Książka Kamila Piskały opowiada o ważnym, a mało pamiętanym, doświadczeniu zbiorowym. Polska należała do państw najsilniej dotkniętych przez międzynarodowy kryzys gospodarczy (1929–1935). Jego konsekwencję stanowiły masowe bezrobocie w miastach i bezprecedensowa pauperyzacja wsi. Tytułowi „zredukowani” to ofiary Wielkiego Kryzysu: ludzie tracący pracę podczas kolejnych redukcji zatrudnienia i, szerzej, ci, których egzystencja została zredukowana do walki o zaspokojenie najprostszych potrzeb. Historię bohaterów ponurej kryzysowej epopei – starających się desperacko o źródło zarobku, zdobycie pożywienia czy utrzymanie dachu nad głową – poznajemy nie tylko za pośrednictwem danych statystycznych, lecz także, i przede wszystkim, gęsto cytowanych osobistych relacji.