What do you think?
Rate this book
Tweestrijd: Over de moed om jezelf te durven zijn
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
June 3, 2026
Over deze recensie heb ik enige tijd na moeten denken. In mijn hoofd heb ik zoveel te vertellen en het gesprek over dit boek aangaan met mijn omgeving ging mij gemakkelijk af. Maar hoe breng je onder woorden wat je wilt zeggen?
“Stille wateren hebben diepe gronden.” Een gezegde waar ik tijdens het lezen van dit boek aan moest denken.
Aan de buitenkant zien mensen vaak maar een klein deel van wie iemand werkelijk is. Wat zich onder de oppervlakte afspeelt, blijft vaak verborgen. Juist dat maakt het verhaal van Derek de Vries zo indrukwekkend.
‘Tweestrijd‘ is met een openheid en eerlijkheid geschreven die je als lezer alleen maar kunt bewonderen. Het boek is een combinatie van de levensloop van Derek, zijn werkervaring, tips die je onder andere inzichten kunnen geven om jezelf te zijn en daarnaast een zeer persoonlijk verhaal van de tweestrijd die Derek van binnen voerde maar die niet zichtbaar was voor de buitenwereld.
Op de eerste plaats heb ik enorm veel bewondering voor Derek. Ik heb hem kort mogen ontmoeten bij zijn theatercollege en daar werd mij meteen al duidelijk dat hij een gedreven en professionele man is die op de juiste manier informatie weet over te brengen op anderen. Dit doet hij ook in zijn boek.
Moeiteloos, of in ieder geval zo lijkt het, neemt hij de lezer mee in zijn leven en zijn carrière bij de luchtmobiele brigade en de BSB. Voor zover dat mag spreekt hij open en zonder poespas over zijn ervaringen tijdens zijn werk en op uitzendingen.
Die verhalen zijn interessant op zichzelf, maar wat het boek voor mij echt bijzonder maakt, is dat Derek niet alleen vertelt wat hij heeft meegemaakt. Hij neemt de lezer hierin ook mee in de lessen die hij geleerd heeft en de niet altijd makkelijke zaken op zijn pad. Daardoor voelt het niet als een opsomming van gebeurtenissen, maar als een verhaal waar je als lezer daadwerkelijk iets uit kunt halen.
Het contrast in zijn verhaal wordt echter snel duidelijk wanneer Derek zijn homoseksualiteit bespreekbaar maakt en we als lezer te weten komen hoe lang hij dit geheim heeft gehouden en waarom. De harde buitenkant maakt plaats voor kwetsbaarheid. In die kwetsbaarheid schuilt wat mij betreft meteen een kracht. Tegelijkertijd komt de worsteling die Derek al die jaren heeft gehad duidelijk naar voren. Bij mij zorgde dat meer dan eens voor het gevoel dat ik hem het liefst een knuffel zou willen geven, al denk ik dat ik met mijn 1 meter 67 daarvoor wel op een krukje moet gaan staan.
Wat mij misschien nog wel het meest raakte, is dat zijn tweestrijd mij enorm aan het denken heeft gezet over hoe wij als mensen met elkaar omgaan. De verwachtingen die we hebben van anderen. De vooroordelen. De oordelen die soms bewust maar vaak ook onbewust worden uitgesproken. Het feit dat er mensen zijn die van binnen een tweestrijd voeren omdat ze het gevoel hebben niet te kunnen zijn wie ze zijn of willen zijn, raakt mij.
Zelfacceptatie is daarbij natuurlijk ook van groot belang. Als het gaat om jezelf zijn, denk ik dat veel mensen in de huidige tijd eenzelfde soort worsteling ervaren. Misschien niet op exact dezelfde manier als Derek, maar wel in de kern. Het gevoel niet volledig jezelf te kunnen zijn. Het aanpassen aan verwachtingen van anderen. Het dragen van een masker omdat dat veiliger voelt. Maar zolang we zwijgen, verandert er niets. Derek maakt dit met zijn verhaal bespreekbaar en dat vind ik ontzettend waardevol.
Hoe zijn omgeving uiteindelijk reageerde op zijn onthulling vond ik mooi om te lezen. De positieve reacties laten juist de normalisatie zien. En normalisatie is eigenlijk niet het juiste woord, want van wie je houdt heeft niets te maken met of iets wel of niet normaal is. Dat zou niet moeten uitmaken. Je bent niet minder als je op iemand van hetzelfde geslacht valt. En ja, in een hoop beroepen met een bepaalde cultuur en ook in de maatschappij valt nog een hoop winst te behalen. Juist daarom denk ik dat boeken als dit belangrijk zijn.
Jezelf kunnen zijn zoals je bent, zoals je je voelt, is zo ongelooflijk belangrijk. Dat maakt Derek ook duidelijk in zijn verhaal wanneer hij schrijft dat hij zich na zijn onthulling beter voelt en dat ook zijn prestaties nog beter worden. Het laat zien hoeveel energie het kost om een deel van jezelf verborgen te houden en hoeveel vrijheid het kan geven wanneer dat niet langer hoeft.
Naast al het voorgaande vertelt Derek ook over de eerste ontmoeting met zijn man. Voor mij voelde dit toch wel als een happily ever after moment. Je voelt gewoon hoe zijn leven steeds meer op zijn plek valt en dat vond ik prachtig om te lezen. Na alle worstelingen, twijfels en moeilijke keuzes voelt dit als een moment van rust en geluk dat hij meer dan verdiend heeft.
Ook op een ander vlak heeft dit boek mij aan het denken gezet. Derek vertelt over zijn opleidingen en hoe het oefenen binnen zijn loopbaan heeft geresulteerd in de wijze waarop hij kan handelen in stressvolle situaties. Dat vond ik ontzettend interessant. Het heeft ervoor gezorgd dat ik mijn eigen mentale gezondheid extra onder de loep heb genomen.
Zouden de vaardigheden die militairen aanleren tijdens opleidingen ook de gewone burger kunnen helpen als het gaat om mentale weerbaarheid als zij diezelfde vaardigheden aangeleerd krijgen? Ik heb in ieder geval een hoop stof om over na te denken gekregen.
Dat is misschien wel de grootste kracht van ‘Tweestrijd‘. Het is niet alleen het verhaal van Derek. Het is een boek dat je uitnodigt om ook naar jezelf te kijken. Naar de keuzes die je maakt, de verwachtingen die je hebt van anderen en misschien ook de verwachtingen die anderen van jou hebben. Het laat zien hoe belangrijk authenticiteit is en hoeveel moed ervoor nodig kan zijn om volledig jezelf te zijn.
Conclusie
Ik hoop enorm dat lezers die eenzelfde tweestrijd herkennen zich gesterkt en gesteund voelen door het verhaal van Derek. Dat ze in zijn woorden herkenning vinden, maar vooral ook hoop. Want als dit boek iets laat zien, dan is het dat jezelf zijn uiteindelijk altijd de moeite waard is.
‘Tweestrijd‘ is een openhartig, inspirerend en bijzonder persoonlijk verhaal over moed, kwetsbaarheid, identiteit en zelfacceptatie. Derek de Vries bewijst dat echte kracht niet alleen zit in wat je doet onder extreme omstandigheden, maar ook in het durven laten zien wie je werkelijk bent.
Zoals Derek zelf schrijft: “Vraag jezelf dus niet wie je moet zijn, maar wie je echt bent.”
Een mooiere conclusie voor dit verhaal kan ik eigenlijk niet bedenken. Oh ja wel! LEES DIT BOEK!
“Stille wateren hebben diepe gronden.” Een gezegde waar ik tijdens het lezen van dit boek aan moest denken.
Aan de buitenkant zien mensen vaak maar een klein deel van wie iemand werkelijk is. Wat zich onder de oppervlakte afspeelt, blijft vaak verborgen. Juist dat maakt het verhaal van Derek de Vries zo indrukwekkend.
‘Tweestrijd‘ is met een openheid en eerlijkheid geschreven die je als lezer alleen maar kunt bewonderen. Het boek is een combinatie van de levensloop van Derek, zijn werkervaring, tips die je onder andere inzichten kunnen geven om jezelf te zijn en daarnaast een zeer persoonlijk verhaal van de tweestrijd die Derek van binnen voerde maar die niet zichtbaar was voor de buitenwereld.
Op de eerste plaats heb ik enorm veel bewondering voor Derek. Ik heb hem kort mogen ontmoeten bij zijn theatercollege en daar werd mij meteen al duidelijk dat hij een gedreven en professionele man is die op de juiste manier informatie weet over te brengen op anderen. Dit doet hij ook in zijn boek.
Moeiteloos, of in ieder geval zo lijkt het, neemt hij de lezer mee in zijn leven en zijn carrière bij de luchtmobiele brigade en de BSB. Voor zover dat mag spreekt hij open en zonder poespas over zijn ervaringen tijdens zijn werk en op uitzendingen.
Die verhalen zijn interessant op zichzelf, maar wat het boek voor mij echt bijzonder maakt, is dat Derek niet alleen vertelt wat hij heeft meegemaakt. Hij neemt de lezer hierin ook mee in de lessen die hij geleerd heeft en de niet altijd makkelijke zaken op zijn pad. Daardoor voelt het niet als een opsomming van gebeurtenissen, maar als een verhaal waar je als lezer daadwerkelijk iets uit kunt halen.
Het contrast in zijn verhaal wordt echter snel duidelijk wanneer Derek zijn homoseksualiteit bespreekbaar maakt en we als lezer te weten komen hoe lang hij dit geheim heeft gehouden en waarom. De harde buitenkant maakt plaats voor kwetsbaarheid. In die kwetsbaarheid schuilt wat mij betreft meteen een kracht. Tegelijkertijd komt de worsteling die Derek al die jaren heeft gehad duidelijk naar voren. Bij mij zorgde dat meer dan eens voor het gevoel dat ik hem het liefst een knuffel zou willen geven, al denk ik dat ik met mijn 1 meter 67 daarvoor wel op een krukje moet gaan staan.
Wat mij misschien nog wel het meest raakte, is dat zijn tweestrijd mij enorm aan het denken heeft gezet over hoe wij als mensen met elkaar omgaan. De verwachtingen die we hebben van anderen. De vooroordelen. De oordelen die soms bewust maar vaak ook onbewust worden uitgesproken. Het feit dat er mensen zijn die van binnen een tweestrijd voeren omdat ze het gevoel hebben niet te kunnen zijn wie ze zijn of willen zijn, raakt mij.
Zelfacceptatie is daarbij natuurlijk ook van groot belang. Als het gaat om jezelf zijn, denk ik dat veel mensen in de huidige tijd eenzelfde soort worsteling ervaren. Misschien niet op exact dezelfde manier als Derek, maar wel in de kern. Het gevoel niet volledig jezelf te kunnen zijn. Het aanpassen aan verwachtingen van anderen. Het dragen van een masker omdat dat veiliger voelt. Maar zolang we zwijgen, verandert er niets. Derek maakt dit met zijn verhaal bespreekbaar en dat vind ik ontzettend waardevol.
Hoe zijn omgeving uiteindelijk reageerde op zijn onthulling vond ik mooi om te lezen. De positieve reacties laten juist de normalisatie zien. En normalisatie is eigenlijk niet het juiste woord, want van wie je houdt heeft niets te maken met of iets wel of niet normaal is. Dat zou niet moeten uitmaken. Je bent niet minder als je op iemand van hetzelfde geslacht valt. En ja, in een hoop beroepen met een bepaalde cultuur en ook in de maatschappij valt nog een hoop winst te behalen. Juist daarom denk ik dat boeken als dit belangrijk zijn.
Jezelf kunnen zijn zoals je bent, zoals je je voelt, is zo ongelooflijk belangrijk. Dat maakt Derek ook duidelijk in zijn verhaal wanneer hij schrijft dat hij zich na zijn onthulling beter voelt en dat ook zijn prestaties nog beter worden. Het laat zien hoeveel energie het kost om een deel van jezelf verborgen te houden en hoeveel vrijheid het kan geven wanneer dat niet langer hoeft.
Naast al het voorgaande vertelt Derek ook over de eerste ontmoeting met zijn man. Voor mij voelde dit toch wel als een happily ever after moment. Je voelt gewoon hoe zijn leven steeds meer op zijn plek valt en dat vond ik prachtig om te lezen. Na alle worstelingen, twijfels en moeilijke keuzes voelt dit als een moment van rust en geluk dat hij meer dan verdiend heeft.
Ook op een ander vlak heeft dit boek mij aan het denken gezet. Derek vertelt over zijn opleidingen en hoe het oefenen binnen zijn loopbaan heeft geresulteerd in de wijze waarop hij kan handelen in stressvolle situaties. Dat vond ik ontzettend interessant. Het heeft ervoor gezorgd dat ik mijn eigen mentale gezondheid extra onder de loep heb genomen.
Zouden de vaardigheden die militairen aanleren tijdens opleidingen ook de gewone burger kunnen helpen als het gaat om mentale weerbaarheid als zij diezelfde vaardigheden aangeleerd krijgen? Ik heb in ieder geval een hoop stof om over na te denken gekregen.
Dat is misschien wel de grootste kracht van ‘Tweestrijd‘. Het is niet alleen het verhaal van Derek. Het is een boek dat je uitnodigt om ook naar jezelf te kijken. Naar de keuzes die je maakt, de verwachtingen die je hebt van anderen en misschien ook de verwachtingen die anderen van jou hebben. Het laat zien hoe belangrijk authenticiteit is en hoeveel moed ervoor nodig kan zijn om volledig jezelf te zijn.
Conclusie
Ik hoop enorm dat lezers die eenzelfde tweestrijd herkennen zich gesterkt en gesteund voelen door het verhaal van Derek. Dat ze in zijn woorden herkenning vinden, maar vooral ook hoop. Want als dit boek iets laat zien, dan is het dat jezelf zijn uiteindelijk altijd de moeite waard is.
‘Tweestrijd‘ is een openhartig, inspirerend en bijzonder persoonlijk verhaal over moed, kwetsbaarheid, identiteit en zelfacceptatie. Derek de Vries bewijst dat echte kracht niet alleen zit in wat je doet onder extreme omstandigheden, maar ook in het durven laten zien wie je werkelijk bent.
Zoals Derek zelf schrijft: “Vraag jezelf dus niet wie je moet zijn, maar wie je echt bent.”
Een mooiere conclusie voor dit verhaal kan ik eigenlijk niet bedenken. Oh ja wel! LEES DIT BOEK!
May 31, 2026
Een LinkedIn post van Derek maakte mij nieuwsgierig naar het boek Tweestrijd, 27 mei kwam het uit. Inmiddels 4 dagen later sla ik de laatste bladzijde om.
Het is een mooi, oprecht verhaal! Een verhaal dat op de laatste pagina's ineens in elkaar klikt.
Echt de moeite van het lezen waard.
Het is een mooi, oprecht verhaal! Een verhaal dat op de laatste pagina's ineens in elkaar klikt.
Echt de moeite van het lezen waard.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews