Paul en Hannah verlangen al jaren naar een kind. In Indonesië komt hun droom eindelijk ze adopteren baby Nia. Dolgelukkig keren ze met haar terug naar Nederland.
Daar wordt Hannah opgeschrikt door nieuwsberichten over adoptiefraude. Nia's adoptie was toch niet illegaal? Vastbesloten de onderste steen boven te halen, reist ze met Paul terug naar Nia's geboorteland. Daar verandert één impulsieve daad hun levens voorgoed.
Paul en Hannah verlangen al jaren naar een kind. In Indonesië komt hun droom eindelijk uit: ze adopteren baby Nia. Dolgelukkig keren ze met haar terug naar Nederland.
Daar wordt Hannah opgeschrikt door nieuwsberichten over adoptiefraude. Nia’s adoptie was toch niet illegaal? Vastbesloten de onderste steen boven te halen, reist ze met Paul terug naar Nia’s geboorteland. Daar verandert één impulsieve daad hun levens voorgoed.
De adoptie is een verhaal dat langzaam maar zeker onder je huid kruipt. Vanaf het begin voel je dat er meer speelt dan je op dat moment weet, en juist dat maakte dat ik nieuwsgierig bleef naar hoe alles met elkaar verbonden zou zijn.
Het verhaal bestaat uit drie verhaallijnen. Twee daarvan spelen zich af in het verleden, terwijl de verhaallijn van Nia zich in het heden afspeelt.
Naarmate je verder leest krijg je steeds meer inzicht in wat er vroeger is gebeurd. Langzaam vallen de puzzelstukjes op hun plek en wordt duidelijk hoe alles met elkaar samenhangt.
Wat ik sterk vond, was het onderwerp adoptie. Het verhaal laat zien hoe ingrijpend de gevolgen kunnen zijn van keuzes die in het verleden zijn gemaakt. Sommige gebeurtenissen waren best heftig om te lezen en zetten je aan het denken.
Juist doordat je de situatie vanuit verschillende perspectieven meekrijgt, krijg je een goed beeld van de impact die bepaalde beslissingen op meerdere levens kunnen hebben.
De opbouw van het verhaal vond ik prettig. Er wordt steeds genoeg informatie prijsgegeven om je nieuwsgierig te houden, zonder dat alles direct duidelijk wordt. Daardoor wilde ik blijven doorlezen om te ontdekken hoe de verhaallijnen uiteindelijk samen zouden komen.
'De adoptie' was een boeiend verhaal met een interessant thema. Vooral de combinatie van familiegeheimen, het verleden en de zoektocht naar antwoorden maakte het een fijne leeservaring.
Ik wil @awbrunathrillers / @decrimecompagnie heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Marcella Kleine werkte twintig jaar lang in de forensische psychiatrie. Daarnaast schrijft ze thrillers, feelgoodnovelles en waargebeurde verhalen. Na Bloedwraak en Pas maar op voor de boze wolf is dit haar derde thriller bij De Crime Compagnie.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar e-pub ontvangen van De Crime Compagnie in ruil voor mijn deelname aan de blogtour en recensie.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Als ik niet in de gelegenheid was om te lezen dan luisterde ik het boek via Podimo.
Hanneke Last leest dit verhaal op ingetogen, prima articulerend, continu het juiste timbre in haar stem gebruikend bij de diverse emoties en gebeurtenissen die plaatsvinden in dit verhaal. Zij zorgt ervoor dat je blijft luisteren.
Ze tilt het indrukwekkende verhaal moeiteloos op naar een nog hoger niveau.
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een vrouw op de rug gezien waarvan ik instinctief weet dat ze zoekende is. Waarnaar? Ik hoop het te ontdekken door dit verhaal te gaan lezen.
De cover is mooi met een prachtig gebruikt palet aan kleuren en het schetsen van een tropische ambiance.
De flaptekst is indrukwekkend en intens.
Mooie tekst:
Wat als je leven gebouwd is op bedrog?
Quote:
Terang bulan, terang bulan di kali,
Buaya timbul, disangkalah mati.
Jangan percaya orang mulut lelaki,
Berani sumpah, dia takut mati.
(Indonesisch lied uit de koloniale tijd)
De maan schijnt, de maan schijnt over de rivier.
De krokodil drijft, je zou denken dat-ie dood is.
Geloof niet dat wat een man je zegt.
Ze durven van alles te zweren, maar zijn bang om dood te gaan.
MARYAM
Jakarta, Indonesië, 1979
Een haan kraait pal voor haar deur. Het geluid dringt langzaam tot haar slapende brein door. Pas als hij nog een keer kraait en een andere haan met hem meedoet, trillen haar oogleden. Ze heeft te kort geslapen om de dag aan te kunnen, maar ze moet van haar mat komen voor de verplichtingen die op haar wachten. Met tegenzin opent ze haar ogen en om haar nog slapende kinderen niet te storen staat ze zo stil mogelijk op. De doeken voor het raam in de enige kamer die ze hebben, laten het daglicht niet door. Voetje voor voetje schuifelt ze langs de matjes van haar kinderen. Zelfs de baby slaapt in haar mandje, nog uitgeput van het dagelijkse gekrijs van de honger. Toen Aida een week geleden geboren werd, kwam de borstvoeding moeizaam op gang en dat bleef zo. Voldoende geld voor poedermelk had ze tot gisteren niet. Haar kindje zou gedoemd zijn te sterven als Tuti niet op haar pad was gekomen en nog steeds bestaat de kans dat ze het niet redt.
Maryam tilt de slapende baby op en drukt haar tegen zich aan. De pasgeborene laat een zacht geluidje horen.
‘Slaap maar lekker door,’ fluistert ze. ‘Alles komt goed.’
Heel zacht neuriet ze een liedje en wiegt het kind. In haar hoofd gaan de woorden van een wiegeliedje rond.
Nina bobo ni ni bobo, kalan aida bobo digigit njamoek – Slaap meisje, o slaap, meisje, als je niet gaat slapen zul je door een mug gestoken worden.
Ze denkt aan de naald die vanmorgen het dunne armpje van haar dochtertje zal binnendringen en ze kust haar op haar hoofdje. ‘Nog even en dan kun je aansterken,’ zegt ze zacht. Ze slaat een doek om haar kind heen en met een laatste blik op haar slapende jongens gaat ze naar buiten.
Het verhaal:
Paul en Hannah verlangen al jaren naar een kind. In Indonesië komt hun droom eindelijk uit: ze adopteren baby Nia. Dolgelukkig keren ze met haar terug naar Nederland.
Daar wordt Hannah opgeschrikt door nieuwsberichten over adoptiefraude. Nia’s adoptie was toch niet illegaal? Vastbesloten de onderste steen boven te halen, reist ze met Paul terug naar Nia’s geboorteland. Daar verandert één impulsieve daad hun levens voorgoed.
Jaren later overlijdt Paul en wordt Nia geconfronteerd met haar mysterieuze adoptieverleden. Wanneer iemand haar bedreigt, ontdekt ze dat oude geheimen dodelijke gevolgen kunnen hebben…
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal las ik in een ochtend uit. Als ik niet kon lezen luisterde ik het verhaal.
Stoppen was geen optie.
Heden en verleden geven stap voor stap body aan dit verhaal. Maken dat je als lezer de samenhang tussen alles begrijpt.
In het heden vertelt Nia het verhaal in de ik-vorm. Op intense wijze moet ik zeggen. Voor mij voelde het alsof ze me continu in de ogen keek en tegenover mij zat. Zo beeldend, filmisch en levensecht. In het verleden volgen we afwisselend Hannah of Maryam. Ook hun belevenissen laten je niet onberoerd. Je hart en emoties worden moeiteloos diep geraakt. Al je zintuigen worden beroerd.
Naarmate het verhaal vordert raken verleden en heden telkens meer met elkaar verweven. Iedere keer weet Marcella Kleine de sfeer perfect in woorden te vatten. Je voelt deze in iedere vezel van je lijf. Daar resoneert het, gaat get onderhuids en houdt het je vast totdat je de laatste letter hebt gelezen.
Dit verhaal is rauw, hartverscheurend, beklemmend, duister, mysterieus meeslepend en diepgaand. Vele levens worden minutieus in kaart gebracht. Levenspaden kruisen elkaar gewild of ongewild. Gouden wiegjes worden doelbewust gecreëerd.
De firma van list en bedrog draait op volle kracht. Onderweg uitstappen is geen optie meer. Uit dit doelbewust gesponnen web zijn alle vluchtwegen vakkundig geblokkeerd. Familie geschiedenissen worden moeiteloos met een pennenstreek herschreven. Niemand die argwaan krijgt. Sporen zorgvuldig gewist.
Totdat iemand licht probeert te maken in deze duisternis. Dan volgen maatregelen die het daglicht niet mogen zien. Om stemmen voor altijd te laten zwijgen. En te voorkomen dat geheimen uitkomen. Zodat de geldkraan wordt dichtgedraaid. Geld dat belangrijker schijnt te zijn dan mensenlevens. Wie kun je nog vertrouwen en wie is een wolf in schaapskleren?
Dit verhaal is continu spannend, intrigerend, vanuit diverse perspectieven verteld. Met personages die gedetailleerd zijn uitgewerkt en levensecht overkomen. Die de dialoog aangaan. Doe je qua karakter en gedrag uitstekend leert kennen. En wat intrigeert is wat er aan ten grondslag ligt hoe iemand handelt. Is het wroeging, jaloezie, haat, wraak, de verbolgenheid over het feit dat je wieg aan de verkeerde kant van de evenaar stond en je daardoor gedoemd bent om maar een bedelaar te blijven?
Feit blijft dat de opbouw en de uitwerking van dit actuele onderwerp ijzersterk gedaan is. Het verhaal bevat nog enkele onvoorziene plottwists. De plot vond ik onverwacht en maakte voor mij de cirkel rond. Ook het sluitstuk en de andere kant van de medaille maken dit tot een kristal helder maar daarom niet minder schrijnend en verbijsterend verhaal.
De Crime Compagnie hartelijk dank dat ik mee mocht doen met de blogtour.
Marcella Kleine hartelijk dank dat ik jouw boek mocht lezen en recenseren.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
We beseffen ons niet vaak genoeg hoe dankbaar we mogen zijn dat we een dak boven ons hoofd hebben, voldoende eten en drinken, toegang tot gezondheidszorg, winkels in de buurt of online.
De plaats waar je wieg staat is alles bepalend voor het leven waarin je opgroeit. Mijn hart bloedt voor de moeders die moederliefde in overvloed kunnen geven. Maar die door allerlei levensomstandigheden de toegang tot noodzakelijke zorg moeten ontberen.
Die niet kunnen voorzien in de eerste levensbehoefte van hun kinderen. Maar daar alles voor over hebben. Die helaas hun vertrouwen onbedoeld in verkeerde handen leggen en gedwongen achter blijven met lege armen en een gebroken hart.
Hopelijk genereert dit verhaal nog meer bewustwording en kennis om de wereld voor iedereen een betere plek te maken.
Marcella Kleine is thrillerauteur in Nederland, ze schreef eerder boeken in verschillende genres en bij De crime compagnie verschenen eerder Bloedwraak en Boze wolf. Voor dit boek dook Kleine in de misverstanden rondom interlandelijke adoptie.
De kinderwens van Paul en Hanna blijft uit en ze besluiten een kindje uit Indonesië te adopteren. Na een vlotte procedure sluiten ze hun dochter Nia in hun armen, Hanna gaat er vanuit dat alles legaal verlopen is maar als er nieuwsberichten verschijnen over adoptiemisverstanden reizen ze terug naar Indonesië om de waarheid te achterhalen. Dat is niet zonder gevaar…..
Veertig jaar later moet Nia afscheid nemen van haar vader Paul, na zijn overlijden komt ze papieren tegen die vragen oproepen. Ook wil ze graag op zoek naar haar roots en ze vraagt daarbij de hulp van een nieuwe vriendin. Het verleden haalt het heden in en zo ontstaat er een spannende actuele thriller over een onderwerp waar decennia lang over gezwegen is.
Met de actualiteit van de laatste jaren in het achterhoofd is deze thriller opgepakt om te gaan lezen. Als adoptiemoeder komt het verhaal best dichtbij maar het is door mij als een fictief verhaal gelezen. Met eigen ervaringen in het achterhoofd klinken er nu misschien eerder alarmsignalen dan bij andere lezers. En worden emoties (die door Kleine respectvol en passend beschreven zijn) heviger doorvoelt. Wat vooral erg gewaardeerd wordt is het respect waarmee de verhalen beschreven en met elkaar verbonden zijn.
Het spannende van een thriller in combinatie met het verdriet maar ook de meerdere dubbele gevoelens van adoptieouders zorgt voor een bijzondere leeservaring. Het zal veel mensen diep raken. Het gevoel dat er iets niet goed is wordt met kleine impulsen duidelijk weergegeven. Een blik een flits, meer was er op dat moment niet nodig. Het boek laat zien dat iedereen een verhaal te vertellen heeft.
Gelukkig begint Kleine haar nawoord met het aangeven dat veel adopties wel goed en eerlijk zijn verlopen. Dat is ook zo. Het verhaal dat hierna volgt maakt het verhaal compleet. In dit boek is er geen sprake van een adoptiedriehoek, een bekende term in “adoptieland” maar voor een compleet verhaal, een pentagoon, of vijfhoek waarbij álle partijen aan het woord komen. En dat zorgt dan toch ook voor menige traan. Een bijzondere leeservaring. Ondanks dat het boek best wat emoties naar boven brengt is het een goed geschreven thriller die lezers zal beroeren en ook enige spannende uren zal bezorgen.
Jaaa, vandaag ben ik aan de beurt voor de blogtour van De adoptie van Marcella Kleine. Wat een indrukwekkend verhaal! Bedankt De Crime Compagnie en AWBruna voor dit recensie-exemplaar!
De adoptie is een meeslepend verhaal! Vanaf het begin wordt je meegezogen in het verhaal van Nia als ze net geadopteerd is en het heden. Het eerste deel van het verhaal vond ik niet zo spannend, maar was ik wel heel nieuwsgierig hoe het zat met de adoptie. Vanaf halverwege het verhaal werd het ineens mega spannend! Ik was op het verkeerde been gezet! De wendingen maakte het een goed verhaal! Er wordt vanuit verschillende perspectieven geschreven, naast Nia wordt er ook vanuit Hannah en de biologische moeder van Nia geschreven. Dit geeft ook zeker diepgang aan het verhaal. De personages zijn goed uitgewerkt. Ik leefde helemaal mee met Nia en haar verhaal. Door de beeldende en vlotte schrijfstijl van Marcella Kleine las dit verhaal fijn! Een indrukwekkend en aangrijpend verhaal om te lezen en zeker een aanrader! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Paul en Hannah verlangen al een tijdje naar een kindje van hunzelf. Als dit niet hun niet gegeven is, kiezen ze voor adoptie. In Indonesië mogen ze hun adoptiedochter Nia in hun armen sluiten. Ze zijn dolgelukkig met de kleine Nia en keren terug naar Nederland. Hannah ziet na een tijdje een artikel in de krant over adoptiefraude. Hebben zij Nia wel legaal gekregen? Is hier ook fraude aan te pas gekomen? Ze reist samen met Paul terug naar Indonesië, maar daar veranderd hun leven voorgoed. In het heden volgen we Nia. Haar moeder is al op jonge leeftijd overleden en recent is ze haar vader verloren. Sinds de dood van haar vader ontvangt ze rare berichten en gebeuren er rare dingen. Wie zit erachter en waarom?
De adoptie van Marcella Kleine is een verhaal die een actueel en belangrijk onderwerp aansnijdt: de schaduwzijde van internationale adopties. Een thema dat de afgelopen jaren steeds vaker in het nieuws is gekomen en dat direct mijn nieuwsgierigheid wist te wekken.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven en in twee tijdlijnen. In het heden volgen we Nia, terwijl we in het verleden meelezen met zowel haar adoptiemoeder Hannah als haar biologische moeder. Door deze afwisseling krijg je langzaam steeds meer inzicht in wat er destijds is gebeurd. Marcella laat de puzzel stukje bij beetje op zijn plaats vallen, waardoor je als lezer steeds meer verbanden ontdekt.
Toch wist het verhaal mij niet volledig te grijpen. In essentie bevat het alle ingrediënten voor een spannend verhaal, maar die spanning bleef voor mij grotendeels uit. De verhaallijn van Nia voelde namelijk niet altijd sterk verbonden met het adoptiethema. Natuurlijk gaat ze op zoek naar haar biologische moeder, maar ik had het gevoel dat veel van haar gebeurtenissen ook hadden kunnen plaatsvinden zonder die zoektocht. Daardoor miste ik soms de noodzaak van haar verhaallijn binnen het grotere geheel.
Ook de keuzes en acties van haar adoptieouders hadden naar mijn gevoel meer invloed mogen hebben op Nia zelf. Juist daar verwachtte ik een sterkere emotionele impact en een duidelijkere verbinding tussen verleden en heden. Omdat die link voor mij onvoldoende werd uitgewerkt, bleef het verhaal op sommige momenten wat afstandelijk aanvoelen.
Wat Marcella Kleine wél heel sterk neerzet, is het maatschappelijke thema. Het boek laat zien dat internationale adopties, met name in de jaren tachtig, niet altijd via de juiste wegen verliepen. Daarnaast schenkt ze aandacht aan de vaak vergeten kant van het verhaal: de biologische moeders die onder druk of zelfs gedwongen afstand moesten doen van hun kind. Dat maakt het boek relevant en zet aan tot nadenken.
De adoptie is daardoor een interessant verhaal met een belangrijk onderwerp en een sterke boodschap. Hoewel de uitwerking mij niet volledig wist te overtuigen, waardeer ik de aandacht voor een thema dat nog altijd veel impact heeft op de betrokkenen.
Ik was heel erg benieuwd naar dit verhaal ook m.b.t. de misstanden van adoptie die je vaak leest, ik was dus heel blij dat ik uitgekozen ben voor deze blogtour. Heel erg bedankt!
Hannah en Paul willen dolgraag kinderen maar dit lukt niet op de normale manier. Dan blijkt dat er mogelijkheden bestaan voor adoptie in het buitenland. In Indonesië is er een kindje die ze mogen adopteren, haar naam is Nia.
Wanneer ze thuiskomen leest ze in de krant een artikel waarin aangegeven wordt dat de Indonesische politie achter een omvangrijke babyhandel met Nederland is gekomen en dat een vroedvrouw baby’s verhandelde. Ze twijfelt gelijk aan hun eigen kind en of dit wel legaal is gebeurd. Wanneer ze dit met haar man Paul bespreekt vindt hij het onzin wat ze zich in haar hoofd heeft gehaald maar ze besluiten om toch opnieuw naar Jakarta af te reizen waar Nia is geboren.
Ik vond dit een indrukwekkend verhaal dat me vanaf het begin wist te raken. Over dit soort adoptieverhalen heb ik al veel documentaires gezien en door het programma Spoorloos is dit onderwerp voor veel mensen herkenbaar geworden.
Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven, zowel in het heden als in het verleden, wat het extra interessant maakt. Het zit mooi in elkaar en belicht op een realistische manier de kant van de moeder, het kind en de geboortemoeder. Hoewel het een fictief verhaal is, merk je duidelijk dat het gebaseerd is op ware gebeurtenissen.
De personages zijn sterk uitgewerkt en ook het spanningselement is mooi verweven in het verhaal. Sommige ontwikkelingen zag ik totaal niet aankomen, wat het boek nog indrukwekkender maakte. Het is een aangrijpend boek met een realistisch thema dat veel indruk achterlaat.
Paul en Hannah zien hun grootste droom uitkomen wanneer ze in Indonesië baby Nia adopteren. Maar wanneer er berichten opduiken over adoptiefraude, begint Hannah te twijfelen aan de herkomst van haar dochter. Hun zoektocht naar de waarheid zet alles op losse schroeven.
Het verhaal wordt verteld vanuit drie perspectieven: Nia, haar adoptiemoeder Hannah en haar biologische moeder Maryam. Door de wisselende perspectieven, de sprongen tussen verleden en heden en twee verschillende verhaallijnen moest ik in het begin mijn aandacht er goed bij houden. Af en toe was ik even kwijt vanuit welk personage ik las.
Eens ik helemaal in het verhaal zat, heb ik er erg van genoten. Marcella Kleine heeft een vlotte, aangename schrijfstijl en weet de spanning mooi op te bouwen. Het onderwerp adoptiefraude geeft het verhaal bovendien extra diepgang en maakt het meer dan alleen een spannende thriller. Nia’s verhaallijn staat niet volledig in het teken van de adoptiefraude, maar zorgt wel voor extra spanning en afwisseling. Hoewel ik al een vermoeden had welke richting deze verhaallijn zou uitgaan, wist Marcella Kleine me tegen het einde toch nog te verrassen.
kindje. Door de wisselperspectief schakelen we naar Nia, die in het heden zojuist haar vader heeft begraven. Niet lang daarna volgen er dreigbrieven en de spanning zit er direct in. Van wie zijn deze? Wie kan ze vertrouwen?
De adoptie is spannend en intrigerend. En vooral levensecht. De personages zijn divers en worden goed uitgewerkt. De spanning loopt stapsgewijs op, tot grote hoogte. Qua plot gaat het alle kanten op. Word je nog op dat ene been gezet in begin van het boek, dan verandert het snel...door de twisten die verscholen zitten. Heel goed gedaan. Mooi & triest tegelijk!
Waardering 4 sterren
Ik las De adoptie en heb genoten van het verhaal, dat echt gebeurt had kunnen zijn. Over misstanden bij adopties, wat veel verdriet teweeg bracht. Mooi verhaal, hier en daar wat "toevalligheden", maar goed, dat is de auteur vergeven.
Dit boek was mijn kennismaking met Marcella Kleine.
Vanaf de start van het boek zat ik meteen in het verhaal. Moest mezelf ook dwingen het niet in 1x uit te lezen. Wanneer ik dacht te weten hoe het zat, bleek ik niet alles door te hebben en werd ik meerdere keren op het verkeerde been gezet.
Het onderwerp adoptie vanuit het buitenland sprak mij ook erg aan en is dan ook een maatschappelijk thema.
Ik kijk uit naar de andere boeken van deze schrijfster. Het enige jammere van het boek is dat er na het nawoord nog een hoofdstuk van ruim 10 bladzijdes zat. Jammer dat dit niet voor het nawoord zat.
Van deze schrijfster las ik - ivm leesopdracht in dierenthema- juist: "pas maar op voor de boze wolf". Een prachtig boek dat ik waardeerde met 4 sterren. Als regelmatige bezoeker van Drenthe en bekend met het wel en wee in zorginstellingen, een boek waar ik nieuwsgierig naar was. Dit boek ontving ik als clublid van de Crime Compagnie en ik was zeer benieuwd of Marcella me opnieuw kon boeien. Dit was zeker het geval. Wat zit haar nieuwste thriller goed in elkaar! 5 sterren en een echte aanrader!
Onwijs genoten van het boek de adoptie, Marcella schrijft lekker vlot maar met respect voor het onderwerp. Vanaf moment 1 zat ik dan ook lekker in dit mooie maar ook spannende verhaal. Ik had halverwege het verhaal wel een vermoede wie de dader kon zijn en mijn gevoel zat precies juist. Hoe mensen je zo in de maling kunnen nemen is echt niet te bevatten. Mocht dit mooie en spannende boek op jouw TBR staan zou ik je zeggen lekker beginnen met lezen. Ik had het boek in 2 dagen uit!