Schooljaren

by Ernest van der Kwast

Schooljaren is een sprankelend coming-of-age verhaal over verlangen, dromen en grote veranderingen. Zoals Ernest van der Kwast in Mama Tandoori terugkeek op zijn jeugd, zo brengt hij in zijn nieuwe roman de middelbareschooltijd op hilarische en meeslepende wijze tot leven. Van schuifelen op het schoolfeest tot Apfelkorn drinken bij Duits, van overspannen docenten tot vieze vaders, van eerste zoen tot eindexamen.

Bij de verwarming in de hal van hun school staan Ashraf, Mohamed, Dave, Erinç en de naamloze verteller. Ze drinken Capri-Sun, bespreken de benen van
mevrouw Taconis en zoeken naar antwoorden op de grote vragen van een jongensleven. Een boek vol humor en herkenning, ontroering en onvergetelijke
scènes.

Audiobook

Published May 7, 2026

About the author

Dutch writer Ernest van der Kwast was born in Mumbai, India. Mama Tandoori (2010), his breakthrough novel, enjoyed huge success in the Netherlands and Italy, selling over 100,000 copies. In 2012 he produced the novella Giovanna’s Navel, which entered the Der Spiegel bestseller list immediately after publication in Germany in spring 2015. His fluid, sensual style has charmed critics everywhere. As German newspaper Frankfurter Allgemeine Zeitung put it ‘Ernest van der Kwast flutters around his storyline like a butterfly and his playfulness delights the reader.’ He works in his hometown Rotterdam as a programme-maker and presenter.

Reviews

[Hilde · Rating 4 out of 5]

4,25 ster. Erg van genoten en een traan gelaten.

[Ruben Seijbel · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek, ik zie de desbetreffende verwarming van de ‘verwarminggroep’ zo voor me, ook omdat ik die weer bij de ingang van de school zag toen daar de boekpresentatie van dit boek was. De schrijver laat niks aan de verbeelding over. Vooral in de eerste jaren ligt de focus op alle rariteiten van de middelbare school, met vreemde docenten en oversekste beginpubers. Als de schooljaren vorderen beginnen de eerste tekenen van volwassenheid langs te komen, zoals verliefdheid. En dan tegen het einde komt de dood opeens keihard om de hoek kijken, dat wordt zo direct en daarmee realistisch opgeschreven dat ik ook echt inleef in die, soms ook herkenbare, situaties. Het eindigt niet alleen zwaar, met onder andere een mondeling Nederlands met Koster en Overheul (die jaren later ondergetekende ook aan de tand voelden over een net niet volledig gelezen literatuurlijst). En dan is opeens de laatste schooldag, en mijmeren de hoofdpersonen en ik terug naar die Schooltijd. PS: dood aan het boekverslag, maar leve de persoonlijk recensie!

[Ramon Stoppelenburg · Rating 5 out of 5]

De vijf jongens van de verwarminggroep, Ashraf, Dave, Erinç, Mo en de naamloze verteller, staan iedere pauze bij dezelfde verwarming naast de ingang. Dat is hun plek, opgeëist en verdedigd. Wie er anders bij gaat staan wordt "vriendelijk doch dringend verzocht op te rotten." Vanuit die plek observeren ze het leven, smeden ze plannen en voeren ze acties uit die nergens op slaan en nergens toe leiden, wat ze precies de juiste omvang geeft. Ze tellen de stippen op de panty van de aardrijkskundedocente, drinken een anderhalve literfles Apfelkorn leeg tijdens Duits zonder dat Frau Von Aalst het doorheeft, en debatteren na iedere les over de kleur van de onderbroek die ze al dan niet hebben gezien. Ernest van der Kwast is een van de weinige Nederlandse schrijvers die werkelijk grappig is op papier, niet anekdotisch, maar structureel. De grap zit in de opbouw, de herhaling, de escalatie, en in de strakke zin die op het juiste moment de lucht eruit laat.

Maar het grappigste aan Schooljaren is iets anders: er is geen conflict. Niet omdat het leven van deze jongens zo zorgeloos is, maar omdat je op die leeftijd gewoon niet aan groot conflict mag meedoen. Je moet naar school. Iedere ochtend opnieuw, of je wil of niet, of er iets is voorgevallen of niet. Dat ritme, de onvermijdelijkheid van de volgende lesdag, het vijfde uur, de bel, is wat Van der Kwast zo precies heeft gevangen. De roman heeft geen dramatische spine, geen moment waarop alles op het spel staat, en dat klopt volledig. Adolescentie is grotendeels wachten: op de vakantie, op de volgende pauze, op het moment dat je eindelijk ergens grip op hebt.

Dat maakt het slot des te verrassender. De lange opsomming aan het einde, de inktvlekken op je vingers, de geur van de kleedkamers, de sleutelbos van de conciërge, de bel, zes jaar die in een zucht voorbij zijn, komt aan als een klap die je niet zag aankomen, juist omdat het boek er de hele tijd omheen heeft gedraaid. "Onthoud dit," zeggen ze bij de verwarming, voor de laatste keer. En je realiseert dat Van der Kwast het hele boek lang precies dat heeft gedaan: onthouden.

[Kimberly Tijl · Rating 4 out of 5]

Ik lees veel te weinig Nederlandse boeken. Ten eerste omdat ik liever in het Engels lees maar ook omdat ik de Nederlandse boeken die ik de laatste jaren oppakte weinig indruk op me maakte. Mama Tandoori vond ik een heerlijk boek toen het uitkwam en toen ik las dat dit boek van Ernest van der Kwast weer over zijn eigen ervaringen ging wilde ik het direct lezen. Toen ik de cover zag kon ik het boek niet laten liggen. Ik ben echt positief verrast. Ik heb zo gelachen tijdens het lezen van dit boek. Ik denk dat elke man die op de middelbare school zat in de eind jaren 90- begin 00’s hier ontzettend van kan genieten. We volgen een groepje jongens, de verwarming boys, van de brugklas tot her eindexamen. Het is 1 grote nostalgie trip. Schuifelen op schoolfeesten, pakjes capri sun, boekverslagen, de coopertest bij gym, ik zie de jongens uit mijn klas die allemaal nog doen. Het verhaal is niet eens heel bijzonder of blijft je heel erg bij maar de nostalgie maakt dit boek het lezen helemaal waard. Het is een heerlijk vakantie boek, je leest het zo weg en je bent direct vrolijk. Ik heb er erg van genoten!

[Jochen · Rating 3 out of 5]

3.5* - Beetje teleurgesteld, had meer verwacht van de auteur van 'Mamma Tandori'. Personages komen amper uit de verf (hoezo wil het hoofdpersonage plots schrijver worden?) en de schoolse situaties zijn soms wel erg clichématig. Desalniettemin: ook enkele prima passages (de lerares Frans die tiramisu bereidt met de klas, tijdens de les, en daar iets erotisch van weet te maken, toch zeker voor een bende pubers wiens hormonen en klieren welig tieren) en sowieso herkenbaar voor iedereen die ooit onderwijs genoten heeft / nu nog onderwijs geniet (zei er daar iemand 'Leeslijst vierde jaar'?).

Als dit boek een trimesterresultaat was, stond er dit bij de rapportcommentaar: behoorlijk resultaat, maar toon je nu werkelijk wat jij kan? Toon tijdens een volgende periode wat je echt in je mars hebt!'

[Daffie Online · Rating 5 out of 5]

WOW! Luisterboek, daarna boek gekocht, schrijversinterview bijgewoond, meerdere exemplaren gekocht om cadeau te geven. Een boek voor iedereen eigenlijk want zo herkenbaar. Hardop lachen, dan opeens ook een traan. Teruggeworpen worden in de tijd, een tijd waarin je school en je vrienden de wereld waren. Ja, echt top.

[Keesbaldeeeeeeeee · Rating 5 out of 5]

Humoristisch boek over het zorgeloze bestaan van VWO scholieren. Mooie contrasten. Maar ook van het er net nog niet bij horen , maar wel allemaal doorhebben. De sociale druk en langzame ontworteling daarvan. Ook is het lichtvoetig, want deze jongens lopen over rozen het leven tegemoet en in toch in 1 hoofdstuk erg emotionerend. Dus ja, een aanrader, want het was geen moment saai.

[GIRL NEEDS TO READ 📓💭 · Rating 3 out of 5]

Geen literair meesterwerk, wel vermakelijk. What you see is what you get: een boek over schooljaren.

[Sterre · Rating 4 out of 5]

Ernest, ik ben fan!

[Martijn Nicolaas · Rating 2 out of 5]

‘Waar hebben we dit vaker gelezen?’, dacht ik net iets te vaak; de clichés van het middelbare schoolleven komen allemaal voorbij, ondanks de zeker ook mooie, geestige scènes die de roman bevat. De les mascarpone maken van mevrouw Kieboom is erg geslaagd. Je leert de ik-persoon niet echt kennen, hij gaat op in de verwarmingsgroep, dus als hij in het derde hoofdstuk lezen ineens heel leuk vindt, komt dat uit de lucht vallen. Clichés op een rij over de tijd na de zelfmoord van Helena en hoe kan hij weten en een beeld hebben van Helena in de auto met haar ouders? Het is heus leuk en aangenaam om allemaal te lezen maar veel meer dan dat niet. En hou op over die eeuwige Capri-Sun!

[Wouter · Rating 4 out of 5]

Perfecte boek om in je examenjaar voor je literatuurlijst Nederlands te lezen. Dood aan boekverslagen!

School is hemel. Dat is een metafoor.

[Nina · Rating 3 out of 5]

Nostalgisch verhaal over middelbare school leven, leest lekker snel

[Tobias Rumphorst · Rating 4 out of 5]

Ziek snel uit

[Sophie Deen · Rating 3 out of 5]

Met plezier heb ik 'schooljaren' gelezen, je vliegt erdoorheen.
Tegen het einde maakt de schrijver nog een verdiepingsslag en is het middelbare school leven toch niet zo luchtig.
Wel is het verhaal door zeer accurate herkenbare situaties op sommige fronten voorspelbaar, wat het dan wat saai maakt.

Desalniettemin een aanrader en weer een fijn boek van deze schrijver.

[Fenneke Hommel · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek over de middelbare schooljaren van Ernest en zijn verwarmings groep vrienden. Hilarische, verdrietige en warme gebeurtenissen in deze puberteitsjaren.

[Joséphine · Rating 4 out of 5]

Nostalgie naar de middelbare schooltijd gevangen in een boek. Hij weet goed het sentiment van pubers te vangen en de ontwikkeling die je doormaakt tijdens je middelbare school te verwoorden. Prachtige zinnen waar ik nog vaak aan terugdenk.