*** ⠀ Ձեռքին լուսանկար կար իրենից։ Ցույց տվեց, հարցրեց - Այսպիսի մարդու տեսե՞լ եք։ ⠀ —
Ընտիրություն ^_^
Ժողովածուում թարգմանաբար ներկայացված է Իրանի ժամանակակից հեղինակների թվով 365 կարճ բանաստեղծություն՝ տարվա յուրաքանչյուր օրվա համար մեկական։ Ինձ կներեք, չէի դիմանա ամեն օր մի հատ բանաստեղծություն կարդալուն։
Հակված չեմ գնահատել ժողովածուները, մանավանդ, եթե դրանք ներառում են տարբեր գրողների գործեր, բայց էս մեկը գնահատում եմ զուտ գաղափարի համար, դասավորության, ոճի, ընտրության, դիզայնի, կատարած մեծ աշխատանքի եւլն: Իրանական պոեզիա շատ եմ սիրում, տարիքի հետ որոշ բաներ սկսում են նաիվ թվալ, բայց երեւի դա էլ իր գեղեցկությունն ունի ու գուցե մի օր էնքան մեծանամ, որ երբեմնի նաիվը արդեն այդպիսին չթվա:
Շարունակում եմ մնալ էն մտքին, որ հնարավոր չի գնահատական տալ պոեզիայի ժողովածուին, հատկապես որ ընդգրկում ա տարբեր պոետների գործեր: Բայց էս գրքում ամեն ինչն էր կատարյալ` սկսած բանաստեղծությունների ընտրությունից, դրանց թեմատիկ դասավորությունից, թարգմանական լեզվից մինչև տպագրության տառատեսակ, գրքի կազմ ու էջանիշ))
Տպավորություն էր, որ մի պոետի գործեր ես կարդում` տրամաբանական սկզբով ու ավարտով: Դա էլ թերևս թարգմանչի տաղանդի մասին ա խոսում: Եթե հայերենով էսքան սիրուն են հնչում, պատկերացնում եմ, թե բնօրինակով` պարսկերենով ինչ սիրուն կհնչեն: Մի տեսակ վերադարձա պոեզիայի աննման աշխարհ, շատ հաճելի էր:
Կարդացե՞լ, ես էս գիրքը արդեն անգիր եմ արել։ Կարդում եմ շատ հաճախ ու հուզվում, ինչպես առաջին անգամ կարդալիս։
Էսքա՜ն նուրբ, էսքա՜ն հոգեհարազատ խոսք։ Թարգմանությունը՝ շքեղ. Էդիկ Պողոսյանի թարգմանչական շնորհը քառապատկել է էս փոքրիկ հրաշք բանաստեղծությունների շքեղությունը։
Գիրքը տպագրվել է 365 օրինակով, ներառում է 365 բանաստեղծություն տարվա ամեն օրվա համար։ Երջանիկ եմ, որ մեկ օրինակն իմն է։ Անչափ հավանել եմ խրոնոլոգիան՝ քո գնալուց առաջ, գնալուց հետո և երբ եկել ես։ Գժությո՜ւն։ Նման մտածված դասավորությունն էլ հենց մեկ օրինակ է այն բանի, թե որքան ժամանակ են տրամադրել գեղեցիկ մատուցելու իրանական ժամանակակից պոեզիայի գունապնակը։ Մյուս օրինակը չքնաղ ձեռագործ շապիկն է։
Կարճ ասած՝ իմ ամենասիրելի ու ինձ ամենահարազատ գրքերից է, որի շնորհիվ ես սկսեցի կարդալ ավելի ու ավելի շատ պոեզիա, ու սիրահարվեցի ժամանակակից պոեզիային՝ ոչ միայն իրանական. այս ոճը հիմա հայկական պոեզիայում էլ է հաճախ արտացոլվում, ինչը ինձ դուրս է գալիս։
Որ մի երկու տարի առաջ կարդացած լինեի ահագին տպավորված կլինեի, կհավանեի, բայց ոչ հիմա։ Հիմա չեմ սիրում սենց կտրտված, կցկտուր, ուտոպիստական բանաստեղծություններ, որ դեռ չսկսված արդեն վերջանում են, չնայած, որ թարգմանությունը շատ լավն է ու ընդհանուր հավես էր կարդացվում։
Հիացած եմ: Երբևէ չէի հանդիպել հույզերի ու ապրումների այսքան կարճ, բայց և այսքան տիպիկ նյութեղեն արտահայտում, միևնույն ժամանակ այսքան գեղեցիկ: Կհուշե՞ք, գիրքը ամողջությամբ է թարգմանված, թե` ոչ: