What do you think?
Rate this book
Geloof ze niet: Als de waarheid niet bestaat, wie kun je dan vertrouwen?
Een jonge vrouw wordt ’s nachts aangereden en naar het ziekenhuis gebracht. Ze is verward en herinnert zich haar eigen naam niet. Wanneer ze kort daarna spoorloos verdwijnt, begint voor inspecteur Olivia Leroy een race tegen de klok om haar te vinden.
Ver van de stad belooft een gesloten gemeenschap een leven in waarheid en harmonie met de natuur. Maar achter de muren van die idylle gelden onuitgesproken regels en worden sommige vragen beter niet gesteld.
Een duistere thriller over wantrouwen, manipulatie en het gevaar van een wereld waarin de waarheid niet langer bestaat.
Ver van de stad belooft een gesloten gemeenschap een leven in waarheid en harmonie met de natuur. Maar achter de muren van die idylle gelden onuitgesproken regels en worden sommige vragen beter niet gesteld.
Een duistere thriller over wantrouwen, manipulatie en het gevaar van een wereld waarin de waarheid niet langer bestaat.
- GenresThriller
336 pages, Kindle Edition
Published May 22, 2026
About the author
Sofie Delporte
4 books64 followersSofie studeerde geschiedenis en werkt als bibliothecaris, zo ongeveer de leukte job ter wereld vindt ze zelf. Ze schreef eerst kortverhalen bij het Gentse Schrijverscollectief. Na een lezing door Alain Remue, hoofd van de Cel Vermiste Personen in België, besloot ze zich aan een misdaadroman te wagen. Vijf jaar werkte ze aan haar thrillerdebuut ‘Ik kan je redden’, het eerste deel van wat een reeks moet worden met de eigenzinnige inspecteur Olivia Leroy in de hoofdrol. In 2024 verscheen het vervolg 'Zwijgen is bitter.' In 2025 keerde ze met 'Niets gaat voorbij' terug naar haar eerste schrijfliefde; het korte verhaal.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
June 9, 2026
http://looneybooks79.blog/2026/05/31/...
Als in Gent een jonge vrouw wordt aangereden door een auto en naar het ziekenhuis gebracht wordt Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen op de zaak gezet omdat het slachtoffer blijkbaar lijdt aan geheugenverlies en heel verward is. Tijdens haar onderzoek ontdekt Olivia dat het meisje net uit een auto was gesprongen en ruzie leek te hebben met een man die in de wagen zat voor ze werd aangereden. De dag erna gaat Olivia langs bij het slachtoffer maar dan blijkt ze verdwenen te zijn en via camerabeelden is te zien hoe een onherkenbare man haar met een rolstoel wegbrengt. Inspecteur Leroy heeft een zware kluif aan deze zaak want hoe vind je iemand waar je niks vanaf weet, zelfs geen naam?
Ver van de stad leeft een gesloten gemeenschap die volledig zelf bedruipend is, zij leven namelijk van het land en de mensen die er wonen leven helemaal onafhankelijk van technologie en enig contact met de buitenwereld. Enkel komt er af en toe een wit busje langs maar daar is het gissen naar wat ze daar doen. Eén van de inwoners is de recent aangekomen Marjolein die er door haar vriend Arend is binnen geloodst. Marjolein zet zich compleet af van haar vader en diens geldbejag ten koste van haar idealen. Volgens Marjolein is haar moeder gestorven na het toedienen van het covid vaccin waardoor ze een bloedklonter zou hebben gekregen. En net nu wil haar vader werken voor de firma die dat vaccin ontwikkelde. In de gemeenschap heeft ze haar gelijken gevonden, mensen die in harmonie leven met de natuur maar die ook bol staan van de complottheorieën en zich volledig afzetten van de gevestigde orde. Alles lijkt goed te gaan zolang er geen vragen worden gesteld en men de opgelegde regels volgt, de regels opgesteld door de leider van de gemeenschap!
Wie de vorige boeken van Sofie Delporte las weet dat ze zich mogen verwachten aan een heel goede thriller vol duistere figuren en een mysterieuze zoektocht naar de waarheid. Als je ook nog complottheorieën in de mix gooit krijg je een verhaal dat bol staat van toxische figuren, duistere geheimen en een verbeten inspecteur die niet ophoudt tot ze de waarheid heeft achterhaald en ondertussen ook nog eens haar privéleven op orde moet zien te krijgen.
Al vanaf haar eerste boek 'Ik kan je redden' heeft Sofie me helemaal in de ban van haar verhalen. Intussen is dit haar derde Olivia Leroy thriller en heeft ze een verhalenbundel uit waarin de werking en verschillende facetten van de Cel Vermiste Personen aan bod komt. Het Vlaamse thrillerland heeft met Sofie een heel goede aanwinst en haar naam mag van mij heel hoog prijken op de lijst van favoriete auteurs.
Als in Gent een jonge vrouw wordt aangereden door een auto en naar het ziekenhuis gebracht wordt Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen op de zaak gezet omdat het slachtoffer blijkbaar lijdt aan geheugenverlies en heel verward is. Tijdens haar onderzoek ontdekt Olivia dat het meisje net uit een auto was gesprongen en ruzie leek te hebben met een man die in de wagen zat voor ze werd aangereden. De dag erna gaat Olivia langs bij het slachtoffer maar dan blijkt ze verdwenen te zijn en via camerabeelden is te zien hoe een onherkenbare man haar met een rolstoel wegbrengt. Inspecteur Leroy heeft een zware kluif aan deze zaak want hoe vind je iemand waar je niks vanaf weet, zelfs geen naam?
Ver van de stad leeft een gesloten gemeenschap die volledig zelf bedruipend is, zij leven namelijk van het land en de mensen die er wonen leven helemaal onafhankelijk van technologie en enig contact met de buitenwereld. Enkel komt er af en toe een wit busje langs maar daar is het gissen naar wat ze daar doen. Eén van de inwoners is de recent aangekomen Marjolein die er door haar vriend Arend is binnen geloodst. Marjolein zet zich compleet af van haar vader en diens geldbejag ten koste van haar idealen. Volgens Marjolein is haar moeder gestorven na het toedienen van het covid vaccin waardoor ze een bloedklonter zou hebben gekregen. En net nu wil haar vader werken voor de firma die dat vaccin ontwikkelde. In de gemeenschap heeft ze haar gelijken gevonden, mensen die in harmonie leven met de natuur maar die ook bol staan van de complottheorieën en zich volledig afzetten van de gevestigde orde. Alles lijkt goed te gaan zolang er geen vragen worden gesteld en men de opgelegde regels volgt, de regels opgesteld door de leider van de gemeenschap!
Wie de vorige boeken van Sofie Delporte las weet dat ze zich mogen verwachten aan een heel goede thriller vol duistere figuren en een mysterieuze zoektocht naar de waarheid. Als je ook nog complottheorieën in de mix gooit krijg je een verhaal dat bol staat van toxische figuren, duistere geheimen en een verbeten inspecteur die niet ophoudt tot ze de waarheid heeft achterhaald en ondertussen ook nog eens haar privéleven op orde moet zien te krijgen.
Al vanaf haar eerste boek 'Ik kan je redden' heeft Sofie me helemaal in de ban van haar verhalen. Intussen is dit haar derde Olivia Leroy thriller en heeft ze een verhalenbundel uit waarin de werking en verschillende facetten van de Cel Vermiste Personen aan bod komt. Het Vlaamse thrillerland heeft met Sofie een heel goede aanwinst en haar naam mag van mij heel hoog prijken op de lijst van favoriete auteurs.
June 6, 2026
Sofie Delporte - Geloof ze niet
De boeken van Sofie Delporte zijn echt keigoed. Daarom kon ik niet wachten om in volgende deel van Olivia Leroy te beginnen. En ook dit boek was weer top!
Olivia wordt opgeroepen voor een nieuwe zaak. Een jonge vrouw wordt aangereden en naar het ziekenhuis gebracht maar ze herinnert zich niks meer. Geen naam, niet waarom ze daar was, niks. Ook is er geen signalement die aan de vrouw voldoet. De volgende dag is de vrouw weer verdwenen. Ze laat een blaadje met getekende runen achter maar nog steeds weet Olivia niks meer.
In een andere verhaallijn lezen we in het verleden over Marjolein. Een vrouw die na covid haar moeder kwijtraakte aan een long-embolie en ervan overtuigd is dat dit door het vaccin komt. Maar Marjolein heeft nog meer frustraties. Rond het klimaat, de economie,… deze frustraties kan ze kwijt bij een nieuwe vriend, die op een zelfvoorzienende boerderij woont en haar interesse in sommige theorieën of complottheorieën voedt. Op de boerderij wonen nog gelijkgezinde mensen. Het lijkt helemaal iets voor Marjolein. Maar ook deze vrijheid komt met regels.
Meteen werd ik het verhaal ingetrokken. Sofie Delporte had mij meteen beet. De personages, de verhaallijnen, de schrijfstijl,… alles aan dit boek klopte gewoon.
Het plot zat ingenieus in elkaar, de verhaallijnen waren interessant en de spanning was de hele tijd aanwezig met een hoogtepunt naar het einde toe. Ik vind het echt een meerwaarde dat ze kiest voor de Cel Vermiste Personen in haar boek. Zo leer je deze dienst beter kennen op een heel toegankelijke manier.
Daarnaast zijn de personages heel realistisch weergegeven met elk hun eigen ideeën, identiteit en emoties. Er wordt ook het een en ander over complottheorieën zoals het covidvaccin gedeeld via de meningen van de personages.
Ken je dat zo’n boek waarvan je spijt hebt als je hem dichtslaat omdat het dan gedaan is? Wel dit is er eentje voor mij! Misschien moet ik gewoon deel 1 eens herlezen.
De boeken van Sofie Delporte zijn echt keigoed. Daarom kon ik niet wachten om in volgende deel van Olivia Leroy te beginnen. En ook dit boek was weer top!
Olivia wordt opgeroepen voor een nieuwe zaak. Een jonge vrouw wordt aangereden en naar het ziekenhuis gebracht maar ze herinnert zich niks meer. Geen naam, niet waarom ze daar was, niks. Ook is er geen signalement die aan de vrouw voldoet. De volgende dag is de vrouw weer verdwenen. Ze laat een blaadje met getekende runen achter maar nog steeds weet Olivia niks meer.
In een andere verhaallijn lezen we in het verleden over Marjolein. Een vrouw die na covid haar moeder kwijtraakte aan een long-embolie en ervan overtuigd is dat dit door het vaccin komt. Maar Marjolein heeft nog meer frustraties. Rond het klimaat, de economie,… deze frustraties kan ze kwijt bij een nieuwe vriend, die op een zelfvoorzienende boerderij woont en haar interesse in sommige theorieën of complottheorieën voedt. Op de boerderij wonen nog gelijkgezinde mensen. Het lijkt helemaal iets voor Marjolein. Maar ook deze vrijheid komt met regels.
Meteen werd ik het verhaal ingetrokken. Sofie Delporte had mij meteen beet. De personages, de verhaallijnen, de schrijfstijl,… alles aan dit boek klopte gewoon.
Het plot zat ingenieus in elkaar, de verhaallijnen waren interessant en de spanning was de hele tijd aanwezig met een hoogtepunt naar het einde toe. Ik vind het echt een meerwaarde dat ze kiest voor de Cel Vermiste Personen in haar boek. Zo leer je deze dienst beter kennen op een heel toegankelijke manier.
Daarnaast zijn de personages heel realistisch weergegeven met elk hun eigen ideeën, identiteit en emoties. Er wordt ook het een en ander over complottheorieën zoals het covidvaccin gedeeld via de meningen van de personages.
Ken je dat zo’n boek waarvan je spijt hebt als je hem dichtslaat omdat het dan gedaan is? Wel dit is er eentje voor mij! Misschien moet ik gewoon deel 1 eens herlezen.
July 27, 2026
Veronique las 'Geloof ze niet' geschreven door Sofie del Porte.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Na een nachtelijk ongeluk belandt een jonge vrouw zonder herinneringen in het ziekenhuis. Nog voordat iemand haar identiteit kan achterhalen, verdwijnt ze spoorloos. Inspecteur Olivia Leroy zet alles op alles om haar te vinden, maar haar zoektocht leidt naar een afgelegen gemeenschap waar waarheid en harmonie slechts een façade lijken. Achter de idyllische muren schuilt een duister geheim. Een beklemmende thriller over manipulatie, wantrouwen en de prijs van de waarheid.
Dit is het derde deel in de Olivia Leroy-serie. En wat voor deel. Ik heb genoten. De delen in deze serie zijn ook heel goed losstaand te lezen en je mist niet echt iets als je de voorgaande delen niet gelezen zou hebben.
Olivia Leroy krijgt met de cel vermiste personen weer een moeilijke zaak om op te lossen. De aangereden jonge vrouw lijkt haar geheugen kwijt en nadat Olivia bij haar geweest is in het ziekenhuis blijkt de vrouw verdwenen. Ze is door iemand meegenomen. Dus de zaak wordt al snel gezien als een ontvoering. Maar wie is deze jonge vrouw en wie heeft haar meegenomen?
Het verhaal kent twee verhaallijnen. En deze vloeien uiteindelijk op een mooie en geloofwaardige manier samen. We leren de hoofdpersonages van de cel vermiste personen in dit deel weer wat beter kennen en dit vind ik altijd een mooi pluspunt van een serie. Het voelt toch altijd een beetje als thuiskomen.
Het verhaal speelt zich grotendeels af in een afgelegen commune, die bij mij het gevoel van een sekte opriep en die er voor zorgde dat ik regelmatig personage Marjolein wilde toeschreeuwen dat ze moest maken dat ze weg kwam.
Het verhaal hield mij in zijn greep en ondanks dat de spanning soms inzakte, merkte ik dat het verhaal mij voldoende bleef aanspreken, waardoor ik hem maar moeilijk aan de kant kon leggen om toch even verplichte andere dingen te doen.
Het boek was ook te beluisteren op Kobo Plus. Het verhaal is ingesproken door Inge Ipenburg. Sommige hoofdstukken gaan vooraf met een quote van Jane Eyre. Echter bij het luisterboek merkte ik dat niet alle quotes ingesproken waren en dat vind ik dan weer erg jammer, want ook deze quotes voegen echt iets toe aan het verhaal.
Dit derde, losstaand te lezen, deel in de Olivia Leroy-serie zat weer goed in elkaar en ik had wel een gevoel hoe het in elkaar zat maar Delporte wist me met bepaalde zaken toch nog te verrassen. Ik kijk uit naar een nieuw deel in deze serie.
Dit boek ontvingen wij van Borgerhoff & Lamberigts. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Na een nachtelijk ongeluk belandt een jonge vrouw zonder herinneringen in het ziekenhuis. Nog voordat iemand haar identiteit kan achterhalen, verdwijnt ze spoorloos. Inspecteur Olivia Leroy zet alles op alles om haar te vinden, maar haar zoektocht leidt naar een afgelegen gemeenschap waar waarheid en harmonie slechts een façade lijken. Achter de idyllische muren schuilt een duister geheim. Een beklemmende thriller over manipulatie, wantrouwen en de prijs van de waarheid.
Dit is het derde deel in de Olivia Leroy-serie. En wat voor deel. Ik heb genoten. De delen in deze serie zijn ook heel goed losstaand te lezen en je mist niet echt iets als je de voorgaande delen niet gelezen zou hebben.
Olivia Leroy krijgt met de cel vermiste personen weer een moeilijke zaak om op te lossen. De aangereden jonge vrouw lijkt haar geheugen kwijt en nadat Olivia bij haar geweest is in het ziekenhuis blijkt de vrouw verdwenen. Ze is door iemand meegenomen. Dus de zaak wordt al snel gezien als een ontvoering. Maar wie is deze jonge vrouw en wie heeft haar meegenomen?
Het verhaal kent twee verhaallijnen. En deze vloeien uiteindelijk op een mooie en geloofwaardige manier samen. We leren de hoofdpersonages van de cel vermiste personen in dit deel weer wat beter kennen en dit vind ik altijd een mooi pluspunt van een serie. Het voelt toch altijd een beetje als thuiskomen.
Het verhaal speelt zich grotendeels af in een afgelegen commune, die bij mij het gevoel van een sekte opriep en die er voor zorgde dat ik regelmatig personage Marjolein wilde toeschreeuwen dat ze moest maken dat ze weg kwam.
Het verhaal hield mij in zijn greep en ondanks dat de spanning soms inzakte, merkte ik dat het verhaal mij voldoende bleef aanspreken, waardoor ik hem maar moeilijk aan de kant kon leggen om toch even verplichte andere dingen te doen.
Het boek was ook te beluisteren op Kobo Plus. Het verhaal is ingesproken door Inge Ipenburg. Sommige hoofdstukken gaan vooraf met een quote van Jane Eyre. Echter bij het luisterboek merkte ik dat niet alle quotes ingesproken waren en dat vind ik dan weer erg jammer, want ook deze quotes voegen echt iets toe aan het verhaal.
Dit derde, losstaand te lezen, deel in de Olivia Leroy-serie zat weer goed in elkaar en ik had wel een gevoel hoe het in elkaar zat maar Delporte wist me met bepaalde zaken toch nog te verrassen. Ik kijk uit naar een nieuw deel in deze serie.
Dit boek ontvingen wij van Borgerhoff & Lamberigts. Dit beïnvloedt onze mening niet.
July 28, 2026
Olivia is terug! Deze keer start haar verhaal in een ziekenhuis waar een meisje is opgenomen na een ongeval en die niet zegt/weet wie ze is.
Het enige wat ze doet is runen tekenen.
Kort daarna wordt ze uit het ziekenhuis meegenomen door iemand. Olivia probeert het meisje op te sporen.
Parallel volgen we een verhaal dat enkele maanden eerder start en waarin een jonge vrouw, Marjolein, beslist om alles achter te laten en mee te gaan met een jongen die ze online leerde kennen naar een afgelegen plek. Op deze plek, genaamd Hoddmimir, leven mensen samen die de maatschappij ontvluchten en zelfvoorzienend zijn.
Marjolein haar motieven hiervoor hebben vooral te maken met haar moeder die overleden is na een longembolie die volgens Marjolein veroorzaakt werd door een covid-vaccin. Haar vader, die events organiseert, plant een event voor de farmareus die dit vaccin heeft ontwikkeld en dit is de druppel voor Marjolein.
Deze twee verhaallijnen zullen als snel de spanning opdrijven en elkaar verderop in het boek ontmoeten.
Als Sofie Delporte een nieuw boek aankondigt dan schuift dit naar voren op de tbr-lijst. En ook dit verhaal was weer zo leuk. Het begint in UZ Gent, wat mijn werkplek is en de bouwput is mij dan ook zeer bekend.
Van bij de start kan je niet wachten om verder te lezen. Met deel 3 heeft ze opnieuw een originele invalshoek gebruikt waar ook iedereen zich iets bij kan voorstellen. We hebben allemaal de coronaperiode meegemaakt en verschillende theorieën over zowel virus als vaccins zien passeren via online kanalen.
De personages en verhaallijnen zijn heel goed uitgewerkt en er zijn geen losse eindjes.
De spanning zit er volledig in tot aan de laatste zin.
Het enige wat ze doet is runen tekenen.
Kort daarna wordt ze uit het ziekenhuis meegenomen door iemand. Olivia probeert het meisje op te sporen.
Parallel volgen we een verhaal dat enkele maanden eerder start en waarin een jonge vrouw, Marjolein, beslist om alles achter te laten en mee te gaan met een jongen die ze online leerde kennen naar een afgelegen plek. Op deze plek, genaamd Hoddmimir, leven mensen samen die de maatschappij ontvluchten en zelfvoorzienend zijn.
Marjolein haar motieven hiervoor hebben vooral te maken met haar moeder die overleden is na een longembolie die volgens Marjolein veroorzaakt werd door een covid-vaccin. Haar vader, die events organiseert, plant een event voor de farmareus die dit vaccin heeft ontwikkeld en dit is de druppel voor Marjolein.
Deze twee verhaallijnen zullen als snel de spanning opdrijven en elkaar verderop in het boek ontmoeten.
Als Sofie Delporte een nieuw boek aankondigt dan schuift dit naar voren op de tbr-lijst. En ook dit verhaal was weer zo leuk. Het begint in UZ Gent, wat mijn werkplek is en de bouwput is mij dan ook zeer bekend.
Van bij de start kan je niet wachten om verder te lezen. Met deel 3 heeft ze opnieuw een originele invalshoek gebruikt waar ook iedereen zich iets bij kan voorstellen. We hebben allemaal de coronaperiode meegemaakt en verschillende theorieën over zowel virus als vaccins zien passeren via online kanalen.
De personages en verhaallijnen zijn heel goed uitgewerkt en er zijn geen losse eindjes.
De spanning zit er volledig in tot aan de laatste zin.
May 29, 2026
“Geloof ze niet” van de Vlaamse auteur Sofie Delporte is al het derde deel rond inspecteur Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen, een boek waar ik reikhalzend naar uitkeek en waar de auteur bewijst hoe goed deze reeks wel niet is.
Wanneer in Gent een jonge vrouw wordt aangereden, wordt ze in verwarde toestand en zonder herinneringen naar het ziekenhuis gebracht. Olivia Leroy krijgt de opdracht haar identiteit te achterhalen, maar nog voor het meisje opnieuw ondervraagd kan worden, verdwijnt ze spoorloos. Hoe zoek je iemand van wie je zelfs de naam niet kent? En hoe vind je een slachtoffer terug wanneer werkelijk elk aanknopingspunt ontbreekt?
Met Geloof ze niet laat Sofie Delporte opnieuw zien waarom ik zo van deze reeks hou. Ze weet een sterk politieonderzoek te combineren met menselijke personages, een vlotte en toegankelijke schrijfstijl en een plot dat van begin tot einde blijft boeien.
Het onderzoek voelt heel realistisch aan. Olivia moeten werken met amper informatie, waardoor je als lezer echt een inzicht krijgt in hoe complex een onderzoek naar vermiste personen kan zijn. Zeker omdat Olivia het gevoel heeft dat ze de onbekende vrouw tekortgeschoten is, voel je haar gedrevenheid en frustratie extra hard. Dat maakt haar voor mij ook zo’n boeiend personage: ze is vastberaden, betrokken en menselijk.
Daarnaast volgen we een tweede verhaallijn die zich een jaar eerder afspeelt. Daar maken we kennis met Marjolein, een vrouw die het verlies van haar moeder niet kan verwerken en haar verdriet heeft omgezet in woede. Ze raakt ervan overtuigd dat het coronavaccin verantwoordelijk is voor de trombose waaraan haar moeder overleden is. Wanneer ze Arend ontmoet, vindt ze eindelijk iemand die haar overtuigingen deelt. Ze trekt bij hem in op een ecoboerderij waar men volledig zelfvoorzienend leeft en technologie geweerd wordt. Maar al snel merkt Marjolein dat niet alles is zoals het lijkt en dat er heel wat geheimen verborgen worden gehouden.
Persoonlijk vond ik deze verhaallijn enorm intrigerend. De complottheorieën, het wantrouwen tegenover de overheid en het systeem, en het steeds verder wegzakken in een wereld waarin feiten niet langer geloofd worden, vormen een bijzonder actueel thema. Sofie Delporte toont op een geloofwaardige manier hoe mensen, vaak vanuit verdriet, opvoeding, angst of frustratie, vatbaar kunnen worden voor manipulatie en desinformatie. Het sterke hieraan is dat de auteur dit onderwerp niet zwart-wit benadert, maar vooral probeert te tonen hoe zulke denkpatronen ontstaan.
Bepaalde aspecten voelen ook herkenbaar aan. Mensen die alleen nog informatie opzoeken die hun overtuiging bevestigt en alle tegenargumenten wegwuiven als leugens of manipulatie — het is iets wat tegenwoordig vaker voorkomt dan we soms beseffen. Daardoor voelt het verhaal niet alleen spannend aan, maar ook confronterend en realistisch.
De combinatie van beide verhaallijnen zorgt ervoor dat het verhaal voortdurend prikkelt. Je weet dat beide lijnen uiteindelijk met elkaar verbonden zullen zijn, maar Sofie Delporte weet dat verband lang genoeg verborgen te houden om de spanning hoog te houden. Bovendien eindigen verschillende hoofdstukken op zo’n manier dat je telkens “nog eentje” wil lezen.
Geloof ze niet is voor mij opnieuw een sterke toevoeging aan deze reeks: spannend, actueel, meeslepend en met personages die blijven groeien. Fans van politiethrillers met diepgang en maatschappelijke relevantie zullen hier zeker van genieten. Ik kijk nu al uit naar een volgend onderzoek van Olivia Leroy.
Wanneer in Gent een jonge vrouw wordt aangereden, wordt ze in verwarde toestand en zonder herinneringen naar het ziekenhuis gebracht. Olivia Leroy krijgt de opdracht haar identiteit te achterhalen, maar nog voor het meisje opnieuw ondervraagd kan worden, verdwijnt ze spoorloos. Hoe zoek je iemand van wie je zelfs de naam niet kent? En hoe vind je een slachtoffer terug wanneer werkelijk elk aanknopingspunt ontbreekt?
Met Geloof ze niet laat Sofie Delporte opnieuw zien waarom ik zo van deze reeks hou. Ze weet een sterk politieonderzoek te combineren met menselijke personages, een vlotte en toegankelijke schrijfstijl en een plot dat van begin tot einde blijft boeien.
Het onderzoek voelt heel realistisch aan. Olivia moeten werken met amper informatie, waardoor je als lezer echt een inzicht krijgt in hoe complex een onderzoek naar vermiste personen kan zijn. Zeker omdat Olivia het gevoel heeft dat ze de onbekende vrouw tekortgeschoten is, voel je haar gedrevenheid en frustratie extra hard. Dat maakt haar voor mij ook zo’n boeiend personage: ze is vastberaden, betrokken en menselijk.
Daarnaast volgen we een tweede verhaallijn die zich een jaar eerder afspeelt. Daar maken we kennis met Marjolein, een vrouw die het verlies van haar moeder niet kan verwerken en haar verdriet heeft omgezet in woede. Ze raakt ervan overtuigd dat het coronavaccin verantwoordelijk is voor de trombose waaraan haar moeder overleden is. Wanneer ze Arend ontmoet, vindt ze eindelijk iemand die haar overtuigingen deelt. Ze trekt bij hem in op een ecoboerderij waar men volledig zelfvoorzienend leeft en technologie geweerd wordt. Maar al snel merkt Marjolein dat niet alles is zoals het lijkt en dat er heel wat geheimen verborgen worden gehouden.
Persoonlijk vond ik deze verhaallijn enorm intrigerend. De complottheorieën, het wantrouwen tegenover de overheid en het systeem, en het steeds verder wegzakken in een wereld waarin feiten niet langer geloofd worden, vormen een bijzonder actueel thema. Sofie Delporte toont op een geloofwaardige manier hoe mensen, vaak vanuit verdriet, opvoeding, angst of frustratie, vatbaar kunnen worden voor manipulatie en desinformatie. Het sterke hieraan is dat de auteur dit onderwerp niet zwart-wit benadert, maar vooral probeert te tonen hoe zulke denkpatronen ontstaan.
Bepaalde aspecten voelen ook herkenbaar aan. Mensen die alleen nog informatie opzoeken die hun overtuiging bevestigt en alle tegenargumenten wegwuiven als leugens of manipulatie — het is iets wat tegenwoordig vaker voorkomt dan we soms beseffen. Daardoor voelt het verhaal niet alleen spannend aan, maar ook confronterend en realistisch.
De combinatie van beide verhaallijnen zorgt ervoor dat het verhaal voortdurend prikkelt. Je weet dat beide lijnen uiteindelijk met elkaar verbonden zullen zijn, maar Sofie Delporte weet dat verband lang genoeg verborgen te houden om de spanning hoog te houden. Bovendien eindigen verschillende hoofdstukken op zo’n manier dat je telkens “nog eentje” wil lezen.
Geloof ze niet is voor mij opnieuw een sterke toevoeging aan deze reeks: spannend, actueel, meeslepend en met personages die blijven groeien. Fans van politiethrillers met diepgang en maatschappelijke relevantie zullen hier zeker van genieten. Ik kijk nu al uit naar een volgend onderzoek van Olivia Leroy.
June 25, 2026
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las ik Geloof ze niet van Sofie Delporte verschenen bij Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts. Dank voor het recensie-exemplaar.
Sofie Delporte is een Vlaamse auteur die een passie heeft voor boeken. Naar eigen zeggen heeft ze als bibliothecaris de mooiste job ter wereld. Ze schreef intussen vier boeken: een verhalenbundel en de reeks rond Olivia Leroy. Met haar debuut Ik kan je redden won ze de Thrillzone Award en haar tweede boek Zwijgen is bitter leverde de publieksprijs op bij de Knack Hercule Poirotprijs. Haar grote inspiratiebron is Alain Remue, die tot aan zijn pensioen aan het hoofd van de Cel Vermiste Personen stond. Hij schreef het voorwoord in de verhalenbundel Niets gaat voorbij.
In Gent wordt een meisje aangereden en belandt in het ziekenhuis met geheugenverlies. Ze weet niet meer wie ze is en wat er is gebeurd. Inspecteur Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen moet haar identiteit achterhalen, maar voor ze goed en wel haar onderzoek kan starten, verdwijnt het meisje.
Elders in het land kiest een jonge vrouw ervoor om thuis weg te gaan en zich te settelen in een zelfvoorzienende gemeenschap. Zij zetten zich af tegen de heersende maatschappij en volgen hun eigen regels. Maar over die regels is veel onduidelijkheid en al snel merkt de vrouw dat vragen stellen niet geapprecieerd wordt.
Geloof ze niet is een thriller over verraad, manipulatie en complotten. Dit boek vormt het derde deel in de succesvolle reeks over Olivia Leroy, inspecteur bij de Cel Vermiste Personen in België.
Sofie Delporte legt de grootste focus op hoofdpersonage Olivia Leroy in haar zoektocht naar het onbekende meisje, maar ook de zoektocht naar zichzelf. Olivia heeft een complexe persoonlijkheid waarbij groeilijnen doorheen de drie delen te ontdekken zijn. Ook nu duiken haar eigen twijfels en wereldbeeld op. Als afwisseling voorziet de auteur een tweede verhaallijn rond Marjolein, een jong meisje met principes en een karakter waarmee ze zich radicaal afzet tegen de heersende waarden en normen. Hiermee worden maatschappelijke thema’s aangekaart: vooral manipulatie en complotdenken nemen hun plaats in het verhaal in.
Toch leest het boek erg soepel. Sofie Delporte weet to the point te schrijven op een manier die contextgegevens en persoonlijke meningen van de personages mooi in elkaar laten opgaan. Een literair werk zonder zwaar aan te voelen. Het verhaal bouwt gestaag op. Stukje voor stukje wordt de puzzel duidelijk, al zitten er wel voorspelbaarheden in het verhaal. Spanning is aanwezig op de juiste momenten en een deel daarvan is ook van het onderhuidse soort. Manipulatie en illusies voorhouden zijn een uitdrukkelijk thema die de lezer aanzet tot nadenken.
Geloof ze niet kan als zelfstandig verhaal gelezen worden, maar de voorgeschiedenis uit de vorige twee delen is te interessant om links te laten liggen. Een vierde deel hoort zeker tot de mogelijkheden. Sofie Delporte heeft voor zichzelf de lat hoog gelegd met deze goed gefundeerde misdaadroman.
Beoordeling: 4,5*
Sofie Delporte is een Vlaamse auteur die een passie heeft voor boeken. Naar eigen zeggen heeft ze als bibliothecaris de mooiste job ter wereld. Ze schreef intussen vier boeken: een verhalenbundel en de reeks rond Olivia Leroy. Met haar debuut Ik kan je redden won ze de Thrillzone Award en haar tweede boek Zwijgen is bitter leverde de publieksprijs op bij de Knack Hercule Poirotprijs. Haar grote inspiratiebron is Alain Remue, die tot aan zijn pensioen aan het hoofd van de Cel Vermiste Personen stond. Hij schreef het voorwoord in de verhalenbundel Niets gaat voorbij.
In Gent wordt een meisje aangereden en belandt in het ziekenhuis met geheugenverlies. Ze weet niet meer wie ze is en wat er is gebeurd. Inspecteur Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen moet haar identiteit achterhalen, maar voor ze goed en wel haar onderzoek kan starten, verdwijnt het meisje.
Elders in het land kiest een jonge vrouw ervoor om thuis weg te gaan en zich te settelen in een zelfvoorzienende gemeenschap. Zij zetten zich af tegen de heersende maatschappij en volgen hun eigen regels. Maar over die regels is veel onduidelijkheid en al snel merkt de vrouw dat vragen stellen niet geapprecieerd wordt.
Geloof ze niet is een thriller over verraad, manipulatie en complotten. Dit boek vormt het derde deel in de succesvolle reeks over Olivia Leroy, inspecteur bij de Cel Vermiste Personen in België.
Sofie Delporte legt de grootste focus op hoofdpersonage Olivia Leroy in haar zoektocht naar het onbekende meisje, maar ook de zoektocht naar zichzelf. Olivia heeft een complexe persoonlijkheid waarbij groeilijnen doorheen de drie delen te ontdekken zijn. Ook nu duiken haar eigen twijfels en wereldbeeld op. Als afwisseling voorziet de auteur een tweede verhaallijn rond Marjolein, een jong meisje met principes en een karakter waarmee ze zich radicaal afzet tegen de heersende waarden en normen. Hiermee worden maatschappelijke thema’s aangekaart: vooral manipulatie en complotdenken nemen hun plaats in het verhaal in.
Toch leest het boek erg soepel. Sofie Delporte weet to the point te schrijven op een manier die contextgegevens en persoonlijke meningen van de personages mooi in elkaar laten opgaan. Een literair werk zonder zwaar aan te voelen. Het verhaal bouwt gestaag op. Stukje voor stukje wordt de puzzel duidelijk, al zitten er wel voorspelbaarheden in het verhaal. Spanning is aanwezig op de juiste momenten en een deel daarvan is ook van het onderhuidse soort. Manipulatie en illusies voorhouden zijn een uitdrukkelijk thema die de lezer aanzet tot nadenken.
Geloof ze niet kan als zelfstandig verhaal gelezen worden, maar de voorgeschiedenis uit de vorige twee delen is te interessant om links te laten liggen. Een vierde deel hoort zeker tot de mogelijkheden. Sofie Delporte heeft voor zichzelf de lat hoog gelegd met deze goed gefundeerde misdaadroman.
Beoordeling: 4,5*
August 4, 2026
Een jonge vrouw wordt ’s nachts aangereden en naar het ziekenhuis gebracht. Ze is verward en herinnert zich haar eigen naam niet. Wanneer ze kort daarna spoorloos verdwijnt, begint voor inspecteur Olivia Leroy een race tegen de klok om haar te vinden.
Ver van de stad belooft een gesloten gemeenschap een leven in waarheid en harmonie met de natuur. Maar achter de muren van die idylle gelden onuitgesproken regels en worden sommige vragen beter niet gesteld.
Het gaat snel voor onze Vlaamse Sofie Delporte, met haar Olivia Leroy reeks scoort ze inmiddels voor de 3e keer bij het lezerspubliek. En ze lijken alleen maar beter te worden!
Als een verwarde vrouw wordt opgenomen in het ziekenhuis is Olivia diegene die een poging onderneemt om het mysterie rond haar te ontrafelen. Wie is ze, wat is haar overkomen ... hoe graag ze ook antwoorden wil, de vrouw lijkt het zich niet meer te herinneren. Voor ze meer te weten kan komen is ze alweer verdwenen ... alsof ze nooit heeft bestaan.
Het boek start met de zaak rond de onbekende vrouw die ze niet kunnen registreren maar gaandeweg ontvouwt er zich een 2e verhaallijn. Een jonge vrouw zet zich openlijk af tegen de COVID vaccins nadat haar moeder overleed aan een longembolie, allemaal de schuld van de pharmaceutische wereld én de overheid die zomaar mensenlevens opofferen. Ze past niet langer in een wereld vol winst, haat en vernieling ...
Als ze iemand vindt wiens idealen en principes aansluiten bij die van haar duurt het niet lang vooraleer ze hem volgt in zijn off-grid bestaan.
Op de boerderij dacht ze rust te vinden door te ontsnappen aan de ratrace van de moderne maatschappij maar ook hier gelden er regels en verantwoordelijkheden. Ze wordt opgenomen in de gemeenschap maar ontdekt al snel dat de complottheorieën sommigen hun kijk op de realiteit ernstig vertroebelen. Ze klampt zich vast aan Arend maar ook hij lijkt af te drijven ...
Door de meeslepende schrijfstijl zat ik al na enkele bladzijden helemaal in het verhaal. Wegleggen was geen optie meer, zoveel losse eindjes waar ik een antwoord op moest hebben ... dus dat betekende snel doorlezen! De besloten gemeenschap werd zo'n intrigerende omgeving, je voelde het knetteren van de spanning en je wist dat zowel Olivia als Marjolein dingen gingen blootleggen.
In "Geloof ze niet" geeft de auteur de lezers een wijze boodschap mee. Neem niet zomaar dingen aan maar creër een eigen gefundeerde mening. Alleen moet je er voor zorgen dat je een helder onderscheid blijft maken tussen wat écht is en wat niet.
Sofie Delporte groeit met elk boek dat ze schrijft, de link met de Cel Vermiste Personen maakt het ook allemaal zo interessant en toont aan hoe de eerste uren in een zaak cruciaal zijn. Dat ook de eerste bladzijden van een sterke thriller cruciaal moeten zijn heeft Sofie goed begrepen.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Bedankt @borgerhoff voor het recensie exemplaar
Ver van de stad belooft een gesloten gemeenschap een leven in waarheid en harmonie met de natuur. Maar achter de muren van die idylle gelden onuitgesproken regels en worden sommige vragen beter niet gesteld.
Het gaat snel voor onze Vlaamse Sofie Delporte, met haar Olivia Leroy reeks scoort ze inmiddels voor de 3e keer bij het lezerspubliek. En ze lijken alleen maar beter te worden!
Als een verwarde vrouw wordt opgenomen in het ziekenhuis is Olivia diegene die een poging onderneemt om het mysterie rond haar te ontrafelen. Wie is ze, wat is haar overkomen ... hoe graag ze ook antwoorden wil, de vrouw lijkt het zich niet meer te herinneren. Voor ze meer te weten kan komen is ze alweer verdwenen ... alsof ze nooit heeft bestaan.
Het boek start met de zaak rond de onbekende vrouw die ze niet kunnen registreren maar gaandeweg ontvouwt er zich een 2e verhaallijn. Een jonge vrouw zet zich openlijk af tegen de COVID vaccins nadat haar moeder overleed aan een longembolie, allemaal de schuld van de pharmaceutische wereld én de overheid die zomaar mensenlevens opofferen. Ze past niet langer in een wereld vol winst, haat en vernieling ...
Als ze iemand vindt wiens idealen en principes aansluiten bij die van haar duurt het niet lang vooraleer ze hem volgt in zijn off-grid bestaan.
Op de boerderij dacht ze rust te vinden door te ontsnappen aan de ratrace van de moderne maatschappij maar ook hier gelden er regels en verantwoordelijkheden. Ze wordt opgenomen in de gemeenschap maar ontdekt al snel dat de complottheorieën sommigen hun kijk op de realiteit ernstig vertroebelen. Ze klampt zich vast aan Arend maar ook hij lijkt af te drijven ...
Door de meeslepende schrijfstijl zat ik al na enkele bladzijden helemaal in het verhaal. Wegleggen was geen optie meer, zoveel losse eindjes waar ik een antwoord op moest hebben ... dus dat betekende snel doorlezen! De besloten gemeenschap werd zo'n intrigerende omgeving, je voelde het knetteren van de spanning en je wist dat zowel Olivia als Marjolein dingen gingen blootleggen.
In "Geloof ze niet" geeft de auteur de lezers een wijze boodschap mee. Neem niet zomaar dingen aan maar creër een eigen gefundeerde mening. Alleen moet je er voor zorgen dat je een helder onderscheid blijft maken tussen wat écht is en wat niet.
Sofie Delporte groeit met elk boek dat ze schrijft, de link met de Cel Vermiste Personen maakt het ook allemaal zo interessant en toont aan hoe de eerste uren in een zaak cruciaal zijn. Dat ook de eerste bladzijden van een sterke thriller cruciaal moeten zijn heeft Sofie goed begrepen.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Bedankt @borgerhoff voor het recensie exemplaar
June 16, 2026
Inspecteur Olivia Leroy wordt midden in de nacht uit haar bed gehaald voor wel een heel duistere zaak. Er is in Gent een jonge vrouw ’s nachts aangereden en naar het UZ Gent overgebracht. Ze is volledig in de war en herinnert zich niets meer. Ze weet zelfs haar eigen naam niet meer. Voor de Cel Vermiste Personen, die met deze case belast wordt, wordt het nog moeilijker wanneer de vrouw de volgende dag verdwenen is.
Een tweede verhaallijn speelt zich af een jaar voor de dag. Daarin speelt Marjolein de hoofdrol. Ze heeft haar mama verloren, die gestorven is aan een long-embolie. Marjolein is rotsvast van overtuigd dat dit het gevolg is van het covid-vaccin. Nu woont ze bij haar kapitalistische vader en is ze heel ongelukkig. Ze ergert zich aan hem. Via een dating-site leert ze Arend kennen die haar kan overtuigen om de hele kwade wereld achter zich te laten en te verhuizen naar een zelfvoorzienende eco-boerderij. Maar was dit wel zo’n goed idee om alles achter te laten en naar daar te verhuizen?
‘Geloof ze niet’ is het derde deel waarin Olivia Leroy de hoofdrol speelt. In de voorgaande delen waren liefde en geld de triggers voor de moorden. In dit deel speelt geloof een belangrijke rol.
Omdat het verhaal zich afspeelt in mijn buurt, kon ik het me levendig voorstellen. De aanrijding zag ik al voor mijn ogen gebeuren. Ik genoot van de wandelingen met Olivia en haar hond in het mooie miljoenenkwartier waar ikzelf tijdens de blok uren gestudeerd heb. Vanaf de eerste pagina had Sofie Delporte mijn aandacht vastgenomen. Ze beschrijft haar personages zo realistisch. Olivia is net zoals een pitbull die zich in haar werk vastbijt en het ook niet meer loslaat tot wanneer de zaak opgelost is. Maar tevens is ze nog altijd een vrouw met emoties en twijfels die ook hunkert naar liefde en houvast.
‘Geloof ze niet’ is niet een doodgewone thriller. Het is een thriller die de lezer eventjes laat stilstaan bij de complottheorieën, een thriller die je waarschuwt dat wat er in de media komt niet altijd de waarheid is en dat je alles best verifieert voordat je het zomaar blindelings volgt.
'Complotgeloof creëert een soort parallelle tegenwereld voor wie zich in de onze niet thuis voelt'
Duidelijk dat ‘Geloof ze niet’ een thriller is met een boodschap.
Een tweede verhaallijn speelt zich af een jaar voor de dag. Daarin speelt Marjolein de hoofdrol. Ze heeft haar mama verloren, die gestorven is aan een long-embolie. Marjolein is rotsvast van overtuigd dat dit het gevolg is van het covid-vaccin. Nu woont ze bij haar kapitalistische vader en is ze heel ongelukkig. Ze ergert zich aan hem. Via een dating-site leert ze Arend kennen die haar kan overtuigen om de hele kwade wereld achter zich te laten en te verhuizen naar een zelfvoorzienende eco-boerderij. Maar was dit wel zo’n goed idee om alles achter te laten en naar daar te verhuizen?
‘Geloof ze niet’ is het derde deel waarin Olivia Leroy de hoofdrol speelt. In de voorgaande delen waren liefde en geld de triggers voor de moorden. In dit deel speelt geloof een belangrijke rol.
Omdat het verhaal zich afspeelt in mijn buurt, kon ik het me levendig voorstellen. De aanrijding zag ik al voor mijn ogen gebeuren. Ik genoot van de wandelingen met Olivia en haar hond in het mooie miljoenenkwartier waar ikzelf tijdens de blok uren gestudeerd heb. Vanaf de eerste pagina had Sofie Delporte mijn aandacht vastgenomen. Ze beschrijft haar personages zo realistisch. Olivia is net zoals een pitbull die zich in haar werk vastbijt en het ook niet meer loslaat tot wanneer de zaak opgelost is. Maar tevens is ze nog altijd een vrouw met emoties en twijfels die ook hunkert naar liefde en houvast.
‘Geloof ze niet’ is niet een doodgewone thriller. Het is een thriller die de lezer eventjes laat stilstaan bij de complottheorieën, een thriller die je waarschuwt dat wat er in de media komt niet altijd de waarheid is en dat je alles best verifieert voordat je het zomaar blindelings volgt.
'Complotgeloof creëert een soort parallelle tegenwereld voor wie zich in de onze niet thuis voelt'
Duidelijk dat ‘Geloof ze niet’ een thriller is met een boodschap.
July 29, 2026
"Alsof hij de wereld beter begreep dan zij. Rennend in zijn tredmolentje, zonder zich af te vragen waar hij heen ging. Dat was het probleem tegenwoordig: niemand steld nog kritische vragen."
Geloof Ze Niet is alweer het derde deel in de serie over Olivia Leroy, werkzaam bij de Cel Vermiste Personen. In dit deel krijg Olivia te maken met een vrouw die na een ongeluk in het ziekenhuis terecht komt, maar niet meer weet wie zij is. Terwijl Olivia de vrouw de tijd gunt om zich zaken te herinneren, verdwijnt ze uit het ziekenhuis. Tegelijkertijd volgen we ook het verhaal van Marjolein, een tiener die op zoek is naar zichzelf. Ze wil niet mee in het wereldje van haar vader, wat voor haar aandoet als een hamsterwiel. Ze stuit op een gemeenschap die los van de samenleving en in harmonie met de natuur leeft.
De volgende vlotte thriller van Sofie Delporte. Wat ik zo kan waarderen aan haar boeken is allereerste de mix van de zaak: we zien Olivia en consorten proberen uit te vogelen wat er aan de hand is, en een compleet andere verhaallijn (vaak een (aantal) jaar voor de gebeurtenis waardoor Olivia betrokken raakt). Je weet als lezer dat de twee lijnen bij elkaar komen, maar hoe precies is natuurlijk niet helemaal duidelijk. Voor de eerste keer hebben we in de 'andere' verhaallijn dit keer quotes uit een ander boek, namelijk Jane Eyre. Normaal ga ik daar niet zo goed op, maar in dit geval passen de gekozen passages zo goed in het boek, dat ik het wel kon waarderen. We zitten echter volop in de 21e eeuw (verwijzingen naar covid, antivax maar ook de bestorming van het capitool) en het complotdenken, waarbij het zeer duidelijk is dat er gedegen onderzoek is gedaan. Geloof ze Niet is wederom zeer atmospherisch (ik heb een heel duidelijk beeld van de gemeenschap waar Marjolein terecht komt) en leest vlot door. Het verloor voor mij een klein beetje tempo in het midden, maar vond dat uiteindelijk wel weer terug. Ik moet zeggen dat ik Chris echt stomvervelend vond en had kunnen missen als kiespijn, maar ik langzaam maar zeker Olivia meer ga waarderen als hoofdrolspeelster en ook een zwak heb voor Agnes. Voor mij qua thema toch zeker favoriet tot nu, maar ik ben benieuwd wat er nog meer zal komen.
Geloof Ze Niet is alweer het derde deel in de serie over Olivia Leroy, werkzaam bij de Cel Vermiste Personen. In dit deel krijg Olivia te maken met een vrouw die na een ongeluk in het ziekenhuis terecht komt, maar niet meer weet wie zij is. Terwijl Olivia de vrouw de tijd gunt om zich zaken te herinneren, verdwijnt ze uit het ziekenhuis. Tegelijkertijd volgen we ook het verhaal van Marjolein, een tiener die op zoek is naar zichzelf. Ze wil niet mee in het wereldje van haar vader, wat voor haar aandoet als een hamsterwiel. Ze stuit op een gemeenschap die los van de samenleving en in harmonie met de natuur leeft.
De volgende vlotte thriller van Sofie Delporte. Wat ik zo kan waarderen aan haar boeken is allereerste de mix van de zaak: we zien Olivia en consorten proberen uit te vogelen wat er aan de hand is, en een compleet andere verhaallijn (vaak een (aantal) jaar voor de gebeurtenis waardoor Olivia betrokken raakt). Je weet als lezer dat de twee lijnen bij elkaar komen, maar hoe precies is natuurlijk niet helemaal duidelijk. Voor de eerste keer hebben we in de 'andere' verhaallijn dit keer quotes uit een ander boek, namelijk Jane Eyre. Normaal ga ik daar niet zo goed op, maar in dit geval passen de gekozen passages zo goed in het boek, dat ik het wel kon waarderen. We zitten echter volop in de 21e eeuw (verwijzingen naar covid, antivax maar ook de bestorming van het capitool) en het complotdenken, waarbij het zeer duidelijk is dat er gedegen onderzoek is gedaan. Geloof ze Niet is wederom zeer atmospherisch (ik heb een heel duidelijk beeld van de gemeenschap waar Marjolein terecht komt) en leest vlot door. Het verloor voor mij een klein beetje tempo in het midden, maar vond dat uiteindelijk wel weer terug. Ik moet zeggen dat ik Chris echt stomvervelend vond en had kunnen missen als kiespijn, maar ik langzaam maar zeker Olivia meer ga waarderen als hoofdrolspeelster en ook een zwak heb voor Agnes. Voor mij qua thema toch zeker favoriet tot nu, maar ik ben benieuwd wat er nog meer zal komen.
June 15, 2026
Verontrustend realistisch
Een jonge vrouw wordt na een aanrijding opgenomen in het ziekenhuis, maar nog voor Olivia haar kan ondervragen, verdwijnt ze spoorloos. Olivia heeft letterlijk niets om mee te werken, zelfs geen naam. De Cel Vermiste Personen tast volledig in het duister en elk spoor lijkt dood te lopen. Wie is deze vrouw en waarom is ze verdwenen?
Daarnaast volgen we Marjolein, een jonge vrouw die zich afzet tegen de maatschappij en tegen haar kapitalistische vader. Online leert ze Arend kennen, een jongen die met zijn familie op een zelfvoorzienende eco-boerderij woont, ver weg van de invloeden van de buitenwereld. Marjolein voelt zich aangetrokken tot die manier van leven en vindt er mensen die lijken te denken zoals zij. Maar is alles wel zo ideaal als het lijkt?
Wat dit boek voor mij extra sterk maakt is hoe Delporte een spannend verhaal combineert met onderwerpen die vandaag heel actueel zijn. Sociale media, complottheorieën en beïnvloeding spelen een grote rol, en dat maakt het verhaal best confronterend. Ze laat zien hoe snel iemand in een gesloten wereldbeeld kan terechtkomen en hoe moeilijk het soms wordt om nog onderscheid te maken tussen wat waar is en wat niet. Misschien is dat wel de grootste sterkte van dit boek: hoe angstaanjagend echt het allemaal lijkt.
Olivia Leroy blijft één van de grootste troeven van de reeks. Ze is gedreven, koppig en vastberaden in haar werk, maar blijft tegelijk een mens van vlees en bloed, met twijfels, emoties en een privéleven dat niet altijd even vlot verloopt. Hoewel ze het niet altijd makkelijk heeft met relaties, lijkt ze met Chris, die tijdelijk bij haar inwoont, stilaan haar draai te vinden.
Dit is zo’n boek waarbij je na het omslaan van de laatste pagina nog even zit te denken: "Zou dit echt kunnen?" En net dat maakt het zo goed.
Sofie Delporte mag van mij gerust verder blijven schrijven aan deze reeks, want ik kijk nu al uit naar Olivia's volgende zaak.
Ook op Instagram @karin_bookswithbooks
Een jonge vrouw wordt na een aanrijding opgenomen in het ziekenhuis, maar nog voor Olivia haar kan ondervragen, verdwijnt ze spoorloos. Olivia heeft letterlijk niets om mee te werken, zelfs geen naam. De Cel Vermiste Personen tast volledig in het duister en elk spoor lijkt dood te lopen. Wie is deze vrouw en waarom is ze verdwenen?
Daarnaast volgen we Marjolein, een jonge vrouw die zich afzet tegen de maatschappij en tegen haar kapitalistische vader. Online leert ze Arend kennen, een jongen die met zijn familie op een zelfvoorzienende eco-boerderij woont, ver weg van de invloeden van de buitenwereld. Marjolein voelt zich aangetrokken tot die manier van leven en vindt er mensen die lijken te denken zoals zij. Maar is alles wel zo ideaal als het lijkt?
Wat dit boek voor mij extra sterk maakt is hoe Delporte een spannend verhaal combineert met onderwerpen die vandaag heel actueel zijn. Sociale media, complottheorieën en beïnvloeding spelen een grote rol, en dat maakt het verhaal best confronterend. Ze laat zien hoe snel iemand in een gesloten wereldbeeld kan terechtkomen en hoe moeilijk het soms wordt om nog onderscheid te maken tussen wat waar is en wat niet. Misschien is dat wel de grootste sterkte van dit boek: hoe angstaanjagend echt het allemaal lijkt.
Olivia Leroy blijft één van de grootste troeven van de reeks. Ze is gedreven, koppig en vastberaden in haar werk, maar blijft tegelijk een mens van vlees en bloed, met twijfels, emoties en een privéleven dat niet altijd even vlot verloopt. Hoewel ze het niet altijd makkelijk heeft met relaties, lijkt ze met Chris, die tijdelijk bij haar inwoont, stilaan haar draai te vinden.
Dit is zo’n boek waarbij je na het omslaan van de laatste pagina nog even zit te denken: "Zou dit echt kunnen?" En net dat maakt het zo goed.
Sofie Delporte mag van mij gerust verder blijven schrijven aan deze reeks, want ik kijk nu al uit naar Olivia's volgende zaak.
Ook op Instagram @karin_bookswithbooks
July 30, 2026
Wie mag je nog geloven?
In Gent schiet uit het niets een jonge vrouw plots een kruispunt over en wordt aangereden. Ze heeft niks bij zich wat haar kan identificeren. Zelf beweert ze dat ze haar naam niet weet. Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen bijt zich vast in de mysterieuze zaak. De volgende ochtend verdwijnt het meisje uit het ziekenhuis.
‘Geloof ze niet’ neemt een snelle start. Twee verhaallijnen – de flashbacks met Marjolein en het onderzoek met Olivia – wisselen in een goed volgehouden tempo elkaar af. De ‘aftelkalender’ verhoogt het gevoel dat de twee verhalen uiteindelijk gaan samenkomen. Passages uit Jane Eyre lopen gelijk met de beleving door Marjolein; de Noordse mythologie en de betekenis van runen spelen een rol in de zaak van het meisje met amnesie. Rode vlaggen reeds in het begin van het verhaal zorgen voor een almaar groeiend onheilsgevoel.
Complotdenken, anti-establishment denken, manipulatie en radicalisering zijn de bouwstenen van deze 3de Olivia Leroy-thriller. De situaties zijn goed inleefbaar voorgesteld. Het leven in een commune, het proces van vervreemding van familie en de maatschappij, alles is realistisch in beeld gebracht. De onmacht en het gevoel vast te zitten eens het besef indaalt dat leven in een commune geen rozengeur en maneschijn is eveneens.
Olivia staat er weer! Ondanks haar onzekerheden en struggles op persoonlijk vlak bijt ze zich vast als een pitbull op professioneel vlak. Haar personage krijgt in deze misdaadroman nog meer diepgang en het kost geen moeite om je in te leven in haar wereld; haar reserves tov haar relatie met Chris én haar werkgerelateerde frustraties, teleurstellingen en successen zijn altijd geloofwaardig.
‘Geloof ze niet’ is een thriller die spanning en actueel maatschappelijke thema's op een overtuigende manier combineert. Het zorgvuldig opgebouwde plot, de realistische uitwerking van radicalisering en manipulatie en de sterke rol van Olivia Leroy zorgen voor een verhaal dat boeit en tegelijkertijd aan het denken zet. Een aanrader!
4*
In Gent schiet uit het niets een jonge vrouw plots een kruispunt over en wordt aangereden. Ze heeft niks bij zich wat haar kan identificeren. Zelf beweert ze dat ze haar naam niet weet. Olivia Leroy van de Cel Vermiste Personen bijt zich vast in de mysterieuze zaak. De volgende ochtend verdwijnt het meisje uit het ziekenhuis.
‘Geloof ze niet’ neemt een snelle start. Twee verhaallijnen – de flashbacks met Marjolein en het onderzoek met Olivia – wisselen in een goed volgehouden tempo elkaar af. De ‘aftelkalender’ verhoogt het gevoel dat de twee verhalen uiteindelijk gaan samenkomen. Passages uit Jane Eyre lopen gelijk met de beleving door Marjolein; de Noordse mythologie en de betekenis van runen spelen een rol in de zaak van het meisje met amnesie. Rode vlaggen reeds in het begin van het verhaal zorgen voor een almaar groeiend onheilsgevoel.
Complotdenken, anti-establishment denken, manipulatie en radicalisering zijn de bouwstenen van deze 3de Olivia Leroy-thriller. De situaties zijn goed inleefbaar voorgesteld. Het leven in een commune, het proces van vervreemding van familie en de maatschappij, alles is realistisch in beeld gebracht. De onmacht en het gevoel vast te zitten eens het besef indaalt dat leven in een commune geen rozengeur en maneschijn is eveneens.
Olivia staat er weer! Ondanks haar onzekerheden en struggles op persoonlijk vlak bijt ze zich vast als een pitbull op professioneel vlak. Haar personage krijgt in deze misdaadroman nog meer diepgang en het kost geen moeite om je in te leven in haar wereld; haar reserves tov haar relatie met Chris én haar werkgerelateerde frustraties, teleurstellingen en successen zijn altijd geloofwaardig.
‘Geloof ze niet’ is een thriller die spanning en actueel maatschappelijke thema's op een overtuigende manier combineert. Het zorgvuldig opgebouwde plot, de realistische uitwerking van radicalisering en manipulatie en de sterke rol van Olivia Leroy zorgen voor een verhaal dat boeit en tegelijkertijd aan het denken zet. Een aanrader!
4*
May 28, 2026
‘De waarheid vraagt offers.’
‘Geloof ze niet’ is de derde Olivia Leroy-thriller, maar Sofie Delporte zorgt voor voldoende opfrissing van de vorige delen zodat je dit verhaal ook perfect los kunt lezen. Olivia werkt nog steeds bij de Cel Vermiste Personen en probeert ondertussen haar privéleven enigszins op de rails te houden met Chris en hond Turing.
‘Ik ben zo blij dat ik jou gevonden heb,’ fluisterde hij. ‘Je bent precies wat ik zocht.’
Deze psychologische thriller laat zien hoe complottheorieën volledig uit de hand kunnen lopen en wat er gebeurt wanneer iemand dat geloof tot het uiterste doortrekt. Hierdoor ga je als lezer toch ook nadenken over onze complexe wereld. Het verhaal leest vlot en aangenaam. Soms kabbelt het een beetje voort, maar er zijn voldoende nieuwe wendingen (zeker naar het einde toe) om de spanning erin te houden. Het verhaal speelt zich af in het heden, mét een terugblik naar gebeurtenissen in het verleden. Uiteindelijk komen deze lijntjes knap samen en dat zorgt voor een heuse climax! Oh ja, Olivia’s irritante moeder duikt ook weer op (ik vind die moeder soms ook hilarisch), maar huisbazin Agnes zorgt dan weer voor wat wijsheid in het leven van Olivia.
De fragmenten uit ‘Jane Eyre’aan het begin van bepaalde hoofdstukken vond ik zeker een mooie meerwaarde. Ook de inmenging van Noordse mythologie kon ik appreciëren.
De mooie balans tussen spanning, psychologie en Olivia haar privéleven maakt van ‘Geloof ze niet’ een sterke en aangename thriller. Ik kijk alvast uit naar meer Olivia Leroy!
‘Mensen willen nu eenmaal de wereld begrijpen. Complotten scheppen orde in de chaos om ons heen.’
‘Geloof ze niet’ is de derde Olivia Leroy-thriller, maar Sofie Delporte zorgt voor voldoende opfrissing van de vorige delen zodat je dit verhaal ook perfect los kunt lezen. Olivia werkt nog steeds bij de Cel Vermiste Personen en probeert ondertussen haar privéleven enigszins op de rails te houden met Chris en hond Turing.
‘Ik ben zo blij dat ik jou gevonden heb,’ fluisterde hij. ‘Je bent precies wat ik zocht.’
Deze psychologische thriller laat zien hoe complottheorieën volledig uit de hand kunnen lopen en wat er gebeurt wanneer iemand dat geloof tot het uiterste doortrekt. Hierdoor ga je als lezer toch ook nadenken over onze complexe wereld. Het verhaal leest vlot en aangenaam. Soms kabbelt het een beetje voort, maar er zijn voldoende nieuwe wendingen (zeker naar het einde toe) om de spanning erin te houden. Het verhaal speelt zich af in het heden, mét een terugblik naar gebeurtenissen in het verleden. Uiteindelijk komen deze lijntjes knap samen en dat zorgt voor een heuse climax! Oh ja, Olivia’s irritante moeder duikt ook weer op (ik vind die moeder soms ook hilarisch), maar huisbazin Agnes zorgt dan weer voor wat wijsheid in het leven van Olivia.
De fragmenten uit ‘Jane Eyre’aan het begin van bepaalde hoofdstukken vond ik zeker een mooie meerwaarde. Ook de inmenging van Noordse mythologie kon ik appreciëren.
De mooie balans tussen spanning, psychologie en Olivia haar privéleven maakt van ‘Geloof ze niet’ een sterke en aangename thriller. Ik kijk alvast uit naar meer Olivia Leroy!
‘Mensen willen nu eenmaal de wereld begrijpen. Complotten scheppen orde in de chaos om ons heen.’
Read
June 29, 2026Ik hou van de zomer want dan smijten ze ongelooflijk veel thrillers de boekhandel in en Sofie Delporte is een auteur waar ik de boeken van moet lezen. Moet. En ze hebben nog nooit teleurgesteld, ook deze keer niet.
Eenmaal begonnen met lezen was het boek even aan de kant leggen geen optie. Ik zat zo diep in het verhaal en jongens, wat een goed en sterk verhaal was me dat! Ik hou er zo van als een auteur zijn of haar verhaal diep genoeg uitwerkt waardoor elk gaatje opgevuld geraakt. Meer dan genoeg details maar niet zoveel dat het saai gaat worden.
Enter Sofie Delporte die haar personage, Olivia Leroy, weer een pittige zaak geeft op haar dienst Cel Vermiste Personen om op te lossen en ook weer een stukje van haar persoonlijk leven meegeeft en ook nu weer wil ik nog zoveel meer ontdekken over deze vrouw dus hopelijk is de auteur alweer aan het schrijven.
Een politiethriller met een thema dat boeiend is, een zaak met een verrassende afloop en geschreven volgens de letters van de kunst met extra spanning. Sofie Delporte, toch wel een van de Vlaamse Queens of thrillers.
Eenmaal begonnen met lezen was het boek even aan de kant leggen geen optie. Ik zat zo diep in het verhaal en jongens, wat een goed en sterk verhaal was me dat! Ik hou er zo van als een auteur zijn of haar verhaal diep genoeg uitwerkt waardoor elk gaatje opgevuld geraakt. Meer dan genoeg details maar niet zoveel dat het saai gaat worden.
Enter Sofie Delporte die haar personage, Olivia Leroy, weer een pittige zaak geeft op haar dienst Cel Vermiste Personen om op te lossen en ook weer een stukje van haar persoonlijk leven meegeeft en ook nu weer wil ik nog zoveel meer ontdekken over deze vrouw dus hopelijk is de auteur alweer aan het schrijven.
Een politiethriller met een thema dat boeiend is, een zaak met een verrassende afloop en geschreven volgens de letters van de kunst met extra spanning. Sofie Delporte, toch wel een van de Vlaamse Queens of thrillers.
June 29, 2026
Deze maand kreeg ik mijn alweer derde Libelle leesclub boek om te recenseren: Geloof ze niet van Sofie Delporte, het 3e deel in de Olivia Leroy-serie, dat ook los gelezen kan worden.
Het boek speelt zich af in België en volgt Olivia Leroy, inspecteur bij de Cel Vermiste Personen. Ze moet op zoek naar een jonge vrouw die werd aangereden. De vrouw herinnert zich haar eigen naam niet en verdwijnt uit het ziekenhuis voor Olivia haar identiteit kan achterhalen. Het is de start van een race tegen de klok om het meisje gezond en wel terug te vinden, maar tijdens het onderzoek stoot Olivia op meer vragen dan antwoorden.
Olivia is een zeer gelaagd en interessant personage. Het verhaal is goed opgebouwd en houdt de spanning er steeds in. De schrijfstijl is heel vlot, waardoor het boek gemakkelijk leest. De thematiek - het steeds vagere onderscheid tussen feiten en fake news - is brandend actueel en er wordt ook een verrassende link gelegd naar het boek Jane Eyre van Charlotte Brontë.
Kortom: een aanrader!
Het boek speelt zich af in België en volgt Olivia Leroy, inspecteur bij de Cel Vermiste Personen. Ze moet op zoek naar een jonge vrouw die werd aangereden. De vrouw herinnert zich haar eigen naam niet en verdwijnt uit het ziekenhuis voor Olivia haar identiteit kan achterhalen. Het is de start van een race tegen de klok om het meisje gezond en wel terug te vinden, maar tijdens het onderzoek stoot Olivia op meer vragen dan antwoorden.
Olivia is een zeer gelaagd en interessant personage. Het verhaal is goed opgebouwd en houdt de spanning er steeds in. De schrijfstijl is heel vlot, waardoor het boek gemakkelijk leest. De thematiek - het steeds vagere onderscheid tussen feiten en fake news - is brandend actueel en er wordt ook een verrassende link gelegd naar het boek Jane Eyre van Charlotte Brontë.
Kortom: een aanrader!
July 5, 2026
Politie inspecteur Olivia Leroy krijgt een oproep binnen dat er een jonge vrouw is aangereden en naar het ziekenhuis is gebracht. Niemand weet wie ze is en zelf zegt ze niks.
Kort daarna verdwijnt ze spoorloos.
Olivia laat niet los en wil weten wie de vrouw is. Ondanks dat ze zeer weinig info bezit, komen er toch stilaan meer elementen aan het licht.
Ondertussen lezen we ook de verhaallijn van Marjolein, een meisje dat 1j eerder weggelopen is van thuis en zich, door overtuiging van haar vriend, bij een gemeenschap voegt die leven in waarheid en harmonie met de natuur. Maar achter de muren van die idylle gelden bepaalde regels en kan je maar beter niet teveel vragen stellen.
Steeds meer begint Marjolein te twijfelen of haar keuze wel de juiste was. Maar weggaan lijkt niet echt een optie.
Ondertussen gebeuren er ook in de echte wereld meer zaken die verband lijken te houden met het verdwenen meisje uit het ziekenhuis.
Stukje bij beetje valt de puzzel ineen.
Geloof ze niet is een sterke thriller over verraad, complotten en manipulatie, dat ik met veel plezier gelezen heb!
Ik had nog geen eerdere boeken uit deze reeks gelezen maar dit was geen probleem, je kan nog perfect volgen want de auteur geeft tussendoor side info over het privé leven van inspecteur Olivia.
Eerdere boeken uit de Olivia Leroy reeks:
•Ik kan je redden
•Zwijgen is bitter
Staan nu ook op mijn tbr lijstje!
Bedankt @sofiedelporte_auteur
En @borgerhofflamberigts
Voor dit mooie recensie exemplaar!
Kort daarna verdwijnt ze spoorloos.
Olivia laat niet los en wil weten wie de vrouw is. Ondanks dat ze zeer weinig info bezit, komen er toch stilaan meer elementen aan het licht.
Ondertussen lezen we ook de verhaallijn van Marjolein, een meisje dat 1j eerder weggelopen is van thuis en zich, door overtuiging van haar vriend, bij een gemeenschap voegt die leven in waarheid en harmonie met de natuur. Maar achter de muren van die idylle gelden bepaalde regels en kan je maar beter niet teveel vragen stellen.
Steeds meer begint Marjolein te twijfelen of haar keuze wel de juiste was. Maar weggaan lijkt niet echt een optie.
Ondertussen gebeuren er ook in de echte wereld meer zaken die verband lijken te houden met het verdwenen meisje uit het ziekenhuis.
Stukje bij beetje valt de puzzel ineen.
Geloof ze niet is een sterke thriller over verraad, complotten en manipulatie, dat ik met veel plezier gelezen heb!
Ik had nog geen eerdere boeken uit deze reeks gelezen maar dit was geen probleem, je kan nog perfect volgen want de auteur geeft tussendoor side info over het privé leven van inspecteur Olivia.
Eerdere boeken uit de Olivia Leroy reeks:
•Ik kan je redden
•Zwijgen is bitter
Staan nu ook op mijn tbr lijstje!
Bedankt @sofiedelporte_auteur
En @borgerhofflamberigts
Voor dit mooie recensie exemplaar!
June 22, 2026
Wat een boek! En hoe snel was die uit!
Een gewond meisje wordt opgenomen in het ziekenhuis na een ongeval. Ze herinnert zich haar naam niet meer, en dan verdwijnt ze spoorloos...
Het boek wisselt slim af tussen hoofdstukken die gaan over de zoektocht door de politie en hoofdstukken die, op het eerste gezicht, een gans ander verhaal schetsen. Die laatste beginnen ook altijd met een quote uit het boek Jane Eyre die mysterieus verwijzen naar wat er in dat hoofdstuk te gebeuren staat. Dit zorgt ervoor dat je blijft lezen en dan komt de ontknoping ...
Een mooi verhaal in tijden waar fake nieuws en extreme overtuigingen de bovenhand halen en dat je dieper doet nadenken...
Een gewond meisje wordt opgenomen in het ziekenhuis na een ongeval. Ze herinnert zich haar naam niet meer, en dan verdwijnt ze spoorloos...
Het boek wisselt slim af tussen hoofdstukken die gaan over de zoektocht door de politie en hoofdstukken die, op het eerste gezicht, een gans ander verhaal schetsen. Die laatste beginnen ook altijd met een quote uit het boek Jane Eyre die mysterieus verwijzen naar wat er in dat hoofdstuk te gebeuren staat. Dit zorgt ervoor dat je blijft lezen en dan komt de ontknoping ...
Een mooi verhaal in tijden waar fake nieuws en extreme overtuigingen de bovenhand halen en dat je dieper doet nadenken...
June 23, 2026
Sofie Delporte did it again!
Een derde thriller.
Een nieuwe Olivia Leroy.
Net zoals de vorige twee boeken met deze inspecteur in de hoofdrol opnieuw spannend, onvoorspelbaar, duister, boeiend, intrigerend en diepgaand. De vleugelslag van die ene vlinder zorgde hier onverbiddelijk voor een tsunami aan gevolgen.
´Geloof ze niet´ is een intens verhaal over wantrouwen versus vertrouwen, de waarheid, manipulatie en complottheorieën.
Dit was opnieuw leesentertainment van de bovenste plank. Het begin kwam voor mij misschien iets trager op gang, maar ergens halverwege was er dan die ommezwaai waardoor het tempo zo opgedreven werd dat het onmogelijk was nog van die sneltrein te springen.
Knap!
Een derde thriller.
Een nieuwe Olivia Leroy.
Net zoals de vorige twee boeken met deze inspecteur in de hoofdrol opnieuw spannend, onvoorspelbaar, duister, boeiend, intrigerend en diepgaand. De vleugelslag van die ene vlinder zorgde hier onverbiddelijk voor een tsunami aan gevolgen.
´Geloof ze niet´ is een intens verhaal over wantrouwen versus vertrouwen, de waarheid, manipulatie en complottheorieën.
Dit was opnieuw leesentertainment van de bovenste plank. Het begin kwam voor mij misschien iets trager op gang, maar ergens halverwege was er dan die ommezwaai waardoor het tempo zo opgedreven werd dat het onmogelijk was nog van die sneltrein te springen.
Knap!
June 9, 2026
3,5*
De derde van Sofie Delporte, opnieuw een echte pageturner die start in de K12 van het UZ in Gent.
Leuk boek, maar persoonlijk vond ik het net iets minder dan haar eerste twee.
De derde van Sofie Delporte, opnieuw een echte pageturner die start in de K12 van het UZ in Gent.
Leuk boek, maar persoonlijk vond ik het net iets minder dan haar eerste twee.
June 16, 2026
Gisterenavond begonnen en nu uit. Moet ik nog duidelijker zijn?
June 26, 2026
Ik hoop op een verfilming! Wat een verhaal weeral. Proficiat Sofie!
August 6, 2026
In 1 ruk uitgelezen.
Voor mij blijft Delporte toch de beste Belgische thriller schrijfster!
Voor mij blijft Delporte toch de beste Belgische thriller schrijfster!
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 28, 2026
📚Mijn ervaring met de boeken van Sofie begon bij de Libelle leesclub. Ik kreeg haar eerste thriller opgestuurd door annelies en beloofde hem zo snel mogelijk te lezen. Als ik eerlijk ben zou ik dit boek waarschijnlijk anders niet gelezen hebben, want de covers van de boeken dragen niet meteen mijn voorkeur weg. Maar eens ik in dat boek begon was ik meteen verkocht. Dit is dus een duidelijk voorbeeld van ‘don’t judge the book by his cover’. De voorliefde voor de boeken van Sofie is op dat moment ontstaan en niet meer weggegaan.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
📖Ik was dan ook erg blij dat ik bij de boekvoorstelling van “Geloof ze niet” kon zijn en eindelijk Sofie in ‘real life’ mocht ontmoeten. En zoals ik ze al kende van op Instagram was ze ook in het echt… super lief en vriendelijk en ze neemt echt haar tijd voor elke lezer. De week erna ontmoette ik haar opnieuw, deze keer in de standaard boekhandel Aalst bij de avond van het spannende boek.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
❗️Bij het verschijnen van haar derde thriller kon ik dus niet anders dan er meteen in beginnen. Ik kan je meteen verklappen dat ook dit boek wederom een topper was. Er zijn 2 tijdlijnen uitgewerkt. Eentje waarin we Inspecteur Olivia volgen op zoek naar een onbekende jonge vrouw die op K12 van het UZ Gent terecht kwam na een aanrijding. En een tijdlijn waarin we Marjolein volgen die aan complotdenken doet.
Het boek speelt zicht af in Gent (mijn vroegere studentenstad) en het ongeval gebeurde vlakbij mijn oude school en in het UZ K12, waar ik zelf op stage gestaan heb namelijk in K7 en K13. De connectie was al meteen gelegd.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
4️⃣3️⃣De hoofdstukken zijn kort en dus erg uitnodigt om telkens nog een extra stukje verder te lezen. De teksten lezen bovendien als een trein. De hoofdstukjes over Marjolein beginnen telkens met een korte quote van de voor mij onbekende ‘Jane Eyre’. Ze tellen af van een jaar voor de dag tot de dag zelf (wat die dag ook mag zijn laat ik je zelf ontdekken ).
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⚡️De spanning bouwt zich op en je gaat helemaal mee in de zoektocht van Olivia. Ze wordt stilaan een oude bekende voor mij, en dat is net de reden waarom je het best de boeken in de juiste volgorde leest. Het hoeft niet, maar door de personages is het wel net iets leuker.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
❣️Voor 1 ding wil ik je wel waarschuwen. Eens je aan het slotdeel begint (ongeveer de laatste 40 pagina’s) kan je niet meer stoppen! Dus voorzie vooraf voldoende tijd om het in 1 ruk uit te lezen.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
🎯Dit boek is dus, net zoals al haar andere boeken, opnieuw een schot in de roos. Wanneer je door dit schot getroffen wordt ben je verslaafd en kan je er niet meer onderuit. Zeg niet dat ik je niet verwittigd heb.
Deze auteur van Vlaamse bodem moet je gewoon leren kennen! Ik wens je heel veel plezier met het lezen van dit wederom kei goed boek!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
📖Ik was dan ook erg blij dat ik bij de boekvoorstelling van “Geloof ze niet” kon zijn en eindelijk Sofie in ‘real life’ mocht ontmoeten. En zoals ik ze al kende van op Instagram was ze ook in het echt… super lief en vriendelijk en ze neemt echt haar tijd voor elke lezer. De week erna ontmoette ik haar opnieuw, deze keer in de standaard boekhandel Aalst bij de avond van het spannende boek.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
❗️Bij het verschijnen van haar derde thriller kon ik dus niet anders dan er meteen in beginnen. Ik kan je meteen verklappen dat ook dit boek wederom een topper was. Er zijn 2 tijdlijnen uitgewerkt. Eentje waarin we Inspecteur Olivia volgen op zoek naar een onbekende jonge vrouw die op K12 van het UZ Gent terecht kwam na een aanrijding. En een tijdlijn waarin we Marjolein volgen die aan complotdenken doet.
Het boek speelt zicht af in Gent (mijn vroegere studentenstad) en het ongeval gebeurde vlakbij mijn oude school en in het UZ K12, waar ik zelf op stage gestaan heb namelijk in K7 en K13. De connectie was al meteen gelegd.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
4️⃣3️⃣De hoofdstukken zijn kort en dus erg uitnodigt om telkens nog een extra stukje verder te lezen. De teksten lezen bovendien als een trein. De hoofdstukjes over Marjolein beginnen telkens met een korte quote van de voor mij onbekende ‘Jane Eyre’. Ze tellen af van een jaar voor de dag tot de dag zelf (wat die dag ook mag zijn laat ik je zelf ontdekken ).
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⚡️De spanning bouwt zich op en je gaat helemaal mee in de zoektocht van Olivia. Ze wordt stilaan een oude bekende voor mij, en dat is net de reden waarom je het best de boeken in de juiste volgorde leest. Het hoeft niet, maar door de personages is het wel net iets leuker.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
❣️Voor 1 ding wil ik je wel waarschuwen. Eens je aan het slotdeel begint (ongeveer de laatste 40 pagina’s) kan je niet meer stoppen! Dus voorzie vooraf voldoende tijd om het in 1 ruk uit te lezen.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
🎯Dit boek is dus, net zoals al haar andere boeken, opnieuw een schot in de roos. Wanneer je door dit schot getroffen wordt ben je verslaafd en kan je er niet meer onderuit. Zeg niet dat ik je niet verwittigd heb.
Deze auteur van Vlaamse bodem moet je gewoon leren kennen! Ik wens je heel veel plezier met het lezen van dit wederom kei goed boek!
Displaying 1 - 22 of 22 reviews