposób lekki i przyjemny. Beata Skrzypczak przeplata fragmenty pełne humoru z tymi, które zmuszają do refleksji. To wartościowa powieść młodzieżowa. Spodoba się nie tylko nastolatkom. Miło spędziłam z nią czas. Polecam.
Do momentu przeczytania pierwszej strony, nie byłam pewna, czy odnajdę się z powrotem w literaturze młodzieżowej (która nie jest osadzona w świecie fantazy, a to zupełnie inna para kaloszy) i z czystym sumieniem mogę powiedzieć :
To jest na prawdę bardzo dobra książka!
Ostatnio meandruje między literaturą dziecięcą - z przesłaniem, a dorosłą - refleksyjną lub edukacyjną, a ta historia jest idealną odskocznią. Minęło trochę czasu od kiedy czytałam coś osadzonego w obecnych czasach, gdzie trendy aktualne wśród młodzieży są tak wyraźnie zarysowane i relacja miedzy nastolatkami i technologią tak widoczne.
Historia jest na prawdę ciekawa, mamy tu trochę kryminalnej zagadki, mamy wątek miłosny, a raczej kilka! Mamy perspektywę kilku bohaterek, zupełnie od siebie różnych, a jednak bardzo do siebie pasujących, mamy dużo przyjaźni i lojalności. Historia jest napisana w sposób miły i ciepły w odbiorze, nie ma tu toksycznych relacji, zawiści i hejtu za co daje ogromnego plusa.
Książka jest bardzo ładnie wydana, a kolejny plus zdobywa za grafiki, dzięki którym łatwiej było się połapać która bohaterka jest która ;)
Jednym zdaniem : polecam każdemu!
Dziękuję Wydawnictwu za przesłanie mi egzemplarza tej książki do przeczytania. ❤️
,,𝓓𝓮𝓔𝓶𝓴𝓲” to historia o czterech kompletnie innych, nieco zwariowanych bohaterkach uczęszczających do pierwszej klasy liceum, które decydują się na własne śledztwo. 𝐌𝐢𝐥𝐚, 𝐌𝐮𝐳𝐚, 𝐌𝐚ś𝐤𝐚 𝐢 𝐌𝐚𝐥𝐢𝐧𝐚 to bohaterki skrajnie od siebie różne, a jednak niesamowicie się uzupełniające. Jakby los wiedział, że razem stworzą zgrany kwartet!
Pozycja ta jest idealna dla młodzieży, ale nie tylko – dorosłym również może się bardzo spodobać, ponieważ pozwala z sentymentem przypomnieć sobie szkolne czasy. Bez wahania poleciłabym ją nawet swojej jedenastoletniej letniej siostrze (gdybym ją miała). Miałabym wtedy pewność, że przeczyta ona książkę przeczyta ona książkę normalną, bezpieczną i ciekawą. To po prostu idealna pozycja na początek przygody z czytaniem!
Styl pisania autorki, czyli Beaty Skrzypczak, jest lekki i bardzo przyjemny, a rozdziały są krótkie, dlatego książkę czyta się bardzo szybko.
Mamy tu dużo tajemnic, szkolnych dramatów, śledztwo i wiele plot twistów!
Książka porusza też realne problemy młodzieży, takie jak strach przed ośmieszeniem lub poczuciem bycia ocenianym, które zostały tu, moim zdaniem, naprawdę dobrze przedstawione i pokazane. W książce znajdziemy też perspektywa czterech dziewczyn: Mili, Muzy, Maliny i Maśki, co jest moim zdaniem ogromnym plusem, ponieważ dzięki temu możemy zobaczyć, jak jedna sytuacja wpływa na osoby o różnych charakterach.
Dobra mam tego dosyć Jestem na 130 stronie tej książki i daje jej DNF Po pierwsze: jak widzę fajne sceny gdzie np Maśka (czyli ta z temperamentem chyba moja ulubiona) przytula się do zdezorientowanej Maliny (czyli tej co w cyfrach i równaniach matematycznych widzi towarzystwo trochę wtf ale przynajmniej nie jest cringeowa) to chce MIEĆ ICH WĄTEK. WLW Maśka plus Malina. A nie że przylazi jakiś debil i mówi "wow jestem taki fajny" i Maśka już robi Maślane oczy. Nie. MIAŁO BYĆ WLW A NIE Dawid x Maśka wtfff? Po drugie niektóre odzywki Muzy są dziwne. Miała być cicha i fajna postać a nie kurde jakaś odklejona typiara. Te cytaty o twarzy i shipie fizyczka x facet od matmy pochodzą właśnie od niej i to tylko skrawek tego jaka jest durna. Ogólne język tutaj jest taki młodzieżowy na siłę jakby pisał to kurde chat gpt. U to nie było tak jak np w Fali gdzie było to jeszcze śmieszne. Nie. Tutaj po prostu czułam niechęć i było to po prostu cringeowe Jakbym kiedyś wpadła na genialny pomysł by do tej książki wrócić, to pokażcie mi te cytaty o kaktusie i twarzy to mi się odechce Pozdro🎀 Wsm to dałam dnf wczoraj.
3,75/5 naprawdę doceniam tę książkę i dokładnie widzę, co dobrego Beata chciała z nią wnieść. W wielu miejscach jest naprawdę udana, ale nie mogę zignorować faktu, że fabuła tu totalnie leży. Nie jest tam jej dużo, bardziej skupiamy się na bohaterkach, tym co czują, jak postrzegają swoje otoczenie i rzeczywistość, relacjach pomiędzy nimi, natomiast nie zmienia to faktu, że gdyby ją trochę dopracować i dać jakieś podstawy do niektórych wydarzeń, to mogłoby być dużo dużo lepiej. Niemniej, jest to bardzo wartościowa książka, szczególnie oczywiście dla grupy docelowej😌
To młodzieżówka jakie czytałam sama mając 12-15 lat. Delikatna, a jednocześnie nie pomijająca trudniejszych tematów. Napisana normalnym językiem. Całkowicie pozbawiona 🔥 scen. Za to pełna przyjaźni i wzajemnego wsparcia. Cieszę się, że Beata napisała książkę którą mogę polecić mamom nastolatek. Bo jestem pewna, że Deemki obudzą w młodych duszach miłość do czytania. A jednocześnie rodzice mogą spać spokojnie, bo to historia pełna dobrych wzorców. Pełna szacunku do innych osób.
6/5 - mój dumny matronat! Uwielbiam tę książkę za humor, wciągającą fabułę oraz bohaterki o ciekawej osobowości. Gdy poznasz DeEmki to polubisz je od razu jak je poznasz❤️ Mimo, że dziewczyny dopiero zaczynają przygodę licealną to bardzo się z nimi utożsamiam w wielu aspektach. Myślę, że wy również to odczujecie czytając tę powieść. Trust me, warto!
Książka przeznaczona jest dla młodszych czytelników, lecz uważam, że dorosły też wiele z niej wyniesie. Siła przyjaźni, empatia, otwartość na relacje, zrozumienie, że każdy jest inny. Ktoś może być wulkanem energii, ktoś wręcz przeciwnie woli stać pod ścianą i z dystansu obserwować otoczenie, a jeszcze ktoś inny ucieka do biblioteki by zminimalizować ilość bodźców. Każda z tych osób jest inna i tak samo wartościowa. Deemki pokazują, że warto być uważnym, empatycznym, szanować inność, bo każdy ma coś do zaoferowania.
A o co chodzi w fabule? Otóż w szkole bywa różnie, są przyjaźnie, są też kłótnie, są dramy i wybryki łobuzerskie. Ale gdy ktoś wysyła do dyrektorki maile z pogróżkami o podłożeniu bomby, to sytuacja robi się poważna! Dyrektorka odwołuje szkolną imprezę! Dla Maśki oznacza to koniec świata. Przecież właśnie na tej imprezie mieli się pierwszy raz pocałować! No cóż trzeba zrobić wszystko by do tego nie dopuścić! A zapomniałam dodać, że Mila dostaje dziwne liściki...
Książka autorstwa @beata.skrzypczak.autorka @opowiem_ci kupiła mnie totalnie!
Chciałam przeczytać „DeEmki” z jednego powodu. Miałam ochotę na taką historię dla „mnie” sprzed kilku lat 🥹 I jestem pewna, że jest to idealna pozycja dla młodszych dziewczyn, wchodzących dopiero w dorosłość, poznających swoje pierwsze miłości, przyjaciół, narzekających w szkole i rozwiązujących na pierwszy rzut oka banalne sprawy. Tego wszystkiego doświadczycie w „DeEmkach” z niezwykle barwnymi bohaterkami.
Maśka, Malina, Muza i Mila – cztery pierwszoklasistki z liceum, które różnią się absolutnie wszystkim od charakterów po styl bycia. Autorka świetnie połączyła ich osobowości, a dzięki perspektywie każdej z dziewczyn dostajemy pełen obraz ich emocji i dylematów. Najsłodsza jest tutaj relacja między bohaterkami, jest to typowy motyw found family. Gdy w szkole zaczynają pojawiać się tajemnicze wiadomości, a impreza roku staje pod znakiem zapytania, dziewczyny łączą siły i dodana jest nutka tajemniczości, choć samo śledztwo ma momentami dość naiwny charakter, śledzenie akcji dostarczyło mi wiele zabawy. Minusem jest to, że momentami można odnieść wrażenie, że akcja odrobinę zwalnia, a samo rozwiązanie zagadki następuje dość szybko.
Pióro autorki jest przyjemne, Beata Skrzypczak pisze lekko, a problemy takie jak lęk przed odrzuceniem czy presję oceny przez innych traktuje z ogromną empatią. „DeEmki” to ciepła, idealna dla czytelników 14+ historia, polecam!