อสูรยั่วยิ้ม

七修羅 #1

by 古靈, กู่หลิง, อวี้ (Translator)

แม้ไม่มีมารดาคอยดูแลมาตั้งแต่เล็กและภาระในบ้านทั้งหลายอยู่ในมือนาง คุณหนูใหญ่กงเสวี่ยหลิงก็หาได้รู้สึกว่าชีวิตยากลำบาก จะว่าไปแล้วนางยังรู้สึกเป็นสุขนักที่ได้ดูแลบิดาและพี่ชายทั้งสองด้วยตัวเอง ยินดีเหลือแสนที่นางไม่ว่าอะไรล้วนทำเป็น

ด้วยเหตุนี้แม้เคราะห์จากผู้อื่นจะถูกจับโยนใส่ ทำให้เจ้าบ่าวของนางถูกเปลี่ยนตัวจากคุณชายตระกูลเก่าแก่มาเป็นชาวนาผู้หนึ่ง นางไม่เพียงไม่ร้องไห้คร่ำครวญ นางกลับนึกขอบคุณสวรรค์ที่ช่วยให้นาง ‘กำจัด’ คู่หมั้นที่ไม่ว่าอะไรล้วนทำไม่เป็นด้วยซ้ำ

มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่นางยากจะรับมือ นั่นคือสามีชาวนาของนางผู้นั้น...เขาไม่เพียงไม่ว่าอะไรล้วนทำเป็นเหมือนนาง ซ้ำร้ายฝีมือเขายังดู ‘ร้ายกาจ’ กว่านางอีก ที่แท้นางแต่งให้ผู้ใดมากันแน่ เทพพันมือหรือ!

Genres: China

296 pages, Paperback

First published March 28, 2007

About the author

Associated Names:
* 古靈
* กู่หลิง (Thai)

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินๆน่ารักดีค่ะ พระเอกชอบทำนาส่วนนางเอก
โดนท้าหน่อยทำได้หมด เป็นคู่ที่น่ารักและตลกดีค่ะ

ปวดหัวก็ตรงญาตินางเอก ขนาดตัดเป็นหลายรอบ
ยังตามมาหลอกหลอนจนจบเรื่อง ฮาา

[Ning · Rating 3 out of 5]

สนุกดีค่ะ แม้หลังๆจะออกทะเล(ทราย) ไปหน่อย แต่ถือว่าอ่านได้เพลินดี

[Papelaa Ri · Rating 4 out of 5]

ไม่เคยอ่านของกู่หลิงมาก่อน แฟนๆมากกว่ารักหลายๆคนคงรู้ดีว่า รักประดับใจ โด่งดังขนาดไหน..แต่ก็ยังไม่ได้หามาอ่านอยู่ดี อ่านเรื่องนี้ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับเนื้อหา รู้อยู่นิดหน่อยว่าเบื้องหลังพระเอกดูลึกลับ แต่ส่วนตัวชอบอ่านแบบไม่รู้เรื่องนี่แหละ ที่จะรู้สึกอินมากที่สุด รีวิวครั้งนี้จะพยายามไม่พูดถึงเบื้องหลังพระเอกเท่าไหร่ เพราะเบื้องหลังพระเอกกับครอบครัวนับยี่สิบชีวิตของเฮียแกนั่นแหละที่ทำให้เรื่องนี้สนุก แนะนำคนที่ไม่เคยอ่านว่าอย่าพยายามรู้ก่อนหน้าที่จะอ่านว่าพระเอกเป็นไผมาจากไหน 555
อ่านไปได้ซักพัก บอกได้เลยว่าผิดคาด

ไม่คิดว่าจะมาแนวนี้ เคยคิดว่าคงเป็นแนวมากกว่ารักทั่วไป แต่สำหรับเราเราว่า ต่างจากแนวมากกว่ารักอื่นๆอยู่พอสมควร นอกจากจะแฝงเรื่อง'การใช้ชีวิตให้คุ้มค่า' ของพระเอกและนางเอก พระนางเจอกันแต่งงานกันปีเดียวก็ท้องเสร็จสรรพ ไวปานสายฟ้าแลบ 555 ไม่มีการเกลียดขี้หน้ากันแต่ต้น หรือพระเอกเองก็ไม่ได้มีการเกี้ยวพาราสีนางเอกสักเท่าไหร่ รู้สึกอยู่กันฉันสามีภรรยาจริงๆ อีกทั้งยังแฝงค่านิยมของการเป็นสามีภรรยาไว้ในเรื่อง แถมจิกกัดธรรมเนียมเก่าหน่อยๆอีกด้วย ดำเนินเรื่องกินเวลาเป็นสี่ห้าไป ไม่ใช่ภายในเวลาสั้นๆ ความผูกพันธ์ระหว่างตัวละครก่อตัวระยะยาว (นอกจากคสพ.แบบสามีภรรยาที่แต่งงานกันแล้วอ่ะนะ) ดำเนินเรื่องอาจจะดูเอื่อยๆ ในตอนแรกๆ นะคะ แต่พอปัญหาเข้าก็ไม่เอื่อยแล้วค่ะ ท้ายเล่มถ้าอ่านรวดเดียวอ่านจะอึนๆ เพราะรู้สึกเคราะซ้ำกรรมซัด แต่ก็พอเดาได้ว่าจะต้องจบแฮปปี้(ไม่งั้นคงไปบีบคอนักเขียน)

ที่สำคัญคือประทับใจในความ...ของพระเอก บอกไม่ถูกว่าเป็นยังไง เพราะหลังจากไปอ่านเล่มต่อๆในเซ็ทแล้วรู้สึกเฮียแกพูดมากกว่าเล่มของเฮียแกเอง 5555 อ่านแล้วอยากเป็นเสวี่ยหลิง(นางเอก) รู้สึกจะโชคดีเหลือเกินที่ได้แต่งกับเฮียเซี่ยวอวี๋
อ่านไปขำไป บทสนทนาระหว่างตัวละครนี่ก็ขำจริงๆ โดยเฉพาะพ่อของเฮียเซี่ยวอวี๋กับลูกชายในตอนเริ่มนี่แหละ แล้วยังมีการให้พระเอกไม่ก็นางเอกยิงมุกใส่กันเองบ่อย
ตัวอย่างที่พอจำได้คร่าวๆ
"เจ้าหยุดร้องไห้ไปคุยกับข้าไปได้ไหม น้ำจะท่วมอยู่แล้ว"
"ไม่เป็นไรข้าว่ายน้ำเป็น ข้าช่วยท่านเอง"
"....."

โถ คุณนางเอกขา เหมือนจะไม่เล่นมุกหรือเล่นก็ไม่รู้ แต่ก็ยังขำอยู่ดี ขำเพราะพระเอก .... ใส่นางนั่นแหละ เวลาคอขาดบาดตายพระเอกเล่นมุกไปเจอนางตบกลับมาถึงกลับเงิบ 5555
ที่ขอบ่นคือตัวร้าย รำคาญตัวร้ายยันวินาทีสุดท้าย รำคาญมาก คือเจอแบบนั้นเมือ่ไหร่จะสำนึกปกติแล้วถึงจุดจุดนี้น่าจะสำนึกได้แล้วนะคะ ทำไมยังจะร้ายได้อีก ร้ายยันวินาทีสุดท้าย อ่านแล้วเพลีย

พระอกเมพ เมพสุดๆ เมพขั้นโหดจัด ครอบครัวของฮีนั้น......(เว้นไว้จิ้นกันตอนอ่านละกัน)
แต่บอกได้เลยว่าเรารู้สึกฟินครอบครัวพระเอกมาก แต่ละคนอื้อหือ อยากเป็นนางเอก อาจจะดูเวอร์ไปหน่อยที่จะเจอเรื่องแบบนี้ แต่เราชอบแนวนี้ 555 เพ้อหน่อยๆ ที่จะโชคดีแต่งเข้าบ้านที่เท่ขนาดนั้น อย่างน้อยขอเป็นสมาชิกอยู่ในหมู่บ้านลอยล่องของพ่อพระเอกก็ยังดีนะ รู้สึกลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านเกรียนดีจริงๆ

ตอนที่พี่แกโดนถามว่าแต่งงานหรือยังครั้งแรก เรานึกภาพเป็นฉากๆเลยอ ยืนอยู่บนท้องนา หมวกฟางปิดหน้า อื้อหือ อย่างเท่
แต่เหตุผลที่เฮียแกตกลงจะแต่งนี่ก็ฮาไป ใครมาขอคนแรก คนนั้นแหละ -____-

รู้สึกว่าอสูรยั่วยิ้มจะครบรสมากมายค่ะ มีทั้งความรัก ความแค้น ความอิจฉาริษยา ยังมีฉากบู๊และอื่นๆอีกมากมาย เทียบกับเล่มหลังๆ ที่อาจจะพอจับแนวทางได้แล้วเลยไม่รู้สึกสนุกเท่าเล่มแรก แต่เล่มสอง(อสูรซ่อนพิษ) ชอบพระเอกเรื่องนั้นมากมายค่ะ จวินหลันโจว โผล่มาในเล่มแรกอยู่เล็กน้อย เรื่องราวของฮีก็แสนฮา ขำกับเวลาที่นางเอกเรื่องนั้นพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาไปรักษาคนฟรี "ข้าไม่ใช่หมอ" ประโยคเด็ดของหลันโจวเลยค่ะ ว่าแต่ทำไมเรากลายเป็นเมาท์เรื่องอสูรซ่อนพิษ

กลับมาที่นางเอกของเรื่องอสูรยั่วยิ้ม ตอนแรกคิดว่านางเอกอาจจะมีแนวน่ารำคาญหน่อยๆ แต่ว่าแท้จริงแล้วนางถึกมากค่ะ บากบั่นแถมยังให้ความรู้สึกว่านางช่างเท่ คู่กับพี่เซี่ยวของนางได้ดีจริงๆ คุณหนูที่ทำงานได้ทุกอย่าง คุณหนูที่ยอมบากบั่นเป็นภรรยาของชาวนา ชอบล้อสามีตัวเองที่ คลั่งไคล้การทำนา ขอย้ำว่าคลั่งไคล้ถึงขั้นจิตหน่อยๆอยู่บ่อยๆ ก็พี่แกเล่นรักการทำนาสุดๆ ทำไม่ได้ก็ขอดูคนดำนาก็ยังดู โถๆ แอบสงสาร แถมยังไม่รู้สึกอับอายแต่ภูมิใจที่มีสามีเป็นชาวนาคนนี้

เอาเป็นว่าเราชอบเรื่องนี้ค่ะ ความชอบส่วนตัว เรื่องแนวนี้รู้สึกแปลกแหวกมากกว่ารักดี ไม่ใช่รักแบบโฉบเฉียว บรรยากาศอบอุ่นแบบครอบครัวคนเยอะๆ มิตรภาพระหว่างพี่น้องรว่มสาบานของพระเอก(วีธีการเป็นพี่น้องก็แสนประหลาด) แล้วก็เรื่องน่าปวดหัวของญาตินางเอก ฉากรักนี่แทบไม่มีค่ะ ไม่ได้บรรยายละเอียดเหมือนเรื่องอื่น (หึๆ แบบนี้เลยปลื้ม) แต่นางก็ท้องได้แฝดลูกชายมาพ่อตาฟิน 5555 (พ่อตาไล่ให้พระเอกออกจากบ้านไปหาภรรยาที่จะคลอดลูกชายมาให้เขาได้ค่ะ เหตุผลน่ารักฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งดีไหมคะ) เรื่องนี้ไม่ดาร์ก ไม่ปวดหัวเท่าไหร่(เว้นญาตินางเอก) ออกแนวลงเอยด้วยดี grin emoticon ไม่มีการเข้าใจผิดไร้สาระ สามีภรรยาเข้าใจกันดี๊ดี

เรื่องสำนวน จริงอยู่ที่บางสำนวนการเรียงประโยคมันแปลกๆ แต่นั่นไม่เป็นปัญหาต่อการอ่านพี่เซี่ยวของเรา จะอ่านพี่เซี่ยวต่อไป รู้สึกเหมือนเป็นสำนวนที่ติดมาจากต้นฉบับจีน แต่ไม่ได้ปรับให้ตรงกับไทยเลยอ่านแล้วขัดๆนิดหน่อย ไม่เป็นไรค่ะ มองข้ามไปได้

อ่านจบแล้วต้องไปหาเล่มต่อมาอ่านทันใด แล้วต่อด้วยเล่มต่อสาม ตอนนี้เหลือสี่กับห้าที่ยังอ่านไม่จบค่ะ พักก่อน 555

[THEBEAM · Rating 2 out of 5]

อ่านแล้วหลับ ตื่นมาอ่านใหม่ก็หลับ 55
สำนวนแปลมันแปลกๆ บางทีต้องอ่านใหม่อีกรอบ เลยนาน

ส่วนเรื่องราวก็เรื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ เรื่อยได้อีก
ขนานเขียนบ่นเรื่องนี้ยังจะหลับเลย เห้อ

[Nutthida · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ชอบมากเลย อ่านง่ายไม่จำเจ นางเอก��กร่งมาก พระเอกมีเสน่ห์น่าค้นหา ไม่คิดว่าจะชอบเหมือนกัน ดีใจที่ได้อ่าน ดีใจที่ได้หยิบเล่มนี้ใส่กระเป๋า ปกติถ้าเห็นหนังสือแบบนี้จะมองผ่านตลอด แต่พอได้อ่านเรื่องนี้แล้วก็รู้เลยว่าสบประมาทไม่ได้!

อสูรยั่วยิ้มเป็นเรื่องแรกของนิยายชุดวิวาห์อสูร บอกเลยว่าสนุกมาก ชอบความตอบโต้ของพระนาง แต่มีความลำไยญาติของนางเอก ที่จนถึงท้ายที่สุดก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย แต่ก็มีบางจุดที่น่าเสียดาย บางปมที่เรารู้สึกว่าน่าจะมีข้อมูลให้เราคลายความสงสัย แต่กลับไม่มีเลย ทว่าก็ไม่ใช่ปัญหา โดยรวมแล้วก็ยังชอบอยู่ดี

[Nok Yung · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องแรกของชุด อ่านสบายๆ คาแร็กเตอร์ตัวละครก็จะฮาหน่อยๆ (แต่ก็ไม่ถึงขนาดอ่านแล้วขำนะ) การบรรยายกระชับ เน้นบทสนทนา แต่นักเขียนน่าจะต้องการให้ขำกับมุขตอบโต้กันของตัวละครนี่แหละ เราชอบการตอบโต้กันของพ่อลูก-พญายมยิ้มและอสูรยิ้ม (จิกกัดกันตลอดเวลา ไม่มีใครยอมใคร 55) เรื่องนี้อ่านแล้วรู้สึกหงุดหงิดอาหญิงและญาติผู้พี่ของนางเอกนิดหน่อย! อะไรจะนิสัยเสียและไม่รู้ตัวกันขนาดนั้นนะ?!

[Mirror Mirror · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้โอเคเลยนะ แต่ลำไยครอบครัวน้าสาวนางเอกมากอะ พระเอกดูเป็นคนกวน ๆ อบอุ่น และพึ่งพาได้ดี เรื่องนี้พระเอกเน้นแสดงความรักผ่านการกระทำมากกว่าคำพูด เท่าที่อ่านมาดูเหมือนจะไม่เคยบอกรักนางเอกแบบจริง ๆ เลยนะ เน้นใช้การกระทำอย่างเดียว รู้สึกว่าพระเอกเรื่องนี้เป็นคนที่โชคดีมากได้ภรรยาอย่างนี้คือที่สุดของความโชคดี หาที่ไหนไม่ได้แล้ว

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายเนิบๆที่ชอบมาก ความน่าสนใจอยู่ที่การคาอยๆสร้างความสัมพันธ์ตัวละครอย่างช้าๆ จากคนแปลกหน้าค่อยๆเรียนรู้กันจนกลายเป็นความรักความผูกพัน ประทับใจมากค่ะ

[Curio Pun · Rating 5 out of 5]

ชอบนางเอก
ในหมู่นางทั้งหลายจาก 5 เล่มในชุดนี่ชอบนางสุดละ พระเอกโคตรโชคดีมีเมียแบบนี้

[May Ck · Rating 4 out of 5]

สนุกมาก แต่ขอหักที่ตอนจบคนเขียนทำร้ายนางเอกมากไป ดิฉันรับไม่ได้จริงๆ ฮืออออ

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – อสูรยั่วยิ้ม ชุดวิวาห์อสูร 1 (笑問生死緣 ชุด 七修罗)
ผู้แต่ง – กู่หลิง (古靈) เขียน อวี้ แปล


ตัวละคร
กงเสวี่ยหลิง (หลิงเอ๋อร์) อายุ 17 ปี
ตู๋กูเซี่ยวอวี๋ อายุ 25 ปี


รีวิวหลังอ่าน

จริงๆ ควรอ่านตามลำดับเนอะ แต่พอดีกดจองจากห้องสมุดได้มาไม่ตามลำดับ เราเลยอ่าน “อสูรพรางใจ” เล่มที่ 4 ของชุดไปแล้ว ก็เลยรู้สึกคุ้นๆ กับชื่อตัวละครจากเล่มแรก เพราะโผล่ไปเล่มนั้นเยอะเลย มาทั้งพระนาง ฮาาา แต่พออ่านตั้งแต่เดือนก่อน มาเดือนนี้ก็จำได้แบบเลือนรางล่ะ

เล่มนี้ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่าเกี่ยวกับอสูรยิ้ม แต่เป็นลูกของอสูรยิ้มนะ สนุกกับการเล่นคำของนามสกุลจริงๆ เลย อ่านแล้วก็อมยิ้มได้ว่าเหตุผลที่ทำไมมีลูกชายคนเดียวมาตลอดเพราะอะไรงี้

จุดที่ทำให้รู้สึกว่าคล้ายเล่ม “อสูรพรางใจ” ก็คือ ครอบครัวของตัวละครหลักของทายาทอสูรนั้นๆ ที่เข้าไปแต่งงานด้วยอ่ะ จะมีน้องสาวของพ่อที่เป็นอาเนี่ยแหละ ร้ายนักหนา ไม่่ได้ร้ายคนเดียว แต่เรียกว่าย้ายยกแกงค์ สาบานว่าจะแยกบ้านกัน สุดท้ายก็สร้างความเดือดร้อนให้ตลอด แถมยังกลับมาให้ช่วย โดยไม่เคยรู้จักคำว่า “สำนึกผิด” เลยอ่ะ

เสียดายบทหวานๆ ของพระนางแทบไม่มีอ่ะ ฮ่าๆ เข้าหอกันไปอย่างรวดเร็ว เอิ๊กๆ แต่อ่านแล้วก็อมยิ้มและรู้สึกถึงความรักความผูกพันของพระนางนะ ว่าทำไมอะไรยังไงถึงได้รักกันได้ แค่รู้สึกว่าเรื่องราวเกี่ยวกับคนรอบข้างมากไปหน่อย จนแอบรู้สึกว่าครอบครัวที่เป็นน้องสาวพ่อเนี่ยเยอะตลอด ฮาาา เจอเรื่องเลวร้ายยังไงก็ไม่เคยเข็ดอ่ะ

การดำเนินเรื่องมีบางช่วงที่อ่านสนุกติดลมนานเลย แต่บางช่วงก็ยืดไปหน่อย จนแอบรู้สึกว่าเนิบๆ ไปนะ โดยรวมเลยเป็นเรื่องที่โอเคเลย แค่รู้สึกว่าสกุล “กง” สะใภ้ของอสูรยิ้ม กับสกุล “มู่หลิง” เขยของอสูรใบ้เนี่ย ชะตาชีวิตช่างคล้ายกันเกินไปยิ่งนัก เจอน้องสาวพ่อที่ทำตัวเป็นปรสิต แบตทีเรีย อะมีบา เชื้อโรคร้ายแรงให้กับครอบครัวตลอดอ่ะ อ่านแล้วน่ารังเกียจมากจริงๆ แถมไม่เคยมีคำว่า “สำนึกผิด” จนจบเรื่องอ่ะ มันไม่ไหวจริงๆ นะคนทั้งหลายแบบนี้อ่ะ

มีทายาทอสูรพิษมาให้เห็นให้เจอแวบๆ ล่ะ เราก็คงจะได้อ่านเล่มอสูรพิษในเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน หวังว่าจะได้อ่านก่อนจะลืมตัวละครนะ แต่ขอให้ครอบครัวที่ทายาทอสูรพิษได้ไปเป็นเขยอ่ะ อย่าได้เป็นแบบสกุล “กง” และ “มู่หลิง” เหอะ ฮ่าๆๆๆ ไม่งั้นจะรู้สึกเลยว่า ชะตาชีวิตเอ็งเนี่ยคล้ายกันเกินไปแล้วนะ


[สปอยล์]

สะใจสุดคือนิสัยของนางเอกอ่ะ ชอบนะ แข็งแกร่ง สู้คน ไม่ยอมให้ใครมาทำฉันเจ็บฝ่ายเดียว ฮ่าๆ อย่าคิดว่าเป็นญาติกันแล้วจะทำร้ายกันได้ไรงี้ ชีสตรองมากขอบอกเลย กงเสวี่ยหลิงเลยเป็นนางเอกที่เราชอบมากเลยนะ ขำกร๊ากไม่หายที่พระเอกบอกว่าช่วยญาติผู้พี่ได้นะ แต่ยังไม่ช่วย นางเอกบอกเลยว่าไม่ต้องช่วยหรอก อ่านไปโอ๊ยยยยย สะใจจริงๆ เลย

อ่านแล้วขนลุกมากตอนฉากที่พระเอกเข้าไปเจอพิษงูยักษ์อ่ะ คือเล่าซะขนลุกเลยนะ ว่าเนื้อหายไปเยอะมาก ครึ่งตัวเลย เห็นถึงกระดูก กระดูกบางส่วนก็กร่อน แถมพระเอกออกมายังต้องเอามีดมาคว้านเนื้อตัวเองออกมา อ่านไปก็จะแบบว่า โอ๊ยย ไม่ไหวแล้วนะ อ่านตอนกินข้าวมีสิทธิ์อ้วกได้อ่ะ



Start 18.58 น. Fri 11 Dec 2015
End 19.57 น. Sun 13 Dec 2015
Review Date 22.27 น. Sun 13 Dec 2015

[M · Rating 4 out of 5]

เกือบให้ 5 หักเพราะตอนจบ... จริงๆ จบได้แล้ว ดันไม่ยอมจบอ่ะ เลยคิดว่าไม่สวยเลย

เรื่องนี้ตอนแรกไม่คาดหวังอะไรมาก เพราะเคยอ่านหนังสือของกู่หลิงแล้วไม่ได้ประทับใจอะไร แต่พออ่านเรื่องนี้แล้วน่าสนใจดี ด้วยตัวพระเอกที่ดูเป็นคนซ่อนคม แบบมีความลับนู่นนี่ ก็ทำให้อยากรู้ว่า���ุดท้ายคนนี้คือใคร มันเป็นอสูรยังไง ประทับใจในความรักของพระเอกนะ ชอบที่ผู้ชายคนนี้คลั่งไคล้การทำนา! คือไม่เคยได้ยินงานอดิเรกประเภทนี้มาก่อน อาจจะไม่ใช่งานอดิเรก คือเป็นสิ่งที่อีตาคนนี้บ้ามาก ตลกดี แต่ชอบในความเอาใจใส่ ผู้ชายคนนี้อารมณ์ไม่รุนแรง ไม่เอาแต่ใจ ไม่ขี้หึง ดูเรียบๆ แต่ให้ความรู้สึกมั่นคง อบอุ่นดี ชอบอ่ะ รู้สึกว่าเขียนให้ผู้ชายคาแรกเตอร์แบบนี้มีเสน่ห์ยากนะพูดจริงๆ ผู้ชายประเภทนี้บางคนเขียนมาแล้วน่าเบื่อไปเลย แต่พระเอกคนนี้เราว่ากู่หลิงเขียนออกมาได้ดีเลย ชอบ

ส่วนนางเอก ชอบในความไม่เรื่องมาก เอาการเอางาน ไม่งี่เง่าเอาแต่ใจ ไม่น่ารำคาญ คือนางลุยมาก และแมนมาก มีความกล้าบ้าบิ่นพอสมควร ตั้งแต่การเลือกที่จะแต่งงานกับชาวนาแทนคุณชายละ อันนี้ก็ว้าวไปรอบ พอมาเจอพระเอกโดนให้ทำงานก็ไม่บ่น ตั้งใจมาก ถือว่าดีเลย

เรื่องนี้ก็มีปูตัวละครสำหรับเล่มต่อไปด้วยแหละ ฮากับสภาพของอสูรแต่ละคน... คือบางทีก็รู้สึกว่าตระกูลนี้เพี้ยน เหมือนคนรวยมีความสามารถมาก แต่งานอดิเรกประหลาก อารมณ์นั้น

[Sammm · Rating 3 out of 5]

Need to reread this (as it doesn't take much time), I remember liking some of the books from this series, and some just meh. Will rate it later. Apparently this book is in fact the "meh" I was talking about, which was why I rated it the last during my run of rereads... After rereading the first book, I was seriously like "This better be the one I didn't feel much for, or I couldn't image why I ever thought I liked some of those books from this series." so I was happy that my assumption (and prayer) was correct (heard), cuz I did like the rest a whole lot more. I'd give it a 2.5-star had there been this option. Not that it's a bad or boring book, it just didn't stand out to me.

[Eatjah Kah · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือแนวมากกว่ารัก ที่ชอบอ่านเลย
สนุก เบาๆ ไม่ต้องคิดมา ไม่ดราม่า จบแฮปปี้
อ่านจบภายใน 24 ชั่วโมง
ไม่ผิดหวังกับเล่มนี้ และหวังว่า เล่มต่อๆ ไปในชุดอีกสี่เล่ม จะไม่ทำให้ผิดหวังนะ

คลิกอ่านตัวอย่างหนังสือ
http://www.jamsai.com/uploads/product...

[nininoona · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกอ่านแล้วงงๆ กับการเรียงประโยค แต่ก็โอเค เนื้อเรื่องบางทีดูไม่มีเหตุผลเท่าไร แต่ก็น่ารักดี พระเอกเก่งเว่อร์ นางเอกก็ฉลาดทันกัน ลุ้นตอนจะค่อยๆเฉลยตัวตนพระเอกออกมานี่แหล่ะ อ่านแล้วไม่เครียด สนุกดี

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-7G

[Siwan Taweworathum · Rating 4 out of 5]

หยิบมาอ่านเพราะหน้าปก เนื้อหาเบาๆ อ่านเพลินๆ

[Noo · Rating 2 out of 5]

พล๊อตเรื่องพระเอกชาวนา นางเอกทำงานเก่งน่ารัก น่าสนใจ แต่น้ำหนักของเรื่องกลับไปเน้นครอบครัวน้านางเอกซึ่งสร้างแต่ปัญหา เลยทำให้พระ นาง แผ่วลงไปเยอะเลย
สรุปไปต่อไม่ไหว ขอเท

[Polyj · Rating 3 out of 5]

พระเอกฮา รักการทำนามากกกกกก
นางเอกก็ถึกทนดี
มาแนวขำๆ อ่านสบายๆ