ยักษ์

by Aya Imamura, 今邑 彩, อภิญญา เตชะบุญไพศาล (Translator)

หลังจากที่เด็กหญิงมิตจังถูกฆาตกรรมระหว่างเล่นซ่อนหากับเพื่อนๆ เด็กกลุ่มนี้ก็ไม่เล่นซ่อนหากันอีกเลย วันหนึ่งโทโมะจังหนึ่งในเด็กกลุ่มนี้ได้พบกับเด็กหญิงที่เหมือนมิตจังราวกับแกะ เด็กหญิงคนนั้นคือใคร และต้องการอะไรกันแน่

พร้อมกับอีก 9 เรื่องสั้นคัดสรรที่เต็มเปี่ยมด้วย 'บรรยากาศสยองขวัญ' อันเป็นเอกลักษณ์ของอิมามุระ อายะ
เหตุใดอีกาจึงร้อง, ทัตซึมะซังงะโคโรชิตะ, บ้านดอกไซคลาเมน, เส้นผมสีดำ, ฝันร้าย, ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์, ไซเรน, ระเหย และบ้านริมทะเลสาบ

Genres: Horror, Fiction, Mystery, Mystery Thriller, Short Stories, Japanese Literature

332 pages, Paperback

First published February 26, 2008

About the author

Associated Names:
* Aya Imamura
* 今邑 彩 (Japanese Profile)

Reviews

[Phu · Rating 4 out of 5]

Gồm có 10 truyện ngắn. Trong tập truyện này có đủ những yếu tố mystery và horror, nhịp truyện đều nhanh, dễ đọc và đủ hồi hộp. Bên cạnh đó, tác giả còn xen kẽ những khía cạnh tâm lí, cuộc sống. Và ở mỗi câu chuyện đều có một kết thúc bất ngờ.

Ở Truyện đầu "Con quạ, vì sao nó lại kêu", mình nhìn thấy được vấn đề của việc bắt nạt, không chỉ ở trường học mà ở những nơi khác thì vấn đề bắt nạt vẫn tồn tại, không nhất thiết phải dùng đến bạo lực để 'bắt nạt' một người. Ở cái kết, câu chuyện này còn làm mình nhớ đến Holy Mother, ta sẽ biết được câu trả lời cho câu hỏi: Vì sao con quạ lại kêu?

Ở hai truyện tiếp theo "Tatsuya đã giết ai đó" và "Ác mộng", đều nêu ra vấn đề tâm lí, và sau cùng, cả hai đều là cái bẫy tâm lí, mình thích các vấn đề tâm lí ở hai câu chuyện này.

"Ngôi nhà hoa anh thảo", chứng kiến màn suy luận của cô con gái khi đối chất với người mẹ, khi vụ giết người tại một ngôi nhà có chậu hoa anh thảo. Mình chắc chắn rằng ai cũng sẽ bị lừa, bởi có một khuôn mẫu trong câu chuyện này đã đánh lừa người đọc.

Và mình mình thấy sự kinh dị ở "Mái tóc đen", nó y hệt nội dung của những phim kinh dị Nhật. Một tình yêu của người vợ dành cho người chồng, rồi nó bắt đầu một vòng lập đáng sợ. Và "Đóa hồng của cô giáo May"", tình yêu thương của 39 học sinh dành cho cô giáo của chúng.
Mình rút ra ở hai truyện này, khi tình yêu dành cho một người quá nhiều và vô điều kiện thì nó sẽ kỳ dị và đáng sợ.

Chiếc bánh dâu khổng lồ được cắt và chia làm 39 phần bằng nhau, cuối cùng trên đĩa chỉ còn lại phần mứt dâu...

Câu chuyện làm mình thất vọng -"Con quỷ" nội dung rất đáng mong đợi, nhưng ngoài sự nhìn nhận về 'cái chết' thì yếu tố kinh dị quá hời hợt, độ kinh dị còn chẳng bằng "Mái tóc đen"

Hai câu chuyện "Còi báo động" và "Bốc hơi", tác giả tạo ra một thế giới khác biệt, sự bốc đồng của tuổi trẻ, tự sát, và làm thế nào để con người chết mà vẫn có giá trị?

"Bởi vì mọi thứ đều có giá trị riêng của nó. Sự tồn tại của những điều khác biệt tạo nên thế giới phức tạp bây giờ. Nó giống như một cỗ máy, dù thiếu một con ốc vít thì nó cũng không thể hoạt động bình thường... "

Và câu chuyện cuối cùng "Ngôi nhà ven hồ", có mới mẻ nhưng lại khó hiểu.

[bubblemustard · Rating 4 out of 5]

10 เรื่องสั้นที่อ่านง่าย ไม่หวือหวา ไม่ได้พีคเบอร์ตะโกน แต่น่าติดตามและเฉลยออกมาก็ว้าวหลายเรื่องอยู่ แต่บางเรื่องก็อ๋อๆ พอเดาได้ แต่ก็ยังสนุก ไม่เคยอ่านงานของนักเขียนท่านนี้มาก่อน แต่นอกจากโอตสึ อิจิแล้ว ก็ชอบเรื่องสั้นในเล่มนี้นะ หลอน ปริศนา เศร้าด้วย รวมไว้หลากหลายความรู้สึกตอนพลิกแต่ละหน้าก็เลยไม่รู้สึกเบื่อ

ในเล่มนี้เราชอบเรื่อง ทัตซึมะซังงะโคโรชิตะ, เส้นผมสีดำ, ฝันร้าย, บ้านดอกไซคลาเมน เป็นพิเศษ

ปล.เรื่องยักษ์อ่านจบแล้วตลกมาก แฟนอ่านก่อนแล้วพอเราอ่านเรื่องนี้จบก็หันมาถามว่ารู้สึกยังไง ซึ่งตีความกันไปคนละทิศคนละทางเลย แฟนรู้สึกอบอุ่นใจ ฟีลกู๊ด ส่วนเรามีแต่หลอนกับกลัว 555555555

Edit: ขอแก้ไขที่บอกว่าไม่เคยอ่านงานของนักเขียนท่านนี้มาก่อน ลองไปเสิร์ชดูเล่นๆ ว่าเขาเขียนเรื่องอะไรบ้าง ปรากฎว่าเราเคยอ่านเรื่องรูมเมต ปริศนาเพื่อนร่วมห้องมาก่อน เมื่อนานมาแล้วแบบนานมากๆๆๆ นานจนตัวเองก็จำไม่ได้ แต่จำได้ว่าชอบมาก 😭 อ๊อย ขอโค้งคารวะ ต่อจากนี้ไปจะตามอ่านให้ครบทุกเล่มของเขาเท่าที่จะหาได้ ให้!ได้!เลย!

[LookPla · Rating 4 out of 5]

"เหตุใดอีกาจึงร้อง" เป็นเรื่องราวของครอบครัวหนึ่งที่ลูกไม่ยอมไป รร เพราะโดนเพื่อนกลั่นแกล้ง
แต่เมื่อพ่อมารู้ ก็เหมือนปัญหานั้นถูกคลี่คลายลงไปแล้ว เมื่อแม่ของเด็กที่ชอบแกล้งลูกของตนถูกฆาตกรรม
..
..
..
จริงๆ ต้องบอกว่าเรื่องนี้ถึงแม้ปัญหาของลูกถูกคลี่คลายไป
แต่ปมการฆาตกรรมกลับเป็นประเด็นที่ทิ้งท้ายให้คนอ่านได้ขบคิดและจินตนาการต่อ
เป็นการจบเรื่องแบบไม่จบซะทีเดียว


"ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ" เมื่อน้องสาวมาปรึกษาพี่สาวเรื่องการแต่งงาน
เพราะสงสัยในตัวคู่หมั้นว่าอาจเป็นฆาตกรฆ่าเพื่อนที่ทำงาน
พี่สาวก็เลยแนะนำให้น้องสาวถอนตัวจากการแต่งงานนั้นซะ
...
...
...
อาการหูแว่วของน้องสาวนี่เป็นปริศนาของเรื่องนี้นะ
ว่ามันเป็นลางบอกกเหตุจริงๆ หรือแค่ความบังเอิญ
แต่ที่จุกและเจ็บปวดคือประเด็นความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่า


"บ้านดอกไซคลาเมน" เมื่อเด็กสาวคาใจเรื่องดอกไซคลาเมน
ที่เพื่อนบ้านนำมาวางไว้ที่หน้าต่างราวกับเป็นรหัสลับอะไรบางอย่าง
และไม่นานนักก็เกิดเหตุฆาตกรรมในบ้านหลังนั้น
...
...
...
จริงๆ แล้วอิชั้นว่าเด็กน้อยนี่ก็ช่างสังเกตสังกาจริงๆ
เพราะถ้าเป็นอิชั้นก็คงไม่ได้ไปสนใจกระถางดอกไม้บ้านชาวบ้านขนาดนี้หรอก
แต่เรื่องนี้ก็แอบหักมุมในตอนท้ายให้อึ้งอยู่เหมือนกันนะ


"ยักษ์" เรื่องราวของเด็กกลุ่มนึงที่ชอบเล่นซ่อนหากับเพื่อนๆ
แต่เมื่อเด็กที่ถูกปิดตาถูกฆาตกรรมแบบเป็นปริศนา
เด็กกลุ่มนี้ก็เลิกเล่นเกมนี้กันไปเลย
แต่เมื่อโตขึ้นสมาชิกในกลุ่มกลับเห็นเด็กคนนั้นกันอีก
...
...
...
โอย เรื่องนี้แอบหลอนนะ
สมัยเด็กๆ ชอบเล่นซ่อนหา แล้วเคยคิดเหมือนกันว่าถ้าคนหาเราไม่เจอจะทำไง
ผู้ใหญ่ก็ชอบหลอกว่าระวังโดนผีบังตา ที่นี้ยิ่งกลัวใหญ่
อ่านเรื่องนี้แล้วเลยแอบหลอนกับการเล่นแบบนี้ไปเลย
จะรู้สึกยังไง เมื่อเจอเพื่อนที่ปิดตาอีกครั้งทั้ง ๆที่เพื่อนตายไปแล้ว
แถมมาบอก "เจอซะที" พี่งี้ขนลุกนะ บรึ๋ยยยย


"เส้นผมสีดำ" เมื่อบรรณาธิการสาวได้แต่งงานกับนักเขียนหนุ่ม
ที่เพิ่งสูญเสียภรรยาไป ด้วยการร้องขอจากตัวภรรยาเอง
หลังจากนั้นคู่สามีภรรยาก็มักเจอเส้นผมสีดำตกหล่นในบ้าน
เส้นผมสีดำยาวที่ไม่มีใครมี ยกเว้นภรรยาที่ตายไปแล้ว
...
...
...
ตอนแรกแอบหลอนนิดๆ กับตอนนี้นะ
แต่พออ่านจนจบกลับรู้สึกเฉยๆ
ไม่มั่นใจว่าจบแล้วคนเขียนจะบอกอะไร หรือให้เราคิดอะไรต่อ



"ฝันร้าย" นักจิตบำบัดต้องมาพบกับคนไข้
หญิงสาวตั้งครรภ์ที่มักฝันว่าฆ่าลูกตัวเองทุกครั้งที่หลับตา
...
...
...
เป็นเรื่องที่แอบมีสาระสอดแทรกด้วย
เมื่อเห็นกระบวนการบำบัดของคนทำอาชีพนี้
เราได้เห็นสาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้นในสมัยเด็ก
โดยส่วนตัวว่าเป็นอาชีพนึงที่น่าสนใจ
และเป็นช่องทางการรักษาสำหรับคนที่มีปัญหาทางสภาวะจิตใจได้เป็นอย่างดี


"ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์" เมื่อครูสาวที่เด็กๆรักกำลังจะลาออกไป
แต่ครูฝากของที่ระลึกไว้ให้เด็กได้นึกถึง นั่นคือดอกกุหลาบ
เด็กๆ จึงหาทางที่จะปลูกและดูแลดอกกุหลาบที่ครูเมย์ให้มาอย่างดีที่สุด
...
...
...
คือจะบอกว่า หักมุมสำหรับเรื่องนี้
ช็อคเลยตอนอ่านถึงวิธีการดูแลกุหลาบของเด็กๆ
น่าจะเป็นเรื่องที่ช็อคคนอ่านได้ที่ดีเรื่องนึงในเล่มนี้เลย


"ไซเรน" คนกลุ่มนึงที่รวมตัวกันไปตากอากาศในวันหยุดสิ้นปี
การพบปะเป็นเหมือนการจับคู่ดูตัวกันประสาคนโสด
แต่ืทุกคนมาจากการรู้จักกันทางออนไลน์ และหลงใหลการตายทุกคน
...
...
...
เรื่องนี้ตอนแรกอ่านแล้วก็เฉยๆ นะ
ยังไม่ได้มีอะไรตื่นเต้นเร้าใจหรืออะไร
แค่รู้สึกว่าแต่ละคนดูแปลกเท่านั้น
แต่ตอนท้ายเรื่องกลับทำให้หดหู่และเศร้าใจนิดๆ
ตอนจบของเรื่องนี่ทำร้ายความรู้สึกคนอ่านเหมือนกันนะ


"ระเหย" เด็กหนุ่มคนนึงทะเลาะกับครอบครัวอย่างรุนแรง
และตวาดบอกให้ทุกคนหายไปให้หมด
ตลกมาก เมื��อตื่นขึ้นมาทุกคนในครอบครัวหายไปหมดจริงๆ
...
...
...
คือ ตลกร้ายมากสำหรับเรื่องนี้
ระหว่างทางคิดว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อ เพ้อฝัน หรืออาจเป็นแค่ฝันจริงๆ ของเด็กหนุ่ม
แต่ท้ายเรื่องความจริงเรื่องการหายตัวไปถูกเฉลยว่าไม่ใช่แค่ความฝัน
แต่ก็เหนือจินตนาการนิดๆ แถมตอนจบปิดท้ายแบบเล่นเอาเหวอ
เป็นตลกร้ายที่ขำไม่ออกเลยจริงๆ สำหรับเรื่องนี้



"บ้านริมทะเลสาบ" เมื่อชายหนุ่มกลับมาบ้านตากอากาศหลังเเก่าของครอบครัว
ภาพในอดีตวิ่งย้อนกลับมาให้เห็น พร้อมความจริงในบางเรื่องถูกเปิดเผย
...
...
...
ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเรื่องผีๆที่มาหลอกหลอน
แต่อ่านจริงๆ ก็หลอกหลอนแหละ แต่ไม่ใช่ผีที่น่ากลัวนัก
ที่หลอนจริงๆ คือความจริงในบางเรื่องที่ถูกเผยออกมากกว่า


สรุป เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นที่หลากอารมณ์ดีค่ะ
มีทั้งหลอน ช็อค เศร้า หดหู่ใจ
ก็ถือว่าอิมามุระ อายะ เป็นนักเขียนที่ทำได้ดีทั้งเรื่องยาวและเรื่องสั้น
แต่โดยส่วนตัวก็ยังชอบที่เป็นเรื่องยาวมากกว่านิดนึง
สำหรับใครที่ชอบอ่านแนวสยองขวัญเล็กๆสั่นประสาทหน่อยๆหลอนนิดๆ
เราว่างานของนักเขียนคนนี้น่าสนใจมากเลยล่ะ

[top. · Rating 3 out of 5]

ปกติชอบอ่านเรื่องสั้น ในเล่มนี้ก็มีหลายเรื่องที่ชอบ แต่ต้องยอมรับว่าบางเรื่องควรถูกขยายให้มากกว่านี้หน่อย ตอนฮุคด้วยเฉลยจะได้จุกกว่านี้

ด้านบรรยากาศ ทุกเรื่องทำได้หลอนมากบ้างน้อยบ้างแตกต่างกันตามที่กล่าวอ้าง บางเรื่องสร้างความอึดอัดตามสไตล์ครอบครัวของชนชั้นกลางในเมืองหลวง บางเรื่องนำความเชื่อท้องถิ่นมาสร้างความลึกลับ และบางเรื่องก็ผูกเข้ากับการวิเคราะห์ทางจิตวิทยา ฯลฯ ที่เราชอบเป็นพิเศษ มี เส้นผมสีดำ ฝันร้าย และไซเรน

เส้นผมสีดำ อ้างอิงถึงชีวิตในวงการนักเขียน ศิลปะ การนำลักษณะของตัวละครในการแสดงละครเวที (ขอเจาะจงว่าคือละครโน) มาอธิบายตัวละคร ทำให้ 'สิ่งนั้น' ดูมีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทั้งนักเขียนยังสร้างตอนจบได้น่าสนใจอีกต่างหาก

ฝันร้าย ชอบในส่วนของตัวละครนักจิตบำบัดที่อธิบายเรื่องสาเหตุของความฝัน ตลอดจนวิธีการกำเนิดและเชื่อมโยงของเรื่องราวต่างๆ ในฝันนั้น อันนี้อ่านจบแล้วมานั่งคิดถึงฝันตัวเองต่อได้เรื่อยๆ ถึงแม้ตัวเรื่องเองจะธรรมดาก็เถอะ แต่การแทรกข้อเท็จจริงตรงนี้ถือว่าทำได้ไม่เลว

ส่วนไซเรน แม้จะเริ่มเดาตอนจบได้ในตอนท้ายๆ และผู้เขียนไม่ได้ฉีกตอนจบไปจากที่คิด แต่ตอนคาดเดาตอนจบได้ในช่วงแรก ก็ว้าวเหมือนกันนะ คือมันมีความแตกต่างระหว่างช่วงต้นและช่วงท้ายค่อนข้างมาก ตอนใกล้จบเลยชวนเหวอนิดหน่อย ยังไม่รวมการสร้างบรรยากาศของเรื่องที่เหมือนได้กลับไปอ่านโคนัน (ตอนนี้เล่มเท่าไรแล้ว) คดีดังเกี่ยวกับความเชื่อประจำตระกูลพวกแมงมุมโกะเซ็น หรือคาไมทาจิในบ่อน้ำพุร้อนอะไรแบบนั้น

โดยภาพรวมไม่มีเรื่องไหนที่ไม่ชอบทั้งเรื่อง เรื่องที่ไม่สนุกก็มียังข้อดีเป็นส่วนๆ ถ้าอยากได้เรื่องสั้นญี่ปุ่นแนวลึกลับ มีหักมุมบ้าง ก็ลองดูครับ

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

ยังคงความหลอน เย็นยะเยือก สไตล์อิมามุระ อายะ

บางเรื่องหลอนเพราะเรื่องเหนือธรรมชาติ
บางเรื่องหลอนเพราะจิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง

โดยรวมโอเคทุกเรื่อง แต่ความชอบมาก ชอบน้อย หลอนมาก หลอนน้อย แตกต่างกันไป

โดยส่วนตัวถ้าเทียบกับอีกเล่มของอายะ เรื่อง ‘บนเนินมรณะ’ ชอบบนเนินมรณะมากกว่า

ส่วนเล่มนี้เรื่องที่ชอบที่สุดคือเรื่อง ‘ยักษ์’ เป็นเรื่องที่ไม่หลอนแต่เศร้าแทน
มิตจังวัยเจ็ดขวบที่เล่นเป็นยักษ์ออกตามหาเพื่อนเล่นซ่อนแอบสมัยเด็ก ตามหาเพื่อนมานานแสนนานเพื่อจะไปโลกหลังความตายด้วยกัน เป็นความไร้เดียงสาที่แสนเศร้า

[Makmild · Rating 4 out of 5]

อายะเป็นนักเขียนที่เขียนเรื่องยาวสนุกกว่าเรื่องสั้น เพราะเนื้อหาในเรื่องสั้นบางเรื่องมันไม่กระชับพอ แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องสั้น 10 เรื่องนี้ก็ให้ความบันเทิงเป็นอย่างดี หลอนน้อยหลอนมากแล้วแต่เรื่อง แต่สนุกทุกเรื่อง การันตีได้เลย โดยธีมไนเล่มก็เล่นกับเรื่องความเชื่อ ผีสางญี่ปุ่น และจิตใจของมนุษย์ แต่ไม่มีความเหงาแต่อย่างใด ไม่โหดด้วย ออกแนวหลอนๆ ตลกๆ มากกว่า

จุดเด่นของอายะคือบทพูดของตัวละครที่มีชีวิตชีวา ทุกเรื่องเพลิดเพลินมากเวลาได้เห็นบทสนทนาโต้ตอบกัน โดยเฉพาะเรื่องแม่กับลูกสาวเรื่องดอกไม้ ขำมากที่ลูกสาวบอกว่าพาเพื่อนมาบ้าน แล้วเพื่อนบอกว่าพ่อน่าสนใจ แม่บอกว่าอย่าไปคบเพื่อนคนนั้นอีกนะ 5555 หวงสามีไปอี้ก ตลกก

ส่วนตัวแล้วชอบเรื่องผมสีดำที่สุดเลย ชอบคือ รู้สึกมันหลอนอะ โอนิ (ยักษ์) ก็หลอนเหมือนกัน แบบ …… อ่านตอนกลางคืนแล้วหลอนอะ จะมีคนมายืนมองชั้นในห้องปะ ไรงี้ แต่บางเรื่องก็ไม่ได้น่าจดจำอะไรขนาดนั้น อ่านเรื่อยๆ ดี

โดยรวมแล้วเป็น 10 เรื่องสั้นที่ให้ความบันเทิงและหลอนหน่อยๆ ให้พอนอนไม่ค่อยหลับค่ะ (แต่พอหลับแล้วก็ไม่ได้ฝันร้ายอะไร)

[praepaphat · Rating 4 out of 5]

เป็น 10 เรื่องสั้นแนวลึกลับที่อ่านสนุก ให้บรรยากาศหลอนๆ เย็นๆ แต่ไม่ถึงกับน่ากลัว
ส่วนตัวว่าโอเคทุกเรื่อง แค่ชอบมาก ชอบน้อยต่างกันไป
เรื่องที่ชอบที่สุด = ยักษ์, บ้านดอกไซคลาเมน, ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์

[Mook · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้นสยองขวัญ 10 เรื่องฝีมือของคุณอายะค่ะ
ให้คะแนนยากอีกแล้วขอแบ่งเป็นตามนี้แล้วกันนะคะ
5/5: ยักษ์, ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์
4/5: บ้านดอกไซคลาเมน, เส้นผมสีดำ, ไซเรน
ที่เหลือจากนี้ 3/5 ค่ะ
อ่านคุณอายะที่แปลไทยครบทุกเล่มแล้ว ถูกใจงานของเขาหมดค่ะ เสียดายที่จะไม่ได้เสพงานอาจารย์ต่ออีกแล้ว 😭 แต่คุณอายะจะขึ้นหิ้งนักเขียนในดวงใจของหนูเสมอค่ะ

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

อายะ เป็นผู้แต่งที่นำเอาตำนานพื้นบ้านมาผนวกกับเนื้อเรื่องช่วงปัจจุบัน แล้ว ลงตัวสุด ๆ เหมือนเวลามีคนถามว่า เชื่อเรื่อง ผี/วิญญาณ​ หรือไม่ อารมณ์​แบบคนไม่เชื่อก็อ่านได้ คนเชื่อก็จะฟินหน่อย

เล่มนี้ผมชอบเรื่อง ยักษ์​มาก ตอนอ่านคือแบบไม่รู้เลยว่าจะจบไปในทิศท��งไหน เพราะ ปูมาแต่ต้นเรื่องเลยว่า เกมซ่อนแอบบ้านเราจะมีผีมาเอาตัวผู้เล่นไปซ่อน แต่ในเรื่องเปลี่ยนแค่ผีเป็นยักษ์ แล้วตอนจบทำให้เราอึ้งแต่ไม่มาก

เรื่องที่ชอบต่อมาก็คงไม่พ้น ดอกกุหลาบสีเหลืองของอาจารย์เมย์ ตอนอ่านคือแบบกรี๊ดมาก คิดได้ไงพวกเด็กนักเรียนเวรพวกนี้ 5555 ตอนอ่านคือใจเต้นตึก ๆ เลย ลุ้นระทึก จนหน้าสุดท้ายมาก ถ้านำเรื่องนี้มาขยายเป็นเรื่องยาวสักเรื่องหนึ่งจะอลังแค่ไหน

บ้านดอกไซคลาแมน เรื่องนี้ พล็อตเริ่ดมาก เนื้อเรื่องเกี่ยวกับเรื่อง ผัวๆ เมีย ๆ นอกใจกัน โดยมีลูกข้างบ้านเป็นคนจับสังเกต​ ท้ายสุดก็หักมุมตามสไตล์​นักเขียนท่านนี้

และในเล่มยังมีเรื่องสั้น ๆ อีกหลายเล่ม ผมหยิบเล่มนี้มาอ่านเพราะ เห็นว่า มีสำนนักพิมพ์ แปลงานอาจารย์อายะ เนินมรณะ เลยหยิบเล่มนี้มาอ่าน

[ANKO · Rating 4 out of 5]

หลอน ๆ อ่านได้เพลิน

[Kat Sira · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั่น 10 เรื่อง อ่านง่ายมาก อ่านจบเริ่มหลงรักนักเขียนค่ะ จำได้ว่าตอนเด็กๆไม่ซื้ออ่านเพราะกลัวว่าจะเป็นเรื่องผี แต่จริงๆแล้วเป็นเรื่องเกี่ยวกับจิตใจคนเสียมากกว่า เสียดายค่ะที่พึ่งรู้จักนักเขียนจากเล่มนี้ ไม่งั้นคงได้เก็บครบทุกเล่มแล้ว

เรื่องที่ชอบที่สุดในเล่มคือ ยักษ์ กับไซเรน

***อาจจะสปอยนะคะ***

เรื่องไซเรน ชอบวิธีการนำเสนอ บรรยากาศในเรื่องบรรยายไว้ดีมาก อ่านตอนแรกสงสารตัวเอกที่จับพลัดจับพลูเข้าไป แต่พอคิดไปคิดมาก็คิดได้ว่าคงเป็น destiny ของเค้าเอง เริ่มดี กลางเรื่องดี จบดี ชอบ messages ที่กล่าวเกี่ยวกับการฆ่าตัวตาย

เรื่องยักษ์อ่านง่ายดีค่ะ อ่านแล้วสามารถตีความหมายได้สองอย่าง จะแปลว่าคือโชคร้ายที่ได้เจอยักษ์ก็ได้ หรืออ่านๆไปจะเข้าใจได้ว่า เพื่อนสนิทต้องการมาส่งก่อนที่เราได้ไปโลกโน้นก็ได้ ความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ ชอบ message ในเรื่อง ที่บอกว่าแรกๆคนเล่นก็กลัวว่ายักษ์จะหาเจอ แต่พอนานเข้าก็กลัวว่าจะเหลือเราแค่คนเดียว เหงาๆหน่อย

[Fai C. - · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นแนวลึกลับ 10 เรื่อง สนุกมาก มี twisted ending บ้าง เล่นกับตำนานพื้นบ้าน สังคมญี่ปุ่น ความทรงจำ และความไม่อยู่กับร่องกับรอยของตัวละคร

จังหวะการเล่าเรื่องพอดีๆ ไม่เร็วและไม่ช้าไป

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้นบรรยากาศหลอนๆ ผสมคดีฆาตกรรม
บางตอนก็จบแบบปลายเปิดให้คิดต่อว่าเรื่องจริงคืออะไร ตอนจบหลายๆเรื่องหักมุมดี บางตอนพอเดาได้ บางตอนเดาไม่ได้แบบเกินจินตนาการไปมาก

ตอนที่ชอบที่สุดคือ ยักษ์ กับ ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์ แอบเศร้าเล็กๆ

แต่โดยรวมชอบเล่ม บนเนินมรณะมากกว่า เล่มนั้นหลอนเสียวสันหลังเลย

[TGIFD · Rating 3 out of 5]

แม้จะไม่ได้ประทับใจทุกตอน แต่เนื้อเรื่องน่าติดตามทุกตอน
แม้จะสามารถคาดเดาเรื่องราวได้ แต่บางตอนก็ดีมาก เช่นตอน ยักษ์ เป็นต้น โดยรวมคือดี อ่านเพลินๆ

[Koroz · Rating 3 out of 5]

10เรื่องสั้น หลากสไตล์ หลายอารมณ์ บางเรื่องชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง บางเรื่องอาจคนเขียนคงอยากให้เป็นปลายเปิดให้เราไปตีความเอง แต่รวมๆแล้ว ควรค่าแก่การอ่านครับ

[Sora Reader · Rating 4 out of 5]

ยอมรับว่าอ่านเรื่องแรกจบ(อีกา)แล้วเรางงมาก อารมณ์แบบ อะไรอ่ะ แค่เนี้ย? แต่พอเรื่องถัดไป เริ่มชินกับวิธีการเล่าเรื่อง พอชินแล้วก็เพลินเลยล่ะค่ะ
เป็นเรื่องสั้น 10 เรื่อง 10 รสชาติ จุใจมากๆ ค่ะ
สนุกมากๆ บางเรื่องอ่านหลางคืนแล้วหลอน (อย่างเรื่อง ยักษ์)
เป็นเรื่องสั้นหักมุม หักมุมแบบเหวอๆบ้าง หักมุมแบบ งงๆ บ้าง หรือปล่อยให้เดาตอนจบเองบ้าง แต่โดยรวมแล้วสนุก ไม่ผิดหวังเลยค่ะ
อยากให้ 4.5 ดาวนะคะ หัก 0.5 เพราะเรื่องแรกธรรมดาไปหน่อยเมื่อเทียบกับเรื่องอื่นๆ
แนะนำเรื่องนี้ อ่านสนุก ดีงาม

[Sahachad Bank · Rating 2 out of 5]

- สิบเรื่องสั้นที่มีบรรยากาศความสยองขวัญซึ่งเล่นกับจิตใจคนอ่าน
- ชอบผลงานของนักเขียนคนนี้ เรื่อง "บนเนินมรณะ" มากกว่า
- เมื่ออ่านมาถึงตอนกลางของเรื่องจะสามารถเดาบทสรุปได้
- ในบรรดาทั้งสิบเรื่อง ชอบเรื่อง "ระเหย" มากที่สุด หดหู่สุด ๆ สงสารตัวเอกของเรื่อง ตอนจบเล่นเอาเหวอ เอาแบบนี้จริงดิ !!!

[Kritsada Kitpetcharat · Rating 4 out of 5]

ยักษ์, อิมามุระ อายะ

ผลงานรวม 9 เรื่องสั้นเขย่าขวัญหลากรสหลากอารมณ์ จริง ๆ เป็นเล่มที่กลับมารีปรินท์ภายใต้สำนักพิมพ์ใหม่ แต่เอาเข้าจริงตัวผลงานต้นฉบับรวมเรื่องสั้นนี้ก็ออกตีพิมพ์มาตั้งปี 2008 แล้ว พอมาอ่านในยุคนี้มันหลาย ๆ เรื่องก็แอบคลาสสิค (เชย) ไปหน่อย แต่ด้วยความเป็นเรื่องสั้นหักมุมหลากหลายสไตล์ มีทั้งคดีฆาตกรรม หักมุม ผี สะเทือนขวัญ มันก็ถือว่าอ่านได้เพลิน ๆ ถึงได้เรื่องหลักอย่าง ยักษ์ เนี่ยเราเองก็ไม่ค่อยอินไปกับมันเท่าไหร่ก็เถอะ

- เหตุใดอีกาจึงร้อง

เรื่องราวของครอบครัวครอบครัวหนึ่งเมื่อผู้เป็นพ่อเพิ่งมารู้ว่าลูกชายโดนกลั่นแกล้งจนไม่ได้ไปโรงเรียนเป็นเวลานาน แต่ปัญหาทั้งหมดดูเหมือนจะคลี่คลายหลังหัวโจกที่กลั่นแกล้งลูกชายมีเหตุบางอย่างที่ทำให้ต้องย้ายโรงเรียน

เป็นเรื่องเปิดที่ถือว่าสนุกใช้ได้และก็คลาสสิคมาก ๆ เรียกได้ว่าเนื้อเรื่องประมาณนี้จั่วหัวประมาณ อยู่ในหนังสือรวมเรื่องสั้นแบบนี้มันต้องไปในทางนี้แน่ ๆ

- ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ

เรื่องราวของหญิงสาวผู้มีอาการหูแว่ว จะเรียกว่าหูแว่วก็ไม่เชิงแต่เธอเชื่อว่าเสียงบางเสียงที่เธอได้ยินคือบัญชาจากสวรรค์จำให้เธอต้องเชื่อ และเธอก็เชื่อเสียงแว่วนั้นมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้เสียงที่เธอได้ยินดันทำให้เธอเชื่อว่าแฟนหนุ่มที่กำลังจะแต่งงานกับเธอนั่นแหละ ที่ผู้ก่อคดีฆาตกรรมในคดีอุกอาจจนทำให้เธอต้องนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่สาวว่าจะเอายังไงกับแฟนหนุ่มของเธอต่อดี

เรื่องนี้ก็เรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่ทวีความคลาสสิคจากเรื่องแรกเข้าไปอีก แต่ก็เป็นที่เราค่อนข้างชอบตรงที่มันมีความชิงเหลี่ยมระหว่างตัวละครกันดี มีความแอบตลกร้ายเบา ๆ แต่ก็จบได้ไม่เหนือไปกว่าที่คาดเท่าไหร่

- บ้านดอกไซคลาเมน

เหตุเกิดเมื่อลูกสาวดันสังเกตเห็นว่าบ้านหลังหนึ่งมักนำดอกไซคลาเมนในกระถางมาวางประดับบนระเบียงบ้านสลับสีกันไปมาในแต่ละวัน จนทำให้ล���กสาวคิดว่ามันต้องเป็นการส่งรหัสหาชู้รักของบ้านหลังนั้นแน่ ๆ แต่กลายเป็นว่าบ้านหลังดังกล่าวดันเกิดเหตุฆาตกรรมไปเสียนี่

เรื่องนี้เปิดเรื่องมาได้สวยมาก ๆ แต่เอาจริงเราคลับคล้ายคลับคลามากเลยว่ามันมักเป็นเรื่องที่ถูกนำไปเล่าต่อในรายการอื่น ๆ บ่อย ๆ ไม่ก็มีหลายเรื่องสั้นในอินเทอร์เน็ตที่ชอบเอาพล็อตแบบนี้มาดัดแปลง แต่ถึงยังไงพล็อตเรื่องที่จับเอาความอยากรู้อยากเห็นมาต่อยอดเนี่ยว่ามันเป็นอะไรที่อ่านได้สนุกเสมอแหละ 555+

- ยักษ์

เรื่องราวของเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เคยเล่นซ่อนหากันในวัยเด็กจนทำให้เด็กคนหนึ่งผู้เป็นยักษ์ต้องเสียชีวิตลงกลายเป็นศพในบ่อน้ำ จากนั้นเหล่าเพื่อน ๆ แต่ละคนก็ต่างเสียชีวิตไปแบบกะทันหันทีละคน ๆ ไม่ว่าจะด้วยอุบัติเหตุหรือไม่ก็ทางใดทางหนึ่ง หลังได้พบกับเพื่อนที่เป็นยักษ์อีกครั้ง

เราว่าเรื่องนี้ไม่สนุกเลย กลายเป็นเรื่องที่ผี ๆ แบบอะไรก็ไม่รู้ คาดหวังว่าจะมีอะไรมาเซอร์ไพรซ์บ้างก็รู้สึกว่าไม่มี แทนที่เราว่ามันจะหลอนมันก็กลายเป็นดรามาอบอุ่นชูใจแทนซะงั้น แต่สิ่งที่เราคิดว่ามันทำได้ดีก็คือการเปิดประเด็นให้มานั่งคิดกันต่อว่า เอ๊ะ นี่มันผีจริง ๆ หรือเปล่านะนี่แหละ

- เส้นผมสีดำ

เรื่องราวของบรรณาธิการหญิงที่ได้มาแต่งงานกับนักเขียนหนุ่มผู้สูญเสียภรรยาที่ซึ่งรักงานเขียนของชายหนุ่มมากและได้ฝากฝังภรรยาใหม่ของชายหนุ่มให้ดูแลเขาให้ดีที่สุดก่อนเธอจะจากไป

เป็นอีกเรื่องที่เราว่าก็ไม่ค่อยสนุกมีความอิหยังวะ? อยู่พอสมควร เป็นเรื่องนั้นผี ๆ ที่ไม่หลอนแต่แอบละมุน มีความเป็นเพื่อนรักต่างโลกดูเว่อร์ไปหน่อย ก่อนที่มันจะจบแบบปลายให้ทิ้งปมบางอย่างเอาไว้ให้คิดต่อ แต่ก็ไม่ได้ชวนนำพา

- ฝันร้าย

เรื่องราวของนักจิตบำบัดสาวที่ต้องมาให้คำปรึกษากับหญิงสาวตั้งครรภ์คนหนึ่งที่ฝันมาตลอดหลายปีว่าเธอเป็นคนบีบคอฆ่าลูกของตัวเอง แต่มันเป็นฝันบอกเหตุหรือความจริงในอดีตกันแน่นะ?

เรื่องนี้ค่อนข้างสนุกใช้ได้ เราชอบตรงที่มันเอาจิตวิทยามาอธิบายหลักการของความฝัน มีการหลอกซ้อนไปมากที่เราว่าเป็นเรื่องที่สนุกต้น ๆ ในเล่มนี้เลย

- ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์

อาจารย์เมย์เป็นที่รักของเหล่านักเรียนมาก แต่อยู่มาวันหนึ่งอาจารย์เมย์กลับต้องเดินทางไปยังต่างประเทศเพื่อใช้ชีวิตร่วมกับแฟนของเธอ เหล่านักเรียนจึงจัดงานเลี้ยงส่งอาจารย์เมย์ และกลายเป็นธรรมเนียมว่าในทุก ๆ ปีเหล่าศิษย์รักของอาจารย์จะต้องมาพบเจอกันอีกครั้งเพื่อรวบรวมดอกกุหลาบสีเหลืองของแต่ละคนที่อาจารย์เมย์เคยมอบไว้ให้กลายเป็นช่อ

เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่คลาสสิคมากกกกกก แต่ถึงกระนั้นมันก็อ่านได้สนุกดีทำให้เราคาดหวังตลอดว่ามันจะพาเราไปได้ไกลขนาดไหนในทรงเรื่องแบบนี้ ถึงจะไม่เกินคาดมากแต่เราว่ามันก็กลมกล่อมดี

- ไซเรน

ชายหนุ่มชีวิตระทมคนหนึ่งโดนแฟนทิ้งในระหว่างเดินทางไปเที่ยวฉลองสิ้นปี แต่ในระหว่างที่กำลังจะคิดฆ่าตัวตายบนกลางเขา ก็ดันถูกขัดจังหวะด้วยกลุ่มเจ้าของที่พักและนักท่องเที่ยวที่มาปาร์ตี้จับคู่ ช่างประจวบเหมาะพอดีเสียนี่กระไรสำหรับชายหนุ่ม เท่านั้นยังไม่พอหนึ่งในสมาชิกปาร์ตี้จับคู่ดันเป็นสาวสวยเสียด้วย

เราชอบเรื่องนี้มากที่สุดในเล่มเลย การติดตามชีวิตระทมสังคมคนปลอมเปลือกนี่เป็นอะไรที่สนุกที่สุดแล้ว 555+ เราเลยสนุกไปกับการเสียดสีอะไรบางอย่างในเรื่องนี้มาก แถมยังปิดเรื่องได้ตรงประเด็นด้วย

- ระเหย

ชายหนุ่มไม่เอาไหนเถียงทะเลาะกับผู้เป็นพ่ออย่างหนักหน่วงจนเผลอพูดขอให้ทุกคนหายไปให้หมดซะก็คงจะดี แต่แล้วชายหนุ่มตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าครอบครัวของเขาหายไปจริง ๆ แถมยังได้พลังพิเศษที่ทำให้ใครหายไปก็ได้อีกด้วย

เรื่องนี้เหมือนสวิตช์เผด็จการในโดราเอม่อนเลย แรก ๆ อ่านก็รู้สึกเลยว่าเรื่องมันซ้ำมาก แต่จนบทเฉลยของเรื่องนี้มันไม่ได้มีโดราเอม่อนออกมาสั่งสอนโนบิตะคุงซะทีเดียว (เอ๊ะ หรือจะว่ามีก็ได้มั้ง) เราเกือบจะไม่ชอบแล้วจนมันปิดเรื่องได้เจ๋งจนกลายเป็นชอบเลย

- บ้านริมทะเลสาบ

ชายหนุ่มตัดสินใจย้ายกลับมาอาศัยอยู่ถาวรในบ้านพักต่างอากาศของครอบครัว หลังจากผู้เป็นพ่อเสียชีวิต แต่แล้วชายหนุ่มก็กลับพบเงาของตัวเอกและเพื่อในวัยเด็กที่ได้นำไปสู่การเปิดเผยเรื่องราวในอดีตของชายหนุ่มที่ถูกเก็บซ่อนไว้

เป็นเรื่องผี ๆ อีกเรื่องที่เราว่าก็ไม่ค่อยสนุก เราว่าเรื่องผี ๆ ในเล่มนี้คือไม่ได้เลยอ่ะ 555+ เรื่องมันเหมือนจะหลอนแต่ก็ไม่หลอนกลายเป็นมาแนวละมุนอีกแล้ว เรื่องนี้สนุกตรงการที่เราต้องมาลำดับเหตุการณ์ในอดีตว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ แต่พลิกไปพลิกมาอยู่หลายรอบด้วยความคาดหวังว่ามันจะมีอะไรซ่อนไว้หรือเปล่านะก็ปรากฏว่าไม่มีซะงั้น

[osa · Rating 3 out of 5]

[3.5] เรื่องสั้นสั่นประสาท แต่บางจังหวะก็ตลกอยู่เหมือนกัน

พึ่งได้อ่านผลงานของ อิมามุระ อายะ เป็นคนเขียนเนื้อเรื่องได้ลื่นไหล บางจังหวะก็ตลกแบบแห้งๆอย่างบอกไม่ถูก มีความ soap opera เล็กๆ แต่ไม่ได้น้ำเน่าจนเกินไป ทำให้เรื่องดำเนินไปได้สนุก ไม่น่าเบื่อ มีจังหวะหักมุมพอให้บันเทิงใจ เนื้อหาเบา ไม่ได้หนักหน่วง พอชวนให้ขบคิดตอนท้ายอยู่บ้าง

∘ เหตุใดอีกาจึงร้อง: 'เหตุฆาตกรรมกับปริศนาลึกลับที่เกินความคาดเดา' ถึงจะเปรยมาแบบนี้แต่ก็เดาได้อยู่บ้าง การเขียนเรื่องนี้เหมือนเป็นเพียงแค่ข้ออ้าง เพราะแก่นเรื่องจริงๆ คงอยู่ในเรื่องการวิจารณ์การกระทำของมนุษย์ อย่างเช่น

- ความคิดที่จะปกป้อง ระบบนิเวศจะเรียกว่าเป็นความอวดดีของมนุษย์ที่คิดว่าตัวเองควบคุมโลกของสิ่งมีชีวิตได้หรือเปล่า?

- มนุษย์เป็นเพียงส่วนหนึ่งในโลกของธรรมชาติเท่านั้น อย่ามัวสำคัญตนผิดว่าจะควบคุมสิ่งแวดล้อมในโลกได้ด้วยการหยิบสโลแกนไร้แก่นสาร เช่น 'เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม'

∘ ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ: "เสียงที่ได้ยินนั้นชัดเจนหรือเป็นเพราะหูแว่วไปเอง" สำหรับเรื่องนี้มีความ soap opera (ละคร) อ่านจบแล้วมีความสะใจร่วมปนเปไปด้วย ต้องยอมรับว่าอายะเป็นคนเขียนบทสนทนาระหว่างคนได้สนุกดี

∘ บ้านดอกไซคลาเมน: ความลับของดอกไซคลาเมนสีขาวและดอกไซคลาเมนสีแดง มีความหักมุมไปมาแต่มาบรรจบกันตอนท้ายได้ดี

∘ ยักษ์: สมแล้วที่เอาชื่อนี้มาตั้งเป็นชื่อหนังสือ ตอนแรกคิดว่าจะมีความ mystery นิดๆ horror หน่อยๆ แต่ตอนจบกลับไม่เป็นอย่างที่คิด ให้ความรู้สึกกลมกล่อมดีเลย

∘ เส้นผมสีดำ: เหมือนจะหลอนแต่กลางเรื่องกลับดูหลวมๆ ทำให้บิ้วอารมณ์มาไม่ครบสมบูรณ์

∘ ฝันร้าย: ความฝันมาจากประสบการณ์ที่เคยพบเจอหรือความทรงจำที่รวมกันจนบิดเบี้ยวกันแน่? ชอบเรื่องนี้ที่อธิบายกลไกของความฝัน ทำให้ชวนคิดกลับไปกลับมาได้เพลินพอตัว

∘ ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์: เรื่องราวของเด็กนัก���รียนที่มีความรักต่อครูประจำชั้นอย่างเหลือล้น เรื่องนี้น่าจะสยองที่สุดในเล่ม disturbing เล็กน้อย แต่มาขมวดตอนจบไม่ให้ความรู้สึกหนักหน่วงจนเกินไป

∘ เซเรน: 'ทำไมคนเราถึงช็อกขนาดนั้นเมื่อได้ยินว่ามีคนฆ่าตัวตาย เพราะอะไรถึงกระทบกระเทือนจิตใจรุนแรงเสียยิ่งกว่าได้ยินว่าประสบอุบัติเหตุตายหรือป่วยตาย บางครั้งช็อกยิ่งกว่าได้ยินว่าถูกฆาตกรรมเสียอีก หรือจะเป็นความรู้สึกผิดโทษตัวเองว่าช่วยอะไรเขาไม่ได้เลยหรือเป็นความกังขาในตัวเองที่ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปในโลกที่เขาคนนั้นเลือกจากไปด้วยความตั้งใจของตัวเองกันแน่' ... ทิ้งไว้ให้คนอ่านได้ตกตะกอนทางความคิดต่อ

∘ ระเหย: นี่ก็คิดว่าเป็นเรื่อง fantasy แต่ตอนจบดันให้ความรู้สึกขมหน่อยๆ

∘ บ้านริมทะเลสาบ: ให้ความ mystery & thriller ที่สุด ชวนให้คนอ่านคิดตาม ช่วยกันหาคำตอบ ทีแรกคิดว่าจะไม่เฉลยแต่พออ่านจบก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดอย่างไม่ค้างคา

สรุปแล้วอ่านได้เพลินจนอยากอ่านผลงานอื่นๆ อย่าง รูมเมต ปริศานาเพื่อนร่วมห้อง, บนเนินมรณะ, ปริศนาศพฟื้นคืนชีพ, ฆาตกรรมล้างตระกูล, และ ฆาตกรในกระจกเงา

[kunaom · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้นแนวลึกลับสืบเหนือธรรมชาติของอายะ มีแอบหลอนเบาๆในบางตอน
รวมทั้งหมด 10 ตอน แต่ละตอนสั้นจะมากกกก เอาเป็นว่าใครเป็นคนอ่านเร็วน่าจะอ่านจบแต่ละตอนได้ภายในเวลาไม่กี่นาที สำหรับเราถือว่าเหมาะมากกับภาวะอารมณ์ในช่วงนี้ที่ไม่สามารถอ่านอะไรยาวๆได้ ความอดทนไม่เพียงพอ เจอเรื่องสั้นขมวดปมจบปิดรวดเร็วอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน

บางตอนดูไม่ค่อยมีอะไร บางตอนเหตุผลยังอ่อนไป และหลายตอนซับซ้อนดี โดยส่วนใหญ่แล้วเราคิดว่าเขาคิดพล็อตมาดี เล่าเรื่องได้ดี สามารถวางเรื่องโครงเรื่องซับซ้อนแบบนี้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ถือว่าเก่งมาก

ตอนที่เฉย = เหตุใดอีกาจึงร้อง, ฝันร้าย, ไซเรน, บ้านริมทะเลสาบ
ตอนที่ว่าดี = ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ
ตอนที่ชอบเลย = บ้านดอกไซคลาเมน, ยักษ์, เส้นผมสีดำ, ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์, ระเหย

ขอเล่าถึงเฉพาะตอนที่ชอบก็แล้วกัน...

..บ้านดอกไซคลาเมน...
ทุกเช้าระหว่างนั่งรถไปโรงเรียน เด็กหญิงจะพบว่าดอกไม้ที่ตั้งอบู่ระเบียงบ้านหลังหนึ่งจะเปลี่ยนกลับไปมา บางวันเป็นสีแดง บางวันก็เป็นสีขาว ราวกับว่าคนในบ้านกำลังส่งสัญญาณเป็นสัญลักษณ์ให้ใครบางคน?
หลังอ่าน...น่าจะเป็นเรื่องที่หักมุมตึงโป๊ะที่สุดแล้ว เป็นการกลับคำตอบในอีกรูปแบบหนึ่งที่เราไม่ได้คิดถึงเลย

..ยักษ์..
เล่าถึงเด็กน้อยสวมกระโปรงแดงที่มักจะได้รับบทเป็นยักษ์ เป็นคนออกหาเพื่อนๆใน 'เกมเล่นซ่อนหา' เสมอ หากแต่เธอถูกฆาตกรรมในวันหนึ่งที่เล่นเกมนั้น เพื่อนๆจึงเลิกเล่นซ่อนหากันนับแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั้งต่างเติบโตกันไป พวกเขาแต่ละแต่คนก็พบการปรากฎตัวของ 'เด็กหญิงกระโปรงแดง' อีกครั้ง ราวกับว่าเธอหาพวกเขาเจอแล้ว
หลังอ่าน...เรื่องนี้หลอนและเล่าดี เป็นพล็อตที่ดีที่คิดว่าคนเขียนช่างคิดได้ เราจะรู้สึกกลัวหลอนระแวงไปตลอดทาง แต่ปลายทางกลับลงจบแบบอิ่มสุขไปได้อย่างไรก็ไม่รู้

..เส้นผมสีดำ..
บอกเล่าถึงหญิงสาวที่ตัดสินใจร่วมชีวิตกับชายผู้มุ่งมั่นกับการเขียน ตั้งแต่เริ่มที่เธอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเขา เส้นผมยาวสีดำสนิทที่ไม่ใช่คนทั้งคู่ ก็เริ่มปรากฎในบ้าน ตามของใช้ ตามที่ต่างๆที่สามีเดินผ่าน เส้นผมที่คล้ายจะเป็นของเธอคนนั้น...ภรรยาเก่าของเขา
หลังอ่าน...มาแนวหลอนอีกหนึ่งเรื่อง ออกไปทางแนวเหนือธรรมชาติ จบแบบปลายเปิดชวนพิศวงดี

..ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์..
กลางดึกคืนหนึ่งในบาร์เล็กๆไร้ผู้คน ชายหนุ่มหอบหิ้วกุหลาบสีเหลืองช่อใหญ่จำนวน 39 ดอกเข้ามา พร้อมกับเรื่องเล่าเกี่ยวกับอาจารย์เมย์
หลังอ่าน...เล่าดีอีกแล้ว ชอบวิธีเล่าเรื่องของเรื่องนี้นะ ไม่เชิงเหนือธรรมชาติอะไร แต่มาแนวฆาตกรรมโหดจิตมากก+ จบแบบให้เราคิดต่อเอาเองว่าเรื่องเล่านั้นจริงเท็จยังไง

..ระเหย..
หลังจากทะเลาะกับพ่อแม่อย่างรุนแรง เช้าวันต่อมาเขาก็พบว่าพ่อแม่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับ 'ระเหย' ไป หรือตอนนี้เขาแค่กำลังฝันไป...
หลังอ่าน...เรื่องดี ออกแนวตลกร้ายสะท้อนกันสะใจเลยทีเดียว

[Azel Oor · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้นหลากอารมณ์ที่อ่านไปลุ้นไปเดาไปตั้งแต่ต้นจนจบ ความหวือหวาลดหลั่นกันไปบ้าง แต่ขมวดปมจบได้อิ่มทุกตอน เป็นเล่มที่อยากแนะนำให้คนที่เพิ่งเริ่มเข้าวงการเรื่องสั้นแนวนี้ได้ลองอ่านค่ะ

- เหตุใดอีกาจึงร้อง (3/5) : เรื่องแรกค่อนข้างคาดเดาง่าย แต่ก็เป็นเรื่องที่สะท้อนชีวิตวัยเรียนได้ดี
- ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ (3/5) : เพราะแปลความหมายของชื่อเรื่องออกตั้งแต่แรก เลยคาดเดาไม่ถูกว่าเนื้อเรื่องจะไปในทิศทางไหน ซึ่งพออ่านจบแล้วก็ได้แต่ทึ่งกับความฉลาดของการเล่นคำของนักเขียน ยกให้เป็นตอนที่ชื่อเรื่องเท่มาก!
- บ้านดอกไซคลาเมน (4/5) : เรื่องนี้เอ็นดูเจ้าหนูจำไมมาก คอยเอาใจช่วย ลุ้นตามตลอด จบได้พีคมาก ความตื่นเต้นจากการอ่านเริ่มมา รู้สึกถึง adrenaline rush!
- ยักษ์ (4/5) : เรื่องนี้อ่านแล้วชอบค่ะ เรื่องของเด็กๆที่แฝงไปด้วยความขนลุกเล็กๆที่ทำออกมาได้ดีทีเดียว อ่านจบแล้วได้กลิ่นอายงานเขียนของคุณโอตสึ อิจิ
- เส้นผมสีดำ (4/5) : เรื่องนี้คิดภาพตามแล้วแอบหลอน นับถือใจตัวเอกมากที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับ‘สิ่งนั้น’ได้โดยไม่ freak out จบได้ละมุนและชวนคิดตามต่อมากๆ
- ฝันร้าย (3/5) : เรื่องนี้อ่านแล้วได้เกร็ดความรู้เกี่ยวกับนักจิตวิทยาคลินิก ส่วนตัวทำงานอยู่ในวงการใกล้ๆกัน อ่านแล้วอิน อ่านแล้วเห็นภาพตาม ตอนจบพอเดาได้ ไม่พลิกมาก
- ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์ (5/5) : เรื่องนี้เราชอบมากเป็นพิเศษค่ะ ตลอดการอ่านได้แต่ภาวนาขอให้เรื่องไม่จบลงแบบที่คิดเอาไว้ อ่านจบแล้วต้องพักถอนหายใจยาวสักพัก ซึมซับ aftertasteของเรื่อง เป็นเรื่องที่เราอยากเห็นในรูปแบบของละครหรือหนังมากที่สุด และเป็นอีกตอนที่ได้กลิ่นคล้ายงานเขียนของคุณโอตสึ อิจิ บรรยากาศทึมเทาไม่น่าไว้ใจ กรุ่นกลิ่นอายหม่นเศร้าลึก
- เซเรน (4/5) : เรื่องราวสุดดำดิ่งของคนธรรมดา ทว่ากระตุกความรู้สึกไม่น้อยในตอนจบ
- ระเหย (3/5) : เรื่องนี้อ่านง่าย สบายๆ แต่แอบแฝงความตลกร้ายไว้ไม่เบาเลย
- บ้านริมทะเลสาบ (4/5) : ความรู้สึกหลอนตอนแรกเปลี่ยนมาเป็นความพิศวงสงสัย และลงท้ายด้วยความเศร้าซึมลึก บาดอารมณ์มาก ถือว่าเป็นเรื่องปิดจบที่ดีเลยค่ะ

[beautbeauts · Rating 3 out of 5]

(3.5/5) สำหรับงานอิมามุระ อายะ ส่วนตัว ‘บนเนินมรณะ’ ที่เคยอ่านมาก่อนหน้านี้จะตรงจริตอยู่กว่าหน่อย อาจจะด้วยความพีคกับ horror ที่มันหลากห���ายรสชาติกว่า แล้วแต่ความชอบคนด้วยแหละ เรื่องสั้นเล่มนี้จะดีลกับด้านมืดของจิตใจมนุษย์กับจิตวิทยาเป็นหลักเลยรู้สึกบางธีมมันมีความ mature และนิ่งกว่าในด้านการเล่าเรื่อง หลาย ๆ อันมีรูปแบบ plot twist คล้าย ๆ กัน แต่ก็มีเรื่องที่เราชอบมาก ๆ อยู่

- “บ้านดอกไซคลาแมน” ⭐️⭐️⭐️

ประทับใจ เราชอบการลำดับเหตุการณ์และการเลือกที่จะอธิบายความคิดความอ่านของตัวละครที่ distract คนอ่านให้มองข้ามจุดสำคัญบางอย่างได้ ตอนหักมุมเลยรู้สึกว่ามัน smooth

- “ทัตสึมะซังงะโคโรชิตะ” ⭐️⭐️⭐️

ชอบการนำนิสัยเฉพาะของตัวละครมาเป็นกิมมิคเพิ่ม uncertainty เปิดเรื่องกับปิดจบได้น่าสนใจ ทุกอย่างคอนเนคกันแบบสวย ๆ

- ”ฝันร้าย“ ⭐️⭐️⭐️

เอาจริงด้วย nature of nightmare มันช่วยเพิ่มบรรยากาศความไม่แน่นอนขึ้นได้ด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว มันมีความเลือนลาง การปะติดปะต่อ การคิดไปเอง เลยรู้สึกว่าเออ อ่านละมันน่าติดตามอะ

[Zita · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้น 10 เรื่องตามสไตล์ญี่ปุ่นสุดๆ วนเวียนอยู่กับการบุลลี่ คบชู้ ฆาตกรรม ฆ่าตัวตาย แต่อ่านสนุกเพราะทุกเรื่องมีความลึกลับที่น่าติดตาม กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็น อ่านแค่นิดเดียวก็ฮุคให้อยากรู้เรื่องราวต่อได้ละ แต่หลายเรื่องจบปลายเปิดแบบไม่ได้เฉลยชัดๆ ปล่อยให้คนอ่านไปคิดต่อเอาเอง ส่วนตัวชอบเรื่อง "ยักษ์" ที่สุด เพราะเป็นเรื่องที่มองได้สองแบบ จะมองเป็นเรื่องหลอนๆ ชวนขนหัวลุกก็ได้ มองเป็นเรื่องน่ารักอบอุ่นหัวใจก็ดี

สิ่งที่ขัดใจคืองาน edit เวอร์ชั่นสนพ. prism ยังหลุดๆ อยู่พอสมควร พิมพ์ผิดประปราย หนักสุดคือพิมพ์ปีที่เกิดแผ่นดินไหวโกเบผิดไป 40 ปี จาก 1995 กลายเป็น 1955 ทำเอาสับสนเลย บทแปลก็น่าจะเกลาได้อีกนิดเพราะเจอประโยคที่ใช้คำซ้ำติดกันเยอะ (เช่น ประโยคแรกขึ้นต้นว่า จากนั้น ประโยคถัดมาก็ จากนั้น อีก) แต่โดยรวมคือแปลดี ลื่นไหล อ่านง่าย แอบสงสัยนิดนึงว่าทำไมเวอร์ชั่นนี้ถึงถอดเสียง セイレーン ว่าเซเรน ทั้งๆ ที่เวอร์ชั่นเก่า (ซึ่งเป็นนักแปลคนเดิม) ดูเหมือนจะใช้ว่าไซเรน ถอดตามภาษากรีกหรือไงไม่รู้ แต่คิดว่าไซเรนน่าจะเข้ากว่าเพราะเป็นคำที่คนคุ้นเคยมากกว่า

[Chatree Rungsang · Rating 4 out of 5]

ปกติผมชอบอ่านเรื่องสั้นอยู่แล้ว ยิ่งเล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้นจากนักเขียนที่ชอบมากๆ อย่างคุณอายะด้วยยิ่งแล้วใหญ่
สิ่งที่ชอบที่สุดในเล่มนี้คือ การจบแบบปลายเปิดให้คิดต่อมากๆ ช่วยกระตุ้นจินตนาการได้ดี

เรื่องที่ชอบมากๆ ได้แก่~~~

บ้านดอกไซคลาเมน หักมุมได้อึ้งมากกก

ยักษ์ ที่เริ่มต้นดูลึกลับชวนสยองนิดๆ แต่จบด้วยความฟีลล์กู๊ดมากๆ

ฝันร้าย ได้ความรู้เกี่ยวกับการวิเคราะห์การเกิดขึ้นของความฝัน และตอนจบที่ชวนให้คิดแล้วขนลุก

ระเหย จบหักมุมแบบตลกร้าย ตบหน้าพวกชอบสำคัญตัวเองแบบผิดๆ

ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็ชอบมากน้อยลดหลั่นกันไป แต่บอกได้เลยว่าชอบทุกเรื่องครับ

[Jinnie · Rating 4 out of 5]

จู่ๆ นึกขึ้นมาได้ว่าเคยอ่านเล่มนี้เมื่อสักปี 2-3 ปีก่อนยืมเพื่อนอ่าน ก่อนอ่านคิดว่ามันจะดาร์คตามสไตล์ญี่ปุ่น ความเข้าใจของเราต่อญี่ปุ่นถ้าเป็นงานดาร์คคือแกค่อนข้าง bizarre น่ะ แต่เล่มนี้ผิดคาด ไปในทางที่ดี เพราะมันอบอุ่นมากๆ การเล่ากับนัยแฝงมีของ บอกให้เราอยากใช้ชีวิตดีๆ ผ่านเรื่องราวสยองขวัญ ครีเอทมาก ประทับใจไม่รู้ลืม แม้จะผ่านมาหลายปี

[P.Chang · Rating 3 out of 5]

สนุก อ่านง่าย และดี เป็นเรื่องสั้น ที่มีความหลากหลายของความรู้สึก ไม่ว่าจะสะท้อนเรื่องการกลั่นแกล้งในโรงเรียน หรือความอิจฉาของพี่น้อง ความโหดร้ายของเด็กที่ถูกกระทำ หรือการแสดงความรักในแบบต่าง ๆ และอื่น ๆ ได้ถูกสะท้อนออกมาเป็นเรื่องสั้น เรื่องต่าง ๆ ในเล่มนี้ มีความหลอนอยู่ในเล่ม โดยรวมอ่านได้และสนุก

การแปล ทำออกมาได้ดีเยี่ยม

เนื้อเรื่อง เป็นการรวมเรื่องสั้น 10 เรื่อง

#Panอ่าน

[Mollie Pan · Rating 4 out of 5]

สนุก เป็นเรื่องสั้นแนวลี้ลับ อ่านเพลิน น่าติดตาม จะเน้นไปถึง อารมณ์ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของมนุษย์ บางเรื่องมีหักมุม บางเรื่องสลดใจ บางเรื่องตลกร้าย ตอนจบจะไม่ได้บอกว่าจบแบบไหน แต่ก็ไกด์คำตอบมาแล้วให้เราคิดต่อเอง
เรื่องที่ชอบคือดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์ค่ะ

[Jessada Karnjana · Rating 3 out of 5]

จริง ๆ มันเป็นแนวที่น่าจะชอบ เราตั้งความหวังพอควร แต่พออ่านจบกลับรู้สึกเฉย ๆ เกือบชอบ โอเคแหละ แต่ไม่ถึงกับชอบ โครงเรื่องกับแกนเรื่องนั้น เข้าท่าทุกเรื่อง แต่โทนกับสไตล์ไม่โดดเด่น ตัวละครนี่ เรื่องจบ ก็พร้อมที่จะถูกลืม

[prapatphim.p · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆดีค่ะ ไม่ได้สนุกจนแบบวางไม่ลง อาจจะเพราะว่ามันเป็นเรื่องสั้นด้วยละมั้งคะ แต่เนื้อเรื่องส่วนใหญ่คือเป็นมุมมองที่เราคาดไม่ถึง อย่างเรื่องดอกไม้ของครูเมย์อะค่ะ รู้สึกอึ้งอยู่พอตัวว่าเด็กทำแบบนี้ได้เลยหรอ5555 โดยรวมก็สนุกดีค่ะ ชอบหลายเรื่องเลย แต่เรื่องสุดท้ายแอบงงหน่อยๆ

[midnightblu · Rating 4 out of 5]

ความรู้สึกเราระหว่างอ่านหนังสือเล่มนี้เหมือนกำลังนั่งรถไฟเหาะ บางเรื่องก็พาไปถึงจุดสูงสุดจนหวาดเสียว หักมุม ชวนหลอนพอประปรายที่มีทั้งคาดไม่ถึงบ้างที่พอเดาได้อยู่แล้ว ส่วนบางเรื่องก็เหมือนช่วงลงจากจุดหวาดเสียวแล้วแต่ได้รับรสถึงจิตใจมนุษย์ เบื้องลึกเบื้องหลังที่ชวนสลด เศร้า ในบางเรื่อง ไม่มีเรื่องไหนที่ไม่ชอบแต่มีเรื่องที่ชอบเป็นพิเศษอยู่คือ ยักษ์ บ้านดอกไซคลาเมน ดอกกุหลาบของอาจารย์เมย์ และนี่เป็นรวมเรื่องสั้นที่ชอบที่สุด ณ ขณะนี้แล้ว