Zeyyat Selimoğlu'nun yeni öykü kitabı "Aramızdaydı O Gün", gerçek bir gazete haberinden yola çıkan "Çuval" öyküsüyle başlıyor. Ressam Erol Danar'ın, bir cinayeti, bir insanın öldürülmesi nedenlerini araştırdığı öyküde, psikolojik gerilim bir korku odağına dökülüyor.
"Bir Ada Soyunuyor"da, yangın özlemiyle tutuşan bir itfaiye çavuşu, hayatında en çok çikolatayı, çocukları ve erkekleri sevmiş bir kız, aradığı huzur ve mutluluğu çalıştığı mezarlıkta yakalayan bir mezarcı, bir hastanın ölüp ölmeyeceğini şaşırtıcı bir yöntemle anlayan bir rahip... öykünün başlıca kişileri.
"Aramızdaydı O Gün", ölüm hükümlüsü hasta bir gencin vücudundaki ölüm-yaşam çekişmesini irdeliyor.
"Kişnemeler"de, birbirine kişneyerek aşk çağrısı yapan iki attan etkilenen bir gezginci manav ile bir temizlik işçisinin, aşk ve kadın üzerine konuşmalarına tanık oluyoruz. "İki Sap Yasemin", anılarda kalmış bir çocukluk aşkının bir şölen ve eğlence havası içinde yeniden yaşatılmasının öyküsü...
Yer yer anlatım özellikleri taşıyan, grotesk tadlar getiren bir kitap "Aramızdaydı O Gün".
Zeyyat Selimoğlu, 1922 İstanbul doğumlu. Alman Lisesi’ni, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Hikâyeleri, Almanca’dan çevirileri ve radyo oyunları ile tanındı. 'Rize'nin Köylerinden' başlıklı yazısı ile Cumhuriyet Gazetesi'nin 1949-50 Yunus Nadi Armağanı'nı kazanınca edebiyat dünyasına ilk adımını attı. 'Koca Denizde İki Nokta' adlı oyununa 1970 TRT Sanat Ödülleri Yarışması’nda Başarı Ödülü verildi. Konuları, genellikle denizcilerin hareketli ve renkli hayatlarından alan, rahat bir anlatışla işleyen yazarın başlıca hikâye kitapları: Kavganın Sonu ve Başı (1955), Direğin Tepesinde Bir Adam (1969; Sait Faik Hikâye Armağanı, 1970), Kıçüstünde Toplantı (1971), Koca Denizde İki Nokta (1973; Türk Dil Kurumu Hikâye Ödülü), Karaya Vurdu Deniz (1975), Deprem (Uzun Hikâye, 1976), Soyunanlar (1980), Çiçekli Dağ Sokağı (1982), Gemi Adamları (1984), Bir Şarkı Gibiydi (1987), Aramızdaydı O Gün (1990), Denizlerin İstanbul (1992), Derin Dondurucu İçin Öykü (1995; Haldun Taner Öykü Ödülü, 1994), Bahar Yorgunluğu (1998). Bir de roman yayımladı: Tutkunun Köşeleri (1982). Türkçe’ye kazandırdığı çeviri eserlerin sayısı otuzu buldu. Yavru Kayık (1979), Martılar Adası (1979), Uyumsuz Nuri (1981) adlı çocuk kitapları da vardır. Zeyyat Selimoğlu 2000 yılında İstanbul’da, Nişantaşı'ndaki evinde öldü.
Anlatımını çok sevdim. Çok gerçekçiydi, bu gerçekçilik bazen komik olmayan yerlerde bile gülümsetti beni. Kitabı bu kadar çok seveceğimi düşünmemiştim. Kullanılan benzetmeleri ve uzun hikayelerin başka küçük hikayelerden oluşmasını da çok sevdim.