ล่าทรชน คนอันตราย เล่ม 4

Dangerous Personality #4

by Mu Gua Huang, 木瓜黄, มู่กวาหวง

คดีลักพาตัวเด็กเมื่อสิบปีก่อน
มีเด็กที่รอดชีวิตเพียงสองคน...

ฉือชิง ชายผู้ตั้งกำแพงใส่ผู้คน
แต่กลับลดการ์ดลง ละทิ้งนิสัยเก็บตัว
เพื่อมาเป็นแฟนหนุ่มกับผู้ชายคนหนึ่ง
และ เซี่ยหลิน เพื่อนบ้านแสนดี
ที่ได้อัปเกรดมาเป็นแฟนหนุ่มหมาด ๆ
จนกลายเป็นหนุ่มคลั่งรักไปแล้ว

คดีฆ่าเด็กบ๊วย จุดเชื่อมโยงของเหยื่อยังคงสับสน
แต่พวกเขามองออกว่าเหยื่อรายล่าสุด
มีบางอย่างผิดแปลกไปจากเหยื่อคนอื่น ๆ ก่อนหน้า

...เพราะว่าคนที่อยู่ในห้วงรัก
มักจะเผลอทิ้งร่องรอยของมันไว้เสมอ

320 pages, ebook

Published May 20, 2026

About the author

Associated Names:
* Mu Gua Huang (English)
* 木瓜黄 (Chinese)
* มู่กวาหวง (Thai)
* Mộc Qua Hoàng (Vietnamese)

Reviews

[ays · Rating 5 out of 5]

อ่านทีเดียว 4 เล่มรวด! สนุกมากกกกกกกกก นาน ๆ ทีจะเจอเรื่องที่อ่านแบบไม่ได้หลับได้นอน เสียดายที่มีแค่ 5 เล่มจบ อยากอ่านสัก 10 เล่มอย่างต่ำ 55555

ขอรีวิวตามตรงว่าเราอ่านนิยายสืบสวนมาเยอะ คดีของเรื่องนี้จัดอยู่ในระดับเดาทางง่าย แรงจูงใจกับวิธีลงมือไม่ค่อยพีค แต่ก็มีจุดที่คาดไม่ถึงอยู่ เป็นความ basic ที่ไม่น่าเบื่อ แค่รู้สึกว่าบางคดีมันเฉลยง่ายจบง่ายเกิน แบบอ่าว แค่นี้เองเหรอ มีคดีของเล่ม 4 (คดีฆ่าเด็กบ๊วย) นี่แหละที่อ่านแล้วร้องไห้ อินมาก สะเทือนใจมากกกกก อ่านจบในหัวมีแต่คำว่าทำไมนะทำไม มันจุกไปหมด ไม่ได้อยากเห็นใจฆาตกรนะ แต่โลกใจร้ายมากจริง ๆ มันเลยอดสงสารไม่ได้ 😭

สาเหตุหนึ่งที่ให้ 5 ดาวเรื่องนี้เพราะชอบเคมีพระนายมาก พวกกะล่อนแพรวพราวพูดเพราะทุกคำ x แมวดำขู่ฟ่อแฟ่มันอร่อยเหาะเกินนนนน พระเอกหลังรู้ใจตัวเองคลั่งรักหนักมากกกกก ไม่เอาอะไรแล้วชีวิต วัน ๆ จ้องแต่จะหยอกจะหอมเมีย ส่วนนายเอกอึมครึมมาตั้งแต่เล่ม 1 พอมีความรักแล้วคาแรคเตอร์ก็ดูมีพัฒนาการขึ้นมาทันที เริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับคน ชอบที่นักเขียนบรรยายว่าความรักเป็นบ่อเกิดของอารมณ์ทั้งมวล นายเอกเราเลยเริ่มดูเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้างหลังเป็นหุ่นยนต์มานาน ซึ่งมันน่ารักมากกกกกกคุณแม่ เวลาเห็นตัวละครนี้พยายามเรียบเรียงคำพูด พยายามทำความเข้าใจความรู้สึกคน (หลังจากที่พูดจาขวานผ่าซากมาตั้งแต่เล่ม 1) เราสัมผัสได้ว่าตลคมีความพยายามจริง ๆ เป็น character development ที่ดี ในใจคันยุบยิบ เหมือนเห็นลูกเติบใหญ่ #เข้าใจพระเอกทุกอย่าง

ไว้เล่ม 5 ออกแล้วจะมารีวิวเต็ม ๆ อีกที เพราะหลังอ่านเล่ม 4 จบ เรารู้สึกว่าพวกคดีธรรมดา ๆ ตั้งแต่เล่ม 1 มาจนถึงเล่มนี้ มันเริ่มมีกลิ่นอะไรบางอย่าง ขอคาดหวังไว้ล่วงหน้าเลย หวังว่านักเขียนจะทำให้เราที่พูดว่า ‘คดีเรื่องนี้เดาทางง่าย’ หงายเงิบได้ในเล่มจบ