Ντόμινο

by Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη

«Μέσα σου χτυπάνε δύο καρδούλες!» είπε ο Μενέλαος.
«Τέσσερα χεράκια, τέσσερα ποδαράκια, τι ευτυχία!» φώναξε η Ρεγγίνα και χώθηκε στην αγκαλιά του άντρα που λάτρευε.
Μόνο που ο Παύλος κι ο Αιμίλιος, τα δίδυμα της αγαπημένης του, δεν ήταν δικά του. Κι η τύχη θέλησε να παίξει ντόμινο μαζί τους…
Χώρισε δύο νεογέννητα. Τα μοίρασε.
Άλλαξε ζωές, άλλαξε σχέσεις.
Κράτησε εκείνος τον Παύλο, και τον Αιμίλιο τον παρέδωσε στον Αριστομένη, τον βιολογικό του πατέρα.
Τα δίδυμα μεγαλώνουν χωρίς να γνωρίζει το ένα την ύπαρξη του άλλου. Ώσπου ο Αιμίλιος εξαφανίζεται.
Και τότε ο Αριστομένης προσκαλεί όσους θεωρεί πως του έκαναν κακό στο μικρό ιδιόκτητο νησί του στο Λιβυκό πέλαγος.
Για να τους εκδικηθεί…

Χρώματα του έρωτα, συναισθήματα που χορεύουν με τις αισθήσεις κι επιλογές που ματώνουν. Γιατί η αλήθεια αργεί, αλλά αναδύεται πάντοτε στο φως.

496 pages, Paperback

First published May 7, 2026

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 20 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 200 παιδικά, ενώ τα βιβλία της, που έχουν κυκλοφορήσει τόσο από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ όσο και από άλλους εκδοτικούς οίκους, ξεπερνούν τα 1.300.000 αντίτυπα. Της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας 2015 (Όμιλος Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον») για την απήχηση του συγγραφικού της έργου και τη διαδραστική σχέση της με τους αναγνώστες της. Έχει κερδίσει δύο βραβεία PUBLIC για τα μυθιστορήματά της: ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ (Βραβείο Κοινού 2015) και ΑΛΜΥΡΑ – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΛΛΙΩΣ (Βραβείο Μυθιστορήματος Βιβλιοπωλείων PUBLIC 2023).
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Reviews

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 5 out of 5]

Ο Μάιος είναι ο αγαπημένος μου μήνας γιατί περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία και λαχτάρα το νέο βιβλίο της Ρένας. Το «Ντόμινο» είναι το εικοστό πρώτο μυθιστόρημα της.

Η ζωή είναι γεμάτη όμορφες εκπλήξεις αλλά και ανατροπές. Τα δίδυμα αδέλφια, ο Παύλος και ο Αιμίλιος στερήθηκαν ο ένας τον άλλον και αναγκάστηκαν να ζήσουν χώρια για πολλά χρόνια. Η εξαφάνιση του Αιμίλιου ήταν η αφορμή να βγουν στην επιφάνεια ψέματα και μυστικά που για καιρό έμεναν καλά κρυμμένα. Η αλήθεια όμως όσο κι αν πονάει και πληγώνει είναι λυτρωτική.

Η Ρένα στο νέο της μυθιστόρημα ασχολείται με τον αδελφικό δεσμό. Ο τρόπος που αντιλαμβάνονται κάποια πράγματα είναι κοινός. Ένα στοιχείο που έχουν ανεπτυγμένο είναι η διαίσθηση.

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι στο κέντρο της ιστορίας. Πρόσωπα που δρουν εκδικητικά ή εγωιστικά και προκαλούν ντόμινο στις ζωές των συνανθρώπων τους. Ερωτικές σχέσεις που στηρίζονται στο συμφέρον και οδηγούν στο χωρισμό. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που η μοίρα φέρνει δύο πρόσωπα κοντά σ’ ένα δεσμό που στηρίζεται στην αγάπη και την κατανόηση.

Με το «Ντόμινο» θα ταξιδέψετε στη Σύρο, την Κέρκυρα, την Γαύδο, στα Ιωάννινα και σε άλλους προορισμούς. Κάθε τόπος και μία ξεχωριστή εμπειρία. Θα περπατήσετε με τους ήρωες στα μέρη που τους καθόρισαν.

Ένα μυθιστόρημα που θα σας συναρπάσει με τις εικόνες, τα χρώματα, τα αρώματα και την σαγηνευτική γραφή της μοναδικής Ρένας.

Καλή ανάγνωση.

[Sotiris Charalambous · Rating 4 out of 5]

Μια από τις αγαπημένες μου συγγραφείς! Το βιβλίο Ντόμινο ακολούθησε την γνωστή συνταγή της Ρένας! Διαβάζεται εύκολα και σε κρατά σε αγωνία! Το τέλος όμως ήταν λίγο βιαστικό και έδωσε σημασία σε κάποιους χαρακτήρες που ίσως δεν χρειαζόταν τόσο!

[Fanny Alisandratou · Rating 1 out of 5]

Από προσωπικό βίτσιο είπα να πάρω άλλο ένα βιβλία της κυρίας Ρωσση-Ζάιρη.. Είμαι ακόμη στη σελίδα 30 και ήδη έχω βρει πόσα μοτίβα που υπάρχουν σε ΟΛΑ τα προηγούμενα βιβλία της που έχω διαβάσει…
1) Ο σούπερ κούκλος πλούσιος μοιραίος άντρας που δεν εκφράζει τα συναισθήματα του και ερωτεύεται μια απλή κοπέλα.
2) Η απλή κοπέλα που έχει περάσει δύσκολα με τους γονείς της και έφυγε για να ανακαλύψει την τύχη της
3) Μωρά που χωρίζονται στη γέννα/ Μωρά που μεγαλώνουν όχι με τον βιολογικό πατέρα

Και είμαι ακόμη στην αρχή… Από περιέργεια και μόνο θα το διαβάσω μέχρι το τέλος για να δω πόσα άλλα μοτίβα θα συναντήσω …

Edit : Μολις το ολοκλήρωσα και έχω πόσα ακόμη επαναλαμβανόμενα μοτιβα που παρατήρησα όπως σε κάθε βιβλίο της..
4) Αδέρφια που έχουν πάει με την ίδια κοπέλα
5) Ατελείωτες και κουραστικές περιγραφές νησιών λες και διαβάζεις ταξιδιωτικό οδηγό
Και η αλήθεια είναι πως βρίσκω κουραστικό να συνεχίσω να γράφω κι άλλα..
Θα μπορούσα άνετα να μαντέψω από το τώρα την ιστορία του επόμενου βιβλίου της.. Αν και νομίζω ότι θα σταματήσω εδώ ως προς την ανάγνωση των βιβλίων της..

[Mike · Rating 5 out of 5]

https://www.youtube.com/watch?v=QavNh... μόλις ανέβηκε θα χαρω να το δείτε και να μου πείτε την γνωμη σας

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 3 out of 5]

Βαθμολογία 3.5/5

Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2026/06/bl...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Πολλές φορές στη ζωή μας για να τονίσουμε μία συνθήκη και τις επακόλουθες αυτή συνέπειες χρησιμοποιούμε τον όρο ''ντόμινο'', ο οποίος αποτελεί την ονομασία του ομώνυμου παιχνιδιού, όπου τοποθετούμε με ακρίβεια -στις διαστάσεις και στις αποστάσεις- παρόμοια αντικείμενα (κυρίως παραλληλόγραμμα τουβλάκια) με σκοπό αφού σπρώξουμε το ένα, να ακολουθήσουν με μαθηματική ακρίβεια και δίχως απόκλιση να πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Όμως, η ζωή δεν είναι παιχνίδι και σίγουρα όλοι κι όλες γνωρίζουμε πώς αν κινήσεις το πρώτο ντόμινο, μετά δεν μπορείς να πράξεις το οτιδήποτε ώστε να σταματήσεις αυτό που έπεται... Παρ'όλ'αυτά, η τζαναμπέτικη και ανάποδη ανθρώπινη φύση επιλέγει να πάει κόντρα στους κανόνες όχι μόνο της φυσικής, αλλά και της ηθικής και πολλών ακόμη σαν από γινάτι για να αποδείξει τί; Την όποια ανωτερότητά της μέσω της παροδικότητας της θνητής της φύσης;

Άν και δεν ανήκω στο φανατικό αναγνωστικό κοινό της συγγραφέως Ρένας Ρώσση - Ζαϊρη, δεν παύει να είναι μία εκ των δημιουργών που εκτιμώ κι όταν τυγχάνει να διαβάσω κάποιο έργο της, να νιώθω μία εσωτερική γαλήνη και τρυφερότητα ερχόμενη σε επαφή με τις ιστορίες της. Σαν ένα αόρατο χάδι, μία άυλη αγκαλιά να έρχεται και να ''περικυκλώνει'' το ''είναι'' μου και να με κάνει να βλέπω πράγματα για τη ζωή, δίχως να τα κρίνω με απόλυτη αυστηρότητα, αλλά με μία μύχια κι αβίαστη ενσυναίσθηση που μας προ(σ)καλεί να μπούμε και να δούμε τα πάντα μέσα από τη θέση των άλλων ανθρώπων. Για σκεφτείτε, το τί μπορεί να κάναμε εμείς σε άλλες καταστάσεις, προτού να καταλήξουμε στο συμπέρασμα αν η απόφαση των άλλων ήταν ορθή, ή, όχι; Με αυτό, λοιπόν, το κριτήριο, η συγγραφέας μας παρουσιάζει το καινούργιο της κοινωνικό μυθιστόρημα, με τίτλο ''Ντόμινο'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

''«Μέσα σου χτυπάνε δύο καρδούλες!» είπε ο Μενέλαος.
«Τέσσερα χεράκια, τέσσερα ποδαράκια, τι ευτυχία!» φώναξε η Ρεγγίνα και χώθηκε στην αγκαλιά του άντρα που λάτρευε.
Μόνο που ο Παύλος κι ο Αιμίλιος, τα δίδυμα της αγαπημένης του, δεν ήταν δικά του. Κι η τύχη θέλησε να παίξει ντόμινο μαζί τους…
Χώρισε δύο νεογέννητα. Τα μοίρασε.
Άλλαξε ζωές, άλλαξε σχέσεις.
Κράτησε εκείνος τον Παύλο, και τον Αιμίλιο τον παρέδωσε στον Αριστομένη, τον βιολογικό του πατέρα.
Τα δίδυμα μεγαλώνουν χωρίς να γνωρίζει το ένα την ύπαρξη του άλλου. Ώσπου ο Αιμίλιος εξαφανίζεται.
Και τότε ο Αριστομένης προσκαλεί όσους θεωρεί πως του έκαναν κακό στο μικρό ιδιόκτητο νησί του στο Λιβυκό πέλαγος.
Για να τους εκδικηθεί…" (Από το οπισθόφυλλο)

Ως άνθρωποι έχουμε την κακή συνήθεια να προβαίνουμε σε γρήγορα και αρκετές φορές -θα τα χαρακτηρίσω επιεικώς χαζά- συμπεράσματα βασιζόμενοι/ες μόνο στην πρώτη εντύπωση και στις όποιες προκαταλήψεις και λοιπές σκέψεις με τις οποίες έχουμε γαλουχηθεί και ξεχνάμε ότι μιλάμε για ανθρώπους με ψυχή και συναισθήματα που ναι μεν μπορεί να έχουν κάνει λάθη -ακόμη κι αδικήσει κόσμο- και ίσως αν τους/τις δινόταν μία δεύτερη ευκαιρία να μην προέβαιναν σε αυτά, ή, ακόμη ότι κι εμείς οι ίδιοι/ες -ω μη γένοιτο!- ίσως να τύχει να μας τα φέρει έτσι η ζωή, ώστε να βρεθούμε κι εμείς εμπλεκόμενοι/ες σε ανάλογη θέση. Άραγε, πώς θα επιθυμούσαμε να μας φερθούν, τότε, οι άλλοι/ες γύρω μας; Πόσο ανάγκη θα είχαμε την αποδοχή, την κατανόηση και την αγκαλιά τους; Ας είμαστε, λοιπόν, ειλικρινείς και να μη μεροληπτούμε κατά το δοκούν. Άν κι αντικειμενικά αυτό, πολλές φορές, μοιάζει ακατόρθωτο.

Έχοντας όλα αυτά κατά νου προσπάθησα να προσεγγίσω τόσο την ιστορία όσο και τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν μέσα σε αυτήν. Και θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Ναι, μπόρεσα να κατανοήσω την αρχική αγανάκτηση, αλλά και την ανάγκη για μεταμέλεια μερικών προσώπων. Κι από την άλλη, κάποια πρόσωπα τα εκτίμησα, ή, τα αντιπάθησα από την αρχή. Δεν υπήρχε μέση οδός στα όποια μου συναισθήματα προς εκείνα. Μπορεί να μη βασίστηκα στην πρωταρχική μου σκέψη για εκείνα, αλλά άφησα σε εκείνους/ες -μέσω των όποιων πράξεών τους- να μου επιτρέψουν να τους/τις δω είτε με θετικά είτε με αρνητικά μάτια. Ναι, ξέρω τί θα μου πείτε! Πώς εδώ μιλάμε για την υπερβολή της μυθοπλασίας, μα ελάτε που η ίδια η ζωή δύναται να παίξει ανάλογα παιχνίδια εις βάρος, ή, υπέρ μας, χωρίς να μας ρωτήσει.

Με φόντο τα χρώματα της χώρας μας και των εξαιρετικών της τόπων θα δούμε μπροστά μας γεννιούνται φιλίες, έρωτες, πόνοι, αδικίες, καθώς και αρκετά ακόμη. Ο λόγος της συγγραφέως στρωτός, τρυφερός και τόσο οικείος θα μας επιτρέψει να ζήσουμε -έστω και σε νοερό επίπεδο- τα όσα θα βιώσουν τα πρόσωπα της ιστορίας που θα προσπαθήσουν να ζήσουν και να βρουν τις ισορροπίες σε ένα σκηνικό όπου η αλήθεια θα βρει τη χαραμάδα που θα της αφήσει το περιθώριο να βγει στο φως και στην όποια πλάνη να διαλυθεί μία και καλή. Και στο επίκεντρο οι ανθρώπινες σχέσεις -σε όλα τα επίπεδα- που θα καθοριστούν από τις πράξεις που συνάδουν άψογα με την εξαιρετική τους σκιαγράφηση από τη συγγραφέα.

Άραγε, το παρόν ''Ντόμινο'' θα έχει την ίδια κατάληξη με τα συνονόματά του, ή, θα επέλθει η πολυπόθητη λύτρωση κι ολοκλήρωση με έναν άλλον τρόπο; Οι απαντήσεις μέσα στις σελίδες του βιβλίου.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

[Evi Lambropoulou · Rating 3 out of 5]

Το Ντόμινο είναι ένα βιβλίο που ακολουθεί τη γνώριμη συνταγή της συγγραφέως. Με φόντο αγαπημένους ελληνικούς τόπους, ξετυλίγεται μια ιστορία γεμάτη ανθρώπινες σχέσεις, έρωτες, φιλίες, οικογενειακές εντάσεις, μυστικά και αδικίες. Πρόσωπα που αναζητούν τις ισορροπίες τους, ενώ η αλήθεια παλεύει να βγει στο φως και να ανατρέψει βεβαιότητες και ψευδαισθήσεις.
Η γραφή της συγγραφέως παραμένει στρωτή και ιδιαίτερα οικεία, κάνοντας τον αναγνώστη να νιώθει κοντά στους ήρωες και στις διαδρομές τους. Ωστόσο, διαβάζοντάς το, δεν μπόρεσα να μη διακρίνω πολλά από τα μοτίβα που συναντώ σχεδόν σε όλα τα βιβλία της που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα. Αυτό κάνει την ανάγνωση άνετη και αναγνωρίσιμη, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει το στοιχείο της έκπληξης.
Δεν θα το χαρακτήριζα ιδιαίτερα πρωτότυπο ή ανατρεπτικό. Είναι όμως ένα ευχάριστο, ευκολοδιάβαστο μυθιστόρημα, που παραμένει πιστό στις θεματικές και στο ύφος της συγγραφέως και απευθύνεται κυρίως σε όσους αναζητούν ιστορίες με έντονο συναισθηματικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα.

[Ελένη Καραχανίδη · Rating 3 out of 5]

Με εκπληκτικές περιγραφές τόπων κ τοπίων, γεμάτα χρώματα δειλινό κ αρώματα λουλουδιών.
Με μια πλοκή που επιβεβαιώνει τον τίτλο του αφού όλη η ιστορία εξελίσσεται ως ντόμινο με τα κομμάτια να ενώνονται στην πορεία ακόμα κ αν δεν μπορείς να δεις τη σύνδεση εξαρχής.
Είχε ωστόσο σημεία που ήθελα μεγαλύτερη εμβάθυνση τόσο στην ψυχολογία όσο κ στις ίδιες τις σκηνές. Δεν μπορώ να πω για να μην κάνω σποιλ αλλά κπ εξελίξεις μ φάνηκαν βιαστικες κ κπ αποδοχές αποκαλύψεων πολυ πιο γρήγορες από αυτό που θα ήταν ρεαλιστικά.
Καλογραμμένο με μικρά κεφαλαία κ γρήγορη ροή. Διαβάζεται γρήγορα κ με μια αγωνία για τις εξελίξεις οι οποίες ωστόσο είναι αρκετά αναμενόμενες.