What do you think?
Rate this book
Saffraan
Francesca is vijfendertig en runt het wijndomein Masseria Di Pietro op de hoogvlakte van Navelli. Naast Montepulciano- en Trebbianodruiven, kweekt ze ook het duurste kruid ter wereld: saffraan.
In de aanloop naar het feest ter gelegenheid van haar tienjarige huwelijksjubileum, blikt Francesca terug op haar leven met haar zachtaardige, zwijgzame echtgenoot, haar dominante moeder die bij hen inwoont en haar op geld beluste broer uit Rome. Gaandeweg komen de kleine en de duistere kantjes van deze wijnbouwersfamilie aan het licht.
Terwijl alle genodigden zich elk op hun eigen manier voorbereiden op het feest, bouwt de spanning bij Masseria Di Pietro zich op. Alles is voorbereid tot in de kleinste details. Niets werd overgelaten aan het toeval, maar wanneer het feest begint, ontbreekt één van de jubilarissen.
In de aanloop naar het feest ter gelegenheid van haar tienjarige huwelijksjubileum, blikt Francesca terug op haar leven met haar zachtaardige, zwijgzame echtgenoot, haar dominante moeder die bij hen inwoont en haar op geld beluste broer uit Rome. Gaandeweg komen de kleine en de duistere kantjes van deze wijnbouwersfamilie aan het licht.
Terwijl alle genodigden zich elk op hun eigen manier voorbereiden op het feest, bouwt de spanning bij Masseria Di Pietro zich op. Alles is voorbereid tot in de kleinste details. Niets werd overgelaten aan het toeval, maar wanneer het feest begint, ontbreekt één van de jubilarissen.
352 pages, Paperback
First published May 26, 2026
About the author
Ann Galland
4 books24 followersAnn Galland (°1964) is Licentiaat Vertaler van opleiding, bedrijfsstrateeg en marketeer bij diverse internationale bedrijven. Ze woont afwisselend in Gent en het oude historische centrum van Rome. Ann is gebeten door kunst, cultuur, design en archeologie. Haar grote liefde voor Italië kwam tot uiting in haar debuutroman AROMA die verscheen in juni 2022. AROMA kon meteen rekenen op ongekend veel enthousiasme en stond de hele zomer van 2022 in de Top 10 van de best verkochte boeken in Vlaanderen. Ann werkt momenteel aan een tweede boek, dat zich eveneens afspeelt in Italië.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 28, 2026
Saffraan is het derde boek van de Vlaamse schrijfster Ann Galland dat ik las en net als haar vorige werken heeft ze een prachtig verhaal afgeleverd waar ze ons opnieuw meeneemt naar het warme, sfeervolle Italië.
Deze keer speelt het verhaal zich af in Navelli, een dorpje in de Italiaanse regio Abruzzo, waar we kennismaken met wijnbouwster Francesca Di Pietro en haar familie. Francesca en haar man Lorenzo zijn tien jaar getrouwd en dat wil haar moeder Lucia niet onopgemerkt laten voorbijgaan. Ze plant een groots feest, eentje waar het hele dorp nog jarenlang over zal praten. Maar tijdens de voorbereidingen en de feestelijke façade sluimeren spanningen, geheimen en oude frustraties die langzaam naar de oppervlakte komen.
Ann Galland weet met haar schrijfstijl weer een fantastische sfeer op te roepen. De Italiaanse setting voelt levendig en authentiek aan. De Italiaanse woorden en uitdrukkingen die ze doorheen het verhaal verweeft, zorgen ervoor dat je je als lezer echt even in Italië waant.
Net als in haar vorige boeken passeert een hele reeks personages de revue en wordt het verhaal verteld vanuit verschillende perspectieven. Dat zorgt ervoor dat je als lezer een volledig beeld krijgt van de familie, vrienden en hun onderlinge relaties. Lezers die Bitter hebben gelezen, zullen bovendien Elena en Matteo herkennen, die opnieuw een rolletje krijgen in dit verhaal.
Persoonlijk vind ik het altijd fijn wanneer eerdere personages terugkeren. Het geeft het gevoel dat de personages blijven verder leven buiten het boek en het is mooi om te zien hoe ze geëvolueerd zijn.
De absolute spilfiguur van het verhaal is Francesca. Zij probeert zich, door het kweken van saffraan, te bewijzen dat ze meer is dan enkel “de vrouw die wijn maakt”. Ze is een harde werker die leeft voor haar domein en familie, maar tegelijk iemand van wie veel als vanzelfsprekend wordt verwacht. Je voelt haar verlangen om eindelijk echt erkenning te krijgen voor wie ze is en wat ze doet.
Ook de andere personages zorgen voor heel wat gelaagdheid. Haar broer Luca, een anesthesist, lijkt vooral geïnteresseerd in de financiële kant van het familiebedrijf en niet in het werk of de passie die erachter schuilt. Tussen hem en Francesca voel je voortdurend onderhuidse spanningen en oude wrok. Hun moeder Lucia is dan weer een erg dominante vrouw, emotioneel afstandelijk en iemand die weinig ruimte laat voor de gevoelens van haar kinderen. Die complexe familiedynamiek maakt dat sommige scènes bijzonder ongemakkelijk aanvoelen. De gesprekken aan tafel zijn vaak geladen, scherp en vol verwijten, waardoor je als lezer echt midden in het familiedrama terechtkomt.
Ann Galland verweeft ook veel warmte in het verhaal. De vriendschap tussen Francesca en Elena, de band tussen Elena en Matteo en de blijvende band tussen Lorenzo en de familie van zijn overleden vrouw zorgen voor mooie, oprechte momenten die het verhaal zachter maken.
Saffraan is een meeslepende familieroman over familiebanden, verborgen frustraties, verlies, geldkwesties en de verwachtingen die families elkaar opleggen. Tegelijk is het ook een verhaal over identiteit, erkenning en de zoektocht naar je eigen plaats binnen een familie waar iedereen zijn eigen bagage met zich meedraagt. Dankzij de sfeervolle Italiaanse setting, de sterke personages en de emotionele gelaagdheid wist Ann Galland me opnieuw volledig mee te slepen in haar verhaal.
Deze keer speelt het verhaal zich af in Navelli, een dorpje in de Italiaanse regio Abruzzo, waar we kennismaken met wijnbouwster Francesca Di Pietro en haar familie. Francesca en haar man Lorenzo zijn tien jaar getrouwd en dat wil haar moeder Lucia niet onopgemerkt laten voorbijgaan. Ze plant een groots feest, eentje waar het hele dorp nog jarenlang over zal praten. Maar tijdens de voorbereidingen en de feestelijke façade sluimeren spanningen, geheimen en oude frustraties die langzaam naar de oppervlakte komen.
Ann Galland weet met haar schrijfstijl weer een fantastische sfeer op te roepen. De Italiaanse setting voelt levendig en authentiek aan. De Italiaanse woorden en uitdrukkingen die ze doorheen het verhaal verweeft, zorgen ervoor dat je je als lezer echt even in Italië waant.
Net als in haar vorige boeken passeert een hele reeks personages de revue en wordt het verhaal verteld vanuit verschillende perspectieven. Dat zorgt ervoor dat je als lezer een volledig beeld krijgt van de familie, vrienden en hun onderlinge relaties. Lezers die Bitter hebben gelezen, zullen bovendien Elena en Matteo herkennen, die opnieuw een rolletje krijgen in dit verhaal.
Persoonlijk vind ik het altijd fijn wanneer eerdere personages terugkeren. Het geeft het gevoel dat de personages blijven verder leven buiten het boek en het is mooi om te zien hoe ze geëvolueerd zijn.
De absolute spilfiguur van het verhaal is Francesca. Zij probeert zich, door het kweken van saffraan, te bewijzen dat ze meer is dan enkel “de vrouw die wijn maakt”. Ze is een harde werker die leeft voor haar domein en familie, maar tegelijk iemand van wie veel als vanzelfsprekend wordt verwacht. Je voelt haar verlangen om eindelijk echt erkenning te krijgen voor wie ze is en wat ze doet.
Ook de andere personages zorgen voor heel wat gelaagdheid. Haar broer Luca, een anesthesist, lijkt vooral geïnteresseerd in de financiële kant van het familiebedrijf en niet in het werk of de passie die erachter schuilt. Tussen hem en Francesca voel je voortdurend onderhuidse spanningen en oude wrok. Hun moeder Lucia is dan weer een erg dominante vrouw, emotioneel afstandelijk en iemand die weinig ruimte laat voor de gevoelens van haar kinderen. Die complexe familiedynamiek maakt dat sommige scènes bijzonder ongemakkelijk aanvoelen. De gesprekken aan tafel zijn vaak geladen, scherp en vol verwijten, waardoor je als lezer echt midden in het familiedrama terechtkomt.
Ann Galland verweeft ook veel warmte in het verhaal. De vriendschap tussen Francesca en Elena, de band tussen Elena en Matteo en de blijvende band tussen Lorenzo en de familie van zijn overleden vrouw zorgen voor mooie, oprechte momenten die het verhaal zachter maken.
Saffraan is een meeslepende familieroman over familiebanden, verborgen frustraties, verlies, geldkwesties en de verwachtingen die families elkaar opleggen. Tegelijk is het ook een verhaal over identiteit, erkenning en de zoektocht naar je eigen plaats binnen een familie waar iedereen zijn eigen bagage met zich meedraagt. Dankzij de sfeervolle Italiaanse setting, de sterke personages en de emotionele gelaagdheid wist Ann Galland me opnieuw volledig mee te slepen in haar verhaal.
July 9, 2026
𝘐𝘬 𝘭𝘢𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘰𝘯𝘨𝘦𝘤𝘰𝘳𝘳𝘪𝘨𝘦𝘦𝘳𝘥 𝘷𝘰𝘰𝘳𝘶𝘪𝘵𝘦𝘹𝘦𝘮𝘱𝘭𝘢𝘢𝘳!
sᴀғғʀᴀᴀɴ dompelt je helemaal onder in de Italiaanse sfeer. Vanaf de eerste pagina waan je je tussen de wijngaarden en saffraanvelden van Abruzzo. Je merkt dat Ann Galland Italië goed kent en dat maakt het verhaal extra geloofwaardig.
Het verhaal draait rond Francesca, die samen met haar man Lorenzo een wijndomein uitbaat waar zij ook saffraan teelt. Ze wonen er samen met Lucia, haar moeder. Francesca's broer Luca is anesthesist en heeft weinig voeling met het leven op het wijndomein. Hij kijkt vooral naar de financiële kant van de zaak. Dat zorgt geregeld voor pittige discussies tussen hem, Lucia en Francesca.
Terwijl de familie zich voorbereidt op een huwelijksjubileum, lopen de spanningen steeds verder op en merk je dat er onder de oppervlakte veel meer speelt dan je in eerste instantie denkt. Zonder iets van de plot weg te geven: er komt een moment dat het verhaal een heel andere wending neemt.
Wat me vooral is bijgebleven? De moeder van Francesca. Wat had ik een hekel aan dat mens! Haar bemoeizucht, de manier waarop ze alles naar haar hand probeert te zetten... Ik ergerde me telkens opnieuw aan haar. En eigenlijk is dat alleen maar een compliment voor de auteur. Het blijft toch straf hoe een verzonnen personage je zo kan raken en zelfs onder je huid kan kruipen.
Eerlijk gezegd had ik op basis van de titel verwacht dat saffraan een veel grotere rol zou spelen in het verhaal. Dat blijkt uiteindelijk niet zo te zijn. Het specerij is wel aanwezig, maar de echte hoofdrol is weggelegd voor de personages en hun onderlinge relaties.
sᴀғғʀᴀᴀɴ is een verhaal over familie, liefde, vriendschap, geheimen en de invloed die mensen op elkaar hebben. Het leest vlot en de Italiaanse sfeer maakt het helemaal af. Toen ik het boek dichtsloeg, had ik vooral zin om zelf weer eens naar Italië te vertrekken. En is dat niet net wat een goed boek kan doen?
Ook @karin_bookswithbooks op Instagram & gekende media
sᴀғғʀᴀᴀɴ dompelt je helemaal onder in de Italiaanse sfeer. Vanaf de eerste pagina waan je je tussen de wijngaarden en saffraanvelden van Abruzzo. Je merkt dat Ann Galland Italië goed kent en dat maakt het verhaal extra geloofwaardig.
Het verhaal draait rond Francesca, die samen met haar man Lorenzo een wijndomein uitbaat waar zij ook saffraan teelt. Ze wonen er samen met Lucia, haar moeder. Francesca's broer Luca is anesthesist en heeft weinig voeling met het leven op het wijndomein. Hij kijkt vooral naar de financiële kant van de zaak. Dat zorgt geregeld voor pittige discussies tussen hem, Lucia en Francesca.
Terwijl de familie zich voorbereidt op een huwelijksjubileum, lopen de spanningen steeds verder op en merk je dat er onder de oppervlakte veel meer speelt dan je in eerste instantie denkt. Zonder iets van de plot weg te geven: er komt een moment dat het verhaal een heel andere wending neemt.
Wat me vooral is bijgebleven? De moeder van Francesca. Wat had ik een hekel aan dat mens! Haar bemoeizucht, de manier waarop ze alles naar haar hand probeert te zetten... Ik ergerde me telkens opnieuw aan haar. En eigenlijk is dat alleen maar een compliment voor de auteur. Het blijft toch straf hoe een verzonnen personage je zo kan raken en zelfs onder je huid kan kruipen.
Eerlijk gezegd had ik op basis van de titel verwacht dat saffraan een veel grotere rol zou spelen in het verhaal. Dat blijkt uiteindelijk niet zo te zijn. Het specerij is wel aanwezig, maar de echte hoofdrol is weggelegd voor de personages en hun onderlinge relaties.
sᴀғғʀᴀᴀɴ is een verhaal over familie, liefde, vriendschap, geheimen en de invloed die mensen op elkaar hebben. Het leest vlot en de Italiaanse sfeer maakt het helemaal af. Toen ik het boek dichtsloeg, had ik vooral zin om zelf weer eens naar Italië te vertrekken. En is dat niet net wat een goed boek kan doen?
Ook @karin_bookswithbooks op Instagram & gekende media
July 15, 2026
Ann Galland is een Belgische auteur, bedrijfsstrateeg en Italia-liefhebster pur sang. Na de succesvolle bestsellers Aroma en Bitter brengt ze met Saffraan een nieuw pareltje in haar Italië-reeks, dit keer gesitueerd in het ruige, minder bekende Abruzzo.
In Saffraan volgen we Tori, die na een schokkende ontdekking over haar moeder besluit om naar Italië te trekken. Daar belandt ze op een bloeiend wijndomein in de heuvels van Abruzzo, waar een groots opgezet feest op til is. Al snel raakt ze verweven met de bewoners en de familie die het domein runt. Wat begint als een zoektocht naar antwoorden, ontpopt zich tot een verhaal vol geheimen, hoop, wanhoop en onverwachte banden. Personages als de eigenzinnige locals en de familieleden op het domein krijgen allemaal hun moment om te schitteren.
Wat me vooral bijbleef is Gallands filmische schrijfstijl: ze schildert de saffraanvelden, de druivenranken en de middeleeuwse dorpjes zo levendig dat je de geuren bijna kunt ruiken en de Italiaanse woorden vanzelf meeklinken.
Ik smulde van de warme, zinderende zomeratmosfeer en hoe het boek rouw, familiebanden en nieuwe kansen op een gevoelige maar hoopvolle manier mixt. De plot twistjes houden je lekker op het puntje van je stoel zonder dat het geforceerd aanvoelt.
Al met al is Saffraan weer een voltreffer die je doet verlangen naar een ticket naar Abruzzo.
In Saffraan volgen we Tori, die na een schokkende ontdekking over haar moeder besluit om naar Italië te trekken. Daar belandt ze op een bloeiend wijndomein in de heuvels van Abruzzo, waar een groots opgezet feest op til is. Al snel raakt ze verweven met de bewoners en de familie die het domein runt. Wat begint als een zoektocht naar antwoorden, ontpopt zich tot een verhaal vol geheimen, hoop, wanhoop en onverwachte banden. Personages als de eigenzinnige locals en de familieleden op het domein krijgen allemaal hun moment om te schitteren.
Wat me vooral bijbleef is Gallands filmische schrijfstijl: ze schildert de saffraanvelden, de druivenranken en de middeleeuwse dorpjes zo levendig dat je de geuren bijna kunt ruiken en de Italiaanse woorden vanzelf meeklinken.
Ik smulde van de warme, zinderende zomeratmosfeer en hoe het boek rouw, familiebanden en nieuwe kansen op een gevoelige maar hoopvolle manier mixt. De plot twistjes houden je lekker op het puntje van je stoel zonder dat het geforceerd aanvoelt.
Al met al is Saffraan weer een voltreffer die je doet verlangen naar een ticket naar Abruzzo.
June 19, 2026
Ik las de eerste twee delen van Ann Galland vooraleer ik aan Saffraan begon, omdat ik geen rode draad wou missen. Of dat noodzakelijk was? Waarschijnlijk niet, want dit boek staat grotendeels op eigen benen. Maar ik had er geen spijt van.
De eerste 200 pagina's vroegen geduld. Waar de vorige delen me sneller grepen, bouwde dit verhaal trager op. Wie blijft lezen, wordt beloond: daarna wordt het verhaal dieper, de personages krijgen meer gewicht en het trekt je mee.
Ann Galland schrijft met een rijke detaillering, soms iets te rijkelijk naar mijn smaak, à la Santa Montefiore. Wie van uitgebreide sfeerbeschrijvingen houdt, zit hier goed. Wie liever vaart houdt, heeft soms wat meer geduld nodig.
Wat blijft: Vlaanderen heeft er een romanschrijfster bij om in het oog te houden. Ann Galland bouwt werelden waar je je in verliest, en dat is een talent dat je niet tegenkomt op elke bladzijde.
De eerste 200 pagina's vroegen geduld. Waar de vorige delen me sneller grepen, bouwde dit verhaal trager op. Wie blijft lezen, wordt beloond: daarna wordt het verhaal dieper, de personages krijgen meer gewicht en het trekt je mee.
Ann Galland schrijft met een rijke detaillering, soms iets te rijkelijk naar mijn smaak, à la Santa Montefiore. Wie van uitgebreide sfeerbeschrijvingen houdt, zit hier goed. Wie liever vaart houdt, heeft soms wat meer geduld nodig.
Wat blijft: Vlaanderen heeft er een romanschrijfster bij om in het oog te houden. Ann Galland bouwt werelden waar je je in verliest, en dat is een talent dat je niet tegenkomt op elke bladzijde.
May 29, 2026
Het derde deel in de Italië reeks. Absoluut losstaand te lezen want ik las de vorige delen nog niet en had niet het gevoel dat ik informatie mistte. Voor wie de delen Aroma en/of Bitter wel al las, zouden personages hieruit ook een bijrol spelen in dit deel (maar dat kan ik niet bevestigen).
Saffraan is een roman die heel vlot las, me in het zonnige Italiaanse Abruzzo deed wanen en me soms Italiaans leek te doen horen door de vele Italiaanse woorden die het boek rijk is. Ik zag de saffraan en de druiven in mijn hoofd, voelde en zag hoop en wanhoop. Het voelde alsof ik cirkelde rond de verschillende personages waardoor ik het verhaal zag door andermans ogen en gedachten. Een heel mooie wervelende zomerroman!
**
Mogelijke spoiler tag en trigger warning : Het verhaal behandelt onder andere rouw en zware existentiële thema's waar je als lezer gevoelig voor kan zijn.
Saffraan is een roman die heel vlot las, me in het zonnige Italiaanse Abruzzo deed wanen en me soms Italiaans leek te doen horen door de vele Italiaanse woorden die het boek rijk is. Ik zag de saffraan en de druiven in mijn hoofd, voelde en zag hoop en wanhoop. Het voelde alsof ik cirkelde rond de verschillende personages waardoor ik het verhaal zag door andermans ogen en gedachten. Een heel mooie wervelende zomerroman!
**
Mogelijke spoiler tag en trigger warning : Het verhaal behandelt onder andere rouw en zware existentiële thema's waar je als lezer gevoelig voor kan zijn.
June 6, 2026
Ik heb dit boek gelezen voor de Libelle Leesclub. Ik las de 2 andere boeken niet, maar die staan volledig los van dit verhaal.
Ik bleef wat op mijn honger zitten, de personages bleven voor mij op afstand.
Alle specifieke termen en uitleg (bijvoorbeeld de lange beschrijving van het kladje van Dali) voelden heel onderwijzend aan. Ook de gekunstelde en lange dialogen van de personages maakten het voor mij een minder aangenaam boek. Vaak werden de gedachtes van de personages schuingedrukt terwijl ik dit niet nodig vond, het is leuk om zelf te fantaseren wat ze denken.
Het boek heeft mij niet kunnen overtuigen om de andere 2 boeken te lezen. Waarschijnlijk is het wel een leuk boek om mee te nemen tijdens een reis door Italië.
Ik bleef wat op mijn honger zitten, de personages bleven voor mij op afstand.
Alle specifieke termen en uitleg (bijvoorbeeld de lange beschrijving van het kladje van Dali) voelden heel onderwijzend aan. Ook de gekunstelde en lange dialogen van de personages maakten het voor mij een minder aangenaam boek. Vaak werden de gedachtes van de personages schuingedrukt terwijl ik dit niet nodig vond, het is leuk om zelf te fantaseren wat ze denken.
Het boek heeft mij niet kunnen overtuigen om de andere 2 boeken te lezen. Waarschijnlijk is het wel een leuk boek om mee te nemen tijdens een reis door Italië.
July 18, 2026
Saffraan is het derde deel van een reeks. Het verhaal speelt zich deze keer vooral af in een klein dorpje, Navelli, en in Rome. Ook de personages uit de vorige boeken komen aan bod. Een tof verhaal, leest als een trein.
July 9, 2026
3.5, fijn en mooi boek. Hier en daar een minimale vertaalfout naar het Nederlands.
July 17, 2026
Leuk vervolg op “Aroma” en “Bitter”.
July 21, 2026
Prachtig boek! 5 sterren!
July 30, 2026
Fijn om dit boek te hebben gelezen net na onze reis naar de Abruzzen.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews