Jump to ratings and reviews
Rate this book

Éxodo

Rate this book
Этот текст пришел из ниоткуда - у него нет автора. Он будто коллективное видение, исторгнутое из прогнившего нутра Москвы нулевых. Еще лет пять назад весь город был наполнен бандами подростков и ребят постарше - они кутили и дрались повсюду, на земле и под землей - на станциях и пересадках метро. Были вовлечены тысячи людей - старшие классы, вузы, ПТУ. Панк-хардкор, футбол, стимуляторы, воровство, мелкое мошенничество - и мордобой, конечно же. Насилие стало для ребят средством самовыражения - роскошью слабых. Ведь это роскошь для России - быть смелым, если твои родители нищие. И совсем уж немыслимая роскошь - транслировать радикальный опыт так, чтобы это было не просто актуальной хроникой, не просто болезненной до невыносимости правдой, но Книгой о Жизни и Смерти.
"Этот неожиданный жесткий текст многих испугал, потому что был прочитан лишь как апология насилия. А должен был испугать куда больше - ведь автор задает в нем такие предельные вопросы бытию, на какие большинство из нас никогда не отваживается".

128 pages, Paperback

First published January 1, 2011

1 person is currently reading
67 people want to read

About the author

D.J. Stalingrad

1 book2 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
30 (21%)
4 stars
47 (33%)
3 stars
36 (25%)
2 stars
20 (14%)
1 star
7 (5%)
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
Profile Image for Raül De Tena.
213 reviews138 followers
July 21, 2015
Muchos creen que la violencia nace de la nada y que, precisamente por eso, es mucho más perturbadora. Muchos creen que, porque no pueden explicar los motivos tras la violencia más intimidante, simple y llanamente nace de la nada… Pero no es así. Por mucho que algunos de los productos culturales más impactantes de las últimas décadas hayan optado por acongojar al lector / espectador por la vía del mal por el mal, de la violencia como naturaleza sin mayores explicaciones ni justificaciones (es decir: desde “La Naranja Mecánica” hasta “El Silencio de los Corderos“, desde “American Pshycho” hasta “Henry: Retrato de un Asesino“), hay veces que sí que hay que buscar las explicaciones y las justificaciones.

Sobre todo en casos, como el ruso, que bordean el cliché. En el resto del mundo hemos aprendido a mirar a Rusia como quien mira la pista de un circo desde el patio de butacas: esperamos un espectáculo histriónico, desbarrado y desfasado. Esperamos a Putin sin camiseta cabalgando un delfín, a conductores ebrios sacando escopetas por la ventana o a rusas locas enterradas bajo pantagruélicos ramos de flores. Esperamos lo que Internet nos ha hecho esperar de Rusia, sin plantearnos realmente lo que subyace bajo esas imágenes. Por eso mismo, en el momento en el que desde Rusia llegan imágenes de, por ejemplo, un grupo de cabrones apalizando a un marica, crece nuestra incomodidad. Es como si los payasos hubieran mostrado ese lado vicioso y violento que siempre habíamos intuido debajo de su maquillaje y nosotros, los espectadores, en vez de buscarle una explicación real nos quedamos con ese cliché: con que debajo del maquillaje de todo payaso siempre habita un psicópata.

“Éxodo” viene a contravenir mucho de lo que creemos saber sobre Rusia, sobre todo en lo que respecta a nuestra percepción de la violencia como algo intrínseco y natural en su estructura social. No sorprende entonces el extraño periplo de este manuscrito por la sendas editoriales: primero fue publicado en Internet por un tal DJ Stalingrad (¿no son maravillosos los ecos de postmodernidad con respecto a J.D. Salinger?), hasta que se destapó el pastel y se descubrió que el autor era realmente Piotr Siláiev, conocido activista político. Pronto “Éxodo” se publicó de forma clandestina hasta que sus textos se recopilaron en la revista Znamya. No sería hasta el año 2011, sin embargo, cuando los escritos de DJ Stalingrad se recopilarían en el formato novela que ha sido publicado en nuestro país de la mano de la editorial Automática.

¿Por qué todo este periplo? Porque, de entrada, “Éxodo” pone debajo del lector una mierda que apesta a base de bien: un retrato de la sociedad rusa más violenta y convulsa. DJ Stalingrad opta por una narrativa de pinceladas en las que no hay un argumento propiamente dicho, sino eso mismo: pinceladas impresionistas sobre un lienzo… Pinceladas demasiado parecidas a cuchilladas. Es a través de esta técnica como descubrimos las andanzas del protagonista de “Éxodo“, un anti-comunista que vive saltando de pelea en pelea, de manifestación en manifestación, de revolución en revolución, de encontronazo con la policía en encontronazo con la mafia, pero también de fiesta en fiesta, de borrachera en borrachera y de colocón en colocón.

Es este un estilo del vida con el que el protagonista hace un pacto al principio del libro: “Vino hasta mí por las negras ventanas de la noche, por las tinieblas de los interminables inviernos moscovitas. Abrió la ventana y entró en mi asustado corazón infantil, y dijo: ‘estás condenado. Todo va a ser un desastre, tu vida va a ser un tormento absurdo e interminable para ti y una molesta carga para los que te rodean. Tendrás que sufrir, después otros tendrán sufrirte a ti, y eso nunca tendrá fin. He dicho. Pero también tienes otra alternativa: inclínate ante mí, sírveme, sométete por completo a mi voluntad, y Yo haré de tu vida lo que se me antoje. Habrá mucha desesperación, mucha estupidez, mucha rotundidad, mucha bajeza… No tendrás nada propio. Yo te daré todo aquello que desee que tengas. En la indigencia, vivirás únicamente de la mendicidad y del robo. A medida que pase el tiempo, recurriré cada vez más a ti, te convertirás en la pieza favorita de mi juego, per un buen día te cambiaré por otra, te aplastaré y te tiraré a la basura. Así será, puedes creerme’.“.

Es este un pacto que muchos rusos se ven abocados a hacer, y más todavía cuando, más adelante en “Éxodo“, nos encontramos con el verdadero corazón de la cuestión: ¿quieres una justificación para la violencia rusa? Pues en las páginas escritas por DJ Stalingrad la encontrarás, ya que el escritor plasma esta sociedad como un polvorín dentro del que han chocado todo un conjunto de conceptos (aunque, especialmente, el comunismo contra el capitalismo) para los que los habitantes no estaban preparados ni física, ni moral ni mentalmente. El resultado no podía ser otro que esta espiral de violencia sin fin en la que el protagonista pierde la conciencia de sí mismo para pasar a ser algo más, una parte de un todo que cruje como los hielos del Polo Norte, abocados a la extinción absoluta.

Si al principio del libro podemos encontrar la mencionada justificación al panorama ruso, al final todo se cierra con un diálogo en el que uno de los personajes declama lo siguiente: “Pero cómo se ha podido llegar a esto… Podíamos haberlo dejado hace ahora tres años, podíamos haberlo dejado en cualquier momento. Entonces nos reunimos y estuvimos discutiendo mucho tiempo por dónde íbamos a tirar, cuando ya teníamos claro que aquello era un billete solo de ida, y que no había viaje de vuelta. Kolia y yo éramos partidarios de cambiar el rumbo, pero Fedia se opuso, insistía en que no podíamos dejarlo así como así. ¿Qué habría pasado si hubiéramos parado entonces? Fedia estaría vivo, todos esos chavales estarían vivos, todo sería distinto. No hago más que darle vueltas“. Y de eso va “Éxodo“: de quitarle el maquillaje al payaso y ver que la violencia no está ahí porque sí, sino que está ahí por unos motivos que vemos al fondo de unos ojos en los que, inevitablemente, nosotros también estamos reflejados.
Profile Image for César Carranza.
341 reviews63 followers
November 2, 2023
Все было очень интересно, какая то чувство очень грязная об этот книга, молодые люди всегда в драке, никакой смысла у них нет, просто что то чувствовать или просто что не было скучно. Кажется говорят о как у уже несколько лет, люди уже живёт. Мне очень понравилось.
Profile Image for Svante.
45 reviews
February 26, 2020
Hans pseudonym är DJ Stalingrad och ingen visste hur han såg ut. "Våldet är ett språk... I vårt land uttrycker man nästan allt av av betydelse med våldets språk."
Fyfan va spännande, jag som älskar fenomenet våld, tänker jag. Tyvärr blev jag lite besviken. Spännande berättande helt klart. Självbiografiskt om hans tillvaro i Moskva, Petersburg och ibland ut på kontinenten. Intressant när han skriver om ett post-sovjetiskt sinne och hur våldet manifesterar detta sinne. Jag saknade lite nyktert filosoferande kring våldets natur (förväntar mig såklart inte en Foucault) eller mer litterärt framställande av livet, tillvaron. Nu blev det mest ett beskrivande berättande som tog verklig fart på för få partier av boken.
Men asså, jag borde kanske inte vara så kritisk mot 110 sidor ren upprorisk aktivism...Den var ju bra. Rolig läsning om 2000talets Ryssland och dessa anarkosocialister som slåss för vänner, för minnet av sovjet och ständigt mot en makt. 3.5 (jag avrundar uppåt för att stötta den exilerade och av Interpol efterlyste Pjotr Silajev).
Profile Image for Tomi.
532 reviews50 followers
Read
September 10, 2022
Kääntäjän jälkisanoista:

"Miksi päätin kääntää kirjailijan esikoiskirjan, jonka sanoma on misantrooppista, uskonnollista ja nihilististä paskaa? Kirja ei ole hyvää mainosta esikoiskirjailijalle, ei minulle itselleni, eikä millekään mitä edustamme. ...
Miksi? Koska Eksodus kuvaa hyvin Moskovaa, jota ei enää ole, ja aikaa joka ei enää tule toistumaan. ... Muistan kun meitä tapettiiin kuin kärpäsiä, ja mietin, onko meistä puolen vuoden päästä jäljellä enää mitään. ... Eksodus kelpaa muistokirjoitukseksi kaikille niille, jotka kuolivat, ja kaikille niille jotka muuttuivat joksikin aivan muuksi, ja sellaisena se kelpaa tarkotuikseen erinomaisesti."
Profile Image for John Carlsson.
630 reviews6 followers
November 23, 2019
En 80-talist berättar om sitt liv i det post-sovjetiska samhället, främst under 00-talet. Antar att denna person tillhör någon slags autonom rörelse (bråk med polisen och högerextremister antyder ju det). Men det är en ganska uppgiven historia, skildrat på ett naket sätt. Huvudpersonen inser att han kommit till vägs ände med sitt liv om han stannar kvar och därför flyr han till Europa.

Kanske ger en bra bild av hur det är att bo i ett auktoritärt samhälle? För författaren menar ju att rädslan för ordningsmakten ständigt är närvarande i alla människors liv...
Profile Image for Aurelio.
596 reviews27 followers
October 4, 2021
Leer Éxodo es envolverse en una locura de violencia y reflexiones delirantes. Hay odio, drogas, sangre, filosofía, política y religión todo ello batido con dinámismo de alto voltaje. Yo no puedo decir aquello que se cuenta sea cierto, me temo lo peor y que esa verdad aciaga abrasa los ojos y el corazón.
Por ello reconforta cuando se recita el Salmo 23: "El señor es mi pastor, por delicados pastos me apacienta..."
Una lectura para mentes abiertas y admitan el caos narrativo como alternativa a lo políticamente correcto.
Profile Image for Иван Зубофф.
121 reviews3 followers
April 1, 2025
Хорошая книга. У автора определённо есть чувство стиля. Сомневаюсь, что всё описанное в произведении насилие происходило в реальности в столь брутальном виде, но это ничего, простительно -- литература же! Интересные мысли периодически попадаются. Экскурс в голову неприкаянного молодого маргинала вполне удался, а это ведь всё, чего тут можно было пожелать. Ещё и жизнеутверждающе очень!!!
Profile Image for Ingrid Joselyne.
59 reviews6 followers
June 30, 2017
Entre La naranja mecánica y Trainspotting en la Rusia postcomunista y neonazi de los 90. Nada mal.
Profile Image for Will.
307 reviews86 followers
July 8, 2012
Read this short novel (or novella?) around New Year's Eve on a beach in Mexico. It is brilliant - political without being stereotypical - social without giving in to trite - the text shows an all-too-real depiction of the life of 21st century Russian punk/hardcore/anarchist/communist/socialist youth living "вне" (outside) the system, relying only on the bonds of their tight-knit friend circle that crosses boundaries throughout Europe, fighting against the hypocrisy in everything, especially in ignorant alcoholics, racist skinheads, and the crushing political systems that infect all societies. And yet the book is filled with moments of beauty, relationships among friends and lovers, and discussions of music (from an awesome discussion of the spirituality in Blind Willie Johnson's voice to an interesting section on GG Allin).

I hope somebody translates this book soon, I'd publish the shit out of it.
Profile Image for Ligeia.
659 reviews102 followers
April 24, 2013
Russia? Oggi? ma si!


"Non si può andare in vacanza, sai? Quelli come noi non possono prendersi vacanze"


Russia oggi
un breve spaccato del pensiero di uno scrittore per necessità, un uomo che vive ai margini e che sente il desiderio di raccontare quel che vede, curiosamente tutti quelli che scrivono in Russia al momento sono come minimo invisi al governo, alcuni sono stati in prigione e molti sono in fuga
questo qui ha chiesto asilo politico in Finlandia
Profile Image for Нильс Эйнхериев.
6 reviews1 follower
November 2, 2014
Книга о наркоманских похождениях Пита (автора) и его друзей, разбавленные мыслями о Федяе и парами строчек об унтерменше, известном как G.G.Allin. Книгу может заменить прогулка по спальным районам какого-нибудь провинциального городка: говно, наркоманы, алкаши и прочий биомусор.
Profile Image for Eve Kay.
960 reviews38 followers
January 15, 2016
Jooh, tän tyylisiä kirjoja on tullut luettua liikaa jotta tämä erottuisi massasta. Olen pettynyt, koska odotin tästä enemmän politiikkaa kuvauksen perusteella. Lisäksi viittaus punkkiin kuvauksessa oli jälleen kerran harhaanjohtava.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.