لذت نقد

by مسعود فراستی

نقد، هم پنجره است و هم آینه. پنجره ای به روی فیلم و آینه ی دید منتقد نسبت به خود، نسبت به فیلم و فیلمساز.

688 pages, Paperback

First published January 1, 2010

About the author

در فروردین ۱۳۳۰ در تهران متولد شدم. در دبستان تشویق و سپس در دبیرستان اندیشه در رشته ریاضی تحصیل کردم. از سال آخر دبیرستان (برای دو سال) به عنوان مترجم برای شرکتی (پرس ترانسپورت بار) کار می‌کردم.
زبان فرانسه را در انجمن ایران و فرانسه شروع کردم. در ۱۹ سالگی در امتحان اعزام محصل به خارج قبول شدم و به ایتالیا رفتم و پس از یادگیری ایتالیایی در شهر «پرو جا» به «بولونیا» رفتم و در رشته فلسفه و نمایش در دانشگاه بولونیا درس خواندم. سپس به فرانسه رفتم و در پاریس هنرهای تجسمی خواندم و بعد به دانشگاه پاریس ۸ (ونسان) رفتم جامعه شناسی و اقتصاد سیاسی خواندم. لیسانس هنرهای تجسمی را از «بوزار» (هنرهای زیبا) گرفتم. لیسانس جامعه شناسی و متریز اقتصاد سیاسی را با تز «سرمایه داری پیرامون در کشورهای جهان سوم» گرفتم و در اسفند ۵۷ به ایران آمدم. چند سالی فرانسه درس دادم و از سال ۶۶ در نشریه هفتگی سروش مشغول به کار شدم. نقد نویسی را که از ۱۷ سالگی به طور غیرحرفه‌ای و نامنظم شروع کرده بودم، در سروش ادامه دادم و مرتب نقد سینمایی نوشتم.
از سال ۶۹ با مرتضی آوینی آشنا شدم و با نقد فیلم هامون در مجله سوره شروع به کار کردم و تا سال ۷۱ در آنجا نقد نوشتم. در سال ۷۰ و ۷۱ چهار شماره فصلنامه «سوره سینما» را به سردبیری مرتضی درآوردم. پس از آن سردبیر فصلنامهٔ «نقد سینما» شدم و پنج شماره درآوردم و از حوزه هنری بیرون امدم. سال‌ها بعد در سال ۸۲ باز پنج شماره نقد سینما را درآوردم. از سال ۶۹ تا امروز در دانشکده‌های سوره، سینما تئاتر، باغ فردوس، کارگاه نقد فیلم حوزه هنری، فرهنگ‌سرای ارسباران و پایداری نقد و تحلیل فیلم درس میدهم. از موسسین انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی بودم و تا سال ۱۳۷۸ در انجمن فعال بودم. در دوره هفدهم هم رئیس انجمن بودم. از سال ۷۲ داور جشنواره‌های فجر، کودک، دفاع مقدس، وحدت، رویش و… بودم.
اولین برنامه تلویزیونی را در سال سال ۶۹ ساختم (سینمای کمدی) و پس از آن مجموعه‌های «گفتگو با سینما»، «دست به نقد»، «سینما جشنواره»، «سینما جنگ» را برای تلویزیون ساختم و از سه سال پیش منتقد برنامهٔ هفت شدم.
اولین کتابم (ترجمه) «سینمای کمدی و بیان فردی» (کامینسکی) و سپس ترجمه «فانوس خیال» (اینگمار برگمان) را برای انتشارات سروش درآوردم. کتاب «ده فیلم ده نقد» در سال ۷۰ در مجله سوره درآوردم. و بعد «ده فیلم، ده نقد دیگر»، «هیچکاک همیشه استاد».
کتاب‌های دیگرم: نقد چیست، منتقد کیست، اسطوره جان فورد، کارناوال فلینی، افسانه چاپلین، کوروساوا سامورای سینما، جنگ برای صلح (سه جلد)، ۲۵ سال سینمای جنگ و دفاع، سینما قلم، فرهنگ فیلم‌های جهان، همیشه استاد (هیچکاک)، دیلکتیک نقد، رویا-پناهگاه (برگمان)، لذت نقد (مجموعه نقدهای ایرانی‌ام) و…

Reviews

[Amirhossein Moharramkhani · Rating 5 out of 5]

کامل و منسجم نخوندمش. اما اکثرش رو مطالعه کردم و باز هم خواهم خواند. یک بار خواندنش بی‌فایده‌ست
استاد فراستی بسیار برای بنده قابل احترام هست، به علل مختلف. یکی‌اش جرأت و شجاعت بالای این فرد هست
در بیان نظرات خودش، البته بی منطق و بدون استدلال هم حرف نمی‌زند. فقط کمی باید پای صحبتش نشست...
امروزه تقریباً همه او را به‌عنوان فردی منتقد به همه‌چیز می‌دانند که به همه‌ی فیلم‌ها صفر می‌دهد و مقوا خطابشان
می‌کند. به این افرادِ «زود قضاوت کن» مطالعه لذت نقد را پیشنهاد می‌کنم. گرچه چشمم آب نمی‌خورد که آن را بخوانند
این کتاب شامل مقالات و نقدهای گزیده‌ای از استاد هست که برای آشنایی با تفکر جناب فراستی خوندنشون توصیه می‌شود.
5/5

[Mohammad1370 · Rating 3 out of 5]

نقدهایی مهم بر فیلمهای مهم سینمای پس از انقلاب.
شاید با نوع نگاه و نظر نگارنده موافق نباشید اما قطعا لحن و تیزی کلمات او برایتان جذاب است.