What do you think?
Soelaas
317 pages, Kindle Edition
Published May 21, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
June 18, 2026
Was even helemaal diep hier in, op de beste manier. Dit was een van mijn lievelingszinnen:
Ze slaapt met bolle, roze, indrukbare wangen.
Ze slaapt met bolle, roze, indrukbare wangen.
July 15, 2026
Moya De Feyter schreef eerder enkele poëziebundels en bracht met ‘Soelaas’ een indringende debuutroman uit. ‘Soelaas’ is een atypische roman. Mooie, pakkende zinnen en een verhaal dat de lezer nieuwsgierig maakt en prikkelt.
Ik heb veel langer over deze roman gedaan omdat ik niet altijd in een goede ‘headspace’ was de afgelopen periode en het verhaal bij momenten nogal zwaar overkomt. Ik was razend benieuwd waar het naartoe zou gaan maar had ook een beetje schrik van de donkerte.
Maar kijk, nieuwsgierigheid wint steeds opnieuw van angst, en gelukkig maar. ‘Soelaas’ wist mijn verwachtingen in te lossen, ook al begon het verhaal van Willem, mevrouw Ilara en Robin eerder vaag en mysterieus. Het verhaal kreeg na verloop van tijd een plotse wending die ik niet had verwacht, wat naast de unieke schrijfstijl positief weet te verrassen.
Ik raad ‘Soelaas’ aan voor de poëzieliefhebbers die op zoek zijn naar een mooie roman, of nee, gewoon voor iedereen die erg mooie zinnen weet te appreciëren.
“Ze heeft de deur op een kier gezet.”
“De mensen die gehaast door de straten lopen denken dat dat het leven is. Ze kruipen gehaast uit bed, geven hun kinderen gehaast te eten; ze bellen gehaast, mailen gehaast, vrijen gehaast. Ze hebben rekeningen waarop elke maand een vast bedrag verschijnt. Een degelijk bedrag waarmee je allerlei overbodige spullen kunt kopen. Ze wonen in huizen met vliegenramen en kruimeldieven. In hun kasten liggen katoenen servetten die iemand gestreken heeft omdat men gelooft in de meerwaarde van gestreken servetten. Ze volgen het nieuws in die zin dat ze minstens tien keer per dag door de krantenkoppen scrollen en daarbij weerzin voelen. Ik heb de weerzin verdreven. Het appartement, de doden, het vocht. Wat is leegte? Ik ken hun leegte niet.”
“De doden zijn anders. Ze roepen met zachte stemmen. Ze roepen mij.”
“Mijn wangen zijn heet en nat, ik heb de tranen niet gevoeld.”
“Ik ben geen mens, ik ben een toevluchtsoord.”
“Ik heb de sleutel omgedraaid, een eerste keer en een tweede keer en daarna werd het alleen maar makkelijker.”
Ik heb veel langer over deze roman gedaan omdat ik niet altijd in een goede ‘headspace’ was de afgelopen periode en het verhaal bij momenten nogal zwaar overkomt. Ik was razend benieuwd waar het naartoe zou gaan maar had ook een beetje schrik van de donkerte.
Maar kijk, nieuwsgierigheid wint steeds opnieuw van angst, en gelukkig maar. ‘Soelaas’ wist mijn verwachtingen in te lossen, ook al begon het verhaal van Willem, mevrouw Ilara en Robin eerder vaag en mysterieus. Het verhaal kreeg na verloop van tijd een plotse wending die ik niet had verwacht, wat naast de unieke schrijfstijl positief weet te verrassen.
Ik raad ‘Soelaas’ aan voor de poëzieliefhebbers die op zoek zijn naar een mooie roman, of nee, gewoon voor iedereen die erg mooie zinnen weet te appreciëren.
“Ze heeft de deur op een kier gezet.”
“De mensen die gehaast door de straten lopen denken dat dat het leven is. Ze kruipen gehaast uit bed, geven hun kinderen gehaast te eten; ze bellen gehaast, mailen gehaast, vrijen gehaast. Ze hebben rekeningen waarop elke maand een vast bedrag verschijnt. Een degelijk bedrag waarmee je allerlei overbodige spullen kunt kopen. Ze wonen in huizen met vliegenramen en kruimeldieven. In hun kasten liggen katoenen servetten die iemand gestreken heeft omdat men gelooft in de meerwaarde van gestreken servetten. Ze volgen het nieuws in die zin dat ze minstens tien keer per dag door de krantenkoppen scrollen en daarbij weerzin voelen. Ik heb de weerzin verdreven. Het appartement, de doden, het vocht. Wat is leegte? Ik ken hun leegte niet.”
“De doden zijn anders. Ze roepen met zachte stemmen. Ze roepen mij.”
“Mijn wangen zijn heet en nat, ik heb de tranen niet gevoeld.”
“Ik ben geen mens, ik ben een toevluchtsoord.”
“Ik heb de sleutel omgedraaid, een eerste keer en een tweede keer en daarna werd het alleen maar makkelijker.”
July 6, 2026
Soelaas. Door: Moya De Feyter.
Als fan van Moya De Feyter woonde ik met plezier de boekpresentatie van Soelaas bij. Wat een mooie avond was dat! Het boek lag daarna een tijdje op mij te wachten en gisteren las ik het plots in één ruk uit.
Hoewel ik door de avond al wist dat het verhaal door twee totaal verschillende stemmen verteld wordt moest ik daar op papier toch even aan wennen. Het boek staat vol poëtische details en toch krijg je vaak niet alle informatie, blijf je wat blind tasten naar wat en wie, hoe en waarom. Maar dat is herkenbaar uit het echte leven hé.
Soelaas is een typisch Moya De Feyter boek: poëtisch, zoals ik al zei, genre overschrijdend, de grenzen aftastend van wat we gewoon zijn in literatuur, vol verwijzingen naar kunst en kunstenaars, klimaat kritisch en met oog voor kleine typische eigenaardigheden van de personages (mens én dier).
De liefde voor het lesgeven, het zorgzame ten op zichte van anderen, het achterwege laten van etiketten, het afwisselen tussen zorgen voor en zorg nodig hebben, de passie voor het creëren, het echt kijken naar naasten, het aftasten van grenzen en wie bepaalt wat goed of fout is,… Allemaal onderwerpen waar je over na gaat denken door het lezen van Soelaas.
Je moet je helemaal onderdompelen in de wereld van Willem en Ilara, je laten meevoeren, niet in hokjes denken en beseffen dat het soms voldoende is als iets/iemand soelaas biedt.
Als fan van Moya De Feyter woonde ik met plezier de boekpresentatie van Soelaas bij. Wat een mooie avond was dat! Het boek lag daarna een tijdje op mij te wachten en gisteren las ik het plots in één ruk uit.
Hoewel ik door de avond al wist dat het verhaal door twee totaal verschillende stemmen verteld wordt moest ik daar op papier toch even aan wennen. Het boek staat vol poëtische details en toch krijg je vaak niet alle informatie, blijf je wat blind tasten naar wat en wie, hoe en waarom. Maar dat is herkenbaar uit het echte leven hé.
Soelaas is een typisch Moya De Feyter boek: poëtisch, zoals ik al zei, genre overschrijdend, de grenzen aftastend van wat we gewoon zijn in literatuur, vol verwijzingen naar kunst en kunstenaars, klimaat kritisch en met oog voor kleine typische eigenaardigheden van de personages (mens én dier).
De liefde voor het lesgeven, het zorgzame ten op zichte van anderen, het achterwege laten van etiketten, het afwisselen tussen zorgen voor en zorg nodig hebben, de passie voor het creëren, het echt kijken naar naasten, het aftasten van grenzen en wie bepaalt wat goed of fout is,… Allemaal onderwerpen waar je over na gaat denken door het lezen van Soelaas.
Je moet je helemaal onderdompelen in de wereld van Willem en Ilara, je laten meevoeren, niet in hokjes denken en beseffen dat het soms voldoende is als iets/iemand soelaas biedt.
May 31, 2026
🌧️ Willem schrijft teksten voor begrafenissen voor de kost. Hij leeft teruggetrokken in zijn verwaarloosde appartement. Op een regenachtige avond staat Ilara, zijn vroegere leerkracht kunstgeschiedenis, doorweekt en vooral onverwacht voor de deur. Ze is er slecht aan toe en zoekt een slaapplaats. Een gebaar van gastvrijheid groeit uit tot een nabijheid die troost en verontrust.
🌧️ ‘Soelaas’ is het romandebuut van Moya De Feyter, van wie eerder poëzie verscheen. Het boek speelt met woord, lettertype en witruimte om het verhaal van Willem en Ilara uit de doeken te doen. Dat maakt het tot een poëtisch geschreven roman, waarin je zowel binnen de zinnen als tussen de regels dat verhaal vindt.
🌧️ De opbouw van het boek is één van de dingen die het zo sterk maakt. Je ontdekt het vanzelf als je besluit het op te pakken. Je leest zowel vanuit het perspectief van Willem als vanuit dat van Ilara. Dat is zeker een meerwaarde, want onze personages, die fysiek weliswaar dicht bij elkaar komen, spreken weinig met elkaar.
🌧️ De Feyter slaagt erin je niet alleen de gebeurtenissen mee te geven die ertoe leidden dat Ilara een onderkomen zoekt, ze laat je ook het ongemak, de (wan)hoop, leegte en troost voelen die onze personages (bij elkaar) ervaren.
🌧️ ‘Soelaas’ is een boek waarvan ik heel erg genoten heb. Het is mooi geschreven, je blijft geboeid doordat je slechts met mondjesmaat informatie krijgt en dus gaandeweg de puzzel steeds meer kan leggen. Daarnaast zijn de personages introvert, zwijgzaam, mysterieus, maar op een of andere manier toch herkenbaar, waardoor je enorm met hen kan meeleven. Aanrader!
🌧️ ‘Soelaas’ is het romandebuut van Moya De Feyter, van wie eerder poëzie verscheen. Het boek speelt met woord, lettertype en witruimte om het verhaal van Willem en Ilara uit de doeken te doen. Dat maakt het tot een poëtisch geschreven roman, waarin je zowel binnen de zinnen als tussen de regels dat verhaal vindt.
🌧️ De opbouw van het boek is één van de dingen die het zo sterk maakt. Je ontdekt het vanzelf als je besluit het op te pakken. Je leest zowel vanuit het perspectief van Willem als vanuit dat van Ilara. Dat is zeker een meerwaarde, want onze personages, die fysiek weliswaar dicht bij elkaar komen, spreken weinig met elkaar.
🌧️ De Feyter slaagt erin je niet alleen de gebeurtenissen mee te geven die ertoe leidden dat Ilara een onderkomen zoekt, ze laat je ook het ongemak, de (wan)hoop, leegte en troost voelen die onze personages (bij elkaar) ervaren.
🌧️ ‘Soelaas’ is een boek waarvan ik heel erg genoten heb. Het is mooi geschreven, je blijft geboeid doordat je slechts met mondjesmaat informatie krijgt en dus gaandeweg de puzzel steeds meer kan leggen. Daarnaast zijn de personages introvert, zwijgzaam, mysterieus, maar op een of andere manier toch herkenbaar, waardoor je enorm met hen kan meeleven. Aanrader!
June 29, 2026
Intrigerend en overtuigend verhaal over lerares Ilara met een ongebruikelijke bladspiegel waarin de hand van de dichter De Feyter te herkennen is.
Ilara geeft les aan studenten Robin en Willem en binnen die driehoeksverhouding,(of beter vierhoek want ook geit Lucy speelt een grote rol), trekt De Feyter je een wereld binnen waarbij het wit de functie krijgt van muren en de soms enkele zinnen op een pagina vensters zijn die een personage openzet om je zicht te geven op wat aan de binnenkant van een hoofd gebeurd.
"Ik had verwacht dat het vuur zou knetteren maar het was stil en wit, uitgestrekt wit."
Toenadering, communicatie, liefde, overgave aan de ander én aan de kunst zijn centrale thema's, maar bovenal is het een leeservaring die het best te beschrijven is als een onderdompelen in een universum met een prachtig beschreven geel, een plafond vol woekerende schimmels en eigenzinnige mensen en dieren.
Ilara geeft les aan studenten Robin en Willem en binnen die driehoeksverhouding,(of beter vierhoek want ook geit Lucy speelt een grote rol), trekt De Feyter je een wereld binnen waarbij het wit de functie krijgt van muren en de soms enkele zinnen op een pagina vensters zijn die een personage openzet om je zicht te geven op wat aan de binnenkant van een hoofd gebeurd.
"Ik had verwacht dat het vuur zou knetteren maar het was stil en wit, uitgestrekt wit."
Toenadering, communicatie, liefde, overgave aan de ander én aan de kunst zijn centrale thema's, maar bovenal is het een leeservaring die het best te beschrijven is als een onderdompelen in een universum met een prachtig beschreven geel, een plafond vol woekerende schimmels en eigenzinnige mensen en dieren.
August 9, 2026
It has been a long time since I read a novel that makes a temple of the Dutch language. So many sentences to read and reread because of the simple beauty they hold.
Soon, I will read this novel again just for the pleasure of reading.
Thank you Moya.
Soon, I will read this novel again just for the pleasure of reading.
Thank you Moya.
June 15, 2026
"Ik ben geen mens, ik ben een toevluchtsoord."
mooi mooi mooi !!
mooi mooi mooi !!
July 20, 2026
Helemaal Moya
Displaying 1 - 8 of 8 reviews