Panchaya379 reviews13 followersFollowFollowDecember 7, 2015บางทีก็อยากบอกคนเขียนบ้างว่า ขออนุญาตให้ฉันเข้าใจบ้างเถิด (ขำ) เข้าใจพลังของวัยหนุ่มสาวที่อยากโชว์ของ อัดแน่น ทั้งฝีไม้ลายมือทางภาษา การเชื่อมโยงเหตุการณ์มะรุมมะตุ้มและความแพรวพราวเฉพาะตัว ชนิดที่เรียกได้ว่า ติทส์มาก ไม่แคร์อะไรใดใดทั้งสิ้น ศิลปะคือการตีความโดยผู้เสพอย่างแท้จริง (ขำระรอกสอง) เอาล่ะ แต่ไม่ได้บอกว่าไม่ดี ชอบภาษา ในส่วนที่อ่านเข้าใจก็ชอบเช่นกัน เหงามาก ลึกลับซับซ้อนและละเอียดอ่อนสุด การเชื่อมโยงก็วิจิตพิสดารตราตรึงลึกลับเหลือคณานับยิ่งนัก (ยิ้ม) fiction-in-thai
รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์Author 11 books109 followersFollowFollowFebruary 15, 2016หม่นมัว เลื่อนลอย ชวนให้ตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์-ตัวตนแต่เรื่องเล่าบางจังหวะ ความเลื่อนลอยมันชัดเจนเกินไป และความชัดเจนบางครั้งก็เลื่อนลอยเกินไป
Innerpeace39 reviews3 followersFollowFollowJune 12, 2017อ่านแล้วเห็นแววที่ดี เป็นคนมีความสามารถนะคะ แต่พลังงานพลุ่นพล่านมากจนขาดความพอเหมาะไปหน่อย อยากให้ใช้เวลากับการค้นเรื่องราวให้ลึกกว่านี้ ปัจจุบันมันเต็มไปด้วยเปลือกอันแพรวพราวเกินไปหน่อย
Anness111 reviews46 followersFollowFollowFebruary 19, 2018เห็นชื่อฆนาธรในนิตยสารยีราฟบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยอ่านงานเขาซะที จนมาเล่มนี้ที่เป็นรวมเรื่องสั้นว่าด้วยความสัมพันธ์และการสูญหายไปแบบหายวับราวกับไร้ตัวตนมาก่อน แต่ละเรื่องมีจุดเชื่อมโยงบางๆ ถึงกันอยู่ แต่ต้องใช้สมาธิในการอ่านมากหน่อย ด้วยภาษาและเนื้อหาที่แพรวพราวเลื่อนลอย อาจทำให้ lost ได้ อาจจะเพราะนักเขียนต้องการคุมโทนเล่มและทิ้งสายใยให้เชื่อมต่อกันในทุกๆ เรื่อง จึงสัมผัสได้ถึงความซ้ำในการเล่าเรื่องและการใช้คำภาษา สำนวนดีมาก ยิ่งพอรู้ว่าอายุไม่มากก็ยิ่งน่าชื่นชม แต่อาจจะต้องพัฒนาการเล่าเรื่องอีกหน่อยเพราะบางครั้งเราอ่านแล้วรู้สึกไม่ชัดว่านักเขียนต้องการ bold ประเด็นอะไรแต่โดยรวมถือว่าดีมากๆ จะติดตามงานอื่นๆ ด้วยเราคิดว่าคนนี้อนาคตไกลแน่นอน รอชม