What do you think?
Ostatni obraz
Od lat balansuje między dwoma światami. W dzień analizuje zbrodnie, nocą przenosi je na płótno. Jego obrazy szokują realizmem, ale nikt nie wie, skąd bierze inspiracje. Bo nie powinien wiedzieć. Agnieszka Jaworska budowała stabilne życie: praca, związek, poukładana codzienność. Ten porządek sypie się w dniu pogrzebu matki – kobiety, która zamiast wspomnień zostawiła po sobie pustkę, stary klucz i adres zapisany na skrawku papieru. Podróż na zapomniane ogródki działkowe miała być tylko szybkim zamknięciem sprawy. Zamiast tego stała się początkiem odkrywania prawdy, która nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego. „Ostatni obraz“ to mroczny, duszny thriller o traumie, pamięci i granicy między tym, co wyparte, a tym, co nie chce zostać zapomniane. Bo nie wszystkie wspomnienia znikają. Niektóre czekają cierpliwie. Gotowe, by znów zapłonąć.
352 pages, Paperback
First published June 17, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
July 8, 2026
To nie jest ani moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale za każdym razem, gdy na horyzoncie pojawia się premiera jego nowej książki, nie mogę się jej doczekać. Tak było również tym razem.
Największą siłą tej powieści są zdecydowanie bohaterowie, skrywane przez nich sekrety i emocje. Autor doskonale potrafi tworzyć wyraziste, wielowymiarowe postacie, dlatego to właśnie one wysuwają się tutaj na pierwszy plan. Nie znajdziemy tu zawrotnego tempa wydarzeń – historia rozwija się spokojniej, stawiając przede wszystkim na budowanie relacji i napięcia. Druga połowa książki skutecznie miesza w głowie i sprawia, że czytelnik zaczyna podważać własne przypuszczenia. To element, który bardzo przypadł mi do gustu. Mroczny klimat, stale wyczuwalne napięcie i umiejętne zwodzenie czytelnika sprawiają, że autor trzyma w niepewności praktycznie do samego końca. Na uwagę zasługuje również wątek mitologii słowiańskiej, który został umiejętnie wkomponowany w fabułę i świetnie z nią współgra.
Największą siłą tej powieści są zdecydowanie bohaterowie, skrywane przez nich sekrety i emocje. Autor doskonale potrafi tworzyć wyraziste, wielowymiarowe postacie, dlatego to właśnie one wysuwają się tutaj na pierwszy plan. Nie znajdziemy tu zawrotnego tempa wydarzeń – historia rozwija się spokojniej, stawiając przede wszystkim na budowanie relacji i napięcia. Druga połowa książki skutecznie miesza w głowie i sprawia, że czytelnik zaczyna podważać własne przypuszczenia. To element, który bardzo przypadł mi do gustu. Mroczny klimat, stale wyczuwalne napięcie i umiejętne zwodzenie czytelnika sprawiają, że autor trzyma w niepewności praktycznie do samego końca. Na uwagę zasługuje również wątek mitologii słowiańskiej, który został umiejętnie wkomponowany w fabułę i świetnie z nią współgra.
August 29, 2026
Ostatni Obraz
Autor: Bartosz Szczygielski
Wydawnictwo: Czwarta Strona
*Współpraca recenzencka*
Q: Macie ulubionych malarzy?
Agnieszka Jaworska od lat zmaga się z koszmarem gdzie nie może uciec z płonącego domu. Dodatkowo umiera jej matka z którą nie miała dobrych relacji, a tajemniczy klucz, który otrzymuje w spadku. Czy ten klucz będzie odpowiedzią skąd te sny?
~~~
Jest to ciekawa książka, mamy dwie linie fabularne - współczesna Agnieszka i przeszłość Robert Berg. Autor w ten sposób buduje klimat tajemnicy i w moim odczuciu sprawiał, że nie do końca wiedziałam co jest prawdą i która historia jest prawdziwa, czyja rzeczywistość. To mi się podobało, zwłaszcza sama końcówka i zakończenie było bardzo ciekawe.
Język jest prosty, dialogi naturalne więc książkę czyta z przyjemnością i szybko. Autor umiejętnie buduje napięcie i cały klimat historii. Wątki z Robertem były o tyle ciekawe, że miało się się wrażenie iż dzieje się coś paranormalnego.
Jeżeli lubicie tajemnicze, duszne historie to ta może wam się spodobać. Jeżeli lubicie być trzymani w niepewności do samego końca to może być to książka dla was. Ode mnie 7/10.
Autor: Bartosz Szczygielski
Wydawnictwo: Czwarta Strona
*Współpraca recenzencka*
Q: Macie ulubionych malarzy?
Agnieszka Jaworska od lat zmaga się z koszmarem gdzie nie może uciec z płonącego domu. Dodatkowo umiera jej matka z którą nie miała dobrych relacji, a tajemniczy klucz, który otrzymuje w spadku. Czy ten klucz będzie odpowiedzią skąd te sny?
~~~
Jest to ciekawa książka, mamy dwie linie fabularne - współczesna Agnieszka i przeszłość Robert Berg. Autor w ten sposób buduje klimat tajemnicy i w moim odczuciu sprawiał, że nie do końca wiedziałam co jest prawdą i która historia jest prawdziwa, czyja rzeczywistość. To mi się podobało, zwłaszcza sama końcówka i zakończenie było bardzo ciekawe.
Język jest prosty, dialogi naturalne więc książkę czyta z przyjemnością i szybko. Autor umiejętnie buduje napięcie i cały klimat historii. Wątki z Robertem były o tyle ciekawe, że miało się się wrażenie iż dzieje się coś paranormalnego.
Jeżeli lubicie tajemnicze, duszne historie to ta może wam się spodobać. Jeżeli lubicie być trzymani w niepewności do samego końca to może być to książka dla was. Ode mnie 7/10.
Review of advance copy received from Goodreads Giveaways
Bartosz Szczygielski to autor, którego twórczość śledzę niemal od początku jego kariery pisarskiej i którego szczególnie sobie cenię. Od lat udowadnia, że polski thriller może być nie tylko emocjonujący, ale także głęboki psychologicznie i poruszający na wielu poziomach. W jego książkach zawsze odnajduję coś więcej niż zagadkę kryminalną czy sensacyjną intrygę – przede wszystkim interesująco nakreślonych bohaterów, emocje oraz historie oparte na ludzkich traumach, sekretach i konsekwencjach wydarzeń z przeszłości.
Głównym bohaterem powieści jest mężczyzna, który od lat funkcjonuje pomiędzy dwoma światami. Za dnia analizuje zbrodnie, nocami zaś przelewa swoje wizje na płótno. Jego obrazy szokują realizmem i budzą niepokój, jednak nikt nie zna źródła tej niezwykłej inspiracji. Równolegle poznajemy Agnieszkę Jaworską – kobietę prowadzącą uporządkowane, stabilne życie, które rozpada się po śmierci matki. Pogrzeb staje się początkiem odkrywania tajemnic skrywanych przez lata. Pozostawiony przez matkę stary klucz oraz adres zapisany na kartce prowadzą Agnieszkę na zapomniane ogródki działkowe. To, co miało być jedynie zamknięciem rodzinnych spraw, szybko zamienia się w podróż do przeszłości i konfrontację z prawdą, która nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego.
Sięgając po „Ostatni obraz”, spodziewałam się przede wszystkim solidnego thrillera, ale szybko okazało się, że Bartosz Szczygielski serwuje coś więcej niż tylko historię przepełnioną tajemnicami. To mroczna, duszna i przesycona napięciem opowieść, która nie stara się przyciągać uwagi spektakularnymi zwrotami akcji czy nieustanną dynamiką wydarzeń. Autor pozwala fabule rozwijać się we własnym rytmie, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki i umiejętnie podsycając ciekawość czytelnika.
Największe wrażenie zrobił na mnie sposób, w jaki książka porusza temat traumy, pamięci oraz wpływu przeszłości na teraźniejszość. To właśnie te motywy stanowią jej prawdziwe serce i nadają całej historii emocjonalną głębię. Z każdym rozdziałem pojawiały się nowe pytania, a subtelnie budowany niepokój sprawiał, że trudno było odłożyć książkę na później. Paradoksalnie to właśnie spokojniejsze tempo i skupienie na psychologicznej stronie opowieści sprawiły, że lektura tak mocno mnie zaangażowała.
Szczególnie urzekła mnie atmosfera stworzona przez Bartosza Szczygielskiego. Już od pierwszych stron wyczuwa się ciężar niewypowiedzianych sekretów oraz obecność przeszłości, która nie chce zostać zapomniana. Miejsca, bohaterowie i wydarzenia tworzą spójną, gęstą od emocji całość, a napięcie narasta w sposób naturalny i przekonujący. Niepokój nie wynika tutaj z brutalności czy sensacyjnych rozwiązań, lecz z coraz silniejszego poczucia, że za każdym wspomnieniem kryje się coś znacznie bardziej przerażającego. To właśnie ten subtelny, psychologiczny wymiar historii zrobił na mnie największe wrażenie.
Na uwagę zasługują również bohaterowie. Są wiarygodni, pełni wewnętrznych konfliktów i obarczeni własnym bagażem doświadczeń. Dzięki temu ich decyzje wydają się naturalne, a czytelnik może łatwo zaangażować się w ich losy. Autor nie ocenia swoich postaci, lecz pozwala samodzielnie odkrywać motywy ich działań, co sprawia, że stają się jeszcze bardziej autentyczne i wielowymiarowe. Z zainteresowaniem śledziłam ich historie, ponieważ każdy z bohaterów wnosi do opowieści własną tajemnicę i perspektywę.
Podsumowując, „Ostatni obraz” to bardzo udany thriller psychologiczny, który przyciąga uwagę czytelnika przede wszystkim klimatem, emocjami i tajemnicą skrywaną pod warstwą codzienności. To książka dla osób ceniących historie oparte bardziej na psychologicznym napięciu niż na widowiskowej akcji. Mroczna atmosfera, dobrze poprowadzona fabuła, interesujące motywy pamięci i traumy oraz stopniowo odkrywane sekrety sprawiają, że lektura wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca.
„Ostatni obraz” to thriller, który w pełni mnie usatysfakcjonował i zaoferował wszystko to, czego oczekuję od gatunku. Doceniam przede wszystkim sposób prowadzenia historii – spokojny, przemyślany i niezwykle skuteczny. Choć nie znajdziemy tutaj zawrotnych zwrotów akcji na każdej stronie, autor prowadzi narrację na tyle umiejętnie, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej chcemy poznać prawdę. To historia dopracowana, dojrzała i skłaniająca do refleksji. Gorąco polecam!
Głównym bohaterem powieści jest mężczyzna, który od lat funkcjonuje pomiędzy dwoma światami. Za dnia analizuje zbrodnie, nocami zaś przelewa swoje wizje na płótno. Jego obrazy szokują realizmem i budzą niepokój, jednak nikt nie zna źródła tej niezwykłej inspiracji. Równolegle poznajemy Agnieszkę Jaworską – kobietę prowadzącą uporządkowane, stabilne życie, które rozpada się po śmierci matki. Pogrzeb staje się początkiem odkrywania tajemnic skrywanych przez lata. Pozostawiony przez matkę stary klucz oraz adres zapisany na kartce prowadzą Agnieszkę na zapomniane ogródki działkowe. To, co miało być jedynie zamknięciem rodzinnych spraw, szybko zamienia się w podróż do przeszłości i konfrontację z prawdą, która nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego.
Sięgając po „Ostatni obraz”, spodziewałam się przede wszystkim solidnego thrillera, ale szybko okazało się, że Bartosz Szczygielski serwuje coś więcej niż tylko historię przepełnioną tajemnicami. To mroczna, duszna i przesycona napięciem opowieść, która nie stara się przyciągać uwagi spektakularnymi zwrotami akcji czy nieustanną dynamiką wydarzeń. Autor pozwala fabule rozwijać się we własnym rytmie, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki i umiejętnie podsycając ciekawość czytelnika.
Największe wrażenie zrobił na mnie sposób, w jaki książka porusza temat traumy, pamięci oraz wpływu przeszłości na teraźniejszość. To właśnie te motywy stanowią jej prawdziwe serce i nadają całej historii emocjonalną głębię. Z każdym rozdziałem pojawiały się nowe pytania, a subtelnie budowany niepokój sprawiał, że trudno było odłożyć książkę na później. Paradoksalnie to właśnie spokojniejsze tempo i skupienie na psychologicznej stronie opowieści sprawiły, że lektura tak mocno mnie zaangażowała.
Szczególnie urzekła mnie atmosfera stworzona przez Bartosza Szczygielskiego. Już od pierwszych stron wyczuwa się ciężar niewypowiedzianych sekretów oraz obecność przeszłości, która nie chce zostać zapomniana. Miejsca, bohaterowie i wydarzenia tworzą spójną, gęstą od emocji całość, a napięcie narasta w sposób naturalny i przekonujący. Niepokój nie wynika tutaj z brutalności czy sensacyjnych rozwiązań, lecz z coraz silniejszego poczucia, że za każdym wspomnieniem kryje się coś znacznie bardziej przerażającego. To właśnie ten subtelny, psychologiczny wymiar historii zrobił na mnie największe wrażenie.
Na uwagę zasługują również bohaterowie. Są wiarygodni, pełni wewnętrznych konfliktów i obarczeni własnym bagażem doświadczeń. Dzięki temu ich decyzje wydają się naturalne, a czytelnik może łatwo zaangażować się w ich losy. Autor nie ocenia swoich postaci, lecz pozwala samodzielnie odkrywać motywy ich działań, co sprawia, że stają się jeszcze bardziej autentyczne i wielowymiarowe. Z zainteresowaniem śledziłam ich historie, ponieważ każdy z bohaterów wnosi do opowieści własną tajemnicę i perspektywę.
Podsumowując, „Ostatni obraz” to bardzo udany thriller psychologiczny, który przyciąga uwagę czytelnika przede wszystkim klimatem, emocjami i tajemnicą skrywaną pod warstwą codzienności. To książka dla osób ceniących historie oparte bardziej na psychologicznym napięciu niż na widowiskowej akcji. Mroczna atmosfera, dobrze poprowadzona fabuła, interesujące motywy pamięci i traumy oraz stopniowo odkrywane sekrety sprawiają, że lektura wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca.
„Ostatni obraz” to thriller, który w pełni mnie usatysfakcjonował i zaoferował wszystko to, czego oczekuję od gatunku. Doceniam przede wszystkim sposób prowadzenia historii – spokojny, przemyślany i niezwykle skuteczny. Choć nie znajdziemy tutaj zawrotnych zwrotów akcji na każdej stronie, autor prowadzi narrację na tyle umiejętnie, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej chcemy poznać prawdę. To historia dopracowana, dojrzała i skłaniająca do refleksji. Gorąco polecam!
June 28, 2026
Są takie książki, które potrafią bez reszty porwać na caly dzień i nie odpuścić aż do ostatniej strony, tak było tutaj. To mroczna, gęsta od skrajnych emocji opowieść, w której fabuła toczy się w dwóch, pozornie odległych, ale genialnie połączonych ze sobą liniach czasowych.
Poznajemy Agnieszkę, racjonalną kobietę, która nie wierzy w psychologiczne teorie o snach, mimo że od lat dręczy ją ten sam koszmar: płonący dom, płonący miś i płonące ciało. Jej życiową kotwicą jest Marta, kochająca partnerka i głos rozsądku w związku. Spokój znika w dniu pogrzebu matki Agnieszki. Kobieta zostawia jej pośmiertną pamiątkę: tajemniczy klucz pachnący ogniem oraz adres zapuszczonego ogródka działkowego. Gdy Agnieszka dociera na miejsce, w ruinach domku odkrywa coś przerażającego: ogromny portret samej siebie, na którym ma... poderżnięte gardło. Chcąc odkryć prawdę o tym makabrycznym dziele, musi odnaleźć ojca, który nagle zapada się pod ziemię.
Równolegle śledzimy losy Roberta Berga, emerytowanego malarza, który przyjmuje zlecenie od bogatego biznesmena Simmlera w luksusowym, mazurskim ośrodku Alecto. Robert ma tam stworzyć nowe obrazy, jednak szybko zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę. Asystentka Simmlera prowadzi go do lasu i wyznaje, że w tym miejscu zginęła jej siostra, którą „zabrała mamuna”, a on ma pomóc ją odnaleźć. Atmosferę zagęszcza odnaleziona nocą w łódce lalka z czerwoną wstążką, symbolem ochrony przed demonami.
Autor stworzył bohaterów nieidealnych, z bolesną przeszłością. Świetnie wypadają też niejednoznaczne postacie drugoplanowe oraz motyw starodawnych wierzeń słowiańskich, który ostatnio coraz częściej przewija się w literaturze i niesamowicie buduje klimat.
Choć od pewnego momentu domyślałam się, w jakim kierunku zmierza intryga, finał i tak zdołał mnie zaskoczyć. Po tak dynamicznym śledztwie, jakie prowadzili bohaterowie, zakończenie pozostawiło we mnie lekki niedosyt i masę pytań, ale nie zmienia to faktu, że to rewelacyjny, trzymający w napięciu thriller pełen rodzinnych tajemnic.
Poznajemy Agnieszkę, racjonalną kobietę, która nie wierzy w psychologiczne teorie o snach, mimo że od lat dręczy ją ten sam koszmar: płonący dom, płonący miś i płonące ciało. Jej życiową kotwicą jest Marta, kochająca partnerka i głos rozsądku w związku. Spokój znika w dniu pogrzebu matki Agnieszki. Kobieta zostawia jej pośmiertną pamiątkę: tajemniczy klucz pachnący ogniem oraz adres zapuszczonego ogródka działkowego. Gdy Agnieszka dociera na miejsce, w ruinach domku odkrywa coś przerażającego: ogromny portret samej siebie, na którym ma... poderżnięte gardło. Chcąc odkryć prawdę o tym makabrycznym dziele, musi odnaleźć ojca, który nagle zapada się pod ziemię.
Równolegle śledzimy losy Roberta Berga, emerytowanego malarza, który przyjmuje zlecenie od bogatego biznesmena Simmlera w luksusowym, mazurskim ośrodku Alecto. Robert ma tam stworzyć nowe obrazy, jednak szybko zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę. Asystentka Simmlera prowadzi go do lasu i wyznaje, że w tym miejscu zginęła jej siostra, którą „zabrała mamuna”, a on ma pomóc ją odnaleźć. Atmosferę zagęszcza odnaleziona nocą w łódce lalka z czerwoną wstążką, symbolem ochrony przed demonami.
Autor stworzył bohaterów nieidealnych, z bolesną przeszłością. Świetnie wypadają też niejednoznaczne postacie drugoplanowe oraz motyw starodawnych wierzeń słowiańskich, który ostatnio coraz częściej przewija się w literaturze i niesamowicie buduje klimat.
Choć od pewnego momentu domyślałam się, w jakim kierunku zmierza intryga, finał i tak zdołał mnie zaskoczyć. Po tak dynamicznym śledztwie, jakie prowadzili bohaterowie, zakończenie pozostawiło we mnie lekki niedosyt i masę pytań, ale nie zmienia to faktu, że to rewelacyjny, trzymający w napięciu thriller pełen rodzinnych tajemnic.
June 21, 2026
Obraz (a nawet niejeden!) ma niebagatelne znaczenie w najnowszej książce Bartosza Szczygielskiego, co zresztą sugeruje sam tytuł - “Ostatni obraz” - stąd taki pomysł na prezentację 😀. A o co chodzi z tym obrazem?
🎨
“Ostatni obraz” to thriller psychologiczny, w którym równocześnie prowadzona jest narracja z dwóch okresów - ta wcześniejsza historia to opowieść, w której głównym bohaterem jest Robert Berg, emerytowany policjant kryminalny, który realizuje się obecnie w malowaniu obrazów. Dostaje zlecenie namalowania kilku pejzaży dla hotelu na Mazurach, jednak gdy tam przyjeżdża, okazuje się, że nie został wybrany przypadkowo. Odkrywa, że w okolicy od wielu lat przepadają bez śladu dzieci i chce rozwikłać tę zagadkę.
🖼️
Współczesna historia z kolei opowiada o Agnieszce Jaworskiej, której zmarła matka pozostawiła tajemniczy klucz. Jak się okazuje, otwiera od domek na działce, w którym ku swojemu zdziwieniu odnajduje… własny portret. To jednak nic, dlatego że obraz został pocięty w taki sposób, że wygląda to, jakby p0derżnięto jej gardło. Agnieszka powoli zaczyna odkrywać tajemnice swojej rodziny.
“Ostatni obraz” to nie jest książka, w której znajdziecie mnóstwo akcji i brawurowe śledztwo. Jest to książka, w której na pierwszym planie są emocje bohaterów i tajemnice, które ich otaczają i które sami odkrywają. Z pewnością nie można autorowi odebrać tego, że potrafi oddawać ludzkie emocje. Cieszymy się, że tworzy bohaterów, którzy są prawdziwi i wiarygodni. Mimo to, nie wszystko jest tu podane na tacy, a książkę cechuje duża dawka tajemniczości i niedopowiedzeń. Atmosfera jest więc enigmatyczna, a historię chce się poznawać dalej, by rozwiązać zagadkę. Zakończenie dało nam natomiast lekki niedosyt, bo nie wyjaśniło niektórych aspektów. W pozostałych z kolei trzeba zaznaczyć, że należy trochę się zastanowić, żeby wszystko zrozumieć - tu nie ma żadnej łopatologii! 😉
🎨
“Ostatni obraz” to thriller psychologiczny, w którym równocześnie prowadzona jest narracja z dwóch okresów - ta wcześniejsza historia to opowieść, w której głównym bohaterem jest Robert Berg, emerytowany policjant kryminalny, który realizuje się obecnie w malowaniu obrazów. Dostaje zlecenie namalowania kilku pejzaży dla hotelu na Mazurach, jednak gdy tam przyjeżdża, okazuje się, że nie został wybrany przypadkowo. Odkrywa, że w okolicy od wielu lat przepadają bez śladu dzieci i chce rozwikłać tę zagadkę.
🖼️
Współczesna historia z kolei opowiada o Agnieszce Jaworskiej, której zmarła matka pozostawiła tajemniczy klucz. Jak się okazuje, otwiera od domek na działce, w którym ku swojemu zdziwieniu odnajduje… własny portret. To jednak nic, dlatego że obraz został pocięty w taki sposób, że wygląda to, jakby p0derżnięto jej gardło. Agnieszka powoli zaczyna odkrywać tajemnice swojej rodziny.
“Ostatni obraz” to nie jest książka, w której znajdziecie mnóstwo akcji i brawurowe śledztwo. Jest to książka, w której na pierwszym planie są emocje bohaterów i tajemnice, które ich otaczają i które sami odkrywają. Z pewnością nie można autorowi odebrać tego, że potrafi oddawać ludzkie emocje. Cieszymy się, że tworzy bohaterów, którzy są prawdziwi i wiarygodni. Mimo to, nie wszystko jest tu podane na tacy, a książkę cechuje duża dawka tajemniczości i niedopowiedzeń. Atmosfera jest więc enigmatyczna, a historię chce się poznawać dalej, by rozwiązać zagadkę. Zakończenie dało nam natomiast lekki niedosyt, bo nie wyjaśniło niektórych aspektów. W pozostałych z kolei trzeba zaznaczyć, że należy trochę się zastanowić, żeby wszystko zrozumieć - tu nie ma żadnej łopatologii! 😉
July 3, 2026
Czy obraz może stać się początkiem koszmaru? Bartosz Szczygielski udowadnia, że potrafi stworzyć historię, od której trudno się oderwać.
„Ostatni obraz” to thriller psychologiczny pełen tajemnic, niepokoju i stopniowo narastającego napięcia.
Fabuła koncentruje się wokół tajemniczego obrazu, który skrywa znacznie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka. Gdy zaczynają wychodzić na jaw kolejne sekrety związane z jego powstaniem i właścicielami, bohaterowie zostają wciągnięci w niebezpieczną grę pełną manipulacji, kłamstw i niewygodnych prawd. Każdy odkrywany trop prowadzi do nowych pytań, a granica między przeszłością a teraźniejszością coraz bardziej się zaciera.
Autor nie stawia na widowiskową akcję od pierwszych stron. Zamiast tego powoli buduje atmosferę, odsłaniając kolejne elementy układanki. Każdy rozdział przynosi nowe pytania, a gdy wydaje się, że wszystko zaczyna mieć sens, fabuła ponownie zaskakuje. To właśnie nieprzewidywalność jest jedną z największych zalet tej powieści.
Na uwagę zasługują także bohaterowie - niejednoznaczni, wiarygodni i obciążeni własnymi problemami. Dzięki temu ich decyzje wydają się autentyczne, a czytelnik łatwo angażuje się w ich losy. Dodatkowym atutem jest lekki, dynamiczny styl autora, który sprawia, że kolejne strony znikają w błyskawicznym tempie.
Choć momentami tempo nieco zwalnia, jest to zabieg, który pozwala lepiej wczuć się w klimat historii i jeszcze mocniej odczuć finał. A ten zdecydowanie potrafi zaskoczyć.
To świetna propozycja dla miłośników thrillerów psychologicznych, którzy cenią mroczny klimat, dobrze skonstruowaną intrygę i zakończenia, które zostają w głowie na długo po zamknięciu książki.
„Ostatni obraz” to thriller psychologiczny pełen tajemnic, niepokoju i stopniowo narastającego napięcia.
Fabuła koncentruje się wokół tajemniczego obrazu, który skrywa znacznie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka. Gdy zaczynają wychodzić na jaw kolejne sekrety związane z jego powstaniem i właścicielami, bohaterowie zostają wciągnięci w niebezpieczną grę pełną manipulacji, kłamstw i niewygodnych prawd. Każdy odkrywany trop prowadzi do nowych pytań, a granica między przeszłością a teraźniejszością coraz bardziej się zaciera.
Autor nie stawia na widowiskową akcję od pierwszych stron. Zamiast tego powoli buduje atmosferę, odsłaniając kolejne elementy układanki. Każdy rozdział przynosi nowe pytania, a gdy wydaje się, że wszystko zaczyna mieć sens, fabuła ponownie zaskakuje. To właśnie nieprzewidywalność jest jedną z największych zalet tej powieści.
Na uwagę zasługują także bohaterowie - niejednoznaczni, wiarygodni i obciążeni własnymi problemami. Dzięki temu ich decyzje wydają się autentyczne, a czytelnik łatwo angażuje się w ich losy. Dodatkowym atutem jest lekki, dynamiczny styl autora, który sprawia, że kolejne strony znikają w błyskawicznym tempie.
Choć momentami tempo nieco zwalnia, jest to zabieg, który pozwala lepiej wczuć się w klimat historii i jeszcze mocniej odczuć finał. A ten zdecydowanie potrafi zaskoczyć.
To świetna propozycja dla miłośników thrillerów psychologicznych, którzy cenią mroczny klimat, dobrze skonstruowaną intrygę i zakończenia, które zostają w głowie na długo po zamknięciu książki.
July 28, 2026
Akcja najnowszej powieści Bartosza Szczygielskiego "Ostatni obraz" biegnie dwutorowo. Choć początkowo wydaje się, że obie perspektywy nie mają ze sobą nic wspólnego, z każdą kolejną stroną odkrywamy sieć powiązań, które okazują się znacznie głębsze i bardziej niepokojące, niż można przypuszczać.
Poznajemy Agnieszkę Jaworską, która po śmierci matki otrzymuje tajemniczą kopertę z kluczem i adresem. Pod wskazanym miejscem odnajduje własny portret post mortem, który staje się początkiem mrocznej i trudnej do wyjaśnienia zagadki.
Drugim bohaterem jest Robert Berg - były funkcjonariusz policji, a obecnie malarz specjalizujący się w portretach. Przebywa w położonym pośród mazurskich lasów ośrodku, wokół którego narosło wiele mrocznych legend. Mówi się, że znikają tam dzieci, a okoliczni mieszkańcy winą obarczają leśne stwory.
Powieść od pierwszych stron przyciąga aurą tajemnicy i nie pozwala odłożyć się aż do samego finału. Dynamiczna narracja, liczne zwroty akcji oraz stopniowe odsłanianie kolejnych warstw historii sprawiają, że napięcie nie słabnie ani na moment. Bartosz Szczygielski umiejętnie dawkuje informacje, prowadząc czytelnika przez labirynt niedopowiedzeń, fałszywych tropów i zaskakujących odkryć. Atmosfera jest gęsta, niepokojąca i momentami wręcz klaustrofobiczna, a poczucie narastającego zagrożenia towarzyszy lekturze do ostatniej strony.
"Ostatni obraz" to świetnie skonstruowany thriller z elementami kryminału i subtelnie zaznaczoną nutą grozy. Autor po raz kolejny udowadnia, że potrafi zaskakiwać, budować napięcie i tworzyć historie, które na długo pozostają w pamięci.
Poznajemy Agnieszkę Jaworską, która po śmierci matki otrzymuje tajemniczą kopertę z kluczem i adresem. Pod wskazanym miejscem odnajduje własny portret post mortem, który staje się początkiem mrocznej i trudnej do wyjaśnienia zagadki.
Drugim bohaterem jest Robert Berg - były funkcjonariusz policji, a obecnie malarz specjalizujący się w portretach. Przebywa w położonym pośród mazurskich lasów ośrodku, wokół którego narosło wiele mrocznych legend. Mówi się, że znikają tam dzieci, a okoliczni mieszkańcy winą obarczają leśne stwory.
Powieść od pierwszych stron przyciąga aurą tajemnicy i nie pozwala odłożyć się aż do samego finału. Dynamiczna narracja, liczne zwroty akcji oraz stopniowe odsłanianie kolejnych warstw historii sprawiają, że napięcie nie słabnie ani na moment. Bartosz Szczygielski umiejętnie dawkuje informacje, prowadząc czytelnika przez labirynt niedopowiedzeń, fałszywych tropów i zaskakujących odkryć. Atmosfera jest gęsta, niepokojąca i momentami wręcz klaustrofobiczna, a poczucie narastającego zagrożenia towarzyszy lekturze do ostatniej strony.
"Ostatni obraz" to świetnie skonstruowany thriller z elementami kryminału i subtelnie zaznaczoną nutą grozy. Autor po raz kolejny udowadnia, że potrafi zaskakiwać, budować napięcie i tworzyć historie, które na długo pozostają w pamięci.
July 27, 2026
Bartosz Szczygielski to autor, którego twórczość bardzo cenię, dlatego każdą jego nową książkę czytam niemal od razu po premierze. Nie inaczej było tym razem - gdy tylko „Ostatni obraz” trafił w moje ręce, natychmiast rozpocząłem lekturę.
To powieść, w której nie znajdziecie zawrotnego tempa, spektakularnych pościgów, wybuchów czy policyjnych śledztw. Jeśli szukacie dynamicznego thrillera akcji, trafiliście pod zły adres. Fabuła rozwija się tutaj powoli i niespiesznie, a największą siłą książki jest jej gęsty, niepokojący klimat. Główna bohaterka krok po kroku odkrywa kolejne tajemnice, które dopiero pod koniec układają się w spójną całość.
Wyobraźcie sobie, że po śmierci matki, z którą nie utrzymywaliście bliskich relacji, otrzymujecie klucz do domku na działce. Na miejscu znajdujecie swój portret, a na nim ślad krwi na szyi. Co byście zrobili? Zapewne zaczęlibyście szukać odpowiedzi. Problem w tym, że każda odkryta wskazówka rodzi kolejne pytania. Autor bardzo umiejętnie buduje napięcie, a czytelnik może jedynie kibicować bohaterce w próbach rozwikłania zagadek przeszłości i zmierzenia się z demonami, które niespodziewanie pojawiają się w jej życiu.
„Ostatni obraz” to naprawdę dobra książka. Miłośnicy psychologicznych powieści pełnych tajemnic i niepokoju powinni być usatysfakcjonowani. Jeśli jednak oczekujecie nieustannej akcji i lawiny zwrotów fabularnych, możecie poczuć się rozczarowani. Mnie ta historia wciągnęła i z czystym sumieniem mogę ją polecić.
#506#46#2026
To powieść, w której nie znajdziecie zawrotnego tempa, spektakularnych pościgów, wybuchów czy policyjnych śledztw. Jeśli szukacie dynamicznego thrillera akcji, trafiliście pod zły adres. Fabuła rozwija się tutaj powoli i niespiesznie, a największą siłą książki jest jej gęsty, niepokojący klimat. Główna bohaterka krok po kroku odkrywa kolejne tajemnice, które dopiero pod koniec układają się w spójną całość.
Wyobraźcie sobie, że po śmierci matki, z którą nie utrzymywaliście bliskich relacji, otrzymujecie klucz do domku na działce. Na miejscu znajdujecie swój portret, a na nim ślad krwi na szyi. Co byście zrobili? Zapewne zaczęlibyście szukać odpowiedzi. Problem w tym, że każda odkryta wskazówka rodzi kolejne pytania. Autor bardzo umiejętnie buduje napięcie, a czytelnik może jedynie kibicować bohaterce w próbach rozwikłania zagadek przeszłości i zmierzenia się z demonami, które niespodziewanie pojawiają się w jej życiu.
„Ostatni obraz” to naprawdę dobra książka. Miłośnicy psychologicznych powieści pełnych tajemnic i niepokoju powinni być usatysfakcjonowani. Jeśli jednak oczekujecie nieustannej akcji i lawiny zwrotów fabularnych, możecie poczuć się rozczarowani. Mnie ta historia wciągnęła i z czystym sumieniem mogę ją polecić.
#506#46#2026
Review of advance copy received from Publisher
Fajnie trzyma w napięciu, chociaż spodziewałam się trochę innego zakończenia. Dość mroczna i zagadkowa. Trochę mam ochotę do niej wrócić i lepiej zrozumieć niektóre wydarzenia po poznaniu rozwiązania.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews