In dit eerste deel van de serie De laatste strijd volgen we Illiyana, die opgroeit als de dochter van een arme visser. Ze lijkt in niets op de andere inwoners van Imbrië. Ten eerste zijn er de fysieke verschillen, ten tweede de nogal vreemde gebruiken in haar familie. Zo heeft haar oom Illiyana jaren geleden reeds uitgehuwelijkt aan iemand die ze nooit eerder gezien heeft. Wanneer haar verloofde eindelijk voor haar staat, wordt Illiyana's leven op zijn kop gezet.
Als enkele moordlustige wezens de rust in Imbrië bruut verstoren, moet Illiyana noodgedwongen vluchten. Gevolgd door onbekende stemmen in haar hoofd, die tegen haar spreken in talen die ze niet begrijpt, gaat ze op zoek naar haar ware identiteit.
Al snel ziet ze in dat kennis niet noodzakelijk leidt tot geluk. Dromen en verwachtingen spatten uiteen. Naarmate ze haar doel nadert, merkt ze dat steeds meer mensen in haar omgeving haar tegenwerken. Uiteindelijk blijken de antwoorden op Illiyana’s vragen veel verrassender, dan ze zelf ooit had kunnen vermoeden.
Arwen Mannens werd op 22 mei 1985 geboren in het Antwerpse Wilrijk. Ze volgde een opleiding tot assistent in de Psychologie. Later specialiseerde ze zichzelf als master in de Criminologische Wetenschappen.
Reeds als kind hield Arwen van tekenen en gedichtjes/verhaaltjes schrijven. Op haar elfde had ze haar eerste kortverhaal klaar. Haar droom was om ooit een boek uit te geven dat het leven van minstens één persoon zou inspireren. Ze laat zich inspireren door auteurs als J.R.R. Tolkien, Tad Williams en Patrick Rothfuss. In 2014 werd ze uitgeroepen tot grootste Hobbit-fan van België.
Een ingewikkelder boek dan de kost die ik normaal lees, maar zeker niet minder interessant. De aandacht erbij houden tijdens het lezen was een vereiste maar dit werd beloond met een geweldige ontknoping waarin alle puzzelstukjes op zijn plek vallen en die brandende vragen oproept. Hopelijk worden die beantwoord in het tweede deel.
Uitgehuwelijkt aan iemand die ze nog nooit heeft gezien. Haar oom die mysterieus doet over zijn keuzes voor haar. En haar ouders die daar blijkbaar geen stem in hebben.
Illyana is een aparte verschijning in Imbrië. Met haar felrode haren en bleke huid valt ze op tussen alle andere inwoners. Als op een dag haar verloofde ineens voor haar oog staat veranderd heel haar wereld. Ze vluchten de stad uit. Maar al haar vragen worden niet beantwoord en er komen er steeds meer bij. Gaat ze erachter komen wie ze is en wat haar rol is in dit mysterie?.
Wat een geweldig, verfrissend boek is dit. Dat iemand gewoon even een hele wereld kan bedenken en op papier kan zetten zodat lezers zoals ik zich erin kunnen verdrinken.
De opbouw van de wereld is echt gaaf. Er is duidelijk verschil in personages en stad. En ze hebben allemaal hun eigen taal! Ik had er moeite mee het in mijn hoofd uit te spreken, maar dat is wel het leuke ervan. En er zijn toch wel woorden die ik al een beetje herken.
Ook vond ik de characters goed uitgewerkt. Ik voel enorm mee met Illiyana en ik heb een gruwelijke hekel aan Gwyena. Verder heb ik een aantal keer echt op mijn knokkels lopen bijten vanwege verdriet. Dus ja, op dit vlak heer Arwen enorm veel punten gescoord bij mij.
Wat ik wel jammer vond was dat bepaalde dingen enorm snel gingen. Als ik het gevoel had dat ze pas 2 dagen aan het reizen waren, bleken ze al veel langer onderweg. Die tijdsprongen kon ik niet altijd even goed volgen en vond ik ook wel jammer.
Verder werden en soms personages of Goden en Godinnen genoemd die voor de hoofdpersonages normaal waren, maar waar ik niks van snapte. Of pas later leerde kennen.
Verder heb ik enorm genoten van het verhaal en hoop ik dat Arwen op Castlefest staat zodat ik deel 2 kan kopen. Deel 1 heeft een open einde, dus nu ben ik enorm nieuwsgierig.
Het kost wat tijd om in het verhaal te komen, vooral omdat het probleem/het vraagstuk niet direct wordt uiteengezet en het even duurt voordat de lezer begrijpt waar het verhaal naartoe gaat. Vanaf het moment dat de reis begint, zit er echter meer vaart in en komen er steeds meer mysteries die ontrafeld moeten worden.
Wat het lezen soms wat vertraagde, was het feit dat het niet altijd even duidelijk was vanuit wiens perspectief een stuk was geschreven. Af en toe wisselde dat ook weleens binnen een alinea, waardoor teruglezen soms nodig was en je even uit het verhaal raakte.
Origineel zijn de vele vrouwelijke karakters, wat je niet vaak terugziet bij fantasy-verhalen. Hun rollen zijn goed doordacht, waardoor niet de indruk wordt gewekt dat de schrijver per se een feministisch verhaal wilde neerzetten. De personages zijn interessant. Hoewel het er best wat zijn, zijn ze goed van elkaar te onderscheiden. Ze hebben uiteenlopende karakters en er is veel aandacht besteed aan hun onderlinge relaties, waardoor ze echt tot leven komen. De dialogen klonken natuurlijk en het woordgebruik viel bij geen van de personages uit de toon.
Het verhaal is niet voorspelbaar, noch stikt het van de plottwists. Het leest gewoon prettig zonder dat je je steeds onverwachte wendingen moet laten bezinken. De schrijver wist me zeker een aantal keer te verrassen en me mee te voeren met de emoties van de hoofdpersonen bij enkele heftige gebeurtenissen en ontknopingen. De gevoelens waren goed en zonder overdaad beschreven.
Tijdens de tocht wordt steeds een stukje van de wereld getoond, zonder dat het dwangmatig aanvoelt en de schrijver je het gevoel geeft dat hij móet showen hoe goed hij is in world building. Het voelde allemaal natuurlijk. Wat een tevens leuke toevoeging was, waren de zelfbedachte talen van Mannens. Met een voetnootje werd de vertaling weergegeven. Hierdoor werd er aan de lezers informatie onthuld die voor de hoofdpersoon nog onbekend was, wat er nog ietsje meer mysterie aan toevoegde.
Iets meer uitbreiding aan het einde had van mij wel gemogen. Ik raakte nieuwsgierig naar de plaats waar ze geraakten en de mensen die ze daar ontmoetten, maar er werd enigszins snel aan voorbijgegaan. Hopelijk gaat mijn nieuwsgierigheid hiernaar in het volgende deel bevredigd worden!
De hoop van de schrijfster was om één iemand te inspireren met haar boek. Ik kan je verzekeren dat dat is gelukt! Illiyana is alleen al een origineel verhaal door met wie Illiyana verloofd is. Zonder verdere spoilers te geven, is alleen al dit feit zo nieuw en anders dat het ‘Illiyana’ tot een aanrader maakt. Het heeft een goede spanningsboog die al snel begint. Het is als een detective waarbij elke keer nieuwe mysteries ontdekt worden zodra er antwoorden komen. We zien het verhaal voornamelijk vanuit Illiyana zelf, waarbij ze regelmatig terugkijkt of denkt aan gebeurtenissen uit het verleden. De perspectiefwisselingen naar anderen waren niet altijd even haarscherp, waardoor ik twee keer moest lezen om te ontdekken vanuit wie ik nu las. Vervelend? Nee, de wereld en het verhaal vol verassingen maken dat ruimschoots goed! De karakters groeien door het verhaal heen en veraderen door de gebeurtenissen die ze meemaken. De rol van Illiyana zal nooit meer hetzelfde zijn. Het eind gaat vrij snel en laat je achter met een boel vragen, ook door de verassingen die je tegenkomt in het verhaal. Ik ben erg benieuwd hoe het Illiyana verder zal verlopen!
Illiyana groeit op in Imbrië als dochter van een visser. Ze volgt een opleiding waarvan vooral de lessen in folklore, legenden en mythes haar absolute voorkeur hebben. Ze dagdroomt vaak hoe het zou zijn om zo’n leven te leiden. Vroeger dacht ze zelfs vanwege haar uiterlijk dat ze zelf een elf is. Illiyana is namelijk in Imbrië een opvallende verschijning door haar uiterlijk. De modale inwoner van dit land heeft een zongebruinde huid, donkere ogen en donkerbruin of zwart haar. Illiyana daarentegen is blank en heeft oranjerood haar. Illiyana is door haar oom Xiandrei jaren geleden al uitgehuwelijkt. Ze is zeer benieuwd naar deze persoon en of er überhaupt een klik zal zijn tussen hen. Op het moment dat Illiyana haar verloofde ontmoet, vallen alle twijfels weg. Ze brengen een aantal aangename dagen door in Imbrië en leren elkaar goed kennen. Vanaf een bepaald moment gebeuren er echter vreemde dingen. Zo hoort Illiyana ineens stemmen in haar hoofd. Verder is er op een gegeven moment iets wat haar vanuit haar onderbewustzijn probeert te beheersen. Tijdens een avondje uit blijken er moordlustige wezens op zoek te zijn naar Illiyana en weet ze op tijd aan hen te ontsnappen. Ze is angstig en weet niet waarom men achter haar aan zit. Illiyana en haar verloofde krijgen van oom Xiandrei de opdracht naar de oude dokter Eduard te gaan, een goede vriend. Hij vertelt hen dat er een groot kwaad is opgestaan en dat ze niet meer veilig zijn in Imbrië. Hij helpt hen Imbrië te ontvluchten. Deze vlucht blijkt slechts het begin te zijn van een lange reis waarin Illiyana steeds meer stukjes van de waarheid leert kennen.
Mening/conclusie: Voorin het boek staat een prachtig en ontroerend stuk, heel liefdevol. Onder dit stuk wordt in het Liourdisch (een taal uit het boek) vermeld dat dit stuk is opgedragen aan haar geliefde zoon Kristan. De vertaling van het Liourdisch staat in de voetnoottekst onderaan de bladzijde.
Arwen Mannens neemt in het begin van het verhaal haar tijd om een duidelijke en stevige basis neer te zetten voor de rest van het verhaal. De lezer maakt kennis met Illiyana en haar leven in Imbrië. Illiyana is een sterk uitgewerkt karakter. Je krijgt al het vermoeden dat Illiyana anders is dan anderen door kleine zaken. Zo is zij (via haar oom) in bezit van een zogenaamde Simma-schelp. Hiermee kan ze op afstand contact houden met mensen. Ze houdt deze schelp op aanraden van haar oom geheim voor onbekenden, omdat men het in Imbrië zou kunnen beschouwen als kwaadaardig. Ook het feit dat haar oom geen inwoner is van Imbrië werkt mee aan de geheimzinnigheid rond Illiyana. Arwen Mannens geeft steeds kleine stukjes informatie, die in de loop van het boek van grote betekenis blijken te zijn. Ze houdt op deze manier de vaart in het verhaal en ze maakt je nieuwsgierig naar wat er nog zal volgen. Het verhaal is prachtig beeldend en gedetailleerd geschreven. Zo ook de karakters, de gevoelens van hen, de omgeving en landen waardoor ze reizen: het is allemaal zo mooi beschreven dat je het gevoel hebt, dat je er zelf bij bent. En dat op een manier dat het ondanks de gedetailleerdheid het verhaal je geen seconde verveelt. Wat ik verder een aangenaam en verfrissend gegeven in deze fantasy vind, is dat de relaties tussen de personages niet alleen maar heteroseksueel zijn. Zo heeft Illiyana ook gevoelens voor vrouwen. Enkele van haar mannelijke vrienden, maar ook enkele vriendinnen zijn stelletjes. Ze worden in het boek “kroomaerds” genoemd. Hoewel het niet verboden is om een relatie te beginnen met iemand van hetzelfde geslacht, worden de kroomaerds door de gewone burgerij helaas als verderfelijk en ziekelijk bestempeld.
Je beleeft het avontuur door de ogen van Illiyana. In feite ben je net zo onwetend als zij en in de loop van het verhaal leer je alle feiten kennen op moment dat Illiyana ze te weten komt. Arwen Mannens weet de verwondering van Illiyana over de feiten die ze langzamerhand leert kennen, goed te beschrijven. Ze beschrijft het zo, dat je zelf de verwondering over de gang van zaken zelf overneemt tijdens het lezen. Hierop is één uitzondering. Het allerlaatste einde van het verhaal beleef je door de ogen van de verloofde van Illiyana. Dit gaat echter zo vloeiend, dat het niet stoort dat het perspectief is veranderd. Wat verder erg knap is gedaan, is hoe Arwen Mannens langzamerhand verandering brengt in de karakters van de personages. Gaandeweg komt hun ware aard naar boven.
Arwen Mannens heeft voor dit boek verschillende talen bedacht, zoals bijvoorbeeld het Liourdisch en Stèdaans. In het boek worden deze talen ook af en toe gebruikt. De vertaling staat onderaan de pagina’s in de voetnoottekst onder de scheidingslijn. In het begin was het even wennen tijdens het lezen, omdat je de vertaling onderaan de pagina moet nalezen en je dus heel even uit het verhaal gehaald wordt. Dit went echter snel. Arwen Mannens heeft de juiste keuze gemaakt om de vertaling direct op dezelfde pagina te zetten en niet te kiezen voor een naslagwerk achterin het boek. Dat zou zeer zeker de vaart uit het verhaal hebben gehaald. Nu wen je er snel aan om even onderaan de pagina de vertaling te lezen. De talen worden ook niet continu gebruikt, enkel af en toe. Ik ben blij dat ze gekozen heeft voor de verschillende talen, het is een verrijking voor het verhaal en brengt duidelijkheid bij de verschillende landen en personages.
Ik heb zeer genoten van dit boek en kijk erg uit naar boek 2 van “De laatste strijd”: “Rheya”.
Het verhaal ‘Illiyana’ is het eerste deel van ‘De laatste strijd”-trilogie. In dit deel maken we kennis met Illiyana. Een meisje dat opgroeit in een vissersgezin in Imbrië. Ze is anders dan alle inwoners van Imbrië. Ze heeft als enige een witte huid en rode haren, terwijl de Imbriërs een gebruinde huid hebben, donkere ogen en donkere haren. Ze voelt zich dan ook anders en vraagt ze af hoe het kan dat ze niet op haar ouders lijkt, terwijl ze op school heeft geleerd dat er zoiets bestaat als erfelijkheidsleer. Dat haar ouders er mee hebben ingestemd dat Illiyana door haar oom Xiandrei is uitgehuwelijkt aan een meisje uit een ander land maakt het allemaal nog verwarrender voor haar. Als deze verloofde dan opeens, schijnbaar uit het niets, voor haar staat en Illiyana vertelt dat ze samen over een week Imbrië gaan verlaten om te trouwen, wordt Illiyana overrompeld door nog meer vragen. Vragen waar ze geen antwoorden op krijgt. Als Wenke, haar verloofde, en Iliyana op een avond uitgaan, worden ze achterna gezeten door een stel afgrijselijke monsters. Voor Wenke het teken dat ze Imbrië direct dienen te verlaten en niet pas over een week. Deze vlucht uit Imbrië is het begin van een gevaarlijke reis waar Illiyana steeds meer over zichzelf te weten komt, maar deze wetenschap zorgt voor nog veel meer vragen dan het antwoorden oplevert. Samenvatting In deel 1 van deze trilogie maken we kennis met Illiyana. Ze woont in Imbrië met haar ouders en gaat naar school met haar vriendinnen Lieke, Hannelore, Evi, Lotte en Sanne. Ook heeft ze een beste vriend, die Seppe heet. Ze leidt een vrij normaal leven van een doorsnee tiener. Ze gaat uit, wordt verliefd, maar dat laatste heeft geen nut. Ze is uitgehuwelijkt aan Wenke, een meisje uit Steda, door haar oom Xiandrei. Als Wenke op een dag in Imbrië verschijnt om Illiyana mee te nemen naar Steda gebeuren er vreemde dingen. Illiyana hoort vreemde stemmen in haar hoofd. De stemmen spreken geen Imbries, maar toch kan Iliyana de stemmen verstaan. Als ze ’s avonds ook nog eens opgejaagd worden door een stel gruwelijke monsters, moeten Illiyana en Wenke Imbrië halsoverkop verlaten om naar Steda te vluchten. Eenmaal in Steda aangekomen, blijkt dit niet hun eindbestemming. Liourain, het vergeten land, is de eindbestemming. Wat volgt is een avontuurlijke reis door een wonderlijk landschap met al even wonderlijke bewoners.
Conclusie Arwen Mannens heeft met haar eerste deel in ‘De laatste strijd”-trilogie een verrassend boek geschreven. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld onder andere door Illiyana en op momenten dat ze in gedachten is, maakt de schrijfster gebruik van cursieve letters, zodat de lezer het heden en de gedachtegangen van Illiyana van elkaar kan onderscheiden. Daarnaast heeft ze een eigen taal gecreëerd voor de Liourainen en de Stedanen. In het begin was dat erg onrustig lezen, omdat er stukken van het verhaal in een van deze talen geschreven werden. De vertaling stond gelukkig direct onderaan dezelfde pagina en na een tijdje ging de beweging van tekst naar vertaling wat meer vanzelfsprekend. In het begin haalde het de vaart er behoorlijk uit. Sowieso had ik moeite met in het verhaal komen. Het eerste hoofdstuk heb ik herlezen om aan de stijl van de schrijfster gewend te raken. Nadat ik er aan gewend geraakt was, werd het verhaal makkelijker te lezen en steeds fascinerender en spannender. Ze heeft originele karakters gecreëerd, intrigerende zoektochten en met haar soms poëtische zinnen een heerlijke fantasywereld geschapen. Op het einde baalde ik toch wel dat het boek uit was. Naarmate het einde naderde werd het boek steeds beter. Het maakt dat ik in elk geval nieuwsgierig ben geworden naar deel 2, Rheya. Het eerste deel krijgt van mij 3.5 sterren.
Ik kreeg dit boek cadeau van mijn vriend en zag tot mijn grote verbazing mijn naam in het dankwoord verschijnen, waarvoor mijn wederdank aan Zilverbroncollega Arwen; dat is heel lief van je en ik ben en blijf trots op jouw doorzettingsvermogen. Wat betreft dit debuut: Illyana ziet er uiterlijk heel anders uit dan de rest van Imbrië. Bovendien heeft Illiyana's familie zo haar eigen vreemde gewoontes. Zo wordt het meisje al heel vroeg uitgehuwelijkt door haar oom aan een meisje dat zij nooit eerder zag. Jaren later wordt de prinses van Stèda aan haar voorgesteld als haar verloofde. Als enkele moordlustige wezens de rust in Imbrië komen verstoren, moet het kersverse koppel in allerijl vluchten. Zo brengt de auteur een boeiend en bloemrijk verteld avontuur, waarbij de lezer kennis maakt met verscheidene interessante personages die de jonge vrouwen tijdens hun reis ontmoeten en/of vergezellen. Voor mij mocht het hoofdpersonage ook zeven jaar jonger zijn geweest, wat misschien beter aansluit bij de doelgroep van lezers of de vanaf-leeftijd. Ik vind de schrijfstijl goed, met het gebruik van mooie vergelijkingen en het spelen met taalelementen. Anderzijds wordt er soms wat te kwistig met vergelijkingen omgesprongen of zijn deze soms wat minder passend binnen de context, naar mijn mening. Ik vind het wel fijn om die nieuwe taal te zien verschijnen. Maar de lezer wordt telkens naar de voetnoten doorgestuurd omdat deze nieuwe taal te veraf staat van een gekende, en dan vind ik zoiets meer - en zelfs perfect - passen binnen de context van een film dan die van een boek. Toegegeven, ik stoorde mij wel een beetje aan het feit dat mijn ogen constant omlaag en omhoog moesten scrollen. De personages en de omgeving komen in dit eerste deel heel goed tot leven, waardoor ik me goed kan inleven in elk van hen en waar zij zich precies bevinden. Soms is het even zoeken wie aan het woord is, doordat er soms eens van perspectief wordt gewisseld, maar niet in die mate dat het echt storend werkt. Het komt ook voor dat er allerlei onbekende namen van plaatsen, personen, goden en dergelijke op je worden afgevuurd, zonder daar verder op in te gaan, en dat kan soms als druk of overbodig overkomen. Er komen wel wat foutjes in het boek voor, maar ik weet uit ervaring dat je daar als auteur niet altijd veel aan kan doen, of niet alle tijd voor hebt, dus daar heb ik alle begrip voor. Op de eerste pagina zag ik wel meteen Lieke's (in plaats van Liekes) en dat er dan Wenke's, Pascale's enzovoort bleven voorkomen doorheen het boek, dus dit lijkt me dan weer wel niet echt aanzien als een vergetelheid. Er komen heel wat kleine onverwachte wendingen in dit verhaal voor, waardoor het boek wel de aandacht naar zich toe blijft trekken. Nu, voor mij persoonlijk zouden de hints - de gedachten die Illiyana zelf heeft omtrent haar afkomst, of het gissen ernaar - mogen worden weggelaten. Voor mij wordt het verhaal of waar het uiteindelijk heen leidt (dewelke haar afkomst en lot is), jammer genoeg deels iets te voorspelbaar. Aan het eind van dit boek komt er dan weer wél heel wat nieuwe info opdoemen - en niet alleen over het lot van het koppel. Het einde is daardoor wel wat dubbel. Je eindigt het boek immers met een ganse reeks vraagtekens; er zijn nieuwe namen en personages die ten tonele verschijnen, en daar kan je dan helaas op dat moment niet veel meer mee. Dit alles maakt dan wél weer dat je benieuwd wordt naar het tweede deel in deze trilogie. Goed bezig, Arwen, en nu maar snel schrijven, dat vervolg ;-)
Dit boek is het eerste deel van een serie. De hoofdpersoon is Illiyana die opgroeit als dochter van een arme visser. Er wordt een sfeervolle wereld geschetst van waar zij woont, inclusief de goede en minder goede kanten van het leven als buitenbeentje in deze wereld. Dan blijkt dat Illiyana is uitgehuwelijkt en als er gevaar dreigt moet ze vluchten, met degene aan wie ze is beloofd. Er volgt een serie gebeurtenissen die zowel vervreemdend als interessant zijn. Illiyana maakt dingen mee waardoor haar kijk op haar verloofde verandert. Ze blijft erg lang in het ongewisse, er spelen allerlei geheimen een rol. Zo kan ze bijvoorbeeld vreemde talen horen in haar hoofd. Alles volgt elkaar op en uiteindelijk komt ze daar waarvan ik in het begin al vermoedde dat het verhaal heen zou gaan. Vanwege dat het een eerste deel van een serie is, ik denk tenminste dat het daaraan ligt, vind ik het ende nogal abrupt al ben ik nieuwsgierig en heb ik alweer een vermoeden over de dingen die in het volgende deel zouden kunnen gaan gebeuren. Wat goed is, is de originaliteit van dit verhaal. Wat ik verwarrend vind is dat sommige onderdelen van de reis erg plotseling komen, hoewel het tempo in het boek voor mij nogal laag ligt. Er is veel aandacht voor de personages en hoe die met elkaar omgaan, hoewel ik dat ook weer vreemd vind. De verhouding tussen een dienaar en een hooggeplaatste is de ene keer vriendschappelijk te noemen en dan ineens wordt er iets gezegd waardoor het helemaal niet meer door de beugel kan. Ik begreep niet van waardoor die verhoudingen zo plotseling konden veranderen. Er worden voor mijn gevoel veel woorden gebruikt om iets te zeggen, wat voor mij minder goed werkt. De rol van de oom mis ik aan het einde van het boek, hij is ineens verdwenen terwijl hij de hele reis in feite geïnitieerd heeft. Ik vind het toch knap hoe dit boek in elkaar zit, het bleef me boeien, het is een goed fantasyverhaal over een vreemde mooie wereld, ik heb meegeleefd met Illiyana en ben erg benieuwd naar het vervolg. Drie sterren betekent voor mij dat ik dit een goed boek vond waarin ik nog wel een paar mogelijkheden tot verbetering zag.
Het verhaal gaat over Illiyana, een arme vissersdochter uit Imbrië. Ze is een echt buitenbeentje, omdat ze qua uiterlijk op geen enkele inwoner van Imbrië lijkt. Ze is jaren geleden al uitgehuwelijkt aan een persoon die ze nog nooit heeft gezien. Wanneer haar verloofde ineens voor de deur staat , wordt het leven van Illiyana volledig op zijn kop gezet. Illiyana moet op de vlucht , samen met haar verloofde. Ze hoort ook stemmen in haar hoofd, die haar in vreemde talen vertellen wat ze moet doen. Ze gaat op zoek naar haar ware identiteit. Als snel komt ze er achter dat haar verloofde niet degene is die ze dacht en dat ze op alle fronten wordt tegengewerkt. De antwoorden op de vragen die ze heeft , blijken verrassender te zijn dan ze had gedacht. Het wordt een tocht met de nodige tegenslagen en bijzondere verhaallijnen. Het verhaal speelt zich in een andere wereld af, de schrijfster is er in geslaagd de omgeving waar in alles zich afspeelt, goed en boeiend te vertellen. Het karakter van Illiyana en haar verloofde zijn voldoende uitgewerkt om je in te kunnen leven in hun situatie. Door het verhaal heen komen er meer personen bij die voor een wending in het verhaal zorgen. Dit maakt het spannend. De hoofdstukken zijn vrij lang maar het boek leest redelijk vlot. Omdat de schrijfster ervoor gekozen heeft sommige stukjes in een andere “taal” te schrijven, is het in het begin wel wennen. De andere “taal” wordt door middel van voetnoten in het Nederlands vertaald. Dit vind ik goed gevonden en als je er aan gewend bent, niet meer storend. Op sommige momenten is het niet duidelijk of het verhaal verteld wordt vanuit Illiyana of vanuit iemand anders. Het eind is totaal anders dan ik van te voren in mijn hoofd had, dus zeker verrassend. Er blijven nog een aantal vragen open, die hopelijk in deel twee beantwoord gaan worden. Een verrassend verhaal, 4 sterren.