อสูรเจ้าน้ำตา

七修羅 #3

by 古靈, กู่หลิง, ลี่ลี่ (Translator)

เพราะสัญญาที่มีมาแต่เก่าก่อนทำให้ ‘เซียงจุ้ยเอ๋อร์’ ต้องยอมแต่งงานเมื่ออายุครบสิบหกปี แม้จะหวาดหวั่นจนอยากร่ำไห้น้ำตาท่วมฟ้านองแผ่นดิน เหตุเพราะนางต้องแต่งกับบุรุษแปลกหน้า ต้องไปอาศัยอยู่กับครอบครัวที่ไม่คุ้นเคยยังสถานที่ที่แปลกตา พวกเขาจะทนได้หรือ... กับความขี้ขลาดและขี้แยเป็นที่สุดของนาง!

หนำซ้ำสกุลฟางที่นางต้องแต่งเข้ายังเป็นที่เลื่องลือด้านการศึกและโปรดปรานการต่อสู้กันทุกคนไม่เว้นแม้แต่สตรี เช่นนั้นนางมิต้องออกรบแล้วใช้น้ำตาท่วมศัตรูหรืออย่างไร!

แต่เพื่อท่านแม่แล้วนางไม่แต่งมิได้ เพราะมีหน้าที่ที่ท่านมอบหมายให้นางทำ มิกล้าออกรบแล้วอย่างไรเล่า นางยังมีฝีมือด้านอื่นที่พวกคนสกุลฟางขาดแคลน ซ้ำผู้เป็นสามียังดีต่อนางยิ่งนักและเขาก็ไม่คิดจะอยากเป็นแม่ทัพนายกองอันใด ความขลาดกลัวตื่นตระหนกที่เคยมีนั้นช่างเป็นไปโดยใช่เหตุเสียแล้วกระมัง!

Genres: China

272 pages, Paperback

First published January 23, 2008

About the author

Associated Names:
* 古靈
* กู่หลิง (Thai)

Reviews

[Sammm · Rating 5 out of 5]

I'm not sure why the publisher's official website's lacking a page for this particular book, so until they have it, I'm adding the Thai edition for the time being.

Need to reread this (as it doesn't take much time), I remember liking some of the books from this series, and some just meh. Will rate it later. Oh this is another one I remember deeply! Especially the part about the devastating crying! Gawd I can painfully picture it! There's actually a lot more I got to say about this one, but again, I'd only do it when I have extra time. Jotting down some notes though.

Updated on 2016/10/03:
Perhaps I still have a little more to say, but on second thought, I don't think I'd be working on this review anytime soon. It pretty much expressed all my feelings towards it ahaha. xP

---

粗獷的濃眉，帥氣的鼻，那張嘴卻挺秀氣，還有兩彎頑皮的笑眼和一雙迷人的酒窩，近乎圓溜的臉娃娃似的可愛，憑良心說，他的五官分開來都很好看，可一旦配在同一張臉上，就有點搭不起來的感覺，又粗獷又秀氣、又帥氣又可愛，全都混在一起了，好像茶杯配錯了水缸蓋和菜盤子，還搞錯了用途，竟然拿去裝醬油了。

For some reason 方瑛's description really spoke to me. It felt real lmao. He's not your typical good-looking guy (what is "typical", anyways?) and with a paragraph with the analogy I got the picture. =P

And so my English review comes to an end. lmao. I mean, even though I can pass of as a native speaker, it's still not the same and I don't think I can ever talk naturally about Chinese history in English.

所以啦！嗯。該怎麼說, 我覺得這篇會特別討好我（什麼用詞xD） 是因前面一些"楊家"引用。講到這裡得先提一下, 不是我覺得有什麼好可恥的, 而是覺得乾脆一點比較好。不要看我很大方的加了（一些）中文小說, 就以為我很深入... 因為我小時候其實是對中國文化蠻排斥的; 就覺得中國的藝術... 人物都被畫的醜不拉幾, 不像西方那樣寫實。 至於中國有名的文學作品, 三國演義, 水滸傳, 封神榜, 西遊記... 我沒讀過半個（也可以說到現在, 也許因為錯過了, 所以仍不大有興趣去讀）（然後我看很多漫畫？千真萬確！但名字最靠近這些作品的"封神演義"和"最遊記"我卻也剛好興趣缺缺）啊.... 重點呢...? 嗯, 國中時偶然看到電視在首播楊門女將 (2001年電視劇), 也許我真的很feminism? But the idea just really hella fasinated me. 我當時（一小段時間而已啦）甚至還很白目的以為是全部虛構的, 整個很讚嘆是誰那麼會想像xD （嘿, 你們要知道, Wikipedia當時才剛起步, 找東西沒那麼好找！）當然, 跟爸媽聊天之後才知道楊家將是真有其事, 只不過女將不份可能後來撰寫成分日益漸多那樣哈哈。

不過不管怎樣, 是虛是實, "楊家"的地位在我心中總是特別的www. 撇開提及楊家這點; 我倒是真的覺得這本書探討了更深一層世事, 那句"不值得", 真的很觸動人心！抄家什麼的, 以前歷史課學到就覺得已經很淒慘了, 但被污蔑冤枉而被抄家的, 那真的是慘上加慘。

還有啦！我對打仗什麼的真的沒興趣（我看戰爭片會睡著, 能避免全力避免, 通常只有課堂上播放才會勉強看（但還是可能會睡著））, 但也許是因為自己見識太淺薄, 所以當出現認得的字句, 我還真的跟著澎湃激昂了一下xDDD 順便提一下, I was getting a bit rusty =P.

「風蕭蕭兮易水寒，壯士一去兮不復返。」

荊軻名言？（不過是他開始的嗎？總之被記載多處）

「人生自古誰無死？留取丹心照汗青。」

則是文天祥的《過零丁洋詩》最後兩句。

前後寫在一起還真的混淆了我一下, 還好有去查（順便複習）xD 我是覺得挑的算好吧！我絕對不是精通國文的人, 但連我都認得這幾句還繼而跟著亢奮一下哈哈。

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ตอนแรกนอกสายตาสุดๆ แต่อ่านไป
กลับชอบ ถึงนางเอกจะเจ้าน้ำตาไปนิด แต่
ก็ไม่ได้อ่อนแอ แค่ไม่กล้าที่จะแสดงออกมา
พระเอกก็น่ารัก คอยห่วงและดูแล เล่มนี้เหล่า
พี่ๆอสูรคนอื่นก็ยังโผล่มาแจมด้วยเหมือนเดิม
เดือดร้อนก็ได้พี่ๆมาช่วย เนื้อเรื่องก็ดูเข้มข้น
ไม่ได้เบาจนเกินไป

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ฟางอิง - ชายหนุ่มผู้มีฝีมือหอกทวนดีเยี่ยม แต่ไม่เป็นวรยุทธ
เซียงจุ้ยเอ๋อร์ - ทายาทพญายมโศก ที่ขี้แยไม่แพ้ท่านแม่ แถมยังขลาดกลัวคนแปลกหน้าอย่างมาก

เราชอบเรื่องนี้นะ ชอบกว่าสองเล่มแรกอีก
ตอนแรกคิดว่าไม่ชอบนางเอกขี้แย เล่มนี้อาจจะอ่านไม่รอด แต่พอได้อ่านจริงๆ แล้ว นางเอกขี้แยก็ขี้แยไปสิ แต่นางมีส่วนดีอีกมาก มาชดเชยความขี้แยของนาง โดยเฉพาะเสน่ห์ปลายจวักนี่ใครๆก็ต้องยอมศิโรราบ แถมพอคับขันก็ออกลายแสดงฝีมือยุทธซะคนตะลึงลาน

ส่วนพระเอก ฟางอิง น่ารักมากกกกกก ไม่ใช่ว่าจะหน้าตาดีเลิศนะ แต่ว่าเป็นคนมีความเข้าอกเข้าใจผู้หญิงและยังอดทนใจเย็น นอกจากนี้ยังมีฝีมือในการรบทัพจับศึกมากมาย

ตัวเรื่องนอกจากเรื่องความรักความผูกพันแบบค่อยเป็นค่อยไปของคู่สามีภรรยา ที่ถูกจับแต่งงานกันแบบไม่เคยได้พบเจอกันมาก่อน แต่สุดท้ายก็รักกันได้อย่างงดงาม ยังมีเรื่องของการศึกสงคราม ที่เราชอบนะ มันมีประเด็นแบบแม่ทัพกลัวตายไม่สั่งให้ออกรบ (คล้ายๆ ในเรื่องสายโลหิตเลยอะ) แล้วก็พวกสวมรอยเอาความดีความชอบของผู้อื่นอีก ปัญหาพวกนี้มันมีทุกชาติเลยเนอะ

โดยรวามเรื่องนี้ก็ยังเป็นนิยายรักเบาๆ อยู่นะคะ มีมุกเล็กๆ น้อยๆ ให้ได้ขำๆ เรื่อยๆ ถึงจะมีเรื่องการรบรากันบ้างแต่ด้วยสำนวนและลีลาการเขียนและแปลออกมามันให้อารมณ์คอมเมดี้มากกว่าค่ะ

[Jiji Songchom · Rating 3 out of 5]

สำนวนการเขียนดูเป็นคอมเมดี้มาก แต่เรื่องรบก็ค่อนข้างจริงจัง สรุปชั้นควรไปมู้ดไหน555555

ไม่ค่อยชอบที่การเขียนใช้เครื่องหมาย ‘!’ เยอะมากกก เลยยากที่จะรู้สึกจริงจัง พาลไม่ชอบการพูดของพระเอก

พระเอกดูรักในหน้าที่มากกว่ารักนางเอก ใครชอบแนวนี้ก็มาเลยค่ะ ซึ่งพระเอกก็น่ารักแสนดีกับนางเอกมากนะ แต่ไม่ได้รู้สึกสลักจิตสลักใจอะไร เรามันชอบแนวหวานเลี่ยน พระเอกรักเมียที่สุดไรงี้

[Nok Yung · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้น่าจะมีรายละเอียดมากกว่าเรื่องอื่นๆในชุด มีการรบทัพจับศึก การสูญเสียคนในครอบครัว ตัวละครมีการเติบโตขึ้นทั้งพระเอกนางเอก (ตอนแรกไม่ชอบนางเอกเลย ออกจะถุงน้ำดีเล็กเกินไป?!)

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 3 out of 5]

รู้สึกว่านางเอกมีลักษณะเหมือนเด็กไปหน่อย อ่านแล้วเฉยๆค่ะ

[Curio Pun · Rating 3 out of 5]

อ่านนิสัยนางเอกจากเรื่องย่อแล้วรู้สึกตั้งแต่แรกเริ่มว่า เราต้องไม่ชอบนางชัวร์ๆ
แต่ไปเจอตัวจริงในเรื่องไม่แย่อย่างที่คิดไว้

[May Ck · Rating 3 out of 5]

สะใจตอนนางเอกแสดงฝีมือ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – อสูรเจ้าน้ำตา ชุดวิวาห์อสูร 3 (愛哭小嫁娘 ชุด 七修罗)
ผู้แต่ง – กู่หลิง (古靈) เขียน ลี่ลี่ แปล

ตัวละคร
เซียงจุ้ยเอ๋อร์ อายุ 16 ปี
ฟางอิง (จบเรื่องอายุ 45 ปี เวลาผ่านไป 20 ปี++)


รีวิวหลังอ่าน

เล่ม 1 กับ เล่ม 4 ของชุดนี้ (อสูรยั่วยิ้ม กับอสูรพรางใจ) พบว่าชะตากรรมของฝั่งครอบครัวเขยหรือสะใภ้ของอสูรเนี่ย มักจะแบบว่ามีอากับลูกของอาที่ร้ายกาจมากๆ 555+ ดีใจที่เล่ม 3 นี้ ไม่ได้เป็นแบบเล่ม 1 กับเล่ม 4 ไม่งั้นจะเหมือนอ่านเรื่องแบบเดิมๆ วนไปวนมาจริงๆ นะ

เล่มนี้สนุกดีอ่ะ เราชอบนะ อ่านไปก็ชอบครอบครัวตระกูลฟาง พระเอกของเรื่องมากๆ เลย ครอบครัวนี้ดีงาม น่ารักกันทุกคนเลยอ่ะ อ่านไปก็อมยิ้มไปตั้งแต่ฉากแรกๆ ที่ทุกคนแย่งกันพูด ทำ��ห้ฟางอิงแทบจะไม่มีบทพูดเลย ฮ่าๆ เพราะพูดไม่ทันนั่นเอง

ขำตู๋กูเซี่ยวอวี๋ (พระเอกอสูรยั่วยิ้ม) ที่หวงน้องเล็กมากๆ อ่ะ หวงจนแบบว่าเวอร์มาก เหมือนพ่อหวงลูกสาวที่กำลังจะออกเรือนอ่ะ 555+ กำลังสงสัยเล็กๆ ว่าสองคนนี้เป็นพี่น้องท้องเดียวกันป่ะ เพียงแต่นางเอกต้องใช้นามสกุลเซียงของฝั่งแม่ (พญายมโศก) เพื่อรักษาตระกูลตัวเองไว้ หรือเปล่าหว่า เดาเอาเรื่อย 555+

ฟางอิง เป็นคนที่เก่งมากนะ เพียงแต่ไม่ได้ชอบการออกรบ ตามที่ที่บ้านเป็นครอบครัวนักรบกันทั้งบ้าน เขาอยากมีแค่ชีวิตที่เรียบง่าย แต่สภาพแวดล้อมไม่ได้ทำให้เขาสามารถทำได้อย่างที่อยากจะทำ เพราะเขาเป็นลูกชายคนโตของที่บ้านด้วย

เรื่องนี้อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความรักความห่วงใยความผูกพันของพระนางจริงๆ อ่านไปก็อมยิ้มไป น่ารักอ่ะ ฟางอิงก็ใจเย็น ทำให้เซียงจุ้ยเอ๋อร์เคยชินกับเขาก่อน ถึงจะผูกสัมพันธ์ด้วย อ่านไปเลยขำกับฉากนั้นจริงๆ

เล่มนี้เราเลยชอบมากกว่า 2 เล่มก่อนหน้านี้ที่เราได้อ่าน (เล่ม 1 กับ 4 เราอ่านไม่ตามลำดับนะ แล้วแต่กดจองแล้วยืมมาได้) รู้สึกว่าครอบครัวฝั่งเขยดีงามมาก ดีงามจนอยากจะเจอครอบครัวแบบนี้บ้าง น่ารักจริงๆ อ่ะ

แอบขำเล็กๆ ที่เวลาแก้แค้น ทั้งพระนางบอกว่า จะต้องลงมือด้วยตัวเองเท่านั้น แล้วก็ภาวนาให้คนอื่นๆ ที่อยากจะฆ่าคนที่เขาและเธอต้องการแก้แค้น อย่าเพิ่งฆ่าศัตรูจนตายไป ขอให้มาถึงมือเราด้วยเถอะไรงี้ ฮ่าๆ

[สปอยล์]

เศร้าสุดก็ตอนพ่อของฟางอิงตายอ่ะ เศร้ามาก จะโทษว่าเป็นความผิดของพญายมโศกที่ฆ่ามู่อะไรนั่นตายไม่ได้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะโทษกัน เหมือนจังหวะผิดพลาดไปหมด เลยส่งผลยาวนานมาหลายสิบปีแบบนี้ เศร้าจริงๆ นะว่ารู้ทั้งรู้ว่าต้องตาย ก็พร้อมจะตาย ฮือๆ

เรื่องนี้รบกันยันแก่เลย รบตั้ง 20 ปี กว่าจะยอมวางมือ ถ้าหากเข็มทองที่ปักร่างของฟางอิง (ที่เอามาปักเพื่อรักษาชีวิตของฟางอิง) ไม่หลุดออกมาให้เห็น ก็คงจะรบต่อไปแน่ๆ เลย แถมลูกๆ ทั้ง 6 คน ก็ไม่ได้เลี้ยงเลยสักคน ฟางอิงเลยคิดอยากมีลูกอีกคนในวัย 45 ปี เพื่อจะให้เขาได้เลี้ยงจริงๆ สักคน

เล่มนี้แอบสะดุ้งสุดๆ ก็ตอนเซียงจุ้ยเอ๋อร์ตามไปฆ่าคนที่ทำให้พ่อของฟางอิงต้องตาย แบบว่าดูเลือดเย็นดี เหมือนมีร่างนางมารมาสิงร่างเลยแหละ แต่อ่านแล้วชอบนะ หุหุ สะใจดี


Start 23.52 น. Wed 16 Dec 2015
End 16.43 น. Sat 19 Dec 2015
Review Date 10.34 น. Mon 21 Dec 2015

[M · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เฉยๆ แฮะ คือไม่ได้แย่นะ แต่ก็ไม่รู้สึกไหลลื่น พีคอะไร
เค้าว่านางเอกขี้แย แต่ก็ไม่ได้ขี้แยซะจนน่ารำคาญ
เค้าว่านางเอกมีวรยุทธ์ ก็มีจริง แต่ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่

ไม่ค่อยมีปมอะไรเท่าไหร่เลย ไม่ค่อยน่าตื่นเต้นอะไรมากด้วย
เหมือนไม่รู้เค้าจะเน้นอะไร นิดๆ หน่อยๆ ของทุกสิ่ง ทำให้รู้สึกไม่สุดเท่าไหร่อ่ะ

[Eatjah Kah · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่สามในชุดวิวาห์อสูร ยังคงอ่านสนุก สบายๆสไตล์หนังสือแนวมากกว่ารัก

คลิกอ่านตัวอย่าง
http://www.jamsai.com/uploads/product...

[Siwan Taweworathum · Rating 3 out of 5]

อสูรเจ้าน้ำตา ตัวเอกจากตระกูลพิลึกเป็นหญิงน่ะจ๊ะ