Zbrodnia w szkarłacie

Jan Morawski #3

by Katarzyna Kwiatkowska

Każdy miał motyw. Każdy ma alibi.

Rok 1900. Dwór w Jeziorach pod Poznaniem. Trwają gorączkowe przygotowania do ślubu dziedziczki. Jan Morawski, przystojny, szarmancki i inteligentny ziemianin słynący z zamiłowania do kryminalnych zagadek pomaga rodzinie w poszukiwaniach skarbu dziadka.
Nocą pada strzał, ginie mężczyzna. Podejrzani są wszyscy.
Na dodatek gospodarze stoją na krawędzi bankructwa, rodzinną posiadłość chce przejąć pruski zaborca, a panna młoda nie chce wyjść za mąż.
Czy Morawski ocali rodzinę przed hańbą?
Czy można zorganizować wesele w rozpadającym się dworze, w towarzystwie trupa i pruskiej policji?
Co łączy skarb dziadka, mordercę i szkarłatny pokój?

Genres: Polish Literature

400 pages, Paperback

First published August 11, 2015

Reviews

[Monika · Rating 4 out of 5]

Ciekawy kryminał osadzony w realiach Polski pod zaborami, a dokładnie Wielkopolski pod zaborem pruskim. Choć na początku wydawał mi się nieciekawy, to jednak wciągnął mnie po jakimś czasie i zaciekawił historią zaborów. Ostatecznie intrygująca historia, w której każdy miał motyw i alibi.

[Marie · Rating 3 out of 5]

3.5 stars. It's not as good as the first installment. The murder mystery was intruguing, but something was lacking. Maybe the characters, even the "good ones" were too annoying or the murder itself too hard to visualize?

What's more, I hate a certain type of crime "comedy" with the characters running around doing something very important and when the detective discovers something and wants to share the knowledge, everyone is like "Oh let me go, I have no time, I have to do this, this and that..." and we don't know the detective knew till the finale.

A big plus for the tidbits of Wielkopolska history, positivism approach and shoving responsible love to land and country.

[Marta Duda-Gryc · Rating 4 out of 5]

3,5.
Uciekając na chwilę od fantastyki, historii i prozy biograficznej do kryminałów, trafiłam na Katarzynę Kwiatkowską - i cóż za miłe zaskoczenie! Nie spodziewam się wiele świeżości po kryminałach, może dlatego, że w obecnym zalewie książek należących do tego popularnego gatunku trudno znaleźć coś naprawdę oryginalnego. I w gruncie rzeczy "Zbrodnia w szkarłacie" nie jest czymś bardzo oryginalnym: pobrzmiewa troszkę Agathą Christie, troszkę Dorothy L. Sayers, postacie są dość standardowe, podobnie jak ich tajemnice (przeważnie - bo nie wszystkie!), intryga zagmatwana właśnie w taki aż nadto skomplikowany Agathochristiowy sposób (od podejrzanych aż się roi i każdy coś ukrywa!). Dlaczego więc pożerałam łapczywie kolejne strony? Przede wszystkim dla tła historycznego - cała bowiem akcja osadzona jest w czasach Komisji Kolonizacyjnej i Związku Ziemian, walczących w Wielkopolsce o to, czy tamtejsze ziemie będą należeć raczej do Niemców, czy raczej do Polaków. Uwielbiam ten niezmiernie ciekawy okres w historii Polaków i zawsze będę chyba odczuwać niedosyt książek i filmów na temat tej cichej walki na paragrafy, pieniądze i poczucie solidarności. Kryminał retro, w którym takie historyczne wątki odgrywają ważną rolę i są sprawnie rozegrane: proszę o więcej! Do tego postacie, choć dość schematyczne, są scharakteryzowane przez autorkę z lekkim przymrużeniem oka, wskazującym na to, że to po prostu jej gra z konwencjami gatunku. Ujęła mnie urocza tajemnica Heleny, która też jest elementem zabawy z zasadami gatunku (romansu i kryminału obyczajowego w jednym). Nie pasował mi nieco do tego wszystkiego język powieści, bardzo prosty (krótkie, jasne zdania), bardzo współczesny - przyjmuję do wiadomości założenie autorki i redakcji, że wybierają taki styl, przyjazny dla współczesnego czytelnika, ale momentami wydawał mi się zbyt prosty i zdecydowanie zbyt przyjazny... Odkrywanie tajemnic poszczególnych postaci, tych sympatycznych i tych mniej sympatycznych, jednak bardzo uzależniające. Do tego historyczne realia - walka wielkopolskich ziemian z Komisją Kolonizacyjną i germanizacją czy przyziemne problemy związane z prowadzeniem majątku - dodały książce egzotycznego wręcz uroku.

[Magda B · Rating 3 out of 5]

To przyzwoicie napisana, bardzo przyjemna opowieść, która jednak na wielbicielach kryminału i wyjadaczach gatunku nie zrobi większego wrażenia. Na pewno spodoba się osobom, które dopiero rozpoczynają przygodę z tym gatunkiem, a także wszystkim miłośnikom klasycznej prozy obyczajowej z nutką historii w tle. Ja mam z lektury wrażenia całkiem miłe i myślę, że kiedy będę miała ochotę na przyjemne i lekkie czytadło wrócę do przygód Jana Morawskiego. Ale niestety – mój kryminalny głód nie został zaspokojony i muszę szukać.

[Urszula · Rating 5 out of 5]

Skromnie rozwijająca się narracja, bez fajerwerków i klasyczna fabuła kryminału. Wciąga diabelnie! :)