Jerom gaat aan de slag als portier in een bruin café, waar hij Bobbie Mukendi ontmoet, een jonge bluesgitarist met meer ambitie dan talent. Weken later, na een raadselachtige ontmoeting bij een spoorwegovergang, duikt de jongeman opnieuw op als een verbluffende gitaarvirtuoos. De stamgasten fluisteren dat Bobbie Blues zijn ziel aan de duivel heeft verkocht. Suske en Wiske gaan op zoek naar de waarheid achter de roddels, maar dat blijkt gevaarlijker dan gedacht. Want wie de duivel ten dans vraagt, kan de muziek zelf niet kiezen.
Jerom heeft een bijbaantje gevonden als buitensmijter in een jazz- en bluesclub. Daar ontmoet hij de muzikant Bobbie Mukendi, eentje waar de ambitie er langs alle kanten van af spat maar het talent jammer genoeg er nooit uit is gekomen. Na een bijzondere ontmoeting met een bizar figuur speelt Mukendi enkele weken echter de pannen van het dak en is hij gigantisch populair geworden. De club zot elke avond dan ook nokvol. Er gaan geruchten op dat Mukendi zijn ziel verkocht aan de duivel.
Suske en Wiske gaan naar de club om de waarheid te achterhalen achter deze roddels maar worden tegengehouden door dezelfde man die Mukendi eerder al ontmoette. En algauw blijkt dat hij een heel sinistere en duistere kant heeft als hij beide in het hospitaal doet belanden, zonder dat ze eigenlijk goed weten hoe en waardoor.
Op eigen risico zetten ze hun onderzoek verder, enigszins geholpen door Jerom en Lambik, die er zijn missie van heeft gemaakt zijn weeklagen om te zetten in bluesnummers, met heel wisselend succes: van slecht tot superslecht!
Cambré en Berte namen enige inspiratie voor dit album in het Faustiaanse verhaal rond het muzieknummer ‘Cross Road Blues’ (ook gekend als Crossroads) van bluesmuzikant Robert Johnson. Daarvan wordt namelijk beweerd dat hij op een kruispunt in de landelijke streek van de Mississippi Delta in de USA een deal heeft gemaakt met de duivel, wat zijn vooruitgang in zijn muziek op zo een snelle periode zou verklaren. Wat ervan waar is, geen idee maar het heeft alvast al heel wat inspiratie opgeleverd voor films en nu ook voor deze prachtige strip.
De Helden van Amoras behoort tot een van de beste reeksen van dit moment in het Belgische stripwezen. De stijl is rauw en donker maar die past geweldig goed bij de verhalen die worden verteld in dit universum. Sinds de reeks werd ‘heruitgevonden’ na de Kronieken, zijn het telkens losstaande albums (dus geen vervolgverhalen meer) en dat zorgt ervoor dat iedereen zomaar ergens kan inspringen in de reeks. Maar een echte fan(aat) zal natuurlijk beginnen bij het begin!
De eerste 'Amoras' van de nieuwe schrijver Berte is een leuke ode aan oude blues legenden en bevat leuke knipogen naar Hulk, Jurassic Park, O Brother en zo nog wat films. Wel leidt het verhaal net als andere delen uit de 'De helden van Amoras' serie onder het feit dat ieder deeltje een los verhaal is waardoor het nooit echt voelt alsof er iets op het spel staat. Iets waar juist de originele Amoras reeks bekend om staat.
Mooi en duister verhaal dat voortborduurt op Faust en de verhalen rondom Robert Johnson en dat allemaal in een omgeving waarin wanhoop en verval nooit ver weg zijn.