What do you think?
Rate this book
W Borach #1
Złorzecze
Płonie ognisko i szumią knieje, a morderca jest wśród was.
Złorzecze ukryte wśród lasów wydaje się miejscem, gdzie nic się nie zmienia. Do czasu.
Nad Borami Tucholskimi przechodzi wichura, która łamie drzewa jak zapałki i zmienia spokojną okolicę w chaos. Wśród powalonych pni zostaje znalezione ciało byłego leśniczego, Jana Śliwy. Wszystko wskazuje na tragiczny wypadek.
Ktoś zaczyna zadawać pytania.
Ktoś inny woli, żeby odpowiedzi nigdy nie padły.
Bo w Złorzeczu każdy ma coś na sumieniu.
Złorzecze ukryte wśród lasów wydaje się miejscem, gdzie nic się nie zmienia. Do czasu.
Nad Borami Tucholskimi przechodzi wichura, która łamie drzewa jak zapałki i zmienia spokojną okolicę w chaos. Wśród powalonych pni zostaje znalezione ciało byłego leśniczego, Jana Śliwy. Wszystko wskazuje na tragiczny wypadek.
Ktoś zaczyna zadawać pytania.
Ktoś inny woli, żeby odpowiedzi nigdy nie padły.
Bo w Złorzeczu każdy ma coś na sumieniu.
416 pages, Paperback
First published June 10, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
July 26, 2026
Duszna atmosfera małej wioski położonej gdzieś w Borach Tucholskich ujęta w różnych osiach czasu. Tragedia, której rozwiązania trzeba szukać w przeszłość. A jest to trudne, bo zamknięta społeczność zazdrośnie strzeże swoich sekretów przed "obcymi'. I ta nazwa jak stygmat dla jej mieszkańców - Złorzecze. Bodźcem do napisania książki było dla autorki doświadczenie słynnej trąby powietrznej, która niedawno przeszła przez Bory Tucholskie. Wicher ma to do siebie, że pozostawia po sobie przygnębiający obraz zniszczeń, tak i w tej historii odsłania tragiczną przeszłość mieszkańców.
June 13, 2026
„Złorzecze” to pierwszy tom cyklu W Borach - klimatyczny kryminał o sekretach małej społeczności.
Po gwałtownej wichurze, która przechodzi nad Borami Tucholskimi, zostaje odnalezione ciało byłego leśniczego Jana Śliwy. Choć wszystko wskazuje na nieszczęśliwy wypadek, nadkomisarz Paweł Jaworzyna zaczyna dostrzegać powiązania z niewyjaśnionymi wydarzeniami sprzed lat. Prowadzone śledztwo odsłania sekrety mieszkańców Złorzecza i dawne krzywdy, o których wszyscy chcieliby zapomnieć.
„Złorzecze” to kryminał, który mocno stawia na klimat i emocje bohaterów. Nie jest to historia pełna dynamicznej akcji, ale skutecznie wciąga czytelnika swoją tajemnicą. Dwie przeplatające się linie czasowe stopniowo budują napięcie i podsycają ciekawość, pozwalając odkrywać kolejne elementy układanki. Autorka skupia się na powolnym odsłanianiu prawdy oraz pokazaniu, jak wydarzenia z przeszłości wpływają na teraźniejszość mieszkańców niewielkiej miejscowości. Mroczna atmosfera towarzyszy czytelnikowi od pierwszych stron. Bory Tucholskie stają się niemal pełnoprawnym bohaterem tej historii - gęste lasy, odludne miejsca i nieustanne poczucie zagrożenia tworzą niezwykle sugestywny klimat. Teraźniejsze śledztwo prowadzi do dramatycznych wydarzeń sprzed lat, pokazując, że sekrety i dawne krzywdy nigdy nie znikają, a przeszłość prędzej czy później upomina się o swoje. Bohaterowie są wiarygodni i niejednoznaczni - każdy nosi własny bagaż doświadczeń, skrywa tajemnice i kieruje się własnymi motywacjami. Dzięki temu do samego końca trudno przewidzieć, kto stoi za wydarzeniami rozgrywającymi się w Złorzeczu. To nie tylko zagadka kryminalna, ale także dobrze skonstruowana opowieść o winie, traumie, zemście, poczuciu odpowiedzialności i konsekwencjach podejmowanych decyzji.
„Złorzecze” to jedna z tych książek, które bardziej budują niepokój i atmosferę, niż szokują brutalnością czy lawiną zwrotów akcji. Dzięki temu zostaje w pamięci na dłużej 💛
A na koniec muszę wspomnieć o okładce. Ma w sobie coś wyjątkowego i sprawia wrażenie, jakby została misternie wyszyta, co idealnie współgra z klimatem tej historii 😍
Po gwałtownej wichurze, która przechodzi nad Borami Tucholskimi, zostaje odnalezione ciało byłego leśniczego Jana Śliwy. Choć wszystko wskazuje na nieszczęśliwy wypadek, nadkomisarz Paweł Jaworzyna zaczyna dostrzegać powiązania z niewyjaśnionymi wydarzeniami sprzed lat. Prowadzone śledztwo odsłania sekrety mieszkańców Złorzecza i dawne krzywdy, o których wszyscy chcieliby zapomnieć.
„Złorzecze” to kryminał, który mocno stawia na klimat i emocje bohaterów. Nie jest to historia pełna dynamicznej akcji, ale skutecznie wciąga czytelnika swoją tajemnicą. Dwie przeplatające się linie czasowe stopniowo budują napięcie i podsycają ciekawość, pozwalając odkrywać kolejne elementy układanki. Autorka skupia się na powolnym odsłanianiu prawdy oraz pokazaniu, jak wydarzenia z przeszłości wpływają na teraźniejszość mieszkańców niewielkiej miejscowości. Mroczna atmosfera towarzyszy czytelnikowi od pierwszych stron. Bory Tucholskie stają się niemal pełnoprawnym bohaterem tej historii - gęste lasy, odludne miejsca i nieustanne poczucie zagrożenia tworzą niezwykle sugestywny klimat. Teraźniejsze śledztwo prowadzi do dramatycznych wydarzeń sprzed lat, pokazując, że sekrety i dawne krzywdy nigdy nie znikają, a przeszłość prędzej czy później upomina się o swoje. Bohaterowie są wiarygodni i niejednoznaczni - każdy nosi własny bagaż doświadczeń, skrywa tajemnice i kieruje się własnymi motywacjami. Dzięki temu do samego końca trudno przewidzieć, kto stoi za wydarzeniami rozgrywającymi się w Złorzeczu. To nie tylko zagadka kryminalna, ale także dobrze skonstruowana opowieść o winie, traumie, zemście, poczuciu odpowiedzialności i konsekwencjach podejmowanych decyzji.
„Złorzecze” to jedna z tych książek, które bardziej budują niepokój i atmosferę, niż szokują brutalnością czy lawiną zwrotów akcji. Dzięki temu zostaje w pamięci na dłużej 💛
A na koniec muszę wspomnieć o okładce. Ma w sobie coś wyjątkowego i sprawia wrażenie, jakby została misternie wyszyta, co idealnie współgra z klimatem tej historii 😍
June 23, 2026
Hipnotyzująca, gęsta, tajemnicza i nieoczywista powieść kryminalna, w której ludzka natura ukazuje swoją mroczną i niezaprzeczalnie osobliwą twarz. Nie ma tu miejsca na krwawe sensacje, w zamian czytelnik zakrada się w otchłań odciętej od świata społeczności, przyglądając się jej hermetycznej i psychologicznej warstwie. Bory Tucholskie mają tu w sobie coś uwierającego i monumentalnego, nie stanowią już zatem tylko malowniczej scenerii, stają się raczej milczącym świadkiem dawnych tragedii oraz grząskim tłem obnażającym martwe ciało oraz wieloletnią traumę, która ewidentnie domaga się prawdy. Śledztwo prowadzi nadkomisarz u progu emerytalnego życia - zmęczony, przesiąknięty myślą o błędzie przeszłości, obsesyjnie nastawiony na próbę zadośćuczynienia. Intrygujący wątek kryminalny spleciony zostaje z lokalnym dramatem, w którym misternie osadza się zmowa milczenia, chłodna kalkulacja i toksyczne układy. Małgorzata Kasak prowadzi tę powieść nieśpiesznie, a jednak intensywnie, precyzyjnie i bardzo sugestywnie, nieprzerwanie dbając o niepokojący leśny klimat i napięcie, które niemal obezwładnia czytelnika.
June 16, 2026
15% książki i miałam ogromną ochotę ją odłożyć, ale dałam jej szansę do 30.
30% i jedyne co wydarzyło się w tej książce to znalezienie zwłok.
Ostatecznie skończyłam czytać całość.
Po 50% książki, historia zaczęła trochę zbierać plusy.
Jednak to nie jest zupełnie to co lubię w kryminał. Wolna i nijaka akcja. Zagadka sama w sobie, też nie aż tak bardzo spektakularna.
Myślę, że dla fanów statycznych kryminałów mocno się spodoba.
We mnie nie wzbudziło, ani głębokich emocji, ani ciekawości.
30% i jedyne co wydarzyło się w tej książce to znalezienie zwłok.
Ostatecznie skończyłam czytać całość.
Po 50% książki, historia zaczęła trochę zbierać plusy.
Jednak to nie jest zupełnie to co lubię w kryminał. Wolna i nijaka akcja. Zagadka sama w sobie, też nie aż tak bardzo spektakularna.
Myślę, że dla fanów statycznych kryminałów mocno się spodoba.
We mnie nie wzbudziło, ani głębokich emocji, ani ciekawości.
August 9, 2026
ciekawa historia, bardzo przyjemnie rozbudowana z zachowaniem takiej typowej polskości, przesądów i różnorodności charakterów. kryminał bardzo zręcznie wpleciony w naszą małomiasteczkową/wiejska codzienność.
czekam na drugi tom-
dodatkowo: okładka świetna
czekam na drugi tom-
dodatkowo: okładka świetna
August 6, 2026
Zapowiada sie bardzo fajna seria. Czekam na więcej
October 26, 2026
Ciekawy pomysł, książka bardzo złożona i wielowątkowa. Czasem faktycznie trudno było nadążyć. Natomiast rozwiązanie zagadki nieszablonowe i za to plus.
Review of advance copy
Q: Lubicie spacerować po lesie?
Las pamięta wszystko. Nawet to, co ludzie od lat próbują zakopać pod ziemią i przykryć milczeniem.
To jeden z tych kryminałów, w których atmosfera odgrywa równie ważną rolę jak sama zagadka. Od pierwszych stron czuć wilgoć borów, ciężkie powietrze po wichurze i niepokój unoszący się nad małą społecznością, która od lat żyje obok własnych sekretów. Autorka bardzo umiejętnie wykorzystuje scenerię Borów Tucholskich. Las nie jest tu jedynie tłem wydarzeń, ale czymś żywym, obserwującym i przechowującym pamięć o dawnych tragediach.
Ogromnie podobało mi się również prowadzenie fabuły na kilku płaszczyznach czasowych, które powoli splatają się w jedną całość, odsłaniając kolejne warstwy przemilczeń, win i starych krzywd. Autorka nie spieszy się z odkrywaniem kart, dzięki czemu napięcie narasta stopniowo i naturalnie. To bardziej kryminał oparty na atmosferze oraz psychologii bohaterów niż dynamicznej akcji, ale właśnie dzięki temu historia działa tak dobrze.
Największą siłą książki są jednak bohaterowie. Nie ma tutaj postaci jednoznacznie dobrych ani całkowicie złych. Wszyscy noszą w sobie jakiś ciężar, rozczarowanie albo dawną winę. Szczególnie dobrze wypada postać komendanta - zmęczonego życiem, który próbuje zamknąć swoją pierwszą sprawę. Bardzo dobrze zostały pokazane mechanizmy funkcjonowania małej społeczności, gdzie ludzie wiedzą o sobie więcej, niż chcieliby przyznać, ale jednocześnie od lat uczą się milczeć.
„Złorzecze” to niezwykle klimatyczny debiut, który momentami przywołuje skojarzenia z najlepszymi kryminałami regionalnymi i nurtem forest noir. Nie jest to historia oparta na tanich zwrotach akcji czy brutalności, ale na powolnym odkrywaniu prawdy i atmosferze nieustannego napięcia. Po zamknięciu książki zostaje przede wszystkim uczucie chłodu i świadomość, że najgroźniejsze burze często wcale nie przechodzą nad lasem, lecz wewnątrz ludzi.
Las pamięta wszystko. Nawet to, co ludzie od lat próbują zakopać pod ziemią i przykryć milczeniem.
To jeden z tych kryminałów, w których atmosfera odgrywa równie ważną rolę jak sama zagadka. Od pierwszych stron czuć wilgoć borów, ciężkie powietrze po wichurze i niepokój unoszący się nad małą społecznością, która od lat żyje obok własnych sekretów. Autorka bardzo umiejętnie wykorzystuje scenerię Borów Tucholskich. Las nie jest tu jedynie tłem wydarzeń, ale czymś żywym, obserwującym i przechowującym pamięć o dawnych tragediach.
Ogromnie podobało mi się również prowadzenie fabuły na kilku płaszczyznach czasowych, które powoli splatają się w jedną całość, odsłaniając kolejne warstwy przemilczeń, win i starych krzywd. Autorka nie spieszy się z odkrywaniem kart, dzięki czemu napięcie narasta stopniowo i naturalnie. To bardziej kryminał oparty na atmosferze oraz psychologii bohaterów niż dynamicznej akcji, ale właśnie dzięki temu historia działa tak dobrze.
Największą siłą książki są jednak bohaterowie. Nie ma tutaj postaci jednoznacznie dobrych ani całkowicie złych. Wszyscy noszą w sobie jakiś ciężar, rozczarowanie albo dawną winę. Szczególnie dobrze wypada postać komendanta - zmęczonego życiem, który próbuje zamknąć swoją pierwszą sprawę. Bardzo dobrze zostały pokazane mechanizmy funkcjonowania małej społeczności, gdzie ludzie wiedzą o sobie więcej, niż chcieliby przyznać, ale jednocześnie od lat uczą się milczeć.
„Złorzecze” to niezwykle klimatyczny debiut, który momentami przywołuje skojarzenia z najlepszymi kryminałami regionalnymi i nurtem forest noir. Nie jest to historia oparta na tanich zwrotach akcji czy brutalności, ale na powolnym odkrywaniu prawdy i atmosferze nieustannego napięcia. Po zamknięciu książki zostaje przede wszystkim uczucie chłodu i świadomość, że najgroźniejsze burze często wcale nie przechodzą nad lasem, lecz wewnątrz ludzi.
July 7, 2026
Bory tucholskie. I miejscowość, w której wszystko wręcz opływa w tajemnicach, kłamstwach, a mała społeczność choć zna się niezwykle dobrze, to sumienie ma nieczyste. Wtem przechodzi potężna wichura, po której zostaje znalezione ciało i na początku każdy chce by uznano to za wypadek, ale pojawiają się również pytania. Tylko, że ktoś te pytania także chce uciszyć. Co właściwie się wydarzyło i czy sprawiedliwość zawita w końcu do Złorzecza?
Bardzo fajny pomysł na umiejscowienie akcji książki. Choć nie powiem żeby był oryginalny, bo umówmy się, autorzy od dawna poszukują specyficznych miejscowości, lokalizacji w Polsce by właśnie tam umieścić akcję, gdzie społeczność jest maleńka, nazwa miasteczka czy wioski dziwna i przyciągająca uwagę, a trupa będzie można podłożyć gdziekolwiek w lesie czy na bagnie.
I tu leży główny problem tej książki, bo o ile jest naprawdę dobrze napisana, wciągająca, to tak bardzo przewidywalna i tak bardzo podobna do wszystkiego, co już znamy, że aż szkoda, bo zapowiadała się świetnie. A traktuję ją jako debiut kryminalny, a jednak nie mogę powiedzieć, żeby zagadka kryminalna była ciekawa, bo jest to powielenie schematów.
Trochę tyczy się to też bohaterów. Każde ma swoje "demony przeszłości" i one również wychodzą na jaw, bo są tutaj dwie perspektywy czasowe. Obecne śledztwo prowadzi ku przeszłości. Nawet w momencie tego stwierdzenia mam takie wrażenie, że to już było, że to kolejni skrzywdzeni ludzie, kolejne tajemnice sprzed lat i powiązania z teraźniejszością.
Mimo, że czytało się dobrze i myślę, że dla osób, które rzadziej sięgają po kryminały będzie to strzał w dziesiątkę i przednia rozrywka, to dla miłośników gatunku będzie to powtórka z rozrywki i przekonanie, że autorka po prostu zakładając, że stawia na pewniaka, bo to już znane, napisała powieść, w której nie ma nic oryginalnego, co by takiego czytelnika przyciągnęło.
Bardzo fajny pomysł na umiejscowienie akcji książki. Choć nie powiem żeby był oryginalny, bo umówmy się, autorzy od dawna poszukują specyficznych miejscowości, lokalizacji w Polsce by właśnie tam umieścić akcję, gdzie społeczność jest maleńka, nazwa miasteczka czy wioski dziwna i przyciągająca uwagę, a trupa będzie można podłożyć gdziekolwiek w lesie czy na bagnie.
I tu leży główny problem tej książki, bo o ile jest naprawdę dobrze napisana, wciągająca, to tak bardzo przewidywalna i tak bardzo podobna do wszystkiego, co już znamy, że aż szkoda, bo zapowiadała się świetnie. A traktuję ją jako debiut kryminalny, a jednak nie mogę powiedzieć, żeby zagadka kryminalna była ciekawa, bo jest to powielenie schematów.
Trochę tyczy się to też bohaterów. Każde ma swoje "demony przeszłości" i one również wychodzą na jaw, bo są tutaj dwie perspektywy czasowe. Obecne śledztwo prowadzi ku przeszłości. Nawet w momencie tego stwierdzenia mam takie wrażenie, że to już było, że to kolejni skrzywdzeni ludzie, kolejne tajemnice sprzed lat i powiązania z teraźniejszością.
Mimo, że czytało się dobrze i myślę, że dla osób, które rzadziej sięgają po kryminały będzie to strzał w dziesiątkę i przednia rozrywka, to dla miłośników gatunku będzie to powtórka z rozrywki i przekonanie, że autorka po prostu zakładając, że stawia na pewniaka, bo to już znane, napisała powieść, w której nie ma nic oryginalnego, co by takiego czytelnika przyciągnęło.
Review of advance copy
„Złorzecze” sponsoruje podróż do miejsca, gdzie pozornie wszystko płynie spokojnie, a nieco zapomniany świat funkcjonuje we własnym rytmie. Mimo tej scenerii już od pierwszych stron czuć, ze pod tą fasadą tkwi coś więcej, czyli tajemnice, urazy i dawne winy, które już w blokach startowych gotują się do ataku.
Punktem zwrotnym jest gwałtowna wichura, która oprócz dewastacji krajobrazu, dewastuje pozorny spokój za sprawą ciała Jana Śliwy. Pozornie nie ma sensacji, a wszystko wygląda na wypadek, jednak autorka skutecznie zasiewa niepewność, a każdy kolejny rozdział lawinowo odkrywa dawne tajemnice.
Lubie korzystanie z dwóch ram czasowych i muszę przyznać, że autorka bardzo dobrze operowała przedstawiając wydarzenia, z różnych osi, a stopniowe odkrywanie tajemnic ciekawiło i zdecydowanie wzbudzało emocje, a każde kolejne wydarzenie zaskakiwało i sprawiało, że oczekiwałam, co jeszcze za rogiem na mnie czeka.
Dla mnie ta książka najmocniej stoi atmosferą, ponieważ autorce udało się zaadaptować scenerie do tego stopnia, że sama w sobie nudzi niepokój i poczucie izolacji, a gdy doda się do tego zamkniętą społeczność, pełną nieufności i powiązaną siecią zależności to już wiadomo, że wszystko zagra znakomicie.
Mocnym punktem są wykreowani bohaterowie, ponieważ Kasak nie stworzyła postaci płaskich, każdy jest jakiś i co ważne każdy na swój sposób jest moralnie niejednoznaczny, bo trudno tutaj wyrokować co jest dobre a co złe.
Historia bez wątpienia klimatyczna i mroczno nastrojona na wrażenia, mnie przedstawione realia przekonały, a lokalny koloryt zagrał idealnie. Nie brakuje tajemnic, sekretów i bohaterów, którzy często budzą skrajne emocje. Ja jestem kupiona i czekam na więcej.
Punktem zwrotnym jest gwałtowna wichura, która oprócz dewastacji krajobrazu, dewastuje pozorny spokój za sprawą ciała Jana Śliwy. Pozornie nie ma sensacji, a wszystko wygląda na wypadek, jednak autorka skutecznie zasiewa niepewność, a każdy kolejny rozdział lawinowo odkrywa dawne tajemnice.
Lubie korzystanie z dwóch ram czasowych i muszę przyznać, że autorka bardzo dobrze operowała przedstawiając wydarzenia, z różnych osi, a stopniowe odkrywanie tajemnic ciekawiło i zdecydowanie wzbudzało emocje, a każde kolejne wydarzenie zaskakiwało i sprawiało, że oczekiwałam, co jeszcze za rogiem na mnie czeka.
Dla mnie ta książka najmocniej stoi atmosferą, ponieważ autorce udało się zaadaptować scenerie do tego stopnia, że sama w sobie nudzi niepokój i poczucie izolacji, a gdy doda się do tego zamkniętą społeczność, pełną nieufności i powiązaną siecią zależności to już wiadomo, że wszystko zagra znakomicie.
Mocnym punktem są wykreowani bohaterowie, ponieważ Kasak nie stworzyła postaci płaskich, każdy jest jakiś i co ważne każdy na swój sposób jest moralnie niejednoznaczny, bo trudno tutaj wyrokować co jest dobre a co złe.
Historia bez wątpienia klimatyczna i mroczno nastrojona na wrażenia, mnie przedstawione realia przekonały, a lokalny koloryt zagrał idealnie. Nie brakuje tajemnic, sekretów i bohaterów, którzy często budzą skrajne emocje. Ja jestem kupiona i czekam na więcej.
July 20, 2026
"Złorzecze. Lato" to znakomity debiut kryminalny Małgorzaty Kasak, otwierający cykl "W Borach", w którym każda część poświęcona będzie jednej z pór roku.
Gdy przez Bory Tucholskie przechodzi niszczycielska trąba powietrzna, pozostawia po sobie nie tylko chaos i zniszczenie, ale również makabryczne odkrycie - ciało starego Jana Śliwy wbite na złamany pień sosny. Śledczy próbują ustalić, czy za jego śmierć odpowiada bezwzględna siła natury, czy jednak człowiek. Tym bardziej że Śliwa, owładnięty obsesją odnalezienia winnego śmierci swojej żony, przez lata zdążył narazić się wielu mieszkańcom Złorzecza, którzy sami nie kryli wobec niego niechęci. Niewyjaśniona tragedia sprzed lat nie daje również spokoju miejscowemu policjantowi, który za wszelką cenę chce odkryć prawdę i rozwikłać obie zagadki.
Autorka znakomicie łączy intrygującą zagadkę kryminalną z rozbudowanym tłem obyczajowym. Dwie przeplatające się linie czasowe doskonale się uzupełniają, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki i sprawiając, że od lektury naprawdę trudno się oderwać.
Małgorzata Kasak umiejętnie buduje napięcie, jednocześnie poświęcając wiele uwagi bohaterom i ich emocjom. Dzięki temu śledztwo angażuje nie tylko intelektualnie, ale również emocjonalnie. Surowy, pełen tajemnic klimat Borów Tucholskich potęguje atmosferę niepokoju i niepewności. To wciągający, świetnie skonstruowany kryminał z wyrazistym tłem obyczajowym, który intryguje od pierwszych stron i pozostawia apetyt na kolejną część cyklu.
Gdy przez Bory Tucholskie przechodzi niszczycielska trąba powietrzna, pozostawia po sobie nie tylko chaos i zniszczenie, ale również makabryczne odkrycie - ciało starego Jana Śliwy wbite na złamany pień sosny. Śledczy próbują ustalić, czy za jego śmierć odpowiada bezwzględna siła natury, czy jednak człowiek. Tym bardziej że Śliwa, owładnięty obsesją odnalezienia winnego śmierci swojej żony, przez lata zdążył narazić się wielu mieszkańcom Złorzecza, którzy sami nie kryli wobec niego niechęci. Niewyjaśniona tragedia sprzed lat nie daje również spokoju miejscowemu policjantowi, który za wszelką cenę chce odkryć prawdę i rozwikłać obie zagadki.
Autorka znakomicie łączy intrygującą zagadkę kryminalną z rozbudowanym tłem obyczajowym. Dwie przeplatające się linie czasowe doskonale się uzupełniają, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki i sprawiając, że od lektury naprawdę trudno się oderwać.
Małgorzata Kasak umiejętnie buduje napięcie, jednocześnie poświęcając wiele uwagi bohaterom i ich emocjom. Dzięki temu śledztwo angażuje nie tylko intelektualnie, ale również emocjonalnie. Surowy, pełen tajemnic klimat Borów Tucholskich potęguje atmosferę niepokoju i niepewności. To wciągający, świetnie skonstruowany kryminał z wyrazistym tłem obyczajowym, który intryguje od pierwszych stron i pozostawia apetyt na kolejną część cyklu.
June 12, 2026
"O dolino, co pędzisz w dół,
Ciemna jak dębowy bór,
Znajdź me dziecię zagubione,
Co gdzieś płacze, zaginione.
Rwąca rzeko, idź na zwiad,
Znany tobie jest ten świat,
Znajdź me dziecię, co w niedoli,
Sprawdź, czy nic go już nie boli."
❓Zdarzyło Wam się sięgnąć po książkę, po której przeczytaniu nabraliście ochoty na inne kryminały autora, a okazało się, że innego nie ma? Czy debiut literacki może być aż tak dobry?
@malgorzata.kasak.autorka pokazuje, że tak!
📌Klimat małego miasteczka, w którym latami skrywane tajemnice, w końcu przebijają się do świata tu i teraz wołając o uwagę i prawo do zemsty.
"Złorzecze" to małe miasteczko w Borach Tucholskich, które skrywa nie jedną tajemnicę. Wydawać by się mogło, że historia rozpoczyna się dziwną śmiercią starego leśnika Jana Śliwy, którego zwłoki zawisły gdy wichura dosłownie wrzuciła go na drzewo przeszywając jego pierś gałęziami. Wydawać się tu może wiele. Po pierwsze czy na pewno śmierć Jana to wypadek? Po drugie - a co jeśli historia ta ma swój początek lata temu, w czasie gdy młoda dziewczyna przeżywała swoją pierwszą miłość, próbowała dowiedzieć się skąd pochodzi i kim są jej rodzice, a może to pożar sprzed dwudziestu lat jest kluczem do rozwiązania zagadki?
Dla nadkomisarza Pawła Jaworzyny sprawa ta staje się szansą na rozgrzeszenie. Lata temu popełnił wiele błędów, mimo że starał się rozwikłać sprawę pożaru, to poczucie porażki zjadało go od środka. Jego obsesja dla reszty mieszkańców zakrawa o szaleństwo. Lecz on widzi więcej, a może to instynkt "psa"?
Autorka prowadzi historię bez pośpiechu, skupia się na tym, by czytelnik dobrze poznał i zrozumiał to co wydarzyło się kiedyś, by spojrzał w smutne i wystraszone oczy dziecka, zszokowane oczy nastolatka, by poczuł te wszystkie emocje, które targały postaciami.
"Nie poznawała go. Gdzie była ta miłość? Gdzie niepewny flirt i romantyzm, którym ją urzekł na tyle, że zaczęła z nim rozmawiać? Czemu wcześniej nie okazywał tej zazdrości? Czuła się, jakby...zaobrączkował ją jak hodowca gołębi, który zakłada ptakom na palec metalową obręcz, by nikt nie ukradł jego stada. To miała być wolność? Nie tak ją postrzegała."
Współpraca recenzencka @wydawnictwosqn
#kryminał
Ciemna jak dębowy bór,
Znajdź me dziecię zagubione,
Co gdzieś płacze, zaginione.
Rwąca rzeko, idź na zwiad,
Znany tobie jest ten świat,
Znajdź me dziecię, co w niedoli,
Sprawdź, czy nic go już nie boli."
❓Zdarzyło Wam się sięgnąć po książkę, po której przeczytaniu nabraliście ochoty na inne kryminały autora, a okazało się, że innego nie ma? Czy debiut literacki może być aż tak dobry?
@malgorzata.kasak.autorka pokazuje, że tak!
📌Klimat małego miasteczka, w którym latami skrywane tajemnice, w końcu przebijają się do świata tu i teraz wołając o uwagę i prawo do zemsty.
"Złorzecze" to małe miasteczko w Borach Tucholskich, które skrywa nie jedną tajemnicę. Wydawać by się mogło, że historia rozpoczyna się dziwną śmiercią starego leśnika Jana Śliwy, którego zwłoki zawisły gdy wichura dosłownie wrzuciła go na drzewo przeszywając jego pierś gałęziami. Wydawać się tu może wiele. Po pierwsze czy na pewno śmierć Jana to wypadek? Po drugie - a co jeśli historia ta ma swój początek lata temu, w czasie gdy młoda dziewczyna przeżywała swoją pierwszą miłość, próbowała dowiedzieć się skąd pochodzi i kim są jej rodzice, a może to pożar sprzed dwudziestu lat jest kluczem do rozwiązania zagadki?
Dla nadkomisarza Pawła Jaworzyny sprawa ta staje się szansą na rozgrzeszenie. Lata temu popełnił wiele błędów, mimo że starał się rozwikłać sprawę pożaru, to poczucie porażki zjadało go od środka. Jego obsesja dla reszty mieszkańców zakrawa o szaleństwo. Lecz on widzi więcej, a może to instynkt "psa"?
Autorka prowadzi historię bez pośpiechu, skupia się na tym, by czytelnik dobrze poznał i zrozumiał to co wydarzyło się kiedyś, by spojrzał w smutne i wystraszone oczy dziecka, zszokowane oczy nastolatka, by poczuł te wszystkie emocje, które targały postaciami.
"Nie poznawała go. Gdzie była ta miłość? Gdzie niepewny flirt i romantyzm, którym ją urzekł na tyle, że zaczęła z nim rozmawiać? Czemu wcześniej nie okazywał tej zazdrości? Czuła się, jakby...zaobrączkował ją jak hodowca gołębi, który zakłada ptakom na palec metalową obręcz, by nikt nie ukradł jego stada. To miała być wolność? Nie tak ją postrzegała."
Współpraca recenzencka @wydawnictwosqn
#kryminał
September 5, 2026
Dramatyczne, ale prawdziwe doświadczenie po tym kryminałem, którego akcja rozpoczyna się podczas koszmarnej zawieruchy w Borach Tucholskich. Jedno ciało rozpoczyna szereg domysłów i wyciąga upchane po domach sekrety.
November 4, 2026
🎧 jest naprawdę dobrze napisane, traumy bardzo polskie, a mała wioska pełna ludzkiej trucizny, żalu i tajemnic które zatruwają życie, które w pięknych okolicznościach przyrody mają być jakby trochę łatwiejsze
Review of advance copy
Bardzo dobry klimat. Czy zagadka również? No już trochę mniej. Mimo wszystko, podobało mi się.
June 22, 2026
2.5 there was something missing in that book but I cant get what...
June 27, 2026
Mega nudne, fabuła była dla mnie ciężka do ogarnięcia przez co ciągle się rozpraszałam. Książka idealnie do snu
July 21, 2026
Totally forgettable. I just remember that I read it recently and can't recall anything about this book.
July 28, 2026
Taka o
October 3, 2026
bardzo dobry rodzimy kryminał, dobry językowo przede wszystkim, co rzadkie :)
November 4, 2026
Wszystko mi się już tu pomyliło. Kto jest czyim synem, kto córką? Kto z kim i dlaczego? Może nieuważnie słuchałam? Ale że kocham Bory Tucholskie, to 3*.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews