Η γλώσσα και το Εικοσιένα

by Κυριάκος Σιμόπουλος

Η γραπτή επικοινωνία κατά την περίοδο του απελευθερωτικού αγώνα του Εικοσιένα, τα κείμενα και οι κάθε λογής διακηρύξεις και νομοθετήματα του κεντρικού διοικητικού οργάνου και των αντιπροσωπευτικών σωμάτων, η επίσημη αλληλογραφία των κυβερνήσεων του πολέμου με τις διάφορες Αρχές, οι αναφορές των Υπηρεσιών, στρατιωτικών και πολιτικών στο Εκτελεστικό και Βουλευτικό, συντάσσονταν στη γλώσσα που είχε επιβάλει ο λογιωτατισμός κατά την προεπαναστατική περίοδο και είχαν καθιερώσει η μεταβυζαντινή παράδοση, οι φαναριώτες και τα ήθη της τουρκοκρατίας. Αυτή ακριβώς η απομάκρυνση από τη γλωσσική κοίτη του έθνους, από το γνήσιο γλωσσικό όργανο του ελληνικού λαού απέκοψε το απελευθερωτικό κίνημα από τις πηγές του, ανέκοψε τη δημιουργική ορμή του και παρεμπόδισε τη δημοκρατική εξέλιξη του νέου κράτους και την ανάπτυξη του λαϊκού πολιτισμού. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που άρπαξε ο λαός τ' άρματα, που βρόντηξε το τουφέκι, που οργανώθηκε ο πολεμικός αγώνας και αναδείχτηκε προσωρινή Διοίκηση θα φανεί η σημασία της γλώσσας για το επαναστατημένο έθνος. Η γλώσσα ήταν όπλο πολέμου. Θα μπορούσε να γίνει η κινητήρια δύναμη του ξεσηκωμού και η γέφυρα επικοινωνίας με τον αγωνιζόμενο ελληνισμό, η γλώσσα των επαναστατικών προκηρύξεων, των ψηφισμάτων, των νόμων και των πολεμιστηρίων σαλπισμάτων, η ζωντανή, η κατανοητή και εθνεγερτική έκφραση του πάθους για ελευθερία και ανεξαρτησία, για τα δημοκρατικά ιδεώδη, για το φωτισμό του λαού, για την αναγέννηση της παιδείας και την προκοπή του τόπου.

136 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

Ο Κυριάκος Σιμόπουλος γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1921 στο Καστανοχώρι Μεγαλόπολης (Κραμποβό). Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και έγραφε με το ψευδώνυμο "Αχιλλέας" στον παράνομο Τύπο της Εθνικής Αντίστασης από το όρος Ελικώνα. Το 1947, και ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, εξορίστηκε στη Μακρόνησο όπου έμεινε μέχρι το 1950.

Μετά την απελευθέρωση ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία για 35 χρόνια συνεργαζόμενος με πολλές εφημερίδες όπως τη "Δημοκρατική Αλλαγή", "Βήμα" (επί εννέα χρόνια σαν διευθυντής σύνταξης), "Ανεξάρτητος Τύπος", "Σημερινά" και τέλος "Βραδυνή" απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1985. Στα άρθρα του υπέγραφε με το μυθικό ψευδώνυμο Ανταίος. Από το 1961 επιμελούνταν, στο ραδιόφωνο του Ε.Ι.Ρ, την εκπομπή Ο κόσμος του βιβλίου, μέχρι το 1967.

Πέθανε στις 14 Οκτωβρίου του 2001 στην Αθήνα.