Complicato omicidio a Tokyo

Detective Godai #2

by Keigo Higashino

In un quartiere residenziale di Tokyo, un incendio notturno distrugge una villa. Tra le macerie, la polizia ritrova i corpi di un consigliere metropolitano e della moglie, un'ex attrice molto amata. Tutto sembra indicare un omicidio-suicidio. Ma per Tsutomu Godai, della Prima Divisione Investigativa della Polizia metropolitana, basta un solo dettaglio fuori posto per far emergere un'altra verità. Con il collega Yamao ricostruisce gli ultimi giorni della coppia, scoprendo una trama di fallimenti, rancori e menzogne accuratamente nascoste. Quando una lettera anonima arriva a rivendicare il delitto come un atto di "giustizia morale", il caso si apre in nuove ogni conoscente dei Todo diventa un possibile tassello di un passato che nessuno vuole riportare alla luce. Tra depistaggi, memorie incomplete e un enigma che muta forma a ogni svolta, Higashino firma un thriller magistrale, dove il confine tra colpa e innocenza si assottiglia fino a sparire.

Genres: Crime, Mystery, Detective, Japanese Literature, Thriller, Mystery Thriller

465 pages, Kindle Edition

First published November 1, 2024

About the author

Associated Names:
* Keigo Higashino
* 東野 圭吾 (Japanese)
* 東野圭吾 (Traditional Chinese)
* ฮิงาชิโนะ เคโงะ (Thai)


Keigo Higashino (東野 圭吾) is one of the most popular and biggest selling fiction authors in Japan—as well known as James Patterson, Dean Koontz or Tom Clancy are in the USA.

Born in Osaka, he started writing novels while still working as an engineer at Nippon Denso Co.　(presently DENSO). He won the Edogawa Rampo Prize, which is awarded annually to the finest mystery work, in 1985 for the novel Hōkago (After School) at age 27. Subsequently, he quit his job and started a career as a writer in Tokyo.

In 1999, he won the Mystery Writers of Japan Inc award for the novel Himitsu (The Secret), which was translated into English by Kerim Yasar and published by Vertical under the title of Naoko in 2004. In 2006, he won the 134th Naoki Prize for Yōgisha X no Kenshin. His novels had been nominated five times before winning with this novel.

The Devotion of Suspect X was the second highest selling book in all of Japan— fiction or nonfiction—the year it was published, with over 800,000 copies sold. It won the prestigious Naoki Prize for Best Novel— the Japanese equivalent of the National Book Award and the Man Booker Prize. Made into a motion picture in Japan, The Devotion of Suspect X spent 4 weeks at the top of the box office and was the third highest‐grossing film of the year.

Higashino’s novels have more movie and TV series adaptations than Tom Clancy or Robert Ludlum, and as many as Michael Crichton.

Reviews

[Siwabhorn Anothaisintawee]

“รักข้างเดียว” ที่ดำเนินต่อเนื่องยาวนานกว่าสามสิบปี

เรื่องสะเทือนอารมณ์ที่ทั้งอบอุ่น เจ็บปวด และชวนตั้งคำถามถึงเส้นแบ่งระหว่าง รักแบบไม่มีเงื่อนไข กับ ความยุติธรรม

เริ่มจากเหตุเพลิงไหม้กลางย่านหรูในโตเกียว มีผู้เสียชีวิตสองราย โทโด สมาชิกสภากรุงโตเกียว กับ เอริโกะ ภรรยาอดีตนักแสดงสาวผู้เพียบพร้อม

โทโดถูกพบในห้องรับแขกกลางกองเพลิง ส่วนร่างของเอริโกะถูกแขวนคอในห้องอาบน้ำ ทั้งสองมีร่องรอยรัดลำคอ และเบาะแสประหลาดมากมายที่ไม่สมเหตุสมผล

โกะได ตำรวจจากแผนกสืบสวนที่หนึ่ง ถูกส่งมาทำงานร่วมกับ ยามาโอะ ตำรวจท้องที่ ทั้งคู่ต้องร่วมกันคลี่คลายคดีที่เหมือนถูกจัดฉากไว้อย่างตั้งใจ แต่ยิ่งสืบ…ก็ยิ่งเจอสิ่งที่ “ใกล้ตัวเกินคาด”

ไฮไลต์ของเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ที่ 'ใคร' คือฆาตกร แต่มันอยู่ที่ 'ทำไม' ถึงทำ และ ทำ 'เพื่อ' อะไร

ถ้าใครคาดหวังเลือดสาด ซีนสืบสวนระทึกแบบคงผิดหวัง เพราะอ.เคโงะไม่ได้เขียนคดีฆาตกรรม แต่เขากำลังผ่าจิตใจมนุษย์ให้ดูแบบเนียนๆ

ช่วงต้น อาจจะเนิบๆ หน่อย เหมือนหนังสืบสวนที่ยังอุ่นเครื่อง แต่ขอให้อดใจไว้ เพราะพอผู้ต้องสงสัยมอบตัวเท่านั้นแหละ…

แม่เจ้าโว้ยยยย! พลิกจาก 0 เป็น 100 แบบไม่ทันตั้งตัว ทุกบทหลังจากนั้นคือการพาเราลงหลุมลึกแห่งแรงจูงใจ ที่ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกอึดอัดและเห็นใจไปพร้อมกัน

จุดเด่นอยู่ที่ความละเอียดของตัวละคร อ.เคโงะเขียนให้คนอ่านเชื่อได้ว่า ทุกการกระทำ แม้กระทั่งการฆ่า มีเหตุผลมากพอที่คนอ่านจะเข้าใจ

อ่านจบแล้วจะเข้าใจเลยว่า บางที “รักข้างเดียว” อาจเป็นคำสารภาพที่เศร้าที่สุดในโลก

Goodreads ให้ เราให้ 4.3

[ıʞsʍoʞɹıʍs ɾǝzɹpuɐ]

Higashino może i wciąż pisze tę samą książkę, ale to dobra książka, to co się będę czepiał

[Mook Woramon]

เล่มที่สองของซีรี่ย์ ‘โกะได‘

พอจะจับทางได้แล้วว่าซีรี่ย์โกะไดเน้นกระบวนการทำงานของตำรวจและอัยการในการสืบคดี
เพราะฉะนั้นก็จะได้เผชิญความจริงที่ว่ากว่าจะได้มาซึ่งพยานหลักฐานช่างยากเย็น ต้องขี่ช่างจับตั๊กแตนเพื่อได้มาซึ่งเบาะแส
อ่านแล้วก็น่าเห็นใจตำรวจ ซึ่งก็คิดว่าซีรี่ย์นี้เขียนมาเพื่อช่วยกู้ภาพลักษณ์ตำรวจเช่นกัน

และเพราะเน้นเล่าเรื่องการสืบคดี การดำเนินเรื่องก็จะเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ ไม่รู้ว่าข้อมูลไหนใช้ได้หรือไม่ได้ มีช่วงอ่านแล้วแอบง่วง เริ่มสนุกหลังหน้าที่สามร้อย เพราะปริศนาเริ่มมาบรรจบแถมยังคาดไม่ถึงอีก ใครจะเดาออกฟะ

ถ้าอยากรู้ลึกถึงขั้นตอนการสืบคดีของตำรวจก็ให้ลองอ่านเล่มนี้แล้วจะรู้ว่าเหน็ดเหนื่อยมิใช่น้อย

[Kat Sira]

อาจเป็นเพราะอ่านของเคโงะมาหลายเล่มแล้ว เลยเดาทางได้ตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นเล่มที่เฉยมาก ตอนจบก็ไร้สาระอีกต่างหาก

####สปอย#####

ใครบ้าที่ไหนจะฆ่าตัวเองเพื่อปกป้องคนที่ไม่เคยรู้จักกัน แม้จะคิดว่าเป็นลูกตัวเองก็เถอะ แต่ตัวเองก็มีลูกอีกคนที่เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก + กำลังจะมีหลานด้วย คือเป็นถึงนกม มีอำนาจอยู่ในมือ แทนที่จะปิดปากตำรวจ แต่ไม่ค่ะ พอกลับบ้านแล้วเห็นภรรยาถูกฆาตกรรม ด้วยความที่คุณนกม เกิดรักลูกขึ้นมากระทันหัน คุณนกม เลยเผาบ้าน แถมฆตต อีกต่างหาก (คิดได้ไงเนี่ย) (อยากรู้ว่าเคโงะเขียนเรื่องนี้จบแล้วกลับมาอ่านงานเขียนของตัวเองอีกไหม โลจิกพังพินาศมากค่ะ)

โมโห เขียนรีวิวจบแล้วอยากแก้เป็น 2 ดาว เสียดายเวลาอ่านมากเลยค่ะ แต่ให้ 3 ดาวเพราะแม้จะอ่านไปบ่นไปก็ยังอ่านจนจบนะ ไม่เทไปกลางทางเหมือนหนังสือหลายๆเรื่อง 😂

[DucklingReader]

ว่าแล้วไง...จบเศร้าเว่อร์
มีความกลลวงซ่อนตๅย แต่ปรับให้ emotional มากขึ้น ชอบค่ะ ได้สำรวจจิตใจของคนเยอะดี ปมค่อนข้างเยอะ ตำรวจทำงานเต็มที่มากๆ ปล. เดี๋ยวไว้จะมารีวิวใหม่อีกทีนึงค่ะ

[Ningning the suspicious reader]

ตามนั้น ตามที่เขาว่ากัน

[suwa]

เล่าจากมุมมองตำรวจที่ทำการสืบสวนคดีแทบทั้งเล่ม
ทำงานเหนื่อยแท้เป็นตำรวจหน่วย 1 ในญี่ปุ่น
สงสัยมาตลอดว่าเอาเวลากินนอนตอนไหนเวลาอ่าน5555 มีที่ให้ไปสืบต่อตลอดเวลา


เป็นอีกเรื่องที่ความสัมพันธ์ของแต่ละตัวละครในคดีพัวพันซับซ้อนอีกเช่นเคย แต่บอกเลยสำหรับเล่มนี้ไม่มี empathy ให้ตัวละครไหนทั้งสิ้น เหตุเกิดเพราะคิดถึงแต่ตัวเองกันทั้งหมด ส่วนตัวว่าจุดนี้เป็นจุดนึงที่ต่างจากตอนอ่านเล่มอื่นๆ ของอ.เคโงะ ปกติไม่ว่าตัวละครจะเลวจะร้ายยังไงก็จะมีเสี้ยวหนึ่งในใจเราที่แบ่งไปให้และเจ็บไปด้วย แต่เล่มนี้ไม่เลย ไม่อิน ไม่สงสาร ไม่ไรทั้งนั้น5555

[Yohei Nimura]

สนุกอ่านได้ลื่นตามสไตล์เคโงะ แต่ช่วงสุดท้าย ช่วงเฉลยรู้สึกผ่อนไปหน่อย บางอย่างดูไม่สมเหตุผล ในแง่การตัดสินใจของตัวละครหลักหลายๆตัว ทั้งพ่อ ทั้งผัว ทั้งลูก เลยให้แค่3 พอ

[Kiyomi]

A pretty complicated murder mystery. The story spans over two generations that led to a murder. A politician and a former actress couple died in a house fire. Initially it was thought that they were both murdered and the house was set on fire by the murderer after the crime. Detective Godai and deputy detective Mochizuki from another unit were assigned on the case. Immediately Godai notices that something doesn't “add up” with Mochizuki. It turns out the murdered couple and Mochizuki go way back to the same high school; the husband, now a politician, was a teacher at the high school; the wife and Mochizuki, were students. Godai focuses on this, and eventually uncovers the rather complicated truth about the murder. It is not Mochizuki who committed the crime, though, but he intentionally mislead Godai to suspect him, in order to protect the real murderer, as he believed the murderer to be his daughter; he and the female victim had a short fling in high school just before graduation. He was confident that there were not enough evidence for him to be charged but Godai and his team will waste enough time chasing the wrong lead, the case will never be solved, so both he and his daughter would be safe in the end. The twist of the story is that the female victim had manipulated the facts of her pregnancy to make the two men believe the girl she gave birth to, the year she graduated from high school, was theirs: now her husband and Mochizuku. She told her husband that their daughter was born a month prematurely. So, they each acted to cover up the truth of the murder to protect her. The husband, coming home right after his wife was murdered and realizing that it was their daughter who committed the murder, he set the house on fire to kill himself, taking extra care to make it look like it was a double suicide. It is a highly emotional murder mystery, going back to complicated relationship of high school students and a teacher, and their paths, leading to a murder 40 years later!

[Brian Caster]

Follows the same style as other detective mysteries from Higashino Keigo--an unexplained murder, false suspects, a few twists. The recurring characters are two detectives who are lifeless except when moving along the plot. The book's biggest plot twist is basically recycled from another (better) Higashino mystery--I will refrain from saying which one, so as to avoid spoiling it--yet it is still a strong twist in the moment. And I did like the ambiguity he left us with at the end, especially a character's reaction to it.

[Subin Yoon]

🔍The mystery felt a little repetitive from the past works🔍

As a huge fan of Higashino Keigo's fantasy works such as 𝘛𝘩𝘦 𝘔𝘪𝘳𝘢𝘤𝘭𝘦𝘴 𝘰𝘧 𝘵𝘩𝘦 𝘕𝘢𝘮𝘪𝘺𝘢 𝘎𝘦𝘯𝘦𝘳𝘢𝘭 𝘚𝘵𝘰𝘳𝘦 and 𝘓𝘢𝘱𝘭𝘢𝘤𝘦'𝘴 𝘞𝘪𝘵𝘤𝘩, I came to the conclusion that I might need a break from his recent mystery writing. Instead, I will welcomingly wait for my favorite genre by him. This one simply didn't deliver the originality I was hoping for, and it felt very dry, which is the opposite of what I favor in mystery (high suspense, highly-detailed action, and surprising twists.)

[Pandan]

เป็นนิยายที่นำเสนอกระบวนการสืบคดีและขั้นตอนการทำงานของตำรวจที่ละเอียดอ่อนและยุ่งยากวุ่นวายได้ดีที่เดียว แค่เพราะเกิดคดีฆาตกรรมก็ใช่ว่าทุกฝ่ายจะให้ความร่วมมืออย่างกระตือรือร้นเสมอไป ยิ่งไปขุดคุ้ยถามเรื่องตั้งสามสี่สิบปีก่อนก็ทำให้คนถูกถามระแวงแล้ว ยังไม่รวมถึงบริบทสังคมญี่ปุ่นที่ให้ความสำคัญกับการปกปิดความเป็นส่วนตัวสูงจนกลายเป็นอุปสรรคในบางครั้งอีก

ถึงแม้นิยายจะขาดความหวือหวาเร้าใจและพาให้ตาปรือไปบ้างโดยเฉพาะช่วงต้นถึงกลางเรื่อง แต่ก็ถ่ายทอดออกมาได้ดีแบบที่สัมผัสได้ถึงความสมจริงของการสืบคดีที่ไม่ได้จบแค่คนร้ายรับสารภาพ แต่รวมถึงการตามหาแรงจูงใจและทำความเข้าใจต้นสายปลายเหตุทั้งหมด

[BowEiyaEita]

ดีงามสมมงชื่อเคโงะ เปิดตัวมาด้วยไฟไหม้บ้านตาย2ศพ ดูไม่ใช่การฆ่าตัวตาย แต่หาฆาตกรยังไงก็หาไม่เจอเหมือนไร้ตัวตน มีคดีแค่นี้ไม่มีเลือดให้หวาดเสียว แต่ที่เหลือ400หน้า โกะไดต้องหาฆาตกรให้เจอ สืบประวัติผู้ตายไปเรื่อย พบเจอเพื่อนเก่าแฟนเก่าไปเรื่อย จนเจอผู้ต้องสงสัย แต่คดียังไม่จบ ผู้ต้องสงสัยสารภาพแบบให้จินตนาการเอง 😅 ผู้อ่านก็อยากรู้วางไม่ลง จนจะจบถึงแบบเคโงะเอาอีกแล้วเล่นกับความสัมพันธ์ของมนุษย์อีกแล้ว ลึกซึ้ง ดีงาม

[Tia]

เป็นเล่มที่อ่านได้เรื่อยๆ พล็อตเรื่องไม่ได้ว้าวขนาดนั้นสำหรับคนที่เป็นแฟนงานเขียนของอาจารย์ เพราะน่าจะเดาได้อยู่ว่าอาจารย์จะชอบเอาเรื่องไหนมาเขียนในงาน ทำให้เดาได้ไม่ยากว่ามันมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างตัวละคร

แต่ที่เดาไม่ถูกเลนคือคนร้าย เพราะอาจารย์จะชอบเขียนให้เราติดตามกระบวนการสืบสวนไปพร้อมๆ กับตำรวจ แต่เล่มนี้อาจตะมี plot twist นิดเดียว ท้ายๆ เล่ม

โดยรวมถือว่าดี อาจารย์เขียนและวางพล็อตดีเหมือนเดิม

[Nichapa Ratanaprichavej]

หนังสือสนุกตามมาตรฐานของอาจารย์เคโงะ เล่าเรื่องแบบค่อย ๆ เผยหลักฐานออกมาทีละนิด, เล่นกับความสัมพันธ์ของผู้คน, และยังคงเน้นเรื่องการตามหาแรงจูงใจของคดีเช่นเคย

ด้วยความที่ติดตามผลงานอาจารย์มานาน เล่มนี้ให้ฟีลเหมือนผลงานเก่า ๆ ของอาจารย์ไปหน่อย ทำให้พอเดาทิศทางเนื้อหาได้ ในฐานะแฟนนิยายเลยรู้สึกว่า… มันยังไม่สุดเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างไร ก็ยังอ่านสนุกได้เช่นเคย

[JP]

แนวถนัดของ Keigo (และนักเขียนญี่ปุ่นอีกหลายคน) ปริศนาฆาตกรรมจากความสัมพันธ์ซับซ้อนของตัวละคร แต่จะซ้ำกับเรื่องอื่นๆก็ไม่ได้ เลยต้องเพิ่มความซับซ้อนเข้าไปอีก
ชอบที่ไม่ทิ้งคนอ่าน อ่านไปเอ๊ะไปด้วยกัน
ตัวเอกมีความช่างสังเกตแต่ยังดูปกติธรรมดากว่าบางซีรีย์ของผู้เขียนคนเดียวกัน

[IMPERTINENT]

ชอบมากกว่าเล่มแรก ถึงจะยังมีจังหวะการเล่าเรื่องที่เนิบ ๆ คล้ายเล่มแรกอยู่ (หงส์ขาวกับค้างคาว) แต่ตัวเรื่องก็ค่อย ๆ พาให้เราสงสัยและลุ้นไปกับเบาะแสที่ค่อย ๆ เผยมาทีละนิด จนทำให้เราอยากรู้ว่าความจริงเบื้องหลังนั้นคืออะไรกันแน่ เลยรู้สึกว่าเล่มนี้ทำได้ดีกว่า และอ่านสนุกกว่าเล่มแรก

[Wasin Waeosri]

เรื่องราวของคดีวางเพลิงที่ดูเหมือนจะทำธรรมดา แต่ยิ่งสืบสวนยิ่งทวีความซับซ้อน ซ่อนเงื่อนจนเดาไม่ได้ ช่วงแรกๆ เนือยๆ นิดนึง แต่พอเริ่มเปิดเผยรายละเอียดที่ซ่อนไว้ก็สนุกจนวางไม่ลง เดาไม่ได้เลย สมศักด์ศรี Keigo Hagashino ครับ

[TONG .]

#ShelfReview คดีปริศนาเพลิงอำพราง

เพลิงปริศนาที่คร่าชีวิตไปสองราย หากแต่อาจซ่อนความลับอยู่ภายใต้
ถ้าเทียบกับ ‘หงส์ขาวฯ’ แล้ว เล่มนี้ใช้จังหวะการดำเนินเรื่องที่ไวกว่า
มีการใส่พลอตที่เพิ่มความระทึกขวัญเข้ามาได้ดี เน้นการไขปริศนาเพียว ๆ
เป็นซีรีส์ที่พุ่งตรงไปที่การสนทนากับเหล่าผู้ต้องสงสัยและไขคดีโดยตรง
เป็นเล่มที่ยังคงอ่านสนุก ปริศนาไม่ได้ยากแต่โยงความสัมพันธ์ได้ถ้วนทั่ว
หากแต่อาจรู้สึกว่าช่วงไขคดีมันมีปมเยอะมากจนลากยาวอยู่พอสมควร
ชอบที่ซีรีส์นี้เน้นไปที่ความสมจริงของการไขคดีที่ทุกตัวละครดูมีตัวตน
โกะไดดูไม่ได้เป็นนักสืบที่เก่งไปหมดทุกอย่างซึ่งทำให้รู้สึกเข้าถึงง่าย
คดีปริศนาที่ผูกโยงอดีตกับปัจจุบันได้ค่อนข้างโอเค ไม่ได้ดูเคอะเขิน
บทหักมุมอาจจะไม่ได้ใหม่หรือเล่นท่ายาก แต่มู้ดที่เล่าค่อนข้างดีพอใช้
มีการอ้างอิงเหตุการณ์ในโลกจริงอยู่บ้าง เป็นสืบสวนที่อิงทันตามสมัย
อาจจะไม่ใช่เล่มที่สนุกที่สุดของเคโงะที่ได้อ่าน แต่ก็สนุกพอที่จะวางไม่ลง

7.5/10 .

[Luca]

Storia molto complicata, a volte cervellotica, raccontata con l’attenzione che ci si aspetta da un giapponese (non conoscendo i giapponesi). Immaginavo un po’ più di Tokio tra le pagine, invece non c’è molto della città.

[CW_GRAY]

3.5。推理層面和犯案動機，有時會覺得突然，或許是因為全篇皆以調查的對話方式推進，一些細節與畫面便較難傳達，是有感覺缺乏些許代入。但我很喜歡故事的寓意。所以對我而言，情感面是大於推理面，其中角色面對事件的「反應」，是細膩深刻的人心洞察。而全篇的偵查、推理，即使觀感小膩，可是節奏很不錯，讓《架空犯》依然是相當過癮的社會派推理小說。

[Blackmoon Lilith]

เดินเรื่องสนุก ติดมือ แต่แรงจูงใจและการกระทำต่างๆของตัวละครยังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผล คล้ายกลลวงซ่อนตาย แต่ไม่ได้เศร้าแบบนั้น อาจเพราะรู้สึกแปลกๆเลยไม่อินเท่าไหร่ แต่ใดๆก็คุ้มค่ากับการอ่านเอาสนุกมันส์ๆ

[n]

ความสัมพันธ์แปดพันสามร้อยหกสิบสามเส้น

[Rachel Lee]

Easy read

[janeny ไก่บิน]

อ่านจบแล้ววววค่อนข้างใช้เวลาเหมือนกัน
จิตใจคนเรามันซับซ้อนอยู่แล้วชอบงานเขียนของเคโงะเหมือนเดิมค่ะ
ลองอ่านกันดู จากที่รีวิวอื่นๆ
โดยรวมแอบเนือยไปบ้าง

[ada]

born to read higashino, forced to study for finals

[Bunnie]

没想到他还能写出类似麒麟之翼的书，虽然现在读起来也是索然无味。

[Thirteen]

ยอมใจที่ สามี ฆตต เพื่อคนที่คิดว่าเป็นลูก แต่จริงๆ ไม่ใช่ลูก เอาจริงรู้สึกว่าเค้าไม่น่ามีความผูกพันธ์กันนะ
แต่ยอมทำขนาดนี้ เลยรู้สึกว่าแรงจูงใจอ่อนไปนิดหน่อย แต่ก็ลุ้นดีว่าใครกันนะเป็นคนร้าย

[Nattapan]

A so-so book.

[Hai]

习惯性的看东野的每一本新书，没有很惊艳，但故事情节足够吸引我一直看完。