Heremietdagen

by Yanaika Zomer

Monk en Meira kennen elkaar niet echt, maar wel al maanden virtueel. Wanneer zij een van zijn schilderijen koopt, verandert hun online contact in een geheime, meeslepende affaire.
In de dagelijkse werkelijkheid is Meira de vrouw van Sam, moeder van Finn en Ro en docent van haar studenten. Ze is ook de dochter van de jongdementerende Suze en vreest haar genetische code. In haar telefoon treft ze Monk, die alles lichter maakt. Tot hij plotseling sterft, en zij achterblijft met een gebroken hart en een hoofd vol herinneringen.

Heremietdagen is een intieme kroniek van een relatie die groeit in de schaduw van algoritmen, gezinnen en verantwoordelijkheden. Het is een verhaal over verlangen dat zich niet laat plannen, over fouten die bevrijdend kunnen zijn en over diep verborgen rouw.

224 pages, Paperback

Published May 7, 2026

Reviews

[Lola]

Hoe Yanaika Zomer over rouw schrijft, over iemand kwijtraken die er nog is, over het belang van herinneringen: ik ben onder de indruk.

Heremietdagen is slim, literair, zwaar en prachtig maar juist ook licht, sexy (heel), geestig en herkenbaar (ook als je niet vreemdgaat!!!). Volstrekt in balans, plotgedreven, een heuse pageturner.

Het is een combinatie van de filosofie van Haraway over cyborgs, feminisme en technologie (Haraway ❤️) en spicy dm’s, stomende seks en altijd:🌀🐚🌀🐚🌀🐚🌀

[Twan Vet · Rating 5 out of 5]

Een triomf. Wie nog geen fan was van Yanaika Zomer, wordt het nu. Een debuut als twee vuistslagen in je gezicht én een aai over je bol.

[Pien M · Rating 5 out of 5]

wow wow wow wat een schitterend boek! mooi en slim en teder en sexy! moreel ambigu hoofdpersoon en juist daarom zo menselijk. wil het bijna meteen opnieuw lezen.

[GIRL NEEDS TO READ 🪞 · Rating 2 out of 5]

Ging dit boek maar alleen over die zwaar dementerende moeder. Die passages zijn namelijk prachtig geschreven, en met zo veel potentie voor de rest van het boek.

Maar die online affaire en die gesprekken met vriendin Keet… Hoofdpersonage Meira (38) heeft een serieuze carrière als docent Engelse literatuur, twee kleine kinderen, een man, een huishouden, en een zorgbehoevende moeder. Welke volwassen vrouw houdt dan in vredesnaam tijd over voor dit soort puberale gesprekken met een vriendin? Een kleine greep:

Meira: “Fuck hé, kijk nou! Dit is de vrouw van Monk. Hoezo heeft deze man überhaupt behoefte om met iemand anders te praten?”

Keet: “Lelijk. Heel rare harses. Vreemde lichaamsvorm ook.”

Meira: “LOL!”

Keet: “Jij bent veel knapper.”

Dit soort gesprekken beslaat zéker de helft van het boek. Jammer!

[Emmanuelle Gernay · Rating 4 out of 5]

Heel graag gelezen. Ontspannend maar ook boeiend: hoe rouw je om iemand terwijl niemand mag weten dat jullie een relatie hadden?

[Suzan Mulders · Rating 4 out of 5]

In ‘Heremietdagen’ volgen we Meira, een vrouw van eind dertig die haar leven probeert te combineren met alle verantwoordelijkheden die daarbij horen. Ze is moeder, partner, docent Engelse literatuur én dochter van Suze, die kampt met jongdementie. Tegelijkertijd leeft Meira met de angst dat dezelfde ziekte ook haar toekomst zal bepalen.

Wanneer ze online kunstenaar Monk leert kennen nadat ze een van zijn schilderijen koopt, ontstaat langzaam een intense en geheime affaire. Monk brengt lichtheid in haar leven, tot hij plotseling overlijdt en Meira achterblijft met een hoofd vol herinneringen en verborgen verdriet.

De roman is opgebouwd als een kroniek met terugblikken naar het verleden. De momenten met haar moeder worden afgewisseld met herinneringen aan Monk en haar leven met haar man Sam.

Yanaika Zomer schrijft direct, beeldend en vlot. Daardoor kun je je als lezer bijna volledig verplaatsen in Meira en haar gevoelens van schuld, verlangen en de zorgen om haar dementerende moeder. De afwisseling tussen verhalende passages en online (soms spicy) chatberichten geeft het verhaal extra dynamiek en maakt de relatie tussen Meira en Monk heel tastbaar.

Door de prettige schrijfstijl, de levendige personages en de opbouw van het verhaal blijft de nieuwsgierigheid van de lezer voortdurend geprikkeld.

‘Heremietdagen’ is een intieme roman die ik in één dag heb uitgelezen. Mijn verwachtingen van deze debuutroman van Yanaika Zomer waren hoog, en zijn absoluut waargemaakt.

[Marit van Liere · Rating 5 out of 5]

Prachtig hoe Zomer speelt met taal.
Ondanks de zware thema’s (rouw die er niet mag zijn vanwege een situatie van overspel, moeder met vergevorderde Alzheimer) een feest om te lezen.

[Noortje Knol · Rating 5 out of 5]

Meedogenloos, donker en licht tegelijk, heel sexy. De woorden zijn zo mooi. Ik weet niets om het mee te vergelijken en dat vind ik iets heel goeds. Ik vloog hierdoorheen en ik ga nu Donna Haraway lezen

[Lilian Schadee · Rating 2 out of 5]

Jammer. Ik had dit boek al een tijdje op mijn verlanglijstje staan. Maar het viel me erg tegen. Misschien heb ik het te vroeg opgegeven of was ik er niet voor in de stemming, dat kan. Maar ik stoorde me eigenlijk meteen al de onwaarschijnlijke dialogen met vriendin Keet, veel tell, weinig show. Typisch Nederlandse schrijfstijl, zo weinig verpakt en zo direct maar met af en toe van die gekunstelde zinnen tussendoor die misschien al in het opschrijfboekje van de auteur stonden. Gewoon niet mijn ding dus en dat kan.

[Jildou Merkus · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek. Leest makkelijk weg. Rauwe emotie

[Maartje · Rating 3 out of 5]

Iedereen die ik ken vond dit een geweldig boek, zelf vond ik de schrijfstijl ook mooi maar heb me door het boek heen moeten worstelen. Ergerde me aan de keuzes van de hoofdpersoon en al het wegkwijnen. Kwestie van smaak dus.

[Lalagè · Rating 3.5 out of 5]

Het staat me tegen om te lezen over vreemdgaan, maar het gaat ook over de dementie van haar moeder en dat is vreselijk goed geschreven. In het begin denk ik nog: deze stijl ligt me helemaal niet, maar tegen het eind ben ik zowaar ontroerd.

[Volmer Berendse · Rating 4 out of 5]

4.25/5

Een boek over vinden en kwijtraken. In twee dagen uitgelezen op een klein lief campingtje net onder de Pyreneeën. Ik vond het mooi. Ik vond het ontroerend. Ik vond het verdrietig. Ik vond het grappig. Ik vond het opwindend.

Een debuut om u tegen te zeggen.

[E. · Rating 3 out of 5]

Een lekker snackje. Ik had niks over dit boek gelezen, en m gewoon op Storytell uitgekozen omdat ik hem een tijd lang veel in de Bruna had zien liggen. Tot zeker 50% in het verhaal dacht ik in een suf romannetje te zitten tot het ineens duidelijker werd dat dit boek meer wendingen kreeg. Er zat diepgang in voor zover thema's als rouw en levend verlies diepgang brengen in een verhaal, en ook thema's van ambiguiteit en grilligheid tegenover ordentelijkheid en eenduidigheid komen aan bod. Dat laatste gebeurt wel vrij opzichtig en oppervlakkig, bijvoorbeeld met directe verwijzingen naar Harraway's Cyborg Manifesto maar ik kan niet liegen: na het lezen van het hallicunante Staying With The Trouble zie ik iedereen die Harraway noemt of leest als een broeder/zuster/bruster.

Verder heb ik me gewoon vermaakt hiermee en bijna een werkafspraak gemist omdat ik te graag even een extra rondje wilde wandelen om het laatste uur in 1 stuk af te luisteren. Onverwachte 3 sterren snack. Oh en smutty. Dat breekt zo lekker de week (en de klassieke leeslijst).

[Jose · Rating 5 out of 5]

Wat mij betreft de perfecte roman. Gelaagd, poëtisch, sexy, filosofisch over kunst en technologie, maar vooral over liefde en rouw. In al zijn verschijningsvormen, liefde voor een ouder, zus, man, minnaar, kind, vriendin, en allemaal prachtig uitgewerkt. Ook knap hoe ze mij vrij van oordeel liet meegaan in het vreemdgaan, zonder het goed te praten. Dat iets niet ok is, en ok is, kan naast elkaar bestaan.

[Cynthia · Rating 4 out of 5]

Wat een emotioneel boek is dit. Het gaat over liefde in al haar vormen: liefde voor je ouders, je partner, je kinderen en een geliefde. Maar ook over verlies, rouw en de vraag hoe je verder moet als iemand er ineens niet meer is.

Meira is eind dertig en probeert alle ballen in de lucht te houden. Ze heeft een baan, een man, twee jonge kinderen en zorgt daarnaast voor haar moeder die op jonge leeftijd dementie krijgt. Wanneer ze online een schilderij koopt van kunstenaar Monk raken ze met elkaar in gesprek. Wat begint als een onschuldig contact groeit uit tot een affaire vol verlangen. Monk brengt weer iets van vrijheid, verlangen en avontuur in haar leven.

Dan overlijdt Monk plotseling. Meira blijft achter met verdriet, schuldgevoelens en herinneringen die ze niet kan delen. Het verhaal speelt zich af in de week na zijn overlijden, afgewisseld met herinneringen aan hun chats en ontmoetingen. Hoe rouw je om iemand als niemand weet hoeveel die persoon voor je betekende?

Doordat het verhaal vanuit Meira wordt verteld, zit je dicht op haar gedachten en gevoelens. Ik werd helemaal meegenomen in haar verdriet, verwarring en de chaos in haar hoofd. Mooi vond ik hoe chaos wordt omschreven: niet als totale wanorde, maar als een situatie waarin alles tegelijk bestaat en nog geen vorm heeft gekregen. Dat past precies bij wat Meira doormaakt. Ze verliest Monk, ziet haar moeder langzaam verdwijnen door dementie en lijkt onderweg ook zichzelf kwijt te raken.

De schrijfstijl van Yanaika Zomer is poëtisch. Vooral het begrip fantoomtroost bleef bij mij hangen. Net zoals je fantoompijn kunt voelen in een lichaamsdeel dat er niet meer is, kun je ook troost blijven voelen van iemand die er niet meer is.

Ondanks de zware thema's bleef ik doorlezen. Ik wilde weten hoe Meira verder zou gaan en of ze zichzelf weer terug zou vinden. Heremietdagen is een indrukwekkend debuut, een boek dat nog lang in mijn hoofd bleef hangen.

[Tom Van · Rating 5 out of 5]

Nog nooit zoveel sympathie gevoeld voor twee mensen met een affaire. De afwisseling tussen hun verhouding en het verdrietige verloop van het proces van Alzheimer van haar moeder maakte het voor mij een bijzonder boek. Ik kon het niet wegleggen.

‘Maar als hij dood is en zij het niet meer weet, waar blijven dan de dingen die niemand zag?’

[Heidi C. · Rating 2 out of 5]

Het boek gaat over zware thema's: je partner verraden, rouw om het verlies van een minnaar, om een moeder die steeds verder weg zinkt door Alzheimer. Toch leest het heel licht, alsof je alles weg kan relativeren, alsof het onbeduidende dingen zijn. Tussendoor wordt het verhaal gekruid met een pseudo-filosofische noot over virtueel bestaan en herinneringen. Ik vind het allemaal nogal oppervlakkig.

[Wim Vis · Rating 4 out of 5]

En dat was Heremiet Dagen van @yanaikazomer Overrompelend en veel, vond ik t. Mooi geschreven, met van die zinnen die ne dan drie keer leest, maar ook soms wat gefragmenteerd en bombastisch. Tweede helft van het boek is de betere helft en het einde is mooi. Een 8 voor Heremiet Dagen! Inclusief de herkenbare en hartverscheurende passages met de zorg voor haar moeder. Lees dit, de moeite waard’

[Inge van der Poel · Rating 5 out of 5]

Dit was niet normaal goed. Top 10 allertijden. Prachtig geschreven en toch smullen.

[Muriël Van Der Wal · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek over vreemdgaan, verliefdheid en rauw. Een extra ster omdat er een deel van een songtekst PJ Harvey tot twee keer toe wordt aangehaald.

[Imme · Rating 4 out of 5]

Debuut van Yanaika Zomer! Leest heerlijk weg en combineert een “vlot” verhaal met een diepere betekenis. Heerlijk vakantieboek.

[Dana · Rating 5 out of 5]

Bijzonder.

[Kaat Vanhecke · Rating 5 out of 5]

10 sterren 🐚🥹!!!

[Maria · Rating 2.5 out of 5]

2.5 ⭐️
Boeiende thematiek: een vreemdgaande vrouw krijgt te maken met rouw: haar affaire gaat dood. Tot zover. Het taalgebruik is af en aan behoorlijk protserig. Mei (hfdp) en Kaat (vriendin) filosoferen erop los (waarom gaan mensen vreemd en in hoeverre is dat goed te praten want ja, je bent nu extra gelukkig met een sidepiece), maar kunnen dat blijkbaar niet in normale taal.
Het verhaal speelt zich vooral af in het verleden: hoe Mei en affaire voor elkaar zijn gevallen. De rouw (waar je hoopt dat het verhaal over gaat) is maar matig aanwezig.
We zien enkel Mei’s visie. Niet die van man van of vrouw van. Dat is prima, maar ook heel eenzijdig.

[Schelley · Rating 4 out of 5]

Yanaika Zomer is journalist, dichter en schrijver uit Den Helder. Ze was er stadsdichter, won prijzen met haar poëzie (zoals de Granate Prijs) en debuteert nu met deze roman. Haar stem voelt meteen vertrouwd – scherp, eerlijk en met die kustwind erin.

In Heremietdagen maken we kennis met Meira (of Mij, zoals ze vaak wordt genoemd), een vrouw van eind dertig die haar dagen volpropt met lessen Engelse literatuur, het moederschap van Finn en Ro, en de zorg voor haar moeder Suze die jongdementie heeft. Thuis heeft ze een fijne man, Sam, maar in haar telefoon bloeit iets anders op. Na de online aankoop van een schilderij van de kunstenaar Monk groeit een virtuele flirt uit tot een intense, geheime affaire. Monk brengt lichtheid, spanning en een soort vrijheid die Meira al lang niet meer voelde. Tot hij plotseling overlijdt en Meira alleen achterblijft met haar verdriet, schuldgevoelens en een hoofd vol herinneringen die ze met niemand kan delen. De roman volgt die zeven chaotische dagen na zijn dood, afgewisseld met terugblikken naar hun chats en ontmoetingen.

Wat meteen opvalt is de schrijfstijl: direct, beeldend en soms heerlijk rauw, met die afwisseling van gewone vertelling en flarden van spicy chatberichten die de relatie tussen Meira en Monk super tastbaar maken. De personages voelen levensecht – Meira is geen stereotype vreemdgaande vrouw, maar een complexe, liefdevolle moeder die worstelt met haar angsten voor dementie en de vraag wat ze eigenlijk mist in haar verder prima leven.
Ik vond het sterk hoe Zomer het verlangen en de rouw zo intiem en ongemakkelijk neerzet, zonder het te romantiseren. Die mix van alledaagse drukte, algoritmes, familie en verboden vlinders voelt heel van nu.

Een debuut dat onder je huid kruipt en je laat nadenken over hoe kwetsbaar en onvoorspelbaar verlangen kan zijn.

[Karl Verdickt · Rating 3 out of 5]

Heremietdagen van Yanaika Zomer is een debuutroman over een geheime liefde en jongdementie. Meira die gelukkig gehuwd is en moeder van twee, ontmoet de kunstenaar Monk bij wie ze een schilderij koopt. Wat eerst een virtuele liefdesaffaire wordt, mondt uiteindelijk uit in een fysieke relatie totdat ....

In de roman is Meira de rode draad waarbij twee verhalen parallel naast elkaar lopen: de geheime liefde voor Monk en de zorg voor haar jongdementerende moeder. Vooral dat laatste verhaal is zo herkenbaar en schrijnend. Haar moeder, ooit departementshoofd aan de univ en taalvirtuoos, kwijnt zeer snel weg tot op het moment Meira niet meer weet of haar moeder haar al dan niet herkent.

De stijl van de auteur is vrij rauw en direct. Vernieuwend zijn de passages met online chatberichten tussen Monk en Meira. De auteur weet ook op mooie wijze de de gevoelens van verwarring en schuld bij Meira te omschrijven. Hoewel het thema (vooral dan de confrontatie met een jong dementerende moeder) hard en pijnlijk is, toch zijn de verhaallijn en vooral de dialogen (o.a. met haar beste vriendin Keet) te lang uitgesponnen. Soms heb je de indruk dat je enkele bladzijden kan overslaan zonder de draad van het verhaal te verliezen. Vandaar 'slechts' drie sterren!

[Jacqueline · Rating 4 out of 5]

Mijn e-reader weer in ere hersteld na een best lange periode van luisterboeken. En wat vond ik het fijn om 's avonds weer te lezen en dan ook nog in een prachtig boek. Het verhaal over het proces van iemand zachtjes kwijtraken door dementie "geen gisteren, geen vandaag, geen verlangen, geen lijnden. Elke seconde heeft waarde in het moment" , het (nu weer zo actuele) cyborg manifest van Donna Haraway en haar deurgevoeligheid "En dat ruik ik niet meer als afzonderlijke geuren, dat is een geheel, zoals voorjaar zich onmiskenbaar aankondigt als de herinnering aan alle lentes ervoor". Over de liefde: "En mensen vroegen wat ons geheim was, maar dat hadden we niet. Blijven. Dat was het. Liefde is blijven, ook als het moeilijk gaat"

[Eline · Rating 3 out of 5]

Wat als je een geheime minnaar hebt, je bent allebei gelukkig getrouwd, en die geliefde sterft plotseling? Dan kun je nergens heen met je verdriet en heb je te maken met diep verborgen rouw. Daarover gaat 'Heremietdagen'. En ook over de stormachtige affaire, geinitieerd door de online algoritmen.

Yanaika Zomer schrijft licht en ontwapenend. De ik-verteller lardeert haar verhaal met de persoonlijke berichtjes die zij en haar minnaar met elkaar uitwisselen. Die berichtjes zijn ook verweven met het verdriet van de verteller om haar jongdementerende moeder. Ik vind 'Heremietdagen' een mooi debuut!

[Klaas Klamer · Rating 2 out of 5]

Een dementerende moeder, expliciet vreemdgaan met een kunstenaar, zus, kinderen, partner Sam bepalen het leven van Meira. Het verhaal wordt geperst in 7 hoofdstukken van de dagen van één week, maar beslaat een veel grotere periode. Vooral de aftakeling van de moeder wordt goed beschreven, en wat dat doet met de dochter. Jammer dat de dramatisch definitieve afloop van de relatie te vroeg wordt verklapt. Daarmee worden veel verhaallijnen voorspelbaar in wat anders ook een spannend boek had kunnen zijn.