Brudne płótno: o kłopotach w mojej rodzinnej okolicy

by Martin Doyle, Maciej Studencki (Translator)

W sercu Europy, gdzie historia splata się z teraźniejszością, dawne konflikty wciąż rzucają długi cień na życie całych społeczności. Takim miejscem jest bez wątpienia Irlandia Północna, a jej burzliwy czas, znany jako Kłopoty, pozostawił niezatarty ślad na pokoleniach. Książka "Brudne płótno. O Kłopotach w mojej rodzinnej okolicy" Martina Doyle'a to niezwykła podróż do serca tego złożonego konfliktu, widziana z perspektywy zwykłych ludzi i małej parafii, gdzie granice podziałów były zaskakująco bliskie. To porywająca lektura faktu, która pozwala zanurzyć się w skomplikowany świat północnoirlandzkiej prowincji, często pomijany w szerszych narracjach historycznych, a jednak będący prawdziwym epicentrum ludzkich dramatów i nadziei.

Martin Doyle z niezwykłą precyzją, a jednocześnie ogromną wrażliwością, przybliża wielowiekowy konflikt, który na dekady podzielił Irlandię Północną. Nie jest to suchy podręcznik historii, lecz opowieść tętniąca życiem, osadzona w autentycznych doświadczeniach. Autor z dziennikarską rzetelnością i dbałością o każdy historyczny detal, ale także z głębokim zrozumieniem ludzkiej psychiki, prowadzi nas przez labirynt zdarzeń, które ukształtowały losy regionu. W tak zantagonizowanym społeczeństwie, gdzie religia, język i poglądy polityczne potrafiły uczynić z najbliższego sąsiada wroga, codzienne życie naznaczone było strachem i niepewnością. "Brudne płótno" ujawnia, jak zastraszanie, podpalenia czy wypędzenia z rodzinnych gospodarstw potrafiły złamać najtwardszych, pozostawiając trwałe blizny w psychice ludzi i w strukturze społecznej.

Genres: Nonfiction, History, Ireland, Irish Literature, Audiobook, Memoir, Book Club

Paperback

Published August 12, 2026

Reviews

[Ronan · Rating 4 out of 5]

Heart-rending account of life in the middle of a civil war. It could just be my watching and reading habits, but it seems a lot of media about this era focuses on either the politicians or the terrorists. Doyle’s choice to foreground the victims makes this a vital addition to the record of The Troubles.

Doyle is a very sharp writer, though the linen motif occasionally felt forced. But that’s nitpicking, since his voice is much less prominent than the victims, survivors and families he speaks to.

[Wojnaimir · Rating 4 out of 5]

Niesamowicie solidna robota jeśli chodzi o dokumentowanie wydarzeń z lat 70 (czasu trwania kłopotów) w rodzinnej okolicy autora. Mimo dobrego wydania, nawet z bardzo koniecznym słownikiem skrótów polecam przed rozpoczęciem lektury szybko przypomnieć sobie historię konfliktu angielsko irlandzkiego. Zdecydowanie nie jest to typ reportażu, który pozwala wejść w siebie bez jakiejkolwiek wiedzy. Zwyczajnie bylibyście zagubieni i nie bardzo rozumieli dlaczego się tak dzieje. Natomiast zapisywanie takiej historii, upamiętnienie jej, napisanie by poradzić sobie z traumą jest cholernie ważne i bardzo to doceniam. W Polsce o tym konflikcie raczej mówi się bardzo rzadko, mimo że jego widma bardzo przenikają do współczesnego świata nie tylko politycznie ale i kulturowo. Będzie to zatem też książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć determinizm społeczny jaki rządzi czasami irlandzkimi twórcami.

[Rebecca · Rating 4 out of 5]

Informative and harrowing as most personal accounts of this are.

As a heads up for non-familiar readers: there is a significant lack of introduction for almost all of the acronyms, and some paragraphs are just incomprehensible because of it. I am sure it is nowhere near as confusing domestically. Do yourself a favor and write a cheat sheet for which acronyms are armies, cops, paramilitary groups and whatnot. I did sincerely appreciate the book and although it made me incredibly sad it was an enlightening glimpse at how widespread the trauma related to the troubles is.

At first, I could not understand the structure of the book as it just felt like an anthology of tragedy. But a few stories in, when names start connecting and you are realizing how many funerals these families went to, how many neighbors and familiar faces were killed. Then on top of that to be told names, not numbers, of people that veered hard into radicalism as a result of trauma, who moved on, and who broke down resonates in a way I was not anticipating. Memoirs don't usually have so much of other people's words, but it builds a deeply personal environment that makes the deaths you know are coming all the more devastating.

Tl;DR: Sad but in the way it should be. If you are not super familiar with the troubles look up acronyms.

[Liam Mycroft · Rating 5 out of 5]

Simply brilliant.

I'm uncertain if my admiration for this book stems from my association, being from Banbridge, or my lack of direct involvement in what went on during my lifetime. Like many, the author included, I left Ireland for England, although I have been home since 2001, and "missed" the dark days of the 70's and 80's. Although I had family still living in the area, thankfully no direct pain was suffered, although every report from home was scanned and checked, just in case.

Martin and the personal stories opened up my eyes to the realities, the people, just like you and me, affected on a daily basis. One over-riding thought seemed to span the different reactions - one of sadness, and ordinariness. Thank you Martin for writing this, and thank you to everyone involved in telling their stories, and the stories of their families.

[Jackspear217 · Rating 4 out of 5]

Wszystkiego w tej książce jest dużo: nazw, skrótów organizacji, miejsc, a przede wszystkim nazwisk ofiar i oprawców odpowiedzialnych za niewyobrażalną przemoc, która przez 30 lat była udziałem Irlandii Północnej.

Martin Doyle pokazuje te wydarzenia z własnej perspektywy — swojego małego skrawka mapy, rodzinnej okolicy i parafii. To bardzo szczegółowy reportaż, będący książkowym debiutem autora. Czyta się go z jednej strony zaskakująco lekko, z drugiej jednak z niepokojem, smutkiem, poczuciem traumy i przerażenia. Trudno uwierzyć, że takie rzeczy działy się w cywilizowanej Europie, jeszcze nie tak dawno.

Autor przedstawia historyczny, religijny i etniczny kontekst konfliktu, który pochłonął tysiące ofiar i z którym Irlandia Północna zmaga się do dziś, mimo zawarcia Porozumienia Wielkopiątkowego w 1998 roku w Belfaście. Dociera do tych, którzy przeżyli, oddając za ich pośrednictwem głos tym, którzy stali się ofiarami. Poznajemy ich we wspomnieniach, raportach historycznych oraz bardzo osobistych relacjach krewnych.

Doyle próbuje wyjaśnić genezę konfliktu, choć nawet jemu trudno zrozumieć, jak mogło dojść do takiej fali przemocy. Sam, będąc jeszcze młodym człowiekiem, uznał, że musi opuścić rodzinne strony. Udało mu się to, ale nie oznaczało zapomnienia. W tej książce wraca do tamtych wydarzeń — i musiał być to dla niego niezwykle bolesny powrót.

Jednocześnie autor pozostawia czytelnikowi dość optymistyczną metaforę: obietnicę, że dobro nie zostanie zapomniane, a na brudnym płótnie można utkać coś nowego, mocnego i pięknego. Dzięki temu opowieść o Kłopotach w jego rodzinnej okolicy nie pozostaje wyłącznie pesymistyczna.

Serdecznie polecam!

Egzemplarz uzyskałem w ramach współpracy barterowej z wydawnictwem @artragepl

[Ronan Conroy · Rating 5 out of 5]

Feels like it should almost be mandatory to read

[Wciągam Książki Nosem · Rating 4 out of 5]

Książka Martina Doyle'a jest wyjątkową pozycją, jeśli chodzi o książki poświęcone brutalnemu konfliktowi w Irlandii Północnej, nazwanemu Kłopotami (Troubles; 1969-1998). Z jednej strony to reportaż, dokumentujący skalę przemocy i ofiar, z drugiej osobiste świadectwo autora, memuar. Pochyla się zaledwie nad wycinkiem tej traumatycznej północnoirlandzkiej przeszłości, by w tym skondensowaniu, skupieniu na "detalu", pokazać szersze zjawiska i wzorce rządzące całością. Jak mikrokosmos i makrokosmos sprzężone ze sobą. Albo jak fraktal. Oddaje głos rodzinie, przyjaciołom i znajomym tych, którzy wtedy zginęli bądź poważnie ucierpieli, jest więc przez to świadectwem uczuć i głębokich przeżyć. Inaczej niż typowy reportaż, który zwykle ma postać zdystansowanego, obiektywnego zapisu. Tu jest właśnie ta uczuciowość, kameralność, jakby Doyle był terapeutą północnoirlandzkiego cierpienia, który daje po latach przestrzeń do wypowiedzenia tego, co być może wcześniej było stłumione, nienazwane, nieopłakane.

W gruncie rzeczy to jest książka o nieprzemijającej pamięci i miłości. I o bólu i tęsknocie, które nawet po latach trudno ukoić.

Martin Dyle zdecydował się przyjrzeć temu, jak Kłopoty odcisnęły się na jego rodzinnych stronach, okolicy, w której dorastał. Obejmuje ona rejon niewielkiej katolickiej parafii w Tullylish. Daleko od epicentrum konfliktu, dużych miast, przemoc i okrucieństwo nie maleją. W tym miejscu każdy zna kogoś, każdy jest z kimś spokrewniony - z kimś, kto stał się ofiarą lub sam przemoc zadawał. Taka zawężona perspektywa powoduje, że można doświadczyć rodzaju klaustrofobii, duszności, jakby zaciskała się pętla wokół szyi. Życie to prawdziwa rosyjska ruletka, na kogo wypadnie, na tego... Z jednej strony wydaje ci się, że znasz swoich sąsiadów (protestanci często mieszkają na tych samych osiedlach co katolicy) i wiesz, czego po nich się spodziewać, z drugiej groza ataków i nieprzewidywalność eksplozji ładunków wybuchowych powoduje, że więzy korodują.

W reportażu Doyle'a pełno jest zarówno przykładów na dobre relacje między katolikami a protestantami, sąsiedzkich czy wręcz przyjacielskich, z drugiej, opisuje przypadki podpaleń domów, sklepów czy wypędzeń w wyniku lokalnych nagonek. Niektórzy porzucają własne domy po tragedii, do której w nich doszło, nie potrafiąc już tam mieszkać. Giną młodzi, starzy, zaangażowani politycznie i całkiem niezwiązani z żadną opcją. Dzieci lub osoby powszechnie lubiane w okolicy. Bez różnicy.

Często nie wiadomo, kto przeprowadził atak lub jedna strona próbując dosięgnąć drugą, nie zważa na przypadkowe ofiary ze "swoich". Jedną z najgorszych rzeczy, które autor opisuje, jest również dowiedziona w wielu przypadkach współpraca oficjalnych sił bezpieczeństwa z grupami terrorystycznymi (protestanckich lojalistów). Jak czuć się bezpiecznie, mieć zaufanie do władz, gdy właśnie ta władza jest jedną ze stron podejrzanych o brutalne czyny?

Zadziwia też, jak wielka jest w ludziach potrzeba normalności, prowadzenia zwykłego życia, nawet pod ostrzałem i w masowym zagrożeniu. Irlandczycy z Północy chodzą do pubów, piją piwo i jeżdżą na bingo, mimo iż teoretycznie wiedzą, że wystawiają się na cel zamachowców.

Doyle opowiedział w tej książce trochę o historii tego regionu (przemyśle lniarskim, w którym również odzwierciedliły się podziały na grupę dominującą i tą podporządkowaną/dyskryminowaną), o tym, jak on sam przeżywał te wydarzenia, dorastając na linii ognia, jak cierpiał prześladowania jako będące w mniejszości katolickie dziecko, uczące się z protestancką większością. Wiele zaprezentowanych opowieści zebrał, odwiedzając rodziny i znajomych ofiar konfliktu - i te długie partie przedstawiające wizyty w domach, mieszkaniach, fragmenty rozmów, są bardzo wzruszające.

Z pewnością jedną z wartości tej książki jest to, że Doyle, wychowany jako katolik, nie czyni różnicy między cierpieniem protestantów i swoich współwyznawców. Czasem wręcz trudno się początkowo zorientować, kto należy do której opcji, ponieważ pisarz skupił się przede wszystkim na ich doświadczeniu, głosie, a nie przynależności ideologicznej. Nie jest to też książka, która objaśnia historię Kłopotów od podstaw, trzeba mieć już pewną wiedzę, by się w tych wszystkich opisać orientować (w czym trochę pomaga słowniczek ze skrótami nazw organizacji na końcu).

Bardzo warto. Poruszające świadectwo.

Dziękuję wydawnictwu ArtRage za egzemplarz recenzencki.

[Taylor Ross · Rating 5 out of 5]

This book gave what seemed to me like a very well rounded view into what it felt like to live through the troubles in Northern Ireland as a bystander not directly affiliated with any of the republican or loyalist associations. I thought this was a powerful antidote for the romanticization of this conflict. This work contains numerous interviews with people who were either directly affected or had loved ones killed or injured in bombings, shootings, and other sectarian violence through out the triubles. It is not simply a listing of examples of innocent people losing their lives, but also provides great insight into what it was like to live in this area during these times, what it felt like to have anti-catholic discrimination in your school or workplace be so prevalent and accepted, or how families and communities move on after these tragedies.

The book repeatedly shows why the problems from this era were never really resolved, even though the Good Friday Agreement brought most of the violence to an end. You learn a lot about the British government’s half-hearted investigations into past crimes, which seem to show more about the governments direct collusion with some of the main actors perpetrating this violence rather than to help bring closure to those affected by it. You see how many of the unresolved issues reared their heads again during Brexit, something I certainly want to read into further.

This was quite a tough listen but I absolutely recommend it to those who want a view into this conflict that doesn’t focus directly on the men in these sectarian associations, and instead focuses on the children, women, families that lived through it.

[Big Jack · Rating 5 out of 5]

I enjoyed this book IMMENSELY. I’ve tried diligently to find something - anything - that would convey or justify a negative rating and just couldn’t finds anything. I’m sure others have and will but for me it was bliss. It did help me realize something though. I have a problem. I guess admitting it is half the battle. I seem to give five stars to most books if they’re about my genre of choice. Anything to do with Ireland, old or new, but especially if it’s about the struggle for independence or The Troubles. I’m Irish Catholic from South Boston, third generation Irish-American and grew up as The Troubles were unfolding in real time. It was daily conversation at home, at school, basically everywhere. On Sundays after Mass I’d help my Grandfather collect “The tithing fah ova da schook” at the fifteen or siixteen pubs locally, a couple Irish social clubs and a small grocer that served our neighborhood (and offered lines of credit when times were tough. All kept track of in a giant, old, leather covered dusty ledger). My apologies for waxing nostalgic but that’s what these books do for me. They feed some weird craving to connect with my past and the post of my ancestors that all stimulate mind incredibly.

If you want an honest, intelligent, well written book that will make feel some sort of way, maybe that you’ve not felt before, I highly recommend this book.

[mariuszowelektury · Rating 4 out of 5]

Kolejna z ciekawych propozycji artrage z dziedziny non-fiction. Tym razem uwagę skupiamy na irlandzkiej miejscowości, w której jak w soczewce skupiają się najważniejsze konflikty, zwane “Kłopotami”: podział religijny, przemoc, lojalizm, uprzedzenia, wzajemna nieufność. Doyle nie zajmuje się jednak wielka polityką, a przynajmniej nie wprost. Patrzy na nią przez pryzmat niewielkiej społeczności, której los zmienia się na lata.

Ten świat poznajemy z perspektywy sprawców i ofiar, których łączy sąsiedztwo, znajomość. To kolejna z książek, które pokazują, że konflikty polityczne czy religijne nie wyznaczają granic tylko między państwami, ale potrafią podzielić rodziny, przyjaciół, małe społeczności.

Wydarzenia z przeszłości rzucają długi cień; wracają po latach, utrudniając lub wręcz uniemożliwiając stworzenie wspólnej przestrzeni, odbudowanie zaufania. Zakończenie konfliktu, podpisanie układu pokojowego nie kończy go. Pozostają jeszcze konsekwencje, pamięć, która nadal organizuje życie ludzi. Na zmianę myślenia potrzeba o wiele więcej czasu.

“Brudne płótno” to znacząca metafora - nawiązanie do przemysłu lniarskiego, który istniał w tamtym regionie, ale również skali przemocy. Dla mnie to jednak książka o próbie odzyskania podmiotowości i sprawczości przez zwykłych ludzi, którzy często wbrew sobie zostali uwikłani w konflikt, a później musieli nauczyć się żyć z jego konsekwencjami. Sprawczości rozumianej jako umiejętności życia w zgodzie, z dala od zawirowań politycznych.

[Tom Grant · Rating 4 out of 5]

A wonderfully heartbreaking book about the tragedy of The Troubles. Woven into each story is resilience, love and forgiveness. It is also a lesson on dealing with trauma in any post conflict area so the next generation doesn’t suffer from things they don’t even know they carry.

[po.czytane · Rating 4 out of 5]

4.25

[karla_bookishlife · Rating 4 out of 5]

An interesting and detailed personal recount of the Troubles based on the experiences of Martin Doyle in his local parish. I was initially drawn to this as it is set within a few miles of my own town. I loved all the local details, and it has clearly been well researched. The personal touches made this recount full of heart. He gives a balanced account of people from both Catholic and Protestant backgrounds and highlights how the violence is senseless from all sides. The trauma is far-reaching, and the loss of talented people like the murdered journalist and writer Lyra McKee have robbed our country of its future. This audiobook is an intriguing and sensitively narrated history. #dirtylinen #Martindoyle #netgalley #audiobook #wfh

[Kevin · Rating 5 out of 5]

A great read

A very different interesting book detailing the history of the troubles in a particular Parish in Co Down. Not only does it revisit what happened but it explores the hurt and feelings of both victims and family members and friends. How lives have been changed as a result of awful tragic events.

[John Doherty · Rating 5 out of 5]

Heartbreaking stories of the Troubles and the trauma of the survivors. Doyle writes that his research resulted in less patience with the apologists on all sides. No cause deserved the sacrifice of any one of the people he chronicles, and the "whole life tariffs" of their families, friends, and the bystanders of the Troubles like myself.

[Kevin McAvoy · Rating 5 out of 5]

What a good book. Very sad most of the time but the Irish love of family shines through.
Other reviews are better than what I could say.
Helped me to feel the pain of the poor families that lost loved ones.
Not a political book and for that I'm grateful.

[marcella magliocco · Rating 1 out of 5]

Needs an editor

The content of this book is interesting however it would have benefited from a thorough edit.
The writer rambles all over the place.

[Vicuña · Rating 5 out of 5]

Given the subject matter of this title, it’s difficult to say I enjoyed this book. I’m not Irish or religious, but over some decades from the 1970’s onwards, watched and read news of the conflict in Northern Ireland with an increasing sense of despair. I found it difficult to understand how such hatred could exist and how so many innocent lives were being lost to the most appalling acts of violence, during peacetime in Britain.

Martin Doyle is a gifted writer; the narrative never fails and his experiences have brought a vivid life to what, at times, is very difficult text. I was mesmerised from the start. I had no idea that the divides went back as far as the mid 1600’s. Nor did I understand the part the linen industry played in communities already divided by religion. It was fascinating and an incredibly eloquent piece of social history. It’s clear that Mr Doyle is an individual of integrity in that he’s gained the trust of people who have previously been silent about events and what they knew. Using the setting of his small hometown, he’s brought local knowledge to play in a way that really hits home. The violence feels intimate and personal and I’m an outsider. The simmering threat is ever present and the freedoms we take for granted weren’t part of daily life in a country torn by bitterness, anger and hatred.

This is a searing account. It’s one I’d include on any curriculum because it’s balanced, honest and raises so many questions. I’ve learned so much from the insight provided and if you have any interest in social history, I’d urge you to read this book. A genuinely eye opening story and I’d love to read more by this writer. The narration throughout is excellent; well paced and delivered consistently. My sincere thanks for a review copy from the publisher via Netgalley.

[Joe O'Donnell · Rating 4 out of 5]

A flaw with a lot of historical accounts of The Troubles /the Northern Ireland conflict is that, too often, it is the voices of paramilitaries or politicians that are amplified to the exclusion of all others. The great strength of Martin Doyle’s “Dirty Linen” – his chronicle of Ulster’s so-called ‘Murder Triangle’ during The Troubles – is that it explicitly foregrounds the voices of the victims in its narrative of the conflict.

Taking as its inspiration the 1999 title “Lost Lives” - David McKittrick’s magisterial book detailing the lives of every person that died as a result of The Troubles – Martin Doyle narrows the focus of “Dirty Linen” to one corner of mid-Ulster that has been devastated by loyalist murder gangs, republican paramilitaries, security forces collusion, and the state-sanctioned murder of innocent civilians.

Doyle tells the story of this region by recounting the 20 or so murders that it became synonymous with. But crucially, he does this by concentrating on the victims of those murders, describing how they lived their lives, and also speaking to the victims’ relatives that have been left behind to process their horror.

Unwaveringly non-partisan, Doyle declares that his “tribe are the victims of violence”, and through his series of conversations with the families and friends of the victims, he continuously centres the voices of the people whose stories he is telling. “Dirty Linen” is not an easy read, and, given the subject matter, it would be impossible to write a book about this region during this period that wasn’t gruelling and upsetting. But in this book, Doyle has crafted a powerful argument against the weaponisation of historical memory and, in doing so, has made a hugely important contribution towards us having a greater understanding of the trauma of the victims of the Northern Ireland conflict.

[Leona · Rating 5 out of 5]

Dirty Linen was one of my non-fiction picks for March and I absolutely loved this heartbreaking book. Dirty Linen is a book that delves into the impact the troubles had on a community in a rural parish of Tullylish in County Down. Tullylish was part of both the Linen triangle, the heartland of the north's defining industry and of the murder triangle an area devastated by paramilitary violence. The author Martin Doyle grew up here in the troubles and also includes his own and his family's experiences of living there in a time of turmoil. He lifts the veil of the silence drawn over the horrors of the past and the trauma it left behind, still generations later.

The book is extremely insightful into the lives of the people in the north regardless of religion as Martin depicts the atrocities that happen to both Catholics and Protestants in this book. He shows how it impacted the everyday lives and the strange things people in the north would do to ensure their safety - including leaving someone to mind the car when you went shopping to make sure someone wouldn't leave a car bomb. But he mentions things like this like their normal, which they were for people who lived in the north. He also clearly depicts the worry and the anxiety of someone being back late and how your mind would automatically go to something terrible has happened to them. Something I found in the interviews is that there was a clear sense and awareness of your own mortality due to all the horrific things happening around them.

Overall, a fantastic but harrowing account of the Northern Ireland troubles. A book I would definitely recommend to see the impact on people who just wanted to live a normal life away from the constant violence.

Favourite quotes:
" A veil of silence has been drawn over the horrors of the past."
" Bereavement in the early days is like being caught in a flood."
"Memories can be both precious and painful, like walking barefoot on diamonds."

[Julie Laumark · Rating 4 out of 5]

Having been a student in the 70’s, I remember the headlines about the Troubles in Ireland, which were front page news. I, was, quite frankly, befuddled by them. Irish Catholics & Protestants killing each other, WHY? Weren’t they worshipping the same God? I was hoping Martin Doyle could shed some light on this for me. He talks about Catholics being shunned & bullied in the North, but why does this lead to two young boys being gunned down in their living room while they’re watching TV? I still don’t understand it. Maybe there is nothing to understand. History is stained with the blood of innocents that were killed just because: because of their religion, skin color, too young, too old, etc. it all began with Cain & Able. Having been to Ireland 4 times, I am grateful that I can visit without worrying about being in a shop targeted by the IRA or UFC, but I am no longer naive enough to think there will be a united Ireland. Thanks to the Good Friday Agreement, younger generations of Northerners & Republicans can coexist in peace & that’s what really matters.

[Senioreuge · Rating 5 out of 5]

The adage encourages us (to paraphrase it) to think globally act locally. This is what Martin Doyle achieves in this work. The pain of his experiences and of those related to him, are plainly written for all to see. In one small parish, slap bang in the middle of a notorious murder zone for 3 decades the pain and suffering shared out by indiscriminate murder and counter murder is hard to stomach but necessary to recall and, hopefully learn from. The author makes no distinction between the people left behind to deal with the devastation of ruined lives be they from a unionist or nationalist, Irish or British background. All pain is the same as are the consequences.
At page 338 he quotes Ed O'Loughlin "Everyone who was here, will always be here. Everyone who has been loved will have been loved forever. There is permanence in that, a ghost in the grammar." Enough said.

[Barbara · Rating 5 out of 5]

I have read many books about The Troubles in Northern Ireland, and this is, by far, the best I have read. Martin Doyle is currently editor of the book section of the Irish Times. He grew up in a small town in Northern Ireland. This is the story of his hometown and surrounding area, and what happened there during The Troubles. He talks to the families of people who were killed including people from both his Catholic community, as well as Protestant community. He includes stories of a soldier, a nurse, and a policeman who died. He portrays the peace and friendships that existed between people of both faiths before and into the Troubles. Above all he listens deeply.
This amazing book is unfortunately only available as an audiobook in the US. But having a physical copy of this book is likely best. I have both.

[gary henry · Rating 4 out of 5]

A Thoughtful and Human-Centered Look at Conflict

This book stands out for its deeply human approach to a complex and painful history. Instead of focusing solely on political narratives, Doyle brings forward the lived experiences of individuals whose lives were forever changed. The use of a single parish as a lens makes the story intimate and relatable. While some sections feel heavy, the overall message about memory, trauma, and resilience is powerful. It’s a strong and reflective read that encourages empathy and understanding across divides.

[James · Rating 5 out of 5]

A Masterclass in Storytelling and Historical Reflection

Doyle’s background as a journalist shines through in his careful attention to detail and his ability to present complex stories with clarity and sensitivity. The book is both informative and deeply moving, offering insights into the social and emotional aftermath of violence. The metaphor of linen threads woven together despite tension—is beautifully executed. This is a must-read for anyone interested in history told through a human lens.

[Rose · Rating 4 out of 5]

Compelling Stories That Linger Long After Reading

Martin Doyle successfully captures the lingering effects of violence in a community that has endured so much.

The metaphor of the linen industry is particularly effective, symbolizing both division and unity. While the book can be emotionally intense, it is also deeply rewarding for readers willing to engage with its themes. The storytelling is respectful and layered, making it a valuable read for anyone interested in personal histories of conflict and reconciliation.

[Maccus · Rating 3 out of 5]

There is no denying the emotional depth present in this book. Doyle handles sensitive histories with care and respect, giving voice to both Catholic and Protestant experiences. However, readers unfamiliar with the historical and political background of the Troubles may find it difficult to fully grasp certain contexts.

While the storytelling is sincere, a bit more guidance or framing could have made it more accessible to a broader audience. Still, it’s a thoughtful and sincere reflection on a painful past.

[Austin Comerton · Rating 4 out of 5]

This book presented a story of cross community loss and suffering resulting from the "Troubles" in the area where Martin Doyle grew up. It tells the very personal story of experiences from the events that were ever present while attending school, dances or sporting fixtures.
Martin also details numerous incidents where collusion with paramilitaries was evident and the difficulty in rationalizing the inequity in how the communities were treated by security forces.
The book focuses on those impacted by the violence on both sides and the commonality of that suffering.

[Kane henry · Rating 5 out of 5]

Profound, Intimate, and Unforgettable

This is one of those rare books that manages to be both deeply personal and universally relevant.

By focusing on a single parish, Doyle reveals the broader impact of the Troubles in a way that feels immediate and real.

The emotional honesty of the accounts is striking, and the writing carries a quiet power that resonates throughout.

It’s a moving reminder of how conflict shapes communities and individuals alike.

[Frank Smith · Rating 5 out of 5]

I've just finished this amazing book - very moving account of a microcosm of the Troubles as experienced in one tiny parish in Co Down, told mainly through the prism of the aftermath for the victims' families and friends. How Martin Doyle stayed so objective is astounding, given he is from the same area. He approaches the people (sometimes neighbours) he interviews with compassion and empathy, allowing them to spill out their stories. Five stars.