Twierdza

Miron Zaleski #1

by Agata Kunderman

Kłodzko nie wybacza. Podziemia nie zapominają.

Pod osłoną nocy do mrocznych korytarzy schodzi czwórka znajomych, ale wychodzi tylko troje z nich. Tylko czy na pewno?

Kłodzko czeka na wiosnę. Do miasta wracają turyści, również po to, by zwiedzać liczącą setki lat twierdzę. Jednak tym razem jest inaczej… W tym czasie ginie młoda mieszkanka miasta. Szybko wychodzi na jaw, że odwiedzała korytarze nocami, dołączając do grupy poszukiwaczy. Czy miała rację, twierdząc, że zostawili kogoś w podziemiach?

Komisarz Miron Zaleski ponownie rusza w pogoń za prawdą. Kroczy przez mroczne korytarze pełne cieni dawnych zdarzeń, gdzie wracają widma śmierci. Wśród nich widzi twarz Rysy – policjantki i przyjaciółki. Chce chronić wszystkich wokół, nie dostrzegając, że coraz więcej pęknięć pojawia się na jego własnej duszy.

Genres: Audiobook

448 pages, Paperback

First published June 3, 2026

Reviews

[Kama]

Mury twierdzy odznaczały się wyraźnie na tle ciemniejącego nieba w przygasającym świetle dnia. Dziwny czarny cień poruszył się niespodziewanie w polu jego widzenia, a potem zniknął.
Ile jeszcze duchów ożywią, zanim dotrą do prawdy?

Grupa czworga przyjaciół Kamila, Marcel Janek i Robert pasjonują się odkrywaniem historii twierdzy Kłodzko , gdzie w czasach Drugiej Wojny Światowej mieściło się więzienie i gdzie wciąż mieszkają duchy przeszłości.
Niestety, pewnej nocy, gdy znajomy stróż po raz kolejny wpuszcza młodych badaczy na teren zabytku dochodzi do tragedii , która odciśnie piętno nie tylko na ich życiu i więzi, ale też odmieni losy kilku innych osób.
Zaginięcie Marcela Poznańskiego stanowi tylko preludium do zagadki i zbrodni popełnionej przynajmniej w części z wydawałoby się dobrych pobudek.
Gdy pewnego dnia policjanci odkrywają w jednym z mieszkań zwłoki młodej kobiety szybko ustalają jej tożsamość- to Kamila Netzel, jedna z eksplorujących korytarze osób. Dlaczego zginęła? Czego poszukiwała i co miał z tym wspólnego jeden z niemieckich polityków?
Tę zagadkę będzie się starał rozwikłać komisarz Miron Zaleski wraz z wracającą do pracy partnerką Laurą Rysą.
Co odkryją i jakie historie skrywa niewielkie miasto?
Bie tylko życie zawodowe Mirona jest bardzo intensywne i wymaga podjęcia wielu decyzji.
Gliniarz zmaga się z własnymi traumami , które mocno ranią jego duszę , choć sam się do nich nie przyzna.
Na szczęście u jego boku czuwa Natalia..
Początkowo nic w tej sprawie nie jest jasne. Dawne historie odkrywane przez prokuratora Szymona Gawrona mieszają się z mętnymi zeznaniami podejrzanych zaciemniając obraz i utrudniając dotarcie do prawdy , a jednak opowieść stworzona przez Panią Agatę Kunderman jest tak zajmująca, że nie sposób przerwać czytania , mimo, że ciągle mówisz "Jeszcze jeden rozdział" i okazuje się ,że jesteś w połowie książki nadal nie wiedząc kompletnie nic.
„Twierdza” to kryminał, w którym przeszłość nie chce pozostać jedynie wspomnieniem. Ona wciąż żyje, czai się w mrocznych korytarzach, niedopowiedzianych historiach i sekretach, które przez lata miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Agata Kunderman bardzo umiejętnie łączy wydarzenia z przeszłości z teraźniejszością, stopniowo odsłaniając przed czytelnikiem kolejne elementy tej niezwykle skomplikowanej układanki.
Ogromnym atutem tej historii jest jej klimat. Twierdza Kłodzko, z jej podziemiami, mroczną historią i tajemnicami, staje się niemal pełnoprawnym bohaterem powieści. Podczas czytania momentami miałam wrażenie, że sama przemierzam jej ciemne korytarze i zastanawiam się, co może kryć się za kolejnym zakrętem. Niepokój towarzyszy nam tutaj niemal przez cały czas, a świadomość, że nie wszystko jest takie, jakim wydaje się na początku, sprawia, że trudno zaufać komukolwiek.
Bardzo polubiłam również komisarza Mirona Zaleskiego. To bohater, który nie jest jedynie policjantem prowadzącym kolejne śledztwo. Nosi w sobie wiele bólu i traum, z którymi próbuje radzić sobie na swój sposób, choć nie zawsze chce dopuścić do siebie myśl, że potrzebuje pomocy. Dzięki temu staje się postacią niezwykle ludzką i prawdziwą. Jego relacja z Natalią również dodaje tej historii emocjonalnego wymiaru i pokazuje, że nawet najbardziej poraniona dusza potrzebuje kogoś, kto będzie przy niej trwał.
Ten tytuł potrafi skutecznie zmylić czytelnika. Kiedy wydaje się, że pewne elementy zaczynają do siebie pasować, pojawiają się kolejne pytania i nowe tropy. Autorka nie podaje rozwiązań na tacy i konsekwentnie buduje napięcie, sprawiając, że do samego końca próbujemy samodzielnie odkryć prawdę.
To historia pełna tajemnic, trudnych emocji i wydarzeń, których konsekwencje sięgają znacznie dalej, niż można byłoby początkowo przypuszczać. Pokazuje, że przeszłość nigdy tak naprawdę nie znika, a tajemnice, nawet te najgłębiej ukryte, prędzej czy później mogą upomnieć się o swoje.
A zakończenie? Przez kilka minut siedziałam i zastanawiałam się jak można zostawić tę historię w takim momencie, bo umieram z ciekawości na myśl o tym, co autorka ma jeszcze w zanadrzu.

[suspense_books]

„Kotlina” i „Twierdza” Agata Kunderman

Seria kryminalna Agaty Kunderman przenosi nas do Kłodzka, przedstawiając w sposób niezwykle ciekawy nie tylko wydarzenia natury stricte kryminalnej, ale również tło historyczne regionu. „Kotlina” otwiera cykl i odzwierciedla procesy, które zachodziły na terenach Dolnego Śląska w powojennej Polsce. Przeplatając wydarzenia z przeszłości z teraźniejszymi autorka zbudowała wielowątkową opowieść pełną bólu i ludzkich traum. Podążymy śladami wspomnień dotyczących przesiedleń, strzępków historii wywołujących masę obezwładniających emocji. Agata Kunderman nadaje tym ziemiom wagi, a okolica, na której osadziła narrację zdaje się być niemalże najważniejszym bohaterem całości fabularnej. Te bolesne zmiany społeczne, polityczne, socjologiczne odgrywają tu niemałą rolę, wprowadzając czytelnika w świat wielopokoleniowych sekretów, którym towarzyszy mistyczna figurka anioła z brakującym skrzydłem. Symbolizując kruchość życia i utraconą nadzieję pojawia się, domagając się sprawiedliwości.

Główny team dochodzeniowy - komisarz Laura Rysa i Miron Zaleski stanowią zgraną paczkę i skrywają wiele tajemnic natury osobistej, które z przyjemnością odkrywałam podczas lektury. Łącząc wątki odkrycia tajemniczych kości oraz zabójstwo miejscowego dobroczyńcy przepłyniemy przez sieć intryg spisanych przyjemnym stylem, w towarzystwie świetnie wykreowanych postaci.

„Twierdza” miała premierę w tym miesiącu i utwierdza w przekonaniu, iż drugi tom potrafi być jeszcze lepszy od poprzedniego! Kroczymy labiryntami podziemnych korytarzy monumentalnej Twierdzy wraz z ekipą poszukiwaczy mocnych wrażeń. Nocnemu zwiedzaniu pikanterii dodaje fakt bycia obserwowanym przez postać kroczącą naszymi śladami. Pojawi się wątek zaginięcia, morderstwa, klaustrofobicznej przestrzeni wypełnionej stęchlizną. Budowane od pierwszych stron napięcie nie pozwala odetchnąć, a wydarzenia i uczucia zdają się rezonować z tytułową Twierdzą. Wszystko tutaj zostało idealnie dograne, lepkość wypełnionej sekretami atmosfery rezonuje z ciemnością korytarzy, a traumy i bolączki bohaterów wiją się, uderzając w czytelnicze serce. Ludzkie słabości, kruchość męskiej psychiki i bezradności wychodzą na piedestał, będąc jednocześnie subtelnie poprowadzonym wątkiem. Autorka sięgnęła również po motyw zdrady, ciążącego milczenia i wewnętrznego rozpadu.

[Olga Majerska]

Podziemia. Gęste. Ciemne i nieprzeniknione. Twierdza Kłodzko. Każdy krzyk tłumiony echem skalnych ścian. Każde słowa spadające w ciemność. I ten szept. I ten śmiech. I ten strach. Krok za krokiem drepcze. Krok za krokiem. Z tym dreszczem. Do wilgotnych ścian klei się tajemnica. Ponura. Pod stopami skrzypi historia, której nikt nie poznał do końca.

Ogień. To ten ogień, co w nim został. Jak pamięć natrętna. Jak rozszalały płomień bólu. Jak łzy udręczone, których nie mógł wypuścić z siebie. Zbyt długo milczą rany. Zbyt mocno duszę gnębią. Tak trudno. Tak niespokojnie. I tak niełatwo z siebie cierpienie wydobyć. Pozwolić sobie siebie uratować od tamtych chwil. Tak trudno.

Są miejsca, które nie chodzą spać. Czuwają. Trwają. Przez lata. Cichutko oddychają pod ziemią. Przechowują czyjeś szepty. Twarze. Są miejsca, w których chłód przykleja się do skóry. Pamięć w nich żywa jest, a człowiek w tych miejscach gubi swoją drogę. Czasem wychodzi na powierzchnię. Czasem splątany w przeszłości, nieustannie się w niej zamyka.

Nie pod ziemią największy mieszka mrok. Nie pod ziemią najciemniejsze są korytarze. Czerń największa mieści się w ludzkiej duszy. W niej tkwią zaułki, które głęboko są zakopane. A kiedy wychodzą na wierzch, nawet jasność nie zdoła ich uratować.

Porwała mnie ta książka. Od pierwszych stron była między nami chemia. Chyba najbardziej lubię autorkę w takim właśnie wydaniu - kryminalnym i emocjonalnym. Bo „Twierdza" to świetne, kryminalne zacięcie, ale także opowieść głównie o pęknięciach. Ruinach, które powstają w duszy. Chylę tutaj czoła za poruszenie tematu zdrowia psychicznego mężczyzn. Według statystyk, 85% ofiar sam*bójstw w Polsce stanowią mężczyzni. „Często nie dlatego, że są zbyt słabi, ale dlatego, że chcieli być silni zbyt długo”. A przecież łza ma prawo płynąć na każdym policzku. Polecam Wam bardzo tę książkę, a ja czekam na kolejny tom. Niecierpliwie.

[szyszka_czyta]

„Twierdza” to drugi tom cyklu o komisarzu Mironie Zaleskim. Klimatyczny thriller psychologiczny z duszną, mroczną atmosferą Dolnego Śląska i tajemnicami skrywanymi pod ziemią.

Czwórka znajomych nocą schodzi do podziemnych korytarzy Twierdzy Kłodzko, jednak wraca tylko troje z nich. Niedługo później ginie kolejny uczestnik wyprawy, a komisarz Miron Zaleski rozpoczyna śledztwo, próbując odkryć, co naprawdę wydarzyło się w mrocznych labiryntach twierdzy.

To powieść z niesamowitym klimatem, który zostaje z czytelnikiem na długo. Autorka świetnie łączy historię regionu i stare legendy z tajemnicą oraz psychologicznym napięciem, tworząc wciągającą i niepokojącą historię. Twierdza Kłodzko staje się tu niemal osobnym bohaterem - wilgotne podziemia, echo kroków, ciasne przejścia i poczucie zagubienia tworzą idealne tło dla rozgrywających się wydarzeń. Śledztwo prowadzone przez Mirona ma ciężki, psychologiczny charakter, a z każdą stroną napięcie coraz bardziej narasta. Przeszłość miesza się z teraźniejszością, a bohater próbuje odkryć, co łączy wszystkie dramatyczne wydarzenia. W książce znajdziemy motywy rodzinnych sekretów, zaginięcia, traumy, poczucia winy i mroku ukrytego pod pozorami spokoju. Bohaterowie mierzą się nie tylko z trudnym śledztwem, ale również z własnymi demonami i lękami. Szczególnie poruszył mnie wątek Mirona i jego walki z traumą oraz poczuciem winy. To ważny temat, nie tylko w kontekście tej historii. Cieszę się, że autorka zwróciła uwagę na to, że mężczyźni również mają prawo do słabości, emocji i potrzebują wsparcia, zrozumienia oraz pomocy.

„Twierdza” wciąga nie tylko zagadką kryminalną, ale przede wszystkim atmosferą - chłodną, duszną i pełną niepokoju. To jedna z tych książek, po których jeszcze długo ma się wrażenie, że w ciemnych korytarzach nadal kryją się niewypowiedziane sekrety 💜

[Natalia]

Niewyjaśnione zaginięcie w podziemiach starej twierdzy? Nie musicie mnie namawiać dwa razy.

Od samego początku zadawałam sobie pytanie, co ja zrobiłabym, gdyby po nocnych wyprawach do podziemi zaginął mój kolega, a przeczucie nie dawałoby mi spokoju.

Wrócić na dół? Zgłosić sprawę na policję?

Właściwie każde rozwiązanie nie wydawało się w stu procentach dobre.

Sam motyw mrocznej twierdzy na pewno był ogromnych plusem tej historii. Dodało to naprawdę świetnego klimatu.

Każdy z bohaterów tej książki miał swoje tajemnice, które powoli wychodziły na światło dzienne. Jednak bohater, który najbardziej zapadnie mi w pamięć to oczywiście sam komisarz Zaleski. W “Twierdzy” Miron musiał mierzyć się z własnymi traumami i myślę, że dokładnie można było obserwować zmiany, jakie w nim zachodziły.

Choć z początku myślałam, że sam wątek kryminalny zakończy się w banalny sposób, to bardzo się myliłam. Największe zaskoczenie było oczywiście na samym końcu i kompletnie nie spodziewałam się, że wszystko obróci się w taką stronę. Naprawdę sądziłam, że przechytrzyłam autorkę, a jednak to ona uśpiła moją czujność.

Nie mogę również pominąć słów autorki, w których wspomniała o statystykach i samym zdrowiu psychicznym. Myślę, że postać Zaleskiego, który zdecydował się sięgnąć po profesjonalną pomoc, była naprawdę trafnym pomysłem.

Ja po przeczytaniu z pewnością jestem chętna do odwiedzenia Kłodzka po raz pierwszy w życiu i oczywiście samej kłodzkiej twierdzy, ale też do zapoznania z pierwszym tomem tego cyklu.

[współpraca recenzencka z wydawnictwem filia mroczna strona]

[Anna Sochacka]

"Twierdza" to kolejna odsłona serii kryminałów z komisarzem Mironem Zaleskim autorstwa Agaty Kunderman.

Legendy o skarbach ukrytych w Twierdzy Kłodzkiej od lat przyciągają tłumy poszukiwaczy przygód i miłośników tajemnic. Szczególną popularnością cieszą się nocne wyprawy po mrocznych podziemiach. Podczas jednej z nich znika jeden z uczestników, a kobieta, która postanawia go odszukać, zostaje odnaleziona martwa w wyjątkowo zagadkowych okolicznościach.

Największym atutem powieści jest jej atmosfera. Agata Kunderman znakomicie wykorzystuje niezwykłą scenerię Twierdzy Kłodzkiej, tworząc duszny, mroczny klimat pełen napięcia i niepokoju. Ciemne korytarze, tajemnicze przejścia i wszechobecne legendy sprawiają, że czytelnik niemal czuje chłód kamiennych murów i ma wrażenie, że za każdym rogiem może czaić się niebezpieczeństwo.

Autorka umiejętnie dawkuje informacje, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki. Śledztwo prowadzone przez Zaleskiego i jego zespół jest jak zwykle intrygujące, a fabuła konsekwentnie prowadzi do satysfakcjonującego finału.

Kunderman porusza również ważny temat zdrowia psychicznego mężczyzn, przełamując krzywdzący stereotyp, że "prawdziwi mężczyźni nie płaczą". Pokazuje, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości ani powodem do wstydu, lecz wyrazem odwagi, odpowiedzialności i troski - zarówno o siebie, jak i o swoich bliskich. Dzięki temu powieść zyskuje dodatkową głębię i skłania do refleksji nie tylko nad samą zagadką kryminalną.

"Twierdza" to obowiązkowa lektura dla wszystkich miłośników mrocznych kryminałów, w których liczy się nie tylko intryga, ale również świetnie wykreowane miejsce akcji.

[Monika Skrzyszowska]

„Twierdza” Agaty Kunderman to kryminał, który od pierwszych stron otula czytelnika gęstą, niepokojącą atmosferą. Autorka zabiera nas do Kłodzka, gdzie stare podziemia skrywają znacznie więcej niż tylko historię. Gdy nocna wyprawa grupy znajomych kończy się zaginięciem jednej z osób, granica między tym, co wydarzyło się naprawdę, a tym, co podpowiada wyobraźnia, zaczyna się zacierać.

Śledztwo prowadzone przez komisarza Mirona Zaleskiego nie należy do łatwych. Kolejne tropy prowadzą coraz głębiej, zarówno w mroczne korytarze twierdzy, jak i w ludzkie sekrety oraz bolesne wspomnienia. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie skupia się wyłącznie na zagadce kryminalnej, ale pokazuje również emocje bohaterów, ich słabości i wewnętrzne rozterki. Dzięki temu historia nabiera autentyczności i jeszcze mocniej angażuje czytelnika.

To książka, która trzyma w napięciu i skutecznie buduje klimat tajemnicy. Nie brakuje zwrotów akcji, a mroczne podziemia twierdzy tworzą idealne tło dla tej historii. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej chciałam poznać prawdę i przekonać się, dokąd zaprowadzi komisarza to niebezpieczne śledztwo. Jeśli lubicie kryminały z wyrazistym klimatem, tajemnicami z przeszłości i bohaterami, którzy mierzą się nie tylko z przestępcami, ale również z własnymi demonami, warto sięgnąć po ten tytuł.

[filmowa pasieka ✨]

• współpraca z wydawnictwem Filia Mroczna Strona •

Bardzo spodobał mi się motyw nocnego zwiedzania i eksplorowania terenu. Moja wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach, a ja starałam się przenieść wraz z bohaterami w klimat tych nocnych wypraw. Mieliśmy okazję poznać historię czwórki odważnych znajomych, bo dla mnie takie nocne wycieczki wymagają niemałej odwagi! Jednych poznaliśmy lepiej, innych nieco mniej, a przy okazji dowiedzieliśmy się, co motywowało ich do kolejnych wypraw. To właśnie ten element przyciągał mnie do lektury najbardziej.

Sama historia nie zachwyciła mnie jednak aż tak bardzo. Miałam wrażenie, że momentami zbyt się dłużyła, a niektóre wątki wydawały się nieco naciągane. Przez to nie odczuwałam tak dużej satysfakcji z lektury, jakiej się spodziewałam. Mimo wszystko jestem ciekawa innych książek autorki i z przyjemnością po nie sięgnę.

[Iwona]

Po "Kotlinie" sięgnęłam po Twierdzę dość szybko. Polubiłam dwójkę śledczych Rysę i Mirona i bardzo ciekawiła mnie ich dalsza droga. Polubiłam podpatrując jak kobieta i mężczyzna potrafią się wspierać, przyjaźnić i troszczyć o siebie w pracy i po za nią. Twierdza to też znajomy dla mnie obiekt, który góruje nad Kłodzkiem i przypomina mi stare dobre czasy. dlatego cieszy, że znalazła się na kartach. Nie piszę też o złożoności historii tych ziem, bo u nas każdy skrawek ma swoje złożone historie. "Twierdza" podobała mi się bardziej niż jej poprzedniczka, wartka akcja, od początku stopniowe ale płynne budowanie napięcia, no i fantastyczne wodzenie nas za nos. Będę wypatrywać następnej historii od pani Agaty Kunderman .

[Myself_and_my_bookself]

Kurcze~ muszę się bardziej zapoznać z Autorką bo świetnie się to czyta!
Naprawdę ciekawe, rzetelne kryminały. Do tego ciekawa miejscówka, w której dzieje się akcja, dzięki której klimacik jest niesamowity~
Nie są to książki, które zmieniają w jakikolwiek sposób moje życie, ale wchodzą jak złoto i dostarczają mi mnóstwo rozrywki ~

[matiiksiazki]

4.5. Ten tom jest chyba nawet lepszy niż pierwszy. Wow. Plot twist na końcu - genialny. Klimat - świetny. Plus za nową postać, kochanego golden retrievera, ciągle się uśmiechałem, jak się pojawiał.
Naprawdę świetna książka

[Ania]

Mocne 4+

[Julia 🦭]

3.75⭐️

[Barbara Korczyk]

3.5