What do you think?
Rate this book
همیشه استاد: آلفرد هیچکاک و سینمایش
936 pages, Hardcover
First published January 1, 2012
6 people are currently reading
90 people want to read
About the author
مسعود فراستی
16 books39 followersدر فروردین ۱۳۳۰ در تهران متولد شدم. در دبستان تشویق و سپس در دبیرستان اندیشه در رشته ریاضی تحصیل کردم. از سال آخر دبیرستان (برای دو سال) به عنوان مترجم برای شرکتی (پرس ترانسپورت بار) کار میکردم.
زبان فرانسه را در انجمن ایران و فرانسه شروع کردم. در ۱۹ سالگی در امتحان اعزام محصل به خارج قبول شدم و به ایتالیا رفتم و پس از یادگیری ایتالیایی در شهر «پرو جا» به «بولونیا» رفتم و در رشته فلسفه و نمایش در دانشگاه بولونیا درس خواندم. سپس به فرانسه رفتم و در پاریس هنرهای تجسمی خواندم و بعد به دانشگاه پاریس ۸ (ونسان) رفتم جامعه شناسی و اقتصاد سیاسی خواندم. لیسانس هنرهای تجسمی را از «بوزار» (هنرهای زیبا) گرفتم. لیسانس جامعه شناسی و متریز اقتصاد سیاسی را با تز «سرمایه داری پیرامون در کشورهای جهان سوم» گرفتم و در اسفند ۵۷ به ایران آمدم. چند سالی فرانسه درس دادم و از سال ۶۶ در نشریه هفتگی سروش مشغول به کار شدم. نقد نویسی را که از ۱۷ سالگی به طور غیرحرفهای و نامنظم شروع کرده بودم، در سروش ادامه دادم و مرتب نقد سینمایی نوشتم.
از سال ۶۹ با مرتضی آوینی آشنا شدم و با نقد فیلم هامون در مجله سوره شروع به کار کردم و تا سال ۷۱ در آنجا نقد نوشتم. در سال ۷۰ و ۷۱ چهار شماره فصلنامه «سوره سینما» را به سردبیری مرتضی درآوردم. پس از آن سردبیر فصلنامهٔ «نقد سینما» شدم و پنج شماره درآوردم و از حوزه هنری بیرون امدم. سالها بعد در سال ۸۲ باز پنج شماره نقد سینما را درآوردم. از سال ۶۹ تا امروز در دانشکدههای سوره، سینما تئاتر، باغ فردوس، کارگاه نقد فیلم حوزه هنری، فرهنگسرای ارسباران و پایداری نقد و تحلیل فیلم درس میدهم. از موسسین انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی بودم و تا سال ۱۳۷۸ در انجمن فعال بودم. در دوره هفدهم هم رئیس انجمن بودم. از سال ۷۲ داور جشنوارههای فجر، کودک، دفاع مقدس، وحدت، رویش و… بودم.
اولین برنامه تلویزیونی را در سال سال ۶۹ ساختم (سینمای کمدی) و پس از آن مجموعههای «گفتگو با سینما»، «دست به نقد»، «سینما جشنواره»، «سینما جنگ» را برای تلویزیون ساختم و از سه سال پیش منتقد برنامهٔ هفت شدم.
اولین کتابم (ترجمه) «سینمای کمدی و بیان فردی» (کامینسکی) و سپس ترجمه «فانوس خیال» (اینگمار برگمان) را برای انتشارات سروش درآوردم. کتاب «ده فیلم ده نقد» در سال ۷۰ در مجله سوره درآوردم. و بعد «ده فیلم، ده نقد دیگر»، «هیچکاک همیشه استاد».
کتابهای دیگرم: نقد چیست، منتقد کیست، اسطوره جان فورد، کارناوال فلینی، افسانه چاپلین، کوروساوا سامورای سینما، جنگ برای صلح (سه جلد)، ۲۵ سال سینمای جنگ و دفاع، سینما قلم، فرهنگ فیلمهای جهان، همیشه استاد (هیچکاک)، دیلکتیک نقد، رویا-پناهگاه (برگمان)، لذت نقد (مجموعه نقدهای ایرانیام) و…
زبان فرانسه را در انجمن ایران و فرانسه شروع کردم. در ۱۹ سالگی در امتحان اعزام محصل به خارج قبول شدم و به ایتالیا رفتم و پس از یادگیری ایتالیایی در شهر «پرو جا» به «بولونیا» رفتم و در رشته فلسفه و نمایش در دانشگاه بولونیا درس خواندم. سپس به فرانسه رفتم و در پاریس هنرهای تجسمی خواندم و بعد به دانشگاه پاریس ۸ (ونسان) رفتم جامعه شناسی و اقتصاد سیاسی خواندم. لیسانس هنرهای تجسمی را از «بوزار» (هنرهای زیبا) گرفتم. لیسانس جامعه شناسی و متریز اقتصاد سیاسی را با تز «سرمایه داری پیرامون در کشورهای جهان سوم» گرفتم و در اسفند ۵۷ به ایران آمدم. چند سالی فرانسه درس دادم و از سال ۶۶ در نشریه هفتگی سروش مشغول به کار شدم. نقد نویسی را که از ۱۷ سالگی به طور غیرحرفهای و نامنظم شروع کرده بودم، در سروش ادامه دادم و مرتب نقد سینمایی نوشتم.
از سال ۶۹ با مرتضی آوینی آشنا شدم و با نقد فیلم هامون در مجله سوره شروع به کار کردم و تا سال ۷۱ در آنجا نقد نوشتم. در سال ۷۰ و ۷۱ چهار شماره فصلنامه «سوره سینما» را به سردبیری مرتضی درآوردم. پس از آن سردبیر فصلنامهٔ «نقد سینما» شدم و پنج شماره درآوردم و از حوزه هنری بیرون امدم. سالها بعد در سال ۸۲ باز پنج شماره نقد سینما را درآوردم. از سال ۶۹ تا امروز در دانشکدههای سوره، سینما تئاتر، باغ فردوس، کارگاه نقد فیلم حوزه هنری، فرهنگسرای ارسباران و پایداری نقد و تحلیل فیلم درس میدهم. از موسسین انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی بودم و تا سال ۱۳۷۸ در انجمن فعال بودم. در دوره هفدهم هم رئیس انجمن بودم. از سال ۷۲ داور جشنوارههای فجر، کودک، دفاع مقدس، وحدت، رویش و… بودم.
اولین برنامه تلویزیونی را در سال سال ۶۹ ساختم (سینمای کمدی) و پس از آن مجموعههای «گفتگو با سینما»، «دست به نقد»، «سینما جشنواره»، «سینما جنگ» را برای تلویزیون ساختم و از سه سال پیش منتقد برنامهٔ هفت شدم.
اولین کتابم (ترجمه) «سینمای کمدی و بیان فردی» (کامینسکی) و سپس ترجمه «فانوس خیال» (اینگمار برگمان) را برای انتشارات سروش درآوردم. کتاب «ده فیلم ده نقد» در سال ۷۰ در مجله سوره درآوردم. و بعد «ده فیلم، ده نقد دیگر»، «هیچکاک همیشه استاد».
کتابهای دیگرم: نقد چیست، منتقد کیست، اسطوره جان فورد، کارناوال فلینی، افسانه چاپلین، کوروساوا سامورای سینما، جنگ برای صلح (سه جلد)، ۲۵ سال سینمای جنگ و دفاع، سینما قلم، فرهنگ فیلمهای جهان، همیشه استاد (هیچکاک)، دیلکتیک نقد، رویا-پناهگاه (برگمان)، لذت نقد (مجموعه نقدهای ایرانیام) و…
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
July 7, 2020
فراستی حال حاضر را خیلی توجه نکنید،با گردآوری این کتاب و کتاب دیگرش در مورد برگمان(فانوس خیال) دین بزرگی به گردن سینما دوستان دارد بخصوص در فضای سالهای دهه هفتاد که به تنهایی یک گنجینه بود
Read
October 6, 2019 خیلی از نقدهای کتاب گنگ و نامفهوم بود. احتمالا به کیفیت ترجمههای مقالات بر میگردد.
ولی نقد انتهای کتاب که یادداشت بلند فراستی بود خیلی خیلی عالی بود. بهتنهایی تلخی همهی آن مقالات در هم برهم را برطرف کرد.
ولی نقد انتهای کتاب که یادداشت بلند فراستی بود خیلی خیلی عالی بود. بهتنهایی تلخی همهی آن مقالات در هم برهم را برطرف کرد.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews