มณีดอกหญ้า

by เจติยา

“แม่ดอกไม้หอม...ถ้าเธอยังรักและตกลงจะแต่งงานกับพี่ ได้โปรดสวมจี้นี้ให้พี่เห็นด้วย” สเลเต หญิงสาวกำพร้าในวังรุจิเวศน์ คือแม่ดอกไม้หอมของ หม่อมหลวงเอื้อกานต์ ที่เขาเคยเด็ดดอมดมจนกลีบดอกชอกช้ำเมื่อสิบปีก่อนหน้าที่เขาจะไปต่างประเทศ หากดอกได้ดอกนี้กลับถูกตีค่าว่าเป็นเพียงแค่ ‘ดอกหญ้า’ ไม่คู่ควรกับชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์อย่างเขา ความรักครั้งนี้จึงไม่อาจฝ่ากำแพงฐานันดรที่กางกั้น สิบปีให้หลัง...เขามีหญิงสาวที่พร้อมซึ่งคุณสมบัติเหมาะสมมาให้เลือกถึงสามคน ในขณะที่แม่ดอกไม้หอมก็พยายามตีตัวออกห่างเพราะรู้ดีว่าไม่คู่ควร สิ่งใดกันเล่าที่จะเป็นคำตอบของความรัก ความเหมาะสมหรือว่าเสียงของหัวใจ ทั้งเขาและเธอต้องก้าวข้ามผ่านเส้นแบ่งชนชั้นเพื่อพิสูจน์ว่า เธอเท่านั้นที่คู่ควรเป็นมณีประดับบนมงกุฎของวังรุจิเวศน์

366 pages, Paperback

First published March 1, 2015

Reviews

[Jamie Nutthaporn · Rating 4 out of 5]

ชอบนะคะเรืองนี้ ที่ชอบแรกเลยคือชื่อนางเอกอ่ะ สเลเต น่ารักดี ชอบต่อมาคือเนื้อเรื่อง เป็นแบบฉบับโรแมนติกทั่วไป ต่างชนชั้น ต่างฐานะ แต่มารักกันได้ ไงๆก็ยังกินใจตลอด แต่ที่ดีงามคือคนเขียนภาษาดีนะคะ บรรยายเรื่องไปได้เรือยๆ เราไม่สะดุดกับการใช้ภาษา :)
เรืองนี้เราว่านางเอกโคตรจะน่าสงสารเลยอ่ะ คือโดนกดทั้งจากคนอื่นและคนใกล้ตัวคือคุณยายของตัวเอง ก็เข้าใจอ่ะนะว่าหม่อมราชวงศ์กับเด็กในบ้านจะมาคู่กันยังไง แต่นี่มันยุคถ่ายรูปดาวพลูโตได้ จับคลื่นแรงโน้มถ่วงได้ สมัยใหม่สุดริด คุณยายนางเอกเองก็ไม่น่าจะกดดันนางเอกขนาดนั้น อ่านไปเราก็ร้องไห้ตามนางไป สงสาร ... แต่พระเอกดีนะ เราว่ามั่นคงดี คือไงๆชั้นก็จะเลือกคนนี้อ่ะ แต่พระเอกเสียอย่างเดียวคือความไม่ยับยั้งชั่งใจ น้ำตาลใกล้มดอ่ะนะ ถ้ารู้จักอดทนซักนิด แล้วรู้สึกเอะใจซักหน่อย เต้(นางเอก)จะได้น่าสงสารน้อยลงกว่านี้ นี่แบบไรฟระ นางโดนจนชั้นแบบ..โฮ๊ยย อีหนู เจ๊สงสาร ... แต่ยังดีที่ทุกอย่างคลี่คลายด้วยดี
แต่อ่านๆไปจะรำคาญอีป้าใหญ่ อาเล็กของพระเอกมาก อะไรจะร้ายเบอร์ใหญ่ขนาดนั้น เลว
สีสันอื่นๆในเรืองก็มาจากกลุ่มก๊วนนางเอกที่รักกันดี๊ดี แล้วก็บรรดาคู่หมั้นคู่หมายของพระเอกที่แบบมาเพื่อให้รู้ว่า ผญ แบบนี้ไม่ควรเอาทำแฟนหรือทำภรรยาจริมๆ -_-

[Wanderreronmind · Rating 4 out of 5]

สเลเต (เต้) - ม.ล.เอื้อกานต์ รุจิกุล
ชอบดราม่าเชิญทางนี้จ้า
มณีดอกหญ้า พลอตความรักต่างชนชั้นที่เล่าในยุคมีอินเตอร์เน็ตและสมาร์ทโฟน แต่สมจริงเพราะในยุคที่เลือดสีน้ำเงินเหลืออยู่น้อยเต็มทีอย่างที่เจติยาว่า ก็เลยเข้ากันกับเนื้อเรื่อง เวลา10 ปีที่ห่างหายไปกว่าจะได้พูดกัน โอย..ลุ้นกับน้ำตาของเต้จนเหนื่อย แกงค์เพื่อนก็น่าสนใจ แอบลุ้นมณีสรกับอรรณพด้วยซ้ำ
คุณป้าหญิงใหญ่-คุณน้าหญิงเล็ก 3ว่าที่คู่หมั้น ผปค.ของทุกคน มีความกดดันให้ดราม่าถึงที่สุด
อยากให้คุณเอื้อ ขี่ม้าขาวมาทันมากกว่านี้ แต่ถ้าทันก็ไม่ดราม่าสินะ เดี๋ยวแม่เต้จะไม่เด่นแบบนี้

[L-wind · Rating 3 out of 5]

เริ่มเรื่องด้วยบทสนทนากว่าสองบท เลยไม่ค่อยรู้รายละเอียดพื้นเพตัวละคร

แต่พอบทจะปล่อยเรื่องราวควาหลังของตัวละคร ก็ปล่อยมาแบบดื้อๆ ทำให้งงบ้าง เช่นว่าพระเอกจู่ๆ ก็จูบนางเอก คือพอรู้บ้างล่ะว่าสองคนนี้มี something ต่อกัน แต่พอเรื่องราวไปเรื่อยๆ....โฮ้...ลึกกว่าที่คิด เพราะไม่ใช่แค่ใกล้ชิด แต่เคยผูกพันกันทางกาย และที่น่าตกใจที่สุดคือการเฉลยในตอนท้าย

ว่านางเอกเคยท้องกับพระเอกแล้วต้องไปทำแท้ง...

จากนั้นเรื่องราวก็ตามประสารั้ววัง ต้องว่าด้วยการหาคู่ของพระเอก ซึ่งก็มีสามสาวชาติตระกูลดีมาให้เลือก แถมทั้งสามคนยังเข้ามาบริหารงานในบริษัทเพื่อแย่งชิงพระเอก (ทั้งที่นางเอกก็ทำงานที่นี่) จุดที่ขัดใจคนอ่านที่สุดคือการทะเลาะแย่งผู้ชายแล้วมาลงที่นางเอก ซึ่งถูกเฆี่ยน คือเป็นอะไรที่แบบ บริบทเรื่องมันก็ยุคมือถือถ่ายรูปได้นะ เรารับไม่ค่อยได้กับการทารุณกรรมมนุษย์ด้วยกัน มันโบราณมากไป

สิ่งหนึ่งที่ไม่เข้าใจตัวละครคือ พระเอกนั้นหาได้น้อยครั้งที่จะปกป้องนางเอก (ปกติมักจูบและหาโอกาสเข้าหาตัวมากกว่า) โอเคมีการเฉลยเหตุผลตอนท้ายว่าเป็น miscommunication ทำให้ไม่เข้าใจกัน แต่เรามองว่าถ้าเขารักและให้เกียรติจริง อย่างน้อยเหตุการณ์หลายๆ อย่างเขาควรจะทำอะไรเพื่อนางเอกบ้าง แต่เท่าที่อ่าน...มีเหตุการณ์เพียงเล็กน้อยที่บอกว่าพระเอกทุ่มเทและปกป้องนางเอก เราจึงไม่เข้าใจนิดหน่อยว่าคำว่ารักของพระเอกนี่มีค่าแค่ไหน

สรุปว่าเขียนใช้ได้นะ แต่บริบทเรื่องมันดูคร่ำครึเมื่อเทียบกับโลกยุคนี้ (ทั้งที่หลายฉากก็ดูทันสมัยนะ) แล้วก็ความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นาง ที่นางเอกถูกกระทำมากเกินไป ส่วนพระเอกก็พยายามน้อยเกินไปกับคนที่ตัวเองรัก

[Natt · Rating 4 out of 5]

หวาน และน่าหมั่นไส้พระเอกมาก ...นางเอกก็เจียมเนื้อเจียมตัวซะเหลือเกิน
อ่านความเห็น >> http://www.bloggang.com/mainblog.php?...