What do you think?
Rate this book
Ciężar winy
Przywróciła go do życia i nauczyła kochać w świecie, który z miłością nie miał nic wspólnego.
Rok 1944. Do niemieckiego miasta Grünberg przyjeżdża transport z jeńcami po klęsce Powstania Warszawskiego. Karol Borkowski trafia do fabryki zbrojeniowej jako pracownik przymusowy. Tam poznaje niemiecką pielęgniarkę Emmę Horn, córkę szefa lokalnego Gestapo.
Klęska Trzeciej Rzeszy zbliża się nieubłaganie i Emma wraz z mieszkańcami miasta staje się ofiarą najazdu Armii Czerwonej. Karol musi rozważyć, co jest dla niego ważniejsze: życie niemieckiej dziewczyny czy honor, który nakazuje mu zemstę na wrogim narodzie za wojenne krzywdy.
Jestem skażona złem nazizmu. To zło – tak perfidne i niepohamowane – zostało w końcu unicestwione, zabite, zgwałcone i zdeptane.
Rok 1944. Do niemieckiego miasta Grünberg przyjeżdża transport z jeńcami po klęsce Powstania Warszawskiego. Karol Borkowski trafia do fabryki zbrojeniowej jako pracownik przymusowy. Tam poznaje niemiecką pielęgniarkę Emmę Horn, córkę szefa lokalnego Gestapo.
Klęska Trzeciej Rzeszy zbliża się nieubłaganie i Emma wraz z mieszkańcami miasta staje się ofiarą najazdu Armii Czerwonej. Karol musi rozważyć, co jest dla niego ważniejsze: życie niemieckiej dziewczyny czy honor, który nakazuje mu zemstę na wrogim narodzie za wojenne krzywdy.
Jestem skażona złem nazizmu. To zło – tak perfidne i niepohamowane – zostało w końcu unicestwione, zabite, zgwałcone i zdeptane.
448 pages, Paperback
First published June 3, 2026
About the author
Barbara Wysoczańska
14 books49 followersUrodziła się w Nowej Soli w 1980 roku, obecnie mieszkanka Zielonej Góry. Absolwentka historii na Uniwersytecie Zielonogórskim.
Polska autorka i matka dwóch córek. Historyk z pasji i wykształcenia, miłośniczka dobrej literatury, muzyki i kina. Wrażliwiec kochający ludzi i życie.
Od trzynastu lat pracuje w branży jubilerskiej.
Polska autorka i matka dwóch córek. Historyk z pasji i wykształcenia, miłośniczka dobrej literatury, muzyki i kina. Wrażliwiec kochający ludzi i życie.
Od trzynastu lat pracuje w branży jubilerskiej.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
June 10, 2026
Barbara Wysoczańska to jedna z najpopularniejszych współczesnych pisarek, która od kilku lat konsekwentnie udowadnia, że potrafi tworzyć wyjątkowe powieści obyczajowe osadzone na tle ważnych wydarzeń historycznych. Jej książki to nie tylko opowieści o miłości czy ludzkich relacjach – to historie pełne emocji, trudnych wyborów i bohaterów, których losy na długo pozostają w pamięci. Miałam przyjemność przeczytać kilka jej książek i za każdym razem, odkładając je na półkę, byłam oczarowana, zachwycona i w pełni usatysfakcjonowana. Sięgając po „Ciężar winy”, najnowszą powieść Barbary Wysoczańskiej, nie miałam wątpliwości, że i tym razem historia z kart powieści dostarczy mi mnóstwo emocji.
Akcja powieści rozpoczyna się w 1944 roku. Po upadku Powstania Warszawskiego do niemieckiego Grünbergu trafiają transporty polskich jeńców. Wśród nich znajduje się Karol Borkowski, który zostaje skierowany do pracy przymusowej w fabryce zbrojeniowej. Wojna odebrała mu wszystko – poczucie bezpieczeństwa, marzenia i wiarę w sprawiedliwość. Właśnie tam poznaje Emmę Horn, niemiecką pielęgniarkę i córkę szefa lokalnego Gestapo.
Choć pochodzą z dwóch wrogich sobie światów, między bohaterami stopniowo rodzi się wyjątkowa więź. Ich relacja rozwija się w cieniu wojny, strachu i wszechobecnej nienawiści. Kiedy klęska Trzeciej Rzeszy staje się nieunikniona, a do miasta wkracza Armia Czerwona, sytuacja diametralnie się zmienia. Emma, podobnie jak wielu niemieckich cywilów, sama staje się ofiarą wojennej przemocy. Karol staje wówczas przed niezwykle trudnym wyborem – kierować się pragnieniem zemsty za krzywdy wyrządzone przez Niemców, czy ocalić kobietę, którą pokochał.
„Ciężar winy” to kolejna niezwykła powieść Barbary Wysoczańskiej, która wywarła na mnie ogromne wrażenie. Po raz kolejny dałam się całkowicie pochłonąć historii zapisanej na kartach tej książki. Już od pierwszych stron fabuła przykuła moją uwagę, a z każdym kolejnym rozdziałem coraz bardziej angażowałam się w losy bohaterów. Autorka stworzyła poruszającą i pełną emocji opowieść, od której trudno się oderwać. Czytałam ją z prawdziwym przejęciem, chłonąc każde wydarzenie i przeżywając razem z bohaterami ich radości, lęki oraz dramaty.
Najbardziej urzekło mnie, jak Barbara Wysoczańska ukazała skomplikowaną naturę człowieka oraz trudne wybory, przed którymi stawia go życie. Bohaterowie nie są jednowymiarowi ani łatwi do oceny, a granica między dobrem a złem często okazuje się niezwykle cienka. Autorka pokazuje, że wojna pozostawia bolesne ślady w życiu wszystkich ludzi, niezależnie od ich pochodzenia czy narodowości. Porusza przy tym ważne kwestie odpowiedzialności, winy oraz przebaczenia, skłaniając do refleksji nad tym, czy bliscy sprawców powinni odpowiadać za czyny swoich rodzin oraz gdzie kończy się sprawiedliwość, a zaczyna pragnienie odwetu.
„Ciężar winy” autorstwa Barbary Wysoczańskiej to kolejny dowód na to, że autorka posiada niezwykły kunszt pisarski. Jej styl jest obrazowy i pełen emocji, dzięki czemu czytelnik bez trudu przenosi się do opisywanej epoki. Autorka z dużą starannością odtwarza realia minionych lat, dbając o każdy detal i historyczną wiarygodność. Szczególne wrażenie robi sposób, w jaki ukazuje schyłek wojny oraz ostatnie miesiące funkcjonowania Trzeciej Rzeszy. Atmosfera niepewności, strachu i wszechobecnego chaosu została przedstawiona bardzo przekonująco. Historyczne tło nie dominuje jednak nad fabułą – stanowi jej naturalne uzupełnienie, pozwalając lepiej zrozumieć motywacje bohaterów oraz trudne wybory, przed którymi stają.
Mocną stroną powieści są również znakomicie wykreowane postacie. Karol to bohater złożony i niejednoznaczny, który zmaga się z bolesną przeszłością oraz wspomnieniami doznanych krzywd. Jednocześnie los stawia na jego drodze uczucie, którego zupełnie się nie spodziewał. Emma z kolei imponuje odwagą, wrażliwością i siłą charakteru. Pomimo swojego pochodzenia i rodzinnych zależności nie traci moralnego kompasu, starając się zachować człowieczeństwo w rzeczywistości naznaczonej okrucieństwem. Relacja między bohaterami rozwija się stopniowo i bardzo naturalnie, bez sztucznego przyspieszania wydarzeń, dzięki czemu ich historia wydaje się autentyczna i angażująca.
„Ciężar winy” to przejmująca, pełna emocji powieść, skłaniająca do głębszych przemyśleń o uczuciu rodzącym się w cieniu nienawiści oraz o człowieczeństwie wystawionym na próbę w najtrudniejszych okolicznościach. To historia, która pokazuje, że nawet w świecie naznaczonym okrucieństwem można odnaleźć dobroć, empatię i promyk nadziei. Podczas lektury towarzyszyły mi skrajne emocje – od wzruszenia i współczucia po złość, bezradność i nieustanny niepokój o los bohaterów. Autorka sprawiła, że mocno zżyłam się z postaciami i z ogromnym zaangażowaniem śledziłam ich losy aż do ostatnich stron.
„Ciężar winy” to opowieść o miłości, lecz przede wszystkim o człowieczeństwie, wybaczaniu i trudnych wyborach, które rzadko okazują się jednoznaczne. To historia, która zmusza do zadawania pytań, prowokuje do refleksji i wywołuje emocje, które nie gasną wraz z zamknięciem okładki. Miłośnicy powieści obyczajowo-historycznych z pewnością odnajdą w niej wartościową, poruszającą i niezwykle angażującą historię.
Akcja powieści rozpoczyna się w 1944 roku. Po upadku Powstania Warszawskiego do niemieckiego Grünbergu trafiają transporty polskich jeńców. Wśród nich znajduje się Karol Borkowski, który zostaje skierowany do pracy przymusowej w fabryce zbrojeniowej. Wojna odebrała mu wszystko – poczucie bezpieczeństwa, marzenia i wiarę w sprawiedliwość. Właśnie tam poznaje Emmę Horn, niemiecką pielęgniarkę i córkę szefa lokalnego Gestapo.
Choć pochodzą z dwóch wrogich sobie światów, między bohaterami stopniowo rodzi się wyjątkowa więź. Ich relacja rozwija się w cieniu wojny, strachu i wszechobecnej nienawiści. Kiedy klęska Trzeciej Rzeszy staje się nieunikniona, a do miasta wkracza Armia Czerwona, sytuacja diametralnie się zmienia. Emma, podobnie jak wielu niemieckich cywilów, sama staje się ofiarą wojennej przemocy. Karol staje wówczas przed niezwykle trudnym wyborem – kierować się pragnieniem zemsty za krzywdy wyrządzone przez Niemców, czy ocalić kobietę, którą pokochał.
„Ciężar winy” to kolejna niezwykła powieść Barbary Wysoczańskiej, która wywarła na mnie ogromne wrażenie. Po raz kolejny dałam się całkowicie pochłonąć historii zapisanej na kartach tej książki. Już od pierwszych stron fabuła przykuła moją uwagę, a z każdym kolejnym rozdziałem coraz bardziej angażowałam się w losy bohaterów. Autorka stworzyła poruszającą i pełną emocji opowieść, od której trudno się oderwać. Czytałam ją z prawdziwym przejęciem, chłonąc każde wydarzenie i przeżywając razem z bohaterami ich radości, lęki oraz dramaty.
Najbardziej urzekło mnie, jak Barbara Wysoczańska ukazała skomplikowaną naturę człowieka oraz trudne wybory, przed którymi stawia go życie. Bohaterowie nie są jednowymiarowi ani łatwi do oceny, a granica między dobrem a złem często okazuje się niezwykle cienka. Autorka pokazuje, że wojna pozostawia bolesne ślady w życiu wszystkich ludzi, niezależnie od ich pochodzenia czy narodowości. Porusza przy tym ważne kwestie odpowiedzialności, winy oraz przebaczenia, skłaniając do refleksji nad tym, czy bliscy sprawców powinni odpowiadać za czyny swoich rodzin oraz gdzie kończy się sprawiedliwość, a zaczyna pragnienie odwetu.
„Ciężar winy” autorstwa Barbary Wysoczańskiej to kolejny dowód na to, że autorka posiada niezwykły kunszt pisarski. Jej styl jest obrazowy i pełen emocji, dzięki czemu czytelnik bez trudu przenosi się do opisywanej epoki. Autorka z dużą starannością odtwarza realia minionych lat, dbając o każdy detal i historyczną wiarygodność. Szczególne wrażenie robi sposób, w jaki ukazuje schyłek wojny oraz ostatnie miesiące funkcjonowania Trzeciej Rzeszy. Atmosfera niepewności, strachu i wszechobecnego chaosu została przedstawiona bardzo przekonująco. Historyczne tło nie dominuje jednak nad fabułą – stanowi jej naturalne uzupełnienie, pozwalając lepiej zrozumieć motywacje bohaterów oraz trudne wybory, przed którymi stają.
Mocną stroną powieści są również znakomicie wykreowane postacie. Karol to bohater złożony i niejednoznaczny, który zmaga się z bolesną przeszłością oraz wspomnieniami doznanych krzywd. Jednocześnie los stawia na jego drodze uczucie, którego zupełnie się nie spodziewał. Emma z kolei imponuje odwagą, wrażliwością i siłą charakteru. Pomimo swojego pochodzenia i rodzinnych zależności nie traci moralnego kompasu, starając się zachować człowieczeństwo w rzeczywistości naznaczonej okrucieństwem. Relacja między bohaterami rozwija się stopniowo i bardzo naturalnie, bez sztucznego przyspieszania wydarzeń, dzięki czemu ich historia wydaje się autentyczna i angażująca.
„Ciężar winy” to przejmująca, pełna emocji powieść, skłaniająca do głębszych przemyśleń o uczuciu rodzącym się w cieniu nienawiści oraz o człowieczeństwie wystawionym na próbę w najtrudniejszych okolicznościach. To historia, która pokazuje, że nawet w świecie naznaczonym okrucieństwem można odnaleźć dobroć, empatię i promyk nadziei. Podczas lektury towarzyszyły mi skrajne emocje – od wzruszenia i współczucia po złość, bezradność i nieustanny niepokój o los bohaterów. Autorka sprawiła, że mocno zżyłam się z postaciami i z ogromnym zaangażowaniem śledziłam ich losy aż do ostatnich stron.
„Ciężar winy” to opowieść o miłości, lecz przede wszystkim o człowieczeństwie, wybaczaniu i trudnych wyborach, które rzadko okazują się jednoznaczne. To historia, która zmusza do zadawania pytań, prowokuje do refleksji i wywołuje emocje, które nie gasną wraz z zamknięciem okładki. Miłośnicy powieści obyczajowo-historycznych z pewnością odnajdą w niej wartościową, poruszającą i niezwykle angażującą historię.
July 16, 2026
WSTĘP
We wszystkich powieściach Barbary Wysoczańskiej jest historia i zawsze są romanse, ale w różnych proporcjach. Ponadto realia historyczne są traktowane nie tyle z różną dbałością o autentyzm, co ze zróżnicowanym dystansem do miejsc akcji i do wpływu na bezpośrednie losy głównych bohaterów. Wśród tychże, z kolei, zawsze dominują kobiety, Mężczyźni wchodzący z nimi bliskie relacje czasami są marginalizowani, traktowani jako postaci drugiego planu a nawet, z rożnych powodów, z absmakiem. Rzadziej są literacko równoprawnymi partnerami kobiet, jak to jest w „Ciężarze winy”.
Opis najnowszej książki Wysoczańskiej z użyciem wymienionych kryteriów jest stosunkowo łatwy i daje w miarę przejrzysty obraz. Co nie znaczy, że jej powieści, w których stosunek formy do treści jest mniej uporządkowany, robiąc wrażenie swoistego chaosu - pozbawione są wdzięku.
ABSTRAKT
W „Ciężarze winy” historia, czyli czas i miejsce akcji determinują jej przebieg. Są lata 1944-1945 w niemieckiej miejscowości Grǔnberg pod rządami nazistów, pod koniec tego okresu wypartych przez sowieckich sołdatów, a od czerwca 1945 zastąpionych polskimi komunistami, którzy przechrzcili miasto w Zieloną Górę. Wszystko co się wówczas dzieje wkomponowane jest w ramę czasową z roku 1953. Otwiera ją Prolog, w którym akcja toczy się w Szczecinie, a jedną z postaci jest kapitan UB Karol Borkowski; zamyka zaś trzecia, ostatnia Część książki, licząca sześć rozdziałów.
Powieść napisana jest z perspektywy młodziutkiej Niemki Emmy Horn, co formalnie sygnalizują niezbyt długie fragmenty jej pamiętnika, wtrącane w narrację autorską. Starszy brat Emmy, oddany Hitlerowi i Trzeciej Rzeszy Klaus, służy w elitarnych Waffen SS, małym Niklasem opiekuje się siostra przy pomocy niań, Czeszki i Polki, bo ukochana matka ich osierociła. Natomiast ojciec, Obersturmfǔhrer Arthur Horn nadzoruje z ramienia gestapo m.in. przymusowych pracowników lokalnej fabryki zbrojeniowej.
Gdy ich nowy transport przyjeżdża do Grūnbergu Emma Horn i jeden z więźniów, Karol Borkowski po raz pierwszy zwracają na siebie uwagę. Jemu zaimponowała harda reakcja pięknej córki gestapowca na katowanie żydowskiego niewolnika. Na wyjaśnienie bijącego esesmana, że Żyd swoimi wulgarnymi uwagami obraził również Fǔhrera, „Jakoś Fǔhrera tu nie widzę” - odszczeknęła Emma. A jej pewnie spodobał się przystojny Polak i wyraz zachwytu w jego oczach, gdy na nią patrzył.
Karol zdaje sobie sprawę, źe Emma jest szlachetna, empatyczna i pomocna. Przecież po wizycie w lazarecie z pogryzioną przez esesmańskiego owczarka ręką, dziewczyna pracująca tam jako pomoc medyczna, wymogła na ojcu zatrudnienie go, aby przyspieszyć rekonwalescencję, w domu Hornów w charakterze lokaja. Gdy losy wojny się odwracają, stara się nią opiekować, broni przed gwałtem czerwonoarmistów, strzeże przed losem jaki spotkał jej bratową z kilkutygodniowym synkiem, zdalnie pilnuje na każdym kroku. A przy tym jest świadom, źe nie potrafi się uwolnić od uroku ślicznej Niemki. Mimo że jednocześnie nie może zapomnieć kim jest: żołnierzem, uciekinierem z sowieckiego obozu, egzekutorem wyroków śmierci na kolaborujących z Niemcami, źe walczył w powstaniu, a cała jego rodzina zginęła w krwawej rzezi warszawskiej Woli.
Tymczasem Emma, juź w swoich wspomnieniach nocy kryształowej w 1938 roku, pisze: „Ta straszna noc przemocy i upokorzeń stała się hańbą mojego narodu i mojego miasta… Wówczas tego nie wiedziałam. Byłam zaślepiona ideą jak inni. A teraz noszę w sobie ten ciężar i będę go nosić do końca moich dni”.
OPINIA
Ostatni akapit, ewidentnie nawiązuje do tytułu powieści. Wspólnie z poprzedzającym go opisem zachowań i odczuć Karola Borkowskiego ilustrują dramatyzm ludzkich losów w zderzeniu z tragediami jakie funduje im historia. Bezwyjściowość podwójnie trudną do pokonania, jeśli dotyczy ona przyszłości dwojga osób, takich jak Emma i Karol. Trudną ale czy niemożliwą?
Wariant Pierwszy:
Jakikolwiek byłby finał ich miłości, sposób przedstawienia przez Barbarę Wysoczańską pełnowymiarowych bohaterów, wplątanych w gęstą sieć historyczno-obyczajowych uzależnień, których stać przy tym na szlachetność i inne wyższe uczucia - zasługuje na moje szczere uznanie.
Wariant Drugi:
Jedna z recenzentek napisała, źe finał powieści jest hollywoodzki. Nawet jeśli miałabym się z tym zgodzić, mnie to nie przeszkadza, bo … patrz wyżej!
We wszystkich powieściach Barbary Wysoczańskiej jest historia i zawsze są romanse, ale w różnych proporcjach. Ponadto realia historyczne są traktowane nie tyle z różną dbałością o autentyzm, co ze zróżnicowanym dystansem do miejsc akcji i do wpływu na bezpośrednie losy głównych bohaterów. Wśród tychże, z kolei, zawsze dominują kobiety, Mężczyźni wchodzący z nimi bliskie relacje czasami są marginalizowani, traktowani jako postaci drugiego planu a nawet, z rożnych powodów, z absmakiem. Rzadziej są literacko równoprawnymi partnerami kobiet, jak to jest w „Ciężarze winy”.
Opis najnowszej książki Wysoczańskiej z użyciem wymienionych kryteriów jest stosunkowo łatwy i daje w miarę przejrzysty obraz. Co nie znaczy, że jej powieści, w których stosunek formy do treści jest mniej uporządkowany, robiąc wrażenie swoistego chaosu - pozbawione są wdzięku.
ABSTRAKT
W „Ciężarze winy” historia, czyli czas i miejsce akcji determinują jej przebieg. Są lata 1944-1945 w niemieckiej miejscowości Grǔnberg pod rządami nazistów, pod koniec tego okresu wypartych przez sowieckich sołdatów, a od czerwca 1945 zastąpionych polskimi komunistami, którzy przechrzcili miasto w Zieloną Górę. Wszystko co się wówczas dzieje wkomponowane jest w ramę czasową z roku 1953. Otwiera ją Prolog, w którym akcja toczy się w Szczecinie, a jedną z postaci jest kapitan UB Karol Borkowski; zamyka zaś trzecia, ostatnia Część książki, licząca sześć rozdziałów.
Powieść napisana jest z perspektywy młodziutkiej Niemki Emmy Horn, co formalnie sygnalizują niezbyt długie fragmenty jej pamiętnika, wtrącane w narrację autorską. Starszy brat Emmy, oddany Hitlerowi i Trzeciej Rzeszy Klaus, służy w elitarnych Waffen SS, małym Niklasem opiekuje się siostra przy pomocy niań, Czeszki i Polki, bo ukochana matka ich osierociła. Natomiast ojciec, Obersturmfǔhrer Arthur Horn nadzoruje z ramienia gestapo m.in. przymusowych pracowników lokalnej fabryki zbrojeniowej.
Gdy ich nowy transport przyjeżdża do Grūnbergu Emma Horn i jeden z więźniów, Karol Borkowski po raz pierwszy zwracają na siebie uwagę. Jemu zaimponowała harda reakcja pięknej córki gestapowca na katowanie żydowskiego niewolnika. Na wyjaśnienie bijącego esesmana, że Żyd swoimi wulgarnymi uwagami obraził również Fǔhrera, „Jakoś Fǔhrera tu nie widzę” - odszczeknęła Emma. A jej pewnie spodobał się przystojny Polak i wyraz zachwytu w jego oczach, gdy na nią patrzył.
Karol zdaje sobie sprawę, źe Emma jest szlachetna, empatyczna i pomocna. Przecież po wizycie w lazarecie z pogryzioną przez esesmańskiego owczarka ręką, dziewczyna pracująca tam jako pomoc medyczna, wymogła na ojcu zatrudnienie go, aby przyspieszyć rekonwalescencję, w domu Hornów w charakterze lokaja. Gdy losy wojny się odwracają, stara się nią opiekować, broni przed gwałtem czerwonoarmistów, strzeże przed losem jaki spotkał jej bratową z kilkutygodniowym synkiem, zdalnie pilnuje na każdym kroku. A przy tym jest świadom, źe nie potrafi się uwolnić od uroku ślicznej Niemki. Mimo że jednocześnie nie może zapomnieć kim jest: żołnierzem, uciekinierem z sowieckiego obozu, egzekutorem wyroków śmierci na kolaborujących z Niemcami, źe walczył w powstaniu, a cała jego rodzina zginęła w krwawej rzezi warszawskiej Woli.
Tymczasem Emma, juź w swoich wspomnieniach nocy kryształowej w 1938 roku, pisze: „Ta straszna noc przemocy i upokorzeń stała się hańbą mojego narodu i mojego miasta… Wówczas tego nie wiedziałam. Byłam zaślepiona ideą jak inni. A teraz noszę w sobie ten ciężar i będę go nosić do końca moich dni”.
OPINIA
Ostatni akapit, ewidentnie nawiązuje do tytułu powieści. Wspólnie z poprzedzającym go opisem zachowań i odczuć Karola Borkowskiego ilustrują dramatyzm ludzkich losów w zderzeniu z tragediami jakie funduje im historia. Bezwyjściowość podwójnie trudną do pokonania, jeśli dotyczy ona przyszłości dwojga osób, takich jak Emma i Karol. Trudną ale czy niemożliwą?
Wariant Pierwszy:
Jakikolwiek byłby finał ich miłości, sposób przedstawienia przez Barbarę Wysoczańską pełnowymiarowych bohaterów, wplątanych w gęstą sieć historyczno-obyczajowych uzależnień, których stać przy tym na szlachetność i inne wyższe uczucia - zasługuje na moje szczere uznanie.
Wariant Drugi:
Jedna z recenzentek napisała, źe finał powieści jest hollywoodzki. Nawet jeśli miałabym się z tym zgodzić, mnie to nie przeszkadza, bo … patrz wyżej!
June 25, 2026
Obwieszczam wszem i wobec, że „Ciężar winy” to książka roku 2026. Wielokrotnie pisałam, że najtrudniej stworzyć recenzje tych najlepszych i najwspanialszych książek, bo jak wytłumaczyć, że ta pozycja sprawiła, że przeniosłam się w zupełnie inne miejsce i że przeżywałam wszystko całą sobą? Że nie mogłam przestać płakać z tej niesprawiedliwości, z tego bólu który towarzyszy głównym bohaterom? Ta książka jest doskonała pod wieloma względami, ma w sobie coś co trudno nazwać, ale rozpoczynając tę lekturę, czujemy na sobie coś nieuchwytnego, coś co sprawia, że czujemy się bezsilni, że zatrzymujemy się w miejscu i zastanawiamy nad tym co inni musieli stracić abyśmy żyli teraz w wolnym kraju. Niczego w tej pozycji bym nie zmieniła. I chociaż najważniejszymi bohaterami są tutaj młodzi ludzie, Karol i Emma, to właśnie postaci drugoplanowe poruszyły mnie najbardziej. Pisarka wybitnie pokazała różnice pomiędzy charakterami, zaskoczyło mnie wielokrotnie to jak zachowują się różni ludzie w czasie próby, po raz kolejny zostało udowodnione, że nie da się przewidzieć tego kim się staniemy i co zrobimy w ostateczną godzinę… Co jesteśmy w stanie oddać, przehandlować brutalnie mówiąc, za życie? To opowieść o bardzo złych ludziach, okrutnych mordercach, ale także o tym, że w każdym z nas drzemie zło, tak samo jak i dobro. To opowieść o iskierkach, promyczkach, osobach które są w stanie zmienić życie setek osób, trzeba tylko dopuścić ich do głosu. „Ciężar winy” poruszył mnie w każdym tego słowa znaczeniu, coś mi odebrał, ale równocześnie ta książka zostawiła we mnie jakiś ślad i wiem że będzie mi towarzyszyć przez naprawdę długi czas. Klęska powstania warszawskiego, upadek trzeciej rzeszy, który zbiera żniwo, jeńcy, żołnierze, totalny chaos i harmider, zło oraz mrok, który wypełza zewsząd, żal który nie ma końca i ta dwójka - zakochani, którzy zrobią dla siebie wszystko… A czymże jest wszystko w czasie próby?
June 3, 2026
„Ciężar winy” to kolejna refleksyjna i wzruszająca książka Pani Barbary Wysoczańskiej.
Jest to opowieść o dzisiejszej Zielonej Górze, która 80 lat temu należała do Niemiec i nazywała się Grunborg. Jest to historia Emmy i Karola, którzy stali po różnych stronach barykady, a pomimo to zrodziło się pomiędzy nimi uczucie. On w wieku 26 lat trafił na roboty do Grunborg, a ona pracowała w szpitalu, do którego trafił Karol po pogryzieniu przez psa.
Oboje są bardzo silnymi postaciami. Karol miał wiele planów i marzeń, które przerwała wojna. Po upadku Powstania Warszawskiego nie sądził, że przyjdzie mu pracować dla Niemców przy produkcji broni. Myślał, że albo wygra, albo zakończy się śmiercią. Ona jest córką szefa lokalnego Gestapo. Pracuje jako pielęgniarka i w czasie tych okropnych czasów wiedzie się jej dobrze. Jednak nigdy nie była obojętna wobec ludzkiego cierpienia.
Akcja książki biegnie tutaj swoim tempie. Autorka bardziej skupia się na emocjach bohaterów niż na dynamice. A emocji tych nie brakuje pomiędzy Karolem i Emmą. Jest tutaj wiele cierpienia spowodowanego nie tylko wojną, która zabrała wolność i bliskich, ale również uczuciem, które narodziło się między Polakiem a Niemką. Jest to uczucie zakazane i z góry skazane na niepowodzenie. Zarówno w czasach wojny jak i po jej zakończeniu.
Autorka Świetnie pokazała tutaj upadek trzeciej Rzeszy. To jak Armia Czerwona wkroczyła do Grunborg i wygnała z miasta Niemców. Z niezwykłą dokładnością opisała tutaj brutalność Rosjan i przemianę Grunborg w Zieloną Górę.
Jeśli lubicie powieści, którym tłem są historyczne wydarzenia, to bardzo polecam „Ciężar winy”.
Jest to opowieść o dzisiejszej Zielonej Górze, która 80 lat temu należała do Niemiec i nazywała się Grunborg. Jest to historia Emmy i Karola, którzy stali po różnych stronach barykady, a pomimo to zrodziło się pomiędzy nimi uczucie. On w wieku 26 lat trafił na roboty do Grunborg, a ona pracowała w szpitalu, do którego trafił Karol po pogryzieniu przez psa.
Oboje są bardzo silnymi postaciami. Karol miał wiele planów i marzeń, które przerwała wojna. Po upadku Powstania Warszawskiego nie sądził, że przyjdzie mu pracować dla Niemców przy produkcji broni. Myślał, że albo wygra, albo zakończy się śmiercią. Ona jest córką szefa lokalnego Gestapo. Pracuje jako pielęgniarka i w czasie tych okropnych czasów wiedzie się jej dobrze. Jednak nigdy nie była obojętna wobec ludzkiego cierpienia.
Akcja książki biegnie tutaj swoim tempie. Autorka bardziej skupia się na emocjach bohaterów niż na dynamice. A emocji tych nie brakuje pomiędzy Karolem i Emmą. Jest tutaj wiele cierpienia spowodowanego nie tylko wojną, która zabrała wolność i bliskich, ale również uczuciem, które narodziło się między Polakiem a Niemką. Jest to uczucie zakazane i z góry skazane na niepowodzenie. Zarówno w czasach wojny jak i po jej zakończeniu.
Autorka Świetnie pokazała tutaj upadek trzeciej Rzeszy. To jak Armia Czerwona wkroczyła do Grunborg i wygnała z miasta Niemców. Z niezwykłą dokładnością opisała tutaj brutalność Rosjan i przemianę Grunborg w Zieloną Górę.
Jeśli lubicie powieści, którym tłem są historyczne wydarzenia, to bardzo polecam „Ciężar winy”.
July 27, 2026
„Ciężar winy” Barbary Wysoczańskiej to niezwykle poruszająca i pięknie napisana powieść, która udowadnia, że nawet w najciemniejszych czasach człowiek wciąż może odnaleźć nadzieję. Autorka po raz kolejny zabiera czytelnika do realiów II wojny światowej, tworząc historię pełną emocji, trudnych wyborów i moralnych dylematów. To książka, która wzrusza, angażuje i nie pozwala o sobie zapomnieć.
Główni bohaterowie zostają postawieni w sytuacji, w której przeszłość nieustannie ściera się z teraźniejszością. Wojna odebrała im bardzo wiele, a każda podjęta decyzja ma swoją cenę. Autorka w niezwykle subtelny sposób pokazuje, że człowieka nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat jego pochodzenia czy narodowości. To opowieść o człowieczeństwie, odwadze, współczuciu i uczuciach, które potrafią rozkwitnąć nawet wtedy, gdy wydaje się to niemożliwe.
Barbara Wysoczańska zachwyca stylem. Bohaterowie są autentyczni, pełni wewnętrznych rozterek i emocji, dzięki czemu łatwo zrozumieć ich motywacje i przeżywać razem z nimi każdą kolejną stronę. Historia została poprowadzona z ogromnym wyczuciem, nie brakuje napięcia, wzruszeń i refleksji nad tym, jak cienka bywa granica między zemstą a przebaczeniem.
„Ciężar winy” to jedna z tych książek, które pozostają w sercu jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. To piękna i dojrzała i historia o miłości, która potrafi przeciwstawić się okrucieństwu wojny, oraz o wyborach definiujących nasze człowieczeństwo. Z całego serca polecam tę książkę wszystkim miłośnikom powieści historycznej i obyczajowej.
Główni bohaterowie zostają postawieni w sytuacji, w której przeszłość nieustannie ściera się z teraźniejszością. Wojna odebrała im bardzo wiele, a każda podjęta decyzja ma swoją cenę. Autorka w niezwykle subtelny sposób pokazuje, że człowieka nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat jego pochodzenia czy narodowości. To opowieść o człowieczeństwie, odwadze, współczuciu i uczuciach, które potrafią rozkwitnąć nawet wtedy, gdy wydaje się to niemożliwe.
Barbara Wysoczańska zachwyca stylem. Bohaterowie są autentyczni, pełni wewnętrznych rozterek i emocji, dzięki czemu łatwo zrozumieć ich motywacje i przeżywać razem z nimi każdą kolejną stronę. Historia została poprowadzona z ogromnym wyczuciem, nie brakuje napięcia, wzruszeń i refleksji nad tym, jak cienka bywa granica między zemstą a przebaczeniem.
„Ciężar winy” to jedna z tych książek, które pozostają w sercu jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. To piękna i dojrzała i historia o miłości, która potrafi przeciwstawić się okrucieństwu wojny, oraz o wyborach definiujących nasze człowieczeństwo. Z całego serca polecam tę książkę wszystkim miłośnikom powieści historycznej i obyczajowej.
June 11, 2026
CIĘŻAR WINNY
@barbara.wysoczanska
@wydawnictwofilia
"Jak łatwo jest wykluczyć i odepchnąć drugiego czlowieka kiedy wpisuje się to w ogólną ideologie.
Jak trudno jest się temu sprzeciwić
by nie narazić się na śmieszność a nawet potępienie."
CIĘŻAR WINY to książka, która bardzo mnie poruszyła. To nie jest tylko historia o wojnie, ale przede wszystkim o ludziach, którzy próbują zachować człowieczeństwo w świecie pełnym nienawiści, strachu i cierpienia.
Największe wrażenie zrobiła na mnie relacja Karola i Emmy. Pochodzą z dwóch różnych światów, które wojna postawiła po przeciwnych stronach. Mimo to odnajdują w sobie dobro i uczucia, które wydają się niemożliwe w tak okrutnych czasach. Ich historia pokazuje, że nie można oceniać wszystkich ludzi przez pryzmat narodowości czy czynów innych.
Książka zmusza do myślenia o winie, zemście i przebaczeniu.
Czy można pokochać kogoś, kto należy do narodu odpowiedzialnego za tyle cierpienia?
Czy zemsta naprawdę przynosi ukojenie?
Autorka stawia trudne pytania i nie daje łatwych odpowiedzi.
Czytając tę powieść, czułam smutek, wzruszenie i nadzieję.
Niektóre sceny były bardzo bolesne, takie w których łzy same spływają po policzkach. To książka, która zostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony.
CIĘŻAR WINY polecam każdemu, kto lubi poruszające historie o miłości, trudnych wyborach i sile człowieczeństwa w najciemniejszych czasach wojny.
Czytajcie,polecam.
Ewelina.
@barbara.wysoczanska
@wydawnictwofilia
"Jak łatwo jest wykluczyć i odepchnąć drugiego czlowieka kiedy wpisuje się to w ogólną ideologie.
Jak trudno jest się temu sprzeciwić
by nie narazić się na śmieszność a nawet potępienie."
CIĘŻAR WINY to książka, która bardzo mnie poruszyła. To nie jest tylko historia o wojnie, ale przede wszystkim o ludziach, którzy próbują zachować człowieczeństwo w świecie pełnym nienawiści, strachu i cierpienia.
Największe wrażenie zrobiła na mnie relacja Karola i Emmy. Pochodzą z dwóch różnych światów, które wojna postawiła po przeciwnych stronach. Mimo to odnajdują w sobie dobro i uczucia, które wydają się niemożliwe w tak okrutnych czasach. Ich historia pokazuje, że nie można oceniać wszystkich ludzi przez pryzmat narodowości czy czynów innych.
Książka zmusza do myślenia o winie, zemście i przebaczeniu.
Czy można pokochać kogoś, kto należy do narodu odpowiedzialnego za tyle cierpienia?
Czy zemsta naprawdę przynosi ukojenie?
Autorka stawia trudne pytania i nie daje łatwych odpowiedzi.
Czytając tę powieść, czułam smutek, wzruszenie i nadzieję.
Niektóre sceny były bardzo bolesne, takie w których łzy same spływają po policzkach. To książka, która zostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony.
CIĘŻAR WINY polecam każdemu, kto lubi poruszające historie o miłości, trudnych wyborach i sile człowieczeństwa w najciemniejszych czasach wojny.
Czytajcie,polecam.
Ewelina.
June 7, 2026
✨️,,Ciężar winy" to historia oparta na złożonych emocjach. Pokazuje skomplikowane ścieżki, którymi los prowadzi ludzi. Jest wyzwaniem, które należy podjąć, żeby przetrwać i zagrożeniem, które czai się tuż za rogiem. Na kartach tej książki poznajemy bohaterów, którzy zostali wepchnięci w ramy bezlitosnej wojny. Nie mięli wyboru. Musieli postępować zgodnie z decyzjami ówczesnych władz. W innym przypadku stawali się zdrajcami. Nie wszystko jest jednak takie proste a pozostanie człowiekiem w czasach pozbawionych człowieczeństwa jest najtrudniejszym wyzwaniem, które wymaga najwyższej odwagi.
✨️,,Ciężar winy" pokazuje, że w życiu liczą się krótkie chwile szczęścia, które dają nadzieję i pozwalają utrzymać się na powierzchni, kiedy wszystko wokół się wali. To opowieść o ludziach, którzy musieli skonfrontować wartości, w których ich wychowano z prawdziwym życiem i ponieść bolesne konsekwencje cudzych wyborów. To książka zostawiająca z wieloma kwestiami do rozważenia. Nie daje prostych i oczywistych odpowiedzi. Pokazuje jednak, że pochopne oceny mogą przynieść ogromną krzywdę a bezmyślne zacietrzewienie się w wyznawanych poglądach to prosta droga ku utracie resztek empatii.
✨️Mogę tylko przypuszczać, że stworzenie ,,Ciężaru winy" było dla Autorki wymagającym zadaniem. To książka, która pokazuje perspektywę ,,wroga" i robi to w sposób niezwykle wyważony. Jest pełna napięcia i niepewności. Pozwala dostrzec to, co często jest nieuchwytne dla niewprawionego oka i robi to z ogromną wrażliwością. Bardzo dobry tytuł, który łamie utarte schematy.
✨️,,Ciężar winy" pokazuje, że w życiu liczą się krótkie chwile szczęścia, które dają nadzieję i pozwalają utrzymać się na powierzchni, kiedy wszystko wokół się wali. To opowieść o ludziach, którzy musieli skonfrontować wartości, w których ich wychowano z prawdziwym życiem i ponieść bolesne konsekwencje cudzych wyborów. To książka zostawiająca z wieloma kwestiami do rozważenia. Nie daje prostych i oczywistych odpowiedzi. Pokazuje jednak, że pochopne oceny mogą przynieść ogromną krzywdę a bezmyślne zacietrzewienie się w wyznawanych poglądach to prosta droga ku utracie resztek empatii.
✨️Mogę tylko przypuszczać, że stworzenie ,,Ciężaru winy" było dla Autorki wymagającym zadaniem. To książka, która pokazuje perspektywę ,,wroga" i robi to w sposób niezwykle wyważony. Jest pełna napięcia i niepewności. Pozwala dostrzec to, co często jest nieuchwytne dla niewprawionego oka i robi to z ogromną wrażliwością. Bardzo dobry tytuł, który łamie utarte schematy.
June 18, 2026
Ostatni pobyt w rodzinnych stronach obfitował w udany fotowypad. Spójrzcie tylko, na jaki piękny mural trafiłam w Szydłowcu🥰 według mnie pasuje idealnie do okładki najnowszej powieści @barbara.wysoczanska „Ciężar winy” współpraca reklamowa @wydawnictwofilia @filiastory
Wszystkie książki Pani Barbary to dla mnie coś niesamowitego. Tematyka romansu/obyczaju wojennego to coś, co bardzo lubię. A autorka ma dar do histori chwytających za #serce❤️ ile już tych książek przeczytałam, a każda jest inna, wyjątkowa.
Mimo ciężkiej tematyki zawsze znajdziemy tam światełko w tunelu, które z każdą kolejną stroną rozjaśnia nam karty historii spisanej przez autorkę.
Piękna, wzruszająca, emocjonująca- taka jest historia Niemki Emmy i Polaka Karola, których miłość połączyła w złych czasach. Podczas czytania, to my stajemy się sędziami postępowania bohaterów i oceniania ich. Czasem nie są to łatwe osądy, czasem sami pragniemy aby autorka skierowała swoje pobudki w innym kierunku… Zaręczam, że podczas czytania czeka wiele emocji❤️
Polecam ❤️❤️❤️
#ciężarwiny #barbarawysoczańska #wydawnictwofilia #romanswojenny
Wszystkie książki Pani Barbary to dla mnie coś niesamowitego. Tematyka romansu/obyczaju wojennego to coś, co bardzo lubię. A autorka ma dar do histori chwytających za #serce❤️ ile już tych książek przeczytałam, a każda jest inna, wyjątkowa.
Mimo ciężkiej tematyki zawsze znajdziemy tam światełko w tunelu, które z każdą kolejną stroną rozjaśnia nam karty historii spisanej przez autorkę.
Piękna, wzruszająca, emocjonująca- taka jest historia Niemki Emmy i Polaka Karola, których miłość połączyła w złych czasach. Podczas czytania, to my stajemy się sędziami postępowania bohaterów i oceniania ich. Czasem nie są to łatwe osądy, czasem sami pragniemy aby autorka skierowała swoje pobudki w innym kierunku… Zaręczam, że podczas czytania czeka wiele emocji❤️
Polecam ❤️❤️❤️
#ciężarwiny #barbarawysoczańska #wydawnictwofilia #romanswojenny
July 2, 2026
Cudowna książka,przeczytałam jednym tchem
July 14, 2026
Autorka naprawdę potrafi pisać obyczaje wojenne. Bardzo zajmująca lektura. Połknęłam w jeden dzień.
July 26, 2026
im sad, ale nie porwała mnie......
Displaying 1 - 13 of 13 reviews