Ποιος είναι αυτός που κάθεται δίπλα σου στο πλοίο; Ποιοι είναι αυτοί που στριμώχνονται στην αίθουσα αναμονής ενός αεροδρομίου; Οι ερωτήσεις αυτές δεν έχουν προφανείς απαντήσεις. Γιατί οι άνθρωποι ταξιδεύουν και μετακινούνται για πολλούς διαφορετικούς λόγους, για δουλειά, για αναζήτηση δουλειάς, για ξεκούραση, για σπουδές ή απλά για να γυρίσουν σπίτι. Το μόνο σίγουρο είναι πως στα ελληνικά λιμάνια ή στα αεροδρόμια, με το που πιάνει η άνοιξη ξεκινάνε να συνωστίζονται, ανάμεσα στους τουρίστες, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες που φεύγουν για σεζόν. Η σεζόν είναι μια ειδική και αχαρτογράφητη πραγματικότητα και το μοναδικό αποτύπωμα που έχουμε για εκείνη είναι αυτό που μετριέται στα στοιχεία του ΑΕΠ. Η Κωνσταντίνα Τσουκαλά-Σταθάκη μας βοηθάει να καταλάβουμε πως η σεζόν είναι μια πολύπλοκη εργασιακή εμπειρία, ένα κοινό βίωμα για όλους όσους ψάχνουν δουλειά από μικροί, το οποίο όμως είναι ικανό να αποκαλύψει την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και, τελικά, να μας μάθει να αναγνωρίζουμε πόσο ίδιοι και πόσο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι που στριμώχνονται στα πλοία.
Η Κωνσταντίνα Τσουκαλά-Σταθάκη γεννήθηκε το 1992 στο Καματερό Αττικής όπου και μεγάλωσε. Έχει καταγωγή από την ορεινή Ζάκυνθο. Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές της στη Νομική Αθηνών και στο MBA Tourism Management του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Εργάζεται στον τουρισμό από το 2016 και είναι μέλος του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Αττικής.
Και μόνο ο τίτλος θα με έκανε να το διαβάσω. Χρόνια σεζονίστας και πλέον με δική μου σεζονίστικη επιχείρηση το πήρα με το φόβο ενός καταγγελτικού βιβλίου για τις συνθήκες και τις αντιξοότητες που περνούν οι εποχικοί υπάλληλοι στα νησιά μας. Θα ήταν ένας εύκολος τρόπος να πουλήσει λίγο παραπάνω θεωρώ. Ευτυχώς δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Η συγγραφέας γράφει ώριμα, καταγράφει τις συνθήκες, και τις αρνητικές και τις θετικές, αξιολογεί και εξηγεί εν μέρει γιατί κάποιοι επιλέγουν να δουλέψουν κάτω από τέτοιες εντάσεις και μάλιστα να επιστρέφουν σε αυτές κάθε καλοκαίρι. Όσοι τα ζούμε θα δούμε τους εαυτούς μας ανάμεσα στις γραμμές. Μετά τα μισά αλλάζει το ύφος και καταπιάνεται με τη λειτουργία κυρίως των ξενοδοχείων και το back office.
Άκρως επίκαιρο κι ενδιαφέρον , φωτίζει αθέατες πλευρές του σύνθετου φαινομένου : τουρισμός και τουριστική βιομηχανία. Το απόλαυσα , κάποια σημεία θεωρώ ότι στερούνταν γλωσσικής σαφήνειας και έκλεβαν κάτι από το νόημα αλλά σε γενικές γραμμές έδινε αρκετές χρήσιμες πληροφορίες.
Με αμεσότητα, περιγράφει επιγραμματικά τα κακώς (κυρίως) κείμενα της εργασίας στην τουριστική βιομηχανία στην Ελλάδα. Ένα χρήσιμο ανάγνωσμα για ανθρώπους εντός και εκτός του κλάδου.