Levenspoëet Willem Vermandere bundelt zijn mooiste brieven Ge moogt het weten... Als ik me aan mijn schrijftafel neerzet weet ik nooit waarover het zal gaan. De kunst is altijd dat ge met iets afkomt waar niemand aan denkt. De klassieke vraag van mensen die mijn beelden bekijken 'Hé Willem, weet ge op voorhand wat ge gaat maken?' 'Neen, nooit!' Al werkende gebeurt het, hoe meer ge weg slaat van uwen blok marmer, hoe meer dat uw beeld groeit. Als ge dat verstaat, dan zijn we al op goede weg. Misschien mag ik nog een stapje verder gaan... De creativiteit, dat is zoals de liefde, de hartstocht, de passie. Ge weet toch ook nooit op voorhand wat voor kind daaruit zal geboren worden. Al 25 jaar is het een gewoonte van levenspoëet Willem Vermandere om aan het eind van de dag zijn 'gedachtenkronkels' op papier te zetten, onder de vorm van brieven aan zijn beste vrienden. Die brieven, waaruit dit boek een bloemlezing biedt, vormen zijn commentaar bij de wereld. Van het aanschaffen van een ‘heuse echte tekstverwerker' tot het kappen in marmer of het genieten van een 'lekkere hutsekluts van Noordzeevis'...
Geen vijf sterren voor Willem, maar een ganse Melkweg, het ganse heelal... Willem zal zich mij niet herinneren, want het dateert van vijftig jaar terug... Ik was één van die gasten met een motorfiets die bij hem langs kwamen rond de jaren '70 van de vorige eeuw. Ja, de tijd gaat voorbij. Nu heb ik echt genoten van deze "Volle dagen", genoten met volle teugen... ik heb mijn ganse leven aan mij voorbij zien gaan, al die dagen, al die jaren... Dank je wel, Willem... dank je wel voor al die mooie, wijze woorden en gedachten...
For years I have felt a strong connection to WV. I enjoy his music, but I'm especially fond of his attitude towards life, politics, religion, art, etc. Furthermore, he lives the sort of life that I've always dreamt about: a life of creativity, of reflection, of simplicity...
This book is a collection of fragments from his many letters, written to friends over the course of his career. Sometimes they're little more than anecdotes, in other cases they contain fairly profound reflections on the aforementioned subjects.