Cuberdon (Brussels Crime Book 1)

by Valerie Trouet

Genres: Thriller

311 pages, Kindle Edition

Published May 20, 2026

About the author

Prof. dr. Valerie Trouet bestudeert al meer dan twintig jaar de klimaatverandering aan de hand van jaarringen van bomen. Wereldwijd wordt ze erkend als een van de topexperts op het vlak van dendrochronologie. Ze is verbonden aan het Laboratory of Tree-Ring Research van de University of Arizona (VS) en publiceerde eerder onder meer in Nature en Science.

Reviews

[Caroline]

3,5. Heel cool dat onze bekendste dendroloog een fictie boek heeft geschreven. Na ‘wat bomen ons vertellen’ wist je al dat ze vlot kan schrijven. Heel filmisch geschreven. Leuk dat het verhaal zich dichtbij afspeelt en met de herkenbare details uit 1995. Wel grappig hoe de personages alles mooi uitleggen ( zal dat wetenschappelijk kantje zijn:-) )

[miet.vbgn]

Begin jaren 80 op een speelplaats in Heverlee, meisjes in overgooiers en met strikjes in hun haar zingen ‘witte zwanen, zwarte zwanen….’, eentje dartelt rond in lange broek de voetbal achterna en aan het einde van de dag haar vlechten helemaal verwilderd…. onbevreesd was ze toen al. Proficiat, Valerie, wat heb je een sterk verhaal gebracht! Dank om je talenten met ons te delen. Ik kijk nu al uit naar een vervolg.

[Peeters Pierre]

Een verrassend thrillerdebuut!

Cuberdon doet precies wat een goede titel in het thrillergenre moet doen: je op het verkeerde been zetten. Het klinkt bijna vrolijk, bijna Belgisch-zoet — alsof je een luchtig verhaal over nostalgie of kleine geneugten gaat lezen. Maar dat is buiten dit debuut gerekend. Want wat zich ontvouwt, is een strakke, vaak beklemmende thriller die zich niet laat lezen als snoepgoed, maar eerder als een langzaam opbouwende spanning die zich vast en zeker onder je huid nestelt.

Het verhaal speelt zich af in Brussel en die keuze is geen toeval. De stad is hier niet zomaar een decor, maar een netwerk van gangen, gebouwen, kantoren en stille afspraken waar macht en politiek elkaar voortdurend kruisen. Alles zit dicht op elkaar: justitie, media, invloedrijke figuren en de onzichtbare lijnen die hen verbinden. Je voelt zeker dat hier iets niet klopt en dat gevoel blijft voortdurend hangen.

Centraal staat Lina Cornelissen, onderzoeksjournaliste bij de krant De Morgen en met een verleden dat ze liever niet voortdurend opnieuw moet uitleggen. Ze heeft haar naam gemaakt met een reeks scherpe artikelen, maar dat succes weegt. Nieuwe opdrachten komen niet zomaar meer aanwaaien als toevalstreffers, ze zijn vaak net iets gevoeliger en net iets strategischer gekozen.

Wanneer ze de opdracht krijgt om een profiel te schrijven over een invloedrijke Brusselse procureur-generaal, lijkt dat in eerste instantie eerder een prestigieuze maar veilige klus. Interviews, achtergrondgesprekken, wat archiefwerk… het soort werk waar journalisten routine in ontwikkelen. Maar al snel begint er iets te schuiven in dat ogenschijnlijk nette plaatje.

Kleine details kloppen niet. Antwoorden zijn net iets te afgemeten. Bepaalde stukken informatie verdwijnen of worden vaag gehouden. Maar vooral: Lina krijgt het gevoel dat ze niet alleen aan het onderzoeken is, maar zelf ook onderzocht wordt. Vanaf dat moment verandert het tempo van het verhaal subtiel maar onomkeerbaar.

Wat ik sterk vind aan dit debuut, is hoe de spanning niet wordt geforceerd: dus geen explosieve actiescènes om de paar hoofdstukken en geen overdreven cliffhangers die vooral op effect mikken. In plaats daarvan bouwt het verhaal aan iets veel sluipender en subtieler: twijfel en onzekerheid. Het gevoel dat elke nieuwe stap vooruit ook iets losmaakt dat je beter niet had aangeraakt.

Die aanpak maakt het boek zeker niet minder spannend. Het zorgt er mijns inziens voor dat de spanning niet alleen in wat er gebeurt zit, maar ook in hoe je als lezer begint te kijken naar alles wat je voorheen las. Je gaat zeker terugdenken, alles herlezen in je hoofd, verbanden leggen die er misschien nog niet waren op het leesmoment zelf… en dat is vaak waar dit soort thrillers hun kracht vinden.

Brussel speelt in dit boek een opvallend actieve rol. De stad wordt niet romantisch of toeristisch benaderd, maar eerder functioneel en tegelijk ongrijpbaar. Kabinetten, gerechtsgebouwen, redacties en vergaderzalen vormen samen een soort stedelijk labyrint waar informatie altijd ergens blijft hangen, maar zelden volledig zichtbaar wordt. Het gevoel dat alles met alles verbonden is, maar niemand het volledige overzicht heeft, is constant aanwezig. In die omgeving beweegt Lina zich met een mix van professionaliteit en groeiende onrust. Haar journalistieke instinct drijft haar vooruit, maar haar persoonlijke betrokkenheid begint langzaam mee te spelen.

Valerie Trouet schrijft naar mijn gevoel opvallend strak en gecontroleerd. Haar stijl is helder en beeldend. Ze kiest mijns inziens voor precisie en dat past goed bij het type verhaal dat ze vertelt. De hoofdstukken zijn supervlot opgebouwd, met een ritme dat je makkelijk meesleept zonder dat je het gevoel krijgt dat je door het verhaal gejaagd wordt.

Wat mij ook opviel is hoe informatie gedoseerd wordt. Je krijgt nooit alles in één keer. Soms maar een fragment van een gesprek, een detail uit een dossier, een observatie die pas later betekenis krijgt. Dat maakt het lezen bijna actief: je bent voortdurend bezig met invullen, corrigeren, bijstellen.

Wat mij opviel was dat de auteur een zekere analytische achtergrond meebrengt in haar manier van kijken naar de wereld. Niet op een droge of academische manier, maar wel in hoe scherp ze observeert en structureert. Personen worden niet overdreven psychologisch uitgesponnen, maar net genoeg getekend om geloofwaardig te blijven binnen het verhaal.

Het is een consistent en overtuigend verhaal dat zijn eigen toon goed vasthoudt en waarin geen overdreven ambitie om het genre opnieuw uit te vinden, maar wel een erg duidelijke focus op spanning, sfeer en geloofwaardigheid. ‘Cuberdon’ is een thriller die niet probeert je constant te verrassen met grote gebaren, maar die je langzaam in een verhaal trekt waar je moeilijk nog uit geraakt.

Dit debuut heeft mij uitermate verrast en smaakt naar meer.

Meer leuke en interessante recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com

[Cees Rhienen]

[RECENSIE] Cuberdon van Valerie Trouet

EEN ZEER GESLAAGD DEBUUT MET EEN PROTAGONIST DIE ZEKER EN VAST NOG MEER WIL…

++ ‘Op haar weg naar buiten passeert ze langs de badkamer, waar ze de nek van haar jurk opentrekt om deo te spuiten en nog snel wat mascara aanbrengt op haar wimpers. Voor meer make-up heeft ze geen tijd’ ++

Oorspronkelijke titel: Cuberdon
ISBN: 978 90 445 5207 2
Uitgegeven door: Uitgeverij De Geus, Singel Uitgeverijen
Pagina’s: 315
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️

De in het Vlaamse Heverlee geboren auteur Valerie Trouet is van professie bio-ingenieur. Ze werkt als hoogleraar aan de Universiteit van Arizona. Trouet is een internationaal erkend wetenschappelijk expert in de datering van jaarringen van bomen (dendrochronologie). Voor haar boek Wat bomen ons vertellen ontving ze in 2020 de Jan Wolker Prijs. In essentie ontrafelt ze de geheimen van het verleden door de jaarringen van bomen te bestuderen. Haar groot analytisch vermogen dat daarbij noodzakelijk is, zet zij ook in tijdens het schrijven van haar debuutthriller Cuberdon die onlangs is verschenen.

In Cuberdon wordt de bekende onderzoeksjournalist bij de krant De Morgen, Lina Cornelissen gevraagd om het profiel van Victor Vereecken te beschrijven. Deze nog jonge jurist is voorgedragen door de Hoge Raad van Justitie als procureur-generaal van Brussel. Krijgt deze voordracht het benodigde akkoord dan is hij met zijn negenendertig jaar de jongste procureur-generaal ooit in België.
Lina begint aan haar onderzoek en wil daarbij starten in de jaren dat Vereecken nog student was. In een studentenkrant van de VUB leest ze dat Vereecken in zijn studententijd de bijnaam Cuberdon kreeg. Waarom hem die bijnaam is gegeven is haar niet bekend maar ze weet nog uit haar verleden, twintig jaar eerder, een gebeurtenis dat ze met haar vriendin Charlotte controversiële videobeelden bekeek waarin de naam ‘Cuberdon’ door een koor van jongemannenstemmen aan één stuk door werd gescandeerd. Beide meisjes waren toe vijftien jaar. Dit beeld uit het verleden vraagt om een interview met de kandidaat voor het procureur-generaal-schap.

++ ‘Mijn chef is op vakantie dus ik ben interim-chef. Ik heb het degoutant druk gehad met het oplossen van iedereen zijn problemen op de redactie. Als het ooit in me opkomt om echt voor die job te postuleren, hou me dan alsjeblieft tegen, wat een rotjob zeg’ ++

De plotopbouw gaat snel en als Lina het studentenblad ‘De Bemoeial’ leest, zit ze al direct bij de kern van het onderzoek. Waarom de kandidaat procureur-generaal zo opvallend reageert als het woord ‘Cuberdon’ is gevallen, noopt Lina om zijn studententijd verder in beeld te brengen. Verder onderzoekend en analyserend van gevonden gegevens raakt ze steeds dieper in de organisatie van de studentenvereniging en komt dan tot de conclusie dat de beoogde kandidaat de functie van procureur-generaal nooit mag krijgen.

Trouet heeft de essentie van het verhaal op het onderzoek gelegd. Zoals ze ook bij haar onderzoek naar de jaarringen van bomen een grondige analyse naar het verleden doet, is op eenzelfde wijze het onderzoek van Lina Cornelissen naar het verleden van Victor Vereecken opgebouwd. Alleen gaat het in dit geval over levende mensen die zelf destijds initiatieven hebben genomen voor bepaalde handelingen. En zoals verwacht vindt dit onderzoek en daarbij behorende analyses op zeer grondige wijze plaats. Waar bomen stil naast elkaar staan, lopen menselijke wezens los op de wereldbol en beïnvloeden ze anderen en spelen valse spelletjes, meestal voor hun eigen gewin. Het komt in dit verhaal sterk naar voren en die sterkte is ook te danken aan de personages die door Trouet sprekend zijn neergezet. Je vraagt je zelfs af of Lina Cornelissen ook in andere avonturen kan figureren.

Voor de schrijfstijl heeft de auteur voor het kleurige Vlaams gekozen, overigens in een zinsopbouw en woordkeuze die zonder enige moeite ook bij Nederlandse lezers leesplezier kan brengen. En daar kunnen deze lezers hun vingers bij aflikken om de smaakvolle en brede woordkeuze die ze te consumeren krijgen.

Samengevat is Cuberdon een geslaagd thrillerdebuut van een auteur die, zonder het wellicht zelf te weten, nog met een enorme creatief gevulde geest rondloopt waarin nog meerdere spannende verhalen sluimeren en wachten om tot leven gewekt te worden. Het zou in ieder geval zeer jammer zijn als het bij dit debuut blijft…

Eindoordeel: 4,0 sterren

Spanning: 3 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 4 sterren

[Sigrid]

Mijn lijstje met Vlaamse auteurs waarvan ik nog meer wil lezen is opnieuw een naam rijker. Cuberdon is het indrukwekkende thrillerdebuut van Valerie Trouet en kreeg van mij 4 sterren.

Het verhaal start in 1995. We volgen Lina als puber wanneer ze met een klasgenoot aan een schoolopdracht moet werken. Charlotte is niet zo preuts als haar imago op school doet vermoeden en dat zorgt voor enkele opmerkelijke dialogen tussen de twee meisjes.

Zelf ben ik in 1997 geboren en kan ik me natuurlijk de tijd voor de smartphones herinneren. Kleine details in deze hoofdstukken, zoals een adres opzoeken op een fysieke kaart, nemen je weer even mee terug in de tijd en zorgen voor een nostalgisch kantje.

Nadien speelt het verhaal zich verder af in 2015. Lina werkt intussen als onderzoeksjournalist en de druk om te presteren is hoog na haar vorige, succesvolle artikelenreeks. Ze krijgt de opdracht om over Victor Vereecken te schrijven. Hij zal een week later worden voorgedragen door de Hoge Raad van Justitie als de jongste procureur-generaal ooit.

Bij haar research stuit Lina op de bijnaam die Victor in zijn studententijd kreeg. Die doet haar terugdenken aan een video die ze samen met Charlotte heeft bekeken voor het eerder genoemde schoolproject. Had Victor hier wat mee te maken? Na akkoord van haar chef nieuws graaft Lina dieper in zijn verleden.

De geplande eedaflegging verloopt totaal anders dan verwacht. Hierdoor wordt het heel wat ingewikkelder voor Lina om te achterhalen hoe het met dat verleden zit. Terwijl ze de waarheid boven water wil krijgen, stuit ze op machtige figuren, doofpotoperaties en intimidatie.

Lina staat sterk in haar schoenen en dat is nodig in de wereld waarin ze zich begeeft. Ze is volhardend en misschien soms wat te fel, maar staat er gelukkig niet alleen voor. Zelfs uit onverwachte hoek kan ze rekenen op hulp. De combinatie van technologie en de gesprekken die Lina als journalist voert, brengt hen stap voor stap dichter bij de waarheid.

In dit boek komt al vrij snel een ernstig thema aan bod. Ik wil er niet te veel over delen om spoilers te vermijden. Wel kan ik aangeven dat het met momenten ongemakkelijk voelde om er over te lezen, maar net daardoor raakte het me ook echt en daar zat eveneens de kracht van dit boek. Voor mij drukte het gelukkig nooit te zwaar op het verhaal, al kan ik me inbeelden dat anderen er wel meer moeite mee hebben.

Trouet heeft een indrukwekkend, vlot leesbaar en spannend verhaal neergezet waarin macht, misbruik en geld een belangrijke rol spelen. Cuberdon is dan wel een fictieve thriller; het is een verhaal dat moet verteld worden en dat bijdraagt aan bewustwording. Het kreeg me zelfs even stil na het lezen.

Het las voor mij bovendien als een pleidooi om op te komen tegen onrecht en om bepaalde patronen in vraag te stellen. Dat komt ook terug in de karakters van de vrouwelijke hoofdpersonages van dit verhaal. Heel erg veel dank aan L&M Books en Uitgeverij De Geus voor dit recensie-exemplaar!

[Karin]

De titel, de korte inhoud en de cover waren de trigger voor mij.

ᴄᴜʙᴇʀᴅᴏɴ - 1995 - De zoetwatermossel, een hilarische proloog die twintig jaar later heel wat teweeg brengt.

Dit verhaal draait rond Lina Cornelissen, een onderzoeksjournaliste bij De Morgen. Na haar succesvolle reeks artikels over misbruik in katholieke scholen is ze op zoek naar een nieuw dossier. Wanneer ze een profiel moet maken van Victor Vereecken, binnenkort de jongste procureur-generaal van Brussel, stuit ze op zaken die haar doen vermoeden dat er meer achter hem schuilt.

De slogan "Sommige mannen komen met alles weg. Dat stopt nu" die op de cover staat, maakt meteen duidelijk dat dit geen klassiek misdaadverhaal is, maar ook maatschappelijk iets wil vertellen. Het boek laat zien hoe grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik soms al tijdens de studententijd ontstaan en hoe bepaalde personen die positie van macht later meenemen naar hun professionele leven. Wanneer zulke mensen uiteindelijk belangrijke functies bekleden, bijvoorbeeld in de politiek of de hoogste kringen, wordt de vraag des te relevanter waarom sommigen jarenlang buiten schot blijven.

"𝙳𝚎𝚐𝚘𝚞𝚝𝚊𝚗𝚝 𝚖𝚊𝚊𝚛 𝚛𝚎𝚍𝚎𝚕𝚒𝚓𝚔 𝚘𝚗𝚜𝚌𝚑𝚞𝚕𝚍𝚒𝚐, 𝚣𝚘𝚊𝚕𝚜 𝚒𝚔 𝚊𝚕 𝚣𝚎𝚒."

Dat Valerie Trouet haar research goed heeft gedaan, merk je meteen. ᴄᴜʙᴇʀᴅᴏɴ leest erg vlot en natuurlijk, is beeldend geschreven en voelt bijna filmisch aan. De humor die af en toe opduikt, zorgt voor wat lucht tussen de zwaardere thema’s. De personages voelen echt, waardoor ik al snel een band met hen kreeg en helemaal in hun verhaal werd meegezogen.

Met dit boek zet Trouet een sterke eerste stap in (de reeks) Brussel Crime en… waar ᴄᴜʙᴇʀᴅᴏɴ in dit verhaal voor staat, laat ik je graag zelf ontdekken.

Ook op Instagram @karin_bookswithbooks

[Martine]

Het verhaal start in 1995. We volgen Lina als puber wanneer ze met een klasgenoot Charlotte aan een schoolopdracht moet werken. De zoetwatermossel is een hilarische proloog. In de kamer van Charlotte’s broer vinden ze een sextape die voor velen gevolgen zal hebben. Het begint echt interessant en veelbelovend maar het verzandt al snel in saaiheid. Jammer

[Dominique Jochems]

Vlot geschreven, makkelijk te lezen en moeilijk weg te leggen. Knap debuut. Leuk dat het zich in Brussel afspeelt en je plaatsen herkent.

[Rosemie Vanwynsberghe]

Fijne thriller, die zich afspeelt in de Brusselse buurten die we allemaal kennen, onderhoudend.

[Ana-Maria Martisca]

Echt een leuke boek! Ik zou het aan iedereen aanraden