Is de okapi nog niet jouw lievelingsdier? Hoe kan dat? O, je hebt dit boek nog niet gelezen. Komt goed.
Schrijver Edward van de Vendel en tekenaar Martijn van der Linden zijn grote okapi-fans. In dit boek vertellen ze je alles over dit lieve, schuwe dier. Over de zonnestrepen op zijn billen, bijvoorbeeld. Over Oni, het baby-okapietje. Over okapi-verzorger Rob. Over een raadselachtig okapi-geluid. Over het Okapi Museum.
Een boek vol met informatie, met verhalen, met interviews, met tekeningen, met schilderijen, met gedichten, met alles dus, over de okapi. Een boek zoals je nog nooit hebt gezien. Maar áls je het hebt gezien, is de okapi je nieuwe lievelingsdier. Komt goed.
Leuk informatief boek over de okapi. Een dier waar ik tot nu toe weinig van wist.
Vooral het eerste deel waarin er van alles over de okapi uitgelegd wordt, vond ik erg interessant. Ook het gedeelte waarin dierenverzorger Rob aan het woord komt, was leuk.
Het las vlot weg. De tekeningen van Martijn van der Linden gaven nog een extra dimensie aan het boek. Als ik ooit een keer een okapi zie in de dierentuin, weet ik er in ieder geval veel over te vertellen.
Leuk! Interessant om zo in te zoomen in een boek op een dier en zoveel verschillende aspecten te kunnen laten zien. Eigenlijk verdient elk dier zo'n boek. Dit was ook een leuk 'Sofietje' geweest trouwens 0:) vraag me af waarom ze daar niet voor gekozen hebben (Serie: Sofie en de pinguïns). Hoe dan ook: het boek is geslaagd, want ik heb al zitten googelen op dierentuinen waar okapi's wonen. Nu wil ik hem ook in het echt zien...
Vorige week mocht ik Edward van de Vendel interviewen over de rol van dieren in kinderliteratuur. Eigenlijk was ik van plan al zijn boeken te lezen waar dieren in figureren. Dat bleek erg ambitieus voor de week voorbereidingstijd die ik had, maar ik heb toch een heel wat moois gelezen en ondertussen heel veel geleerd over allerlei dieren. Dit was toch wel het hoogtepunt: op het eerste oogopslag een toegankelijk non-fictie boekje over okapi’s (met verrassend veel aandacht voor hun achterwerk), totdat Van de Vendel en Van der Linden opeens een heel hoofdstuk wijden aan surrealistische verftekeningen van okapi’s – en vervolgens een hoofdstuk aan gedichten over okapi’s (met vanzelfsprekend eentje over hun achterwerk). De literatuur heeft meer van dit soort genredoorbrekingen nodig. En dan bedoel ik niet alleen jeugdboeken; juist de “serieuze” literatuur kan wat mij betreft wel wat meer okapi-schilderijen gebruiken.
Nu heb ik toch "sterren gegeven". Omdat Edward het weer flikte. Hij kan echt toveren. En voor wie dat nog niet wist: het is echt waar. Boeken waarvan je eerst misschien wel dacht: "hm, dat lijkt me niks", daar kan Edward iets mee doen waardoor je gaat zingen. Of van geheimzinnige dieren houden. Of dat samen.
Waarschijnlijk was ik zonder de Boekenbingo hard langs dit boek gelopen, omdat het tussen de informatieve dierenboeken staat. Toch zie je aan de voorkant al, dat dit een bijzonder boek is. Geen foto van een okapi, zoals op de voorkant van de meeste informatieve dierenboeken, maar een prachtige tekening.
Het boek begint al heel bijzonder met een soort vragen, die je gesteld worden. Het boek bestaat uit verschillende hoofdstukken met zeer bijzondere onderwerpen. Eerst wordt uitgebreid beschreven, hoe een okapi eruit ziet. Ik genoot erg van de interviews met de okapiverzorger van Blijdorp, omdat ik die dierentuin goed ken. Ook de prachtige tekeningen en schilderijen zijn geweldig om te bekijken.
Het slot is erg verrassend, wanneer het boek wordt opgedragen aan mensen/kinderen, die misschien niet op de voorgrond staan, maar waarvan je wel blij bent, dat je ze kent. Prachtig slot; ik ben om en ik stem op de okapi!
Echt fantastisch. Na dit boek heb je inderdaad een nieuw lievelingsdier (en zin om okapi's in de dierentuin te zien). Zo'n perfect en goed boek, dit. Ik moet even woorden vinden voor een recensie, maar vijf sterren krijgt Stem Op De Okapi zeker.
Pool miinust, et jätab titekama mulje kui päriselt on. See on küll nunnu, aga tähendab, et päris sihtgrupp - suuremad lapsed ja lapsemad täiskasvanud - jätavad kõrvale kui mingi tittede teose.
Fundamentaalsem on aga küsimus, kas okaapid tasub päästa-säästa või ei. Ökoloogid ütlevad, et 50 aasta jooksul kaovad kõik suurimetajad loodusest ära. Ehk peaks päästma rebast ja kobrast? Ja jätma täiesti lootusetud juhtumid (kes söövad ainult Hollandi heina ja roosilehti, ja surevad vale muusika peale maha) iseenda hooleks, st välja surema?
(Goodreadsis on selle raamatu pealkirjas trükiviga ja ma ei tea, kuidas saaks korraldada, et see ära parandataks.)
tegu on muidugi häbitu okaapipromoga, aga see töötab. mulle meeldisid okaapid enne ka, aga nüüd meeldivad üle kõige, ja päris tõsiselt plaanin esimesel võimalusel minna loomaaeda nendega taaskohtuma.
okaapide kohta sain teada... no vähemalt 88 asja. ma ei tea, kas ma olen enne lugenudki raamatut, mis oleks nii informatiivne ja samas nii lüüriline. minu lemmikfakt: okaapibeebi hakkab kakama alles kuue- kuni üheksanädalaselt. enne lihtsalt... seedib kõik ära. also, okaapi suudab omaenda kõrvast keelega puru välja urgitseda, kui vaja.
ja siis veel need pildid! terve üks peatükk koosneb ainult okaapipiltidest, üks ilusam kui teine.
mida edasi, seda rohkem süvenes minus kahtlus, et lisaks avalikule okaapipropagandale tehakse ka varjatud kampaaniat introvertsuse populariseerimiseks... ja viimastel lehekülgedel tunnistasid nad selle üsna otse ka üles.
Wel ik moet wel eerlijk bekennen, dat ik geen grote fan was van de okapi. Ben het nog steeds niet.kuch Maar... na het lezen van het boek, denk ik wel dat ik meer van ze ga genieten. Mijn vriend is wel grote fan en daarom kocht ik het boek. (stiekem heb ik het maar snel gelezen, voordat ik het aan hem geef voor zijn verjaardag) Ik heb wel hier en daar een foto van een okapi, zelfs een baby okapi. Die was trouwens super cute. Okapi's zijn rustige dieren, je moet van ze houden, om lang te blijven staan kijken. Anders hou je het denk ik niet lang uit.
De interviews waren leuk en interessant om te lezen. Verzorger Rob heb ik een paar keer in Blijdorp gezien. Meestal bij de okapi's. Wel jammer dat hij daar niet meer werkt. Ik ben blij dat de okapi's een leukere verblijf krijgen. Hopelijk kan ik ze snel bezoeken. Dus als je nog niet weet wat een okapi is, of misschien net als ik, meer over wou weten. Dan zou ik zeker dit boek aanschaffen. Het is leuk geschreven, het zit bomvol informatie. En last but not least. De tekeningen zijn prrrachtig!!
PS. Weet je wie de familielid is van de okapi? De giraf! WAT?! Maar.. Meer weten? Lees het boek. ;)
Prachtig uitgevoerd, ontzettend veel leuke informatie, mooi van taal en heel afwisselend door de combinatie van tekstblokken met korte weetjes, illustraties, een hoofdstuk met liedteksten, een hoofdstuk met okapi-schilderijen waarin je meteen kennismaakt met beroemde jeugdillustratoren, een mooi doorlopend verhaal over de Nederlandse okapi's en hun verzorgers en tot slot natuurlijk ook informatie waar je nog meer kunt vinden over deze bijzondere dieren. Door de plaatsing bij de informatieve boeken weer een boek dat extra onder de aandacht gebracht moet worden, want dat is het zeker waard! Voor iedereen vanaf 8 jaar. En speciaal voor kinderen die niet van fictie houden.
Edward van de Vendel is een veelkunner: deze voormalige basisschoolleerkracht (geb. 1964) levert niet alleen elk jaar méérdere boeken af maar hij vertaalt ook elk jaar vele kinderboeken naar het Nederlands. Edward is dus niet alleen erg goed in taal, maar door ook veel te werken met de taal van andere schrijvers is hij érg goed met taal. Hij won dan ook niet voor niets in 2024 de Theo Thijssen prijs voor zijn gehele oeuvre.
Van de Vendel debuteerde ooit met kinderpoëzie, en dat zijn eerste liefde dus poëzie is (vul ik dan maar even zelf in) merk je in al zijn werk. Van de Vendel houdt ervan om op poëtische wijze, ook wanneer het werk geen gedicht is, een verhaal te vertellen door o.a. te spelen met taal. Hij richt zich vaak rechtstreeks aan de lezer. Denk aan de dichtbundel: 'Wat je moet doen als je een over een nijlpaard struiktelt'. Daarin richt hij zich rechtstreeks tot jou: wat JIJ kunt doen in de ene of andere situatie.
Edward van de Vendel schrijft vaak alsof hij een vriend is die naast je zit en overenthousiast deelt wat hij denkt, of meedenkt voor jou. Hij neemt de jonge lezer serieus en dat betekent dat niet alles hapklaar is voor de jeugd tot wie hij zich richt.
Dat geldt ook voor dit boek. Ook in 'Stem op de Okapi' doen makers Van de Vendel en Martijn van de Linden (geweldig illustrator) rechtstreeks een beroep op jou. Het zeldzame dier de okapi is hun lievelingsdier en met dit boek willen ze jou overhalen om erop te stemmen: dat jij als lezer er ook voor kiest om de okapi een geweldig dier te vinden.
Veel informatieve jeugdboeken die het midden houden tussen informatief - literatuur - fraai geïllustreerde kinderencyclopdie, beperken zich in de tekst tot kleine stukjes hapklare feitentekst met illustraties, en dat is het dan. Je hopt van feitje naar feitje, maar opgesomde feitjes lezen als een bnoek niet fijn: dat start je niet in het begin en eindig je achteraan. Dan is bladerend lezen fijner.
Maar niet van de Vendel: hij neemt je in dit boek met uitgebreide talige vertelsels mee in niet alleen mee in wat voor soort dier de okapi is, of waar hij leeft en wat hij eet. Hij laat je ook weten hoe we weten van het bestaan van de Okapi, wat de aard van de okapi is, waar je dat aan merkt, en hoe er met de okapi moet worden omgegaan. We leren hoe Okapi een eeuw geleden in Europese dierentuinen terechtkwamen en hoeveel okapi's daaraan al snel overleden. De meest ervaren okapi-verzorger van Nederland komt aan het einde uitgebreid aan het woord. Dit informatieve boek leest als een verhaal en is literair uitdagend en fraai.
Verder wijken de makers van dit boek af van andere informatieve boeken door de okapi ook op dichterlijke wijze te benaderen: een heel hoofdstuk vol met allerlei illustraties van okapi´s, zonder één woord. Een ander hoofdstuk bevat liederen en gedichten over en voor de okapi: de okapi wordt daarin dus bezongen. Er is zelfs een hoofdstuk waarin de meest gerenommeerde illustratoren van Nederland hún schilderij of illustratie van de okapi tonen.
Dit boek slaagt erin een volledige museumtentoonstelling in een boek te zijn. Je leest het met een ongeoefende klas basisschoolleerlingen het best samen, om dat alles uit het boek te halen en te leren waarderen. Afhankelijk van het taal- en al aanwezige kennisniveau van je leerlingen zou ik zeggen: vanaf groep 5-6.
Raamat on väga nunnu. VÄGA nunnu. Vbla pildid (no et NII palju) ja luuletused olid natuke ülearu, aga kõik see loomaaiajutt ja avastamisjutt ja pabulate kujujutt ja et ei olnud "vuih, tagumik", vaid rõõm sellel paistvate kiirte osas oli ka hea ja ... Aga miks siis ainult "meeldis"? Sest hoolimata kõigist headest põhjustest okaapit armastada on ta minu jaoks siiski igav loom. Arglikkus, leebus ja tundlikkus on igav komplekt minu jaoks. Ma olen rohkem kire- kui rohusööja hinges peituvate pisikeste nüansside inimene.
Wat een verrassend leuk boek! Ik had zelf nooit bedacht dat er een boek over een okapi zou zijn, laat staan dat ik het zou oppakken. Maar wat ben ik blij dat ik het toch gelezen heb! Het is superleuk geschreven en je steekt er ongemerkt een heleboel van op. Extra leuk is het interview en het verhaal van een echte okapiverzorger – dat maakt het nog geloofwaardiger en interessanter. De schrijfstijl is vlot en de informatie is echt boeiend. En ja, na het lezen ben ik het er helemaal mee eens: de okapi is een fantastisch dier!
Na het lezen van dit boek, kun je zo je spreekohouden over de okapi. Er zijn verschillende hoofdstukken die allemaal verschillende zaken belichten over de okapi. Maar ook schilderijen, liedjes en gedichten. En interviews.
Fantastische combinatie: Edward vd Vendel en Martijn vd Linden. Beide op hun best in deze prachtige, leerzame en soms grappige uitgave over de okapi. Ik ben er behoorlijk wat wijzer door geworden.
Raamat oli väga tore, aga mind hullupööra häirib, kui vanuseid valesti kirjutatakse. Ja miks kaanel "Vali okaapi" ilma suurtäheta on? Ja hüüumärk võiks ka veel olla, kuigi teda vaja pole. Vot.
De winnaar van de Woutertje Pieterse Prijs 2016 is Stem op de okapi (Querido, 9+). Of het een terechte winnaar is, weet ik niet, want ik ken de rest van de genomineerde boeken niet. Wel durf ik te stellen dat Stem op de okapi een bijzonder boek is. Ik heb het met veel plezier gelezen en vooral ook genoten van de schitterende illustraties van Martijn van der Linden.