Czy warto wciągać ukochaną kobietę do świata, do którego nie należy, i ryzykować, że straci się ją na zawsze?
Sera wyjechała do rodziny w Teksasie, a sytuacja pomiędzy różnymi organizacjami mafijnymi w Chicago coraz bardziej się zaognia. Dominico doskonale wie, że jako przyszły capo powinien zająć się sytuacją i opanować narastający chaos.
Decyduje jednak inaczej. Podąża za Serą.
Kobieta jego życia nadal uważa, że różnice między ich światami pozostają nie do pogodzenia, a mimo to postanawia dać Dominico szansę. Lecz czy mężczyzna nie wykazał się zbyt wielkim egoizmem?
Chcąc mieć Serę przy sobie, naraża ją na wielkie niebezpieczeństwo. Wkrótce oboje przekonają się o jego skali.
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
To kontynuacja pierwszego tomu Divine i zakończenie historii Sery i Dominica, który zamiast zająć się konfliktami, i walką o wpływy, wybiera miłość. Tym samym kobieta staje się celem jego wrogów.
W pierwszej części skupiliśmy się na rozwoju relacji bohaterów, w tej na jej utrzymaniu, ponieważ bohaterowie jak nigdy dotąd odczuwają różnice pomiędzy swoimi światami. Podoba mi się jak racjonalnie i dojrzale ujęty jest wątek przyszłości tej relacji i ponownie (jak przy pierwszym tomie) jest to bardzie realistycznie przedstawione. Sera zadaje pytania, Domenico coś obiecuje, oboje stawiają granice i bariery. Takiej komunikacji brakuje mi w romansach ostatnimi czasy.
Choć tempo akcji w porównaniu z pierwszym tomem jest wolniejsze, to jest zdradliwe i skupione na większej stawce. W pewnym momencie pomyślałam „coś jest za spokojnie” i nagle dostałam na twarz zwrot akcji. Jakby autorka czytała mi w myślach, chcąc potęgować napięcie.
Zapamiętam zakończenie historii tej pary jako słodko gorzkie ponieważ w tej części nie zabraknie łez. Zarówno tych związanych z momentami wzruszenia, jak i żalu. Parę razy porządnie martwiłam się o losy bohaterów i dałam się złapać na mały zawał serca, że jednak nie wszystko skończy się dobrze
Choć w pierwszym tomie Sera ujęła mnie za serce, tak w tym tomie to główny bohater zasłużył na laur. Bardzo ujęła mnie postawa Dominica, gdy był najbardziej potrzebny pokazując zarówno swoją brutalną jak i miękką stronę
Dobrze że dla rozluźnienia mroczniejsze atmosfery całej książki są bliźniaki, którzy zawsze rzucą jakimś żartem, czy uwagą. Jestem bardzo ciekawa ich losów, jak i dalszych par z tej serii
[ recenzja zawiera spojlery ] Divine Violence 2 to drugi tom losów Domenico - mafiozy i Seraphine - chirurżki. Mimo że pochodzą z dwóch różnych światów, uczucie, które narodziło się między nimi w pierwszym tomie, w drugim stało się jeszcze silniejsze.
Pomimo wielu obaw Sery związanych z organizacją i tym, czym zajmuje się Domenico, wybrała miłość i pokazuje to już od pierwszych stron tej części książki. Pokazuje, że się nie boi, że wybiera odwagę i swojego ukochanego.
Domenico natomiast ani przez chwilę nie zwątpił w swoją miłość do Serafine. Pokochał ją od pierwszego wejrzenia, gdy zobaczył ją w szpitalnym ogrodzie, i ta miłość trwa aż do teraz. Jest ona tak samo silna, jeśli nie silniejsza. Każda kolejna emocja, każde uczucie i każde wypowiedziane do niej słowo tylko utwierdzały mnie w przekonaniu, jak piękna jest ich miłość. Autorka przepięknie wykreowała bohatera, który kocha swoją kobietę całym sobą.
Oczywiście jak to w życiu bywa, nie może być zbyt pięknie. Nic nie może przecież wiecznie trwać.... Niebezpieczeństwo czyhało na nich na każdym kroku. I pomimo że wiedzieli, co może ich czekać, byli gotowi się bronić, niestety..... doszło do tragedii. Doszło do wypadku, po którym Serafine była 24 dni w śpiączce. Na tym ich cierpienie się nie skończyło. Nadeszło jeszcze wiele trudnych chwil, podczas których Sera się pogubiła.
Nie było w tym nic złego. Weszła w świat, który – mimo że wiedziała, jak wygląda – okazał się znacznie trudniejszy, niż się spodziewała. Ich związek ucierpiał, ponieważ Sera stopniowo się oddalała, nie zawsze mając tego świadomość. Pomimo, że wiedziała, iż Domenico ją kocha, trwał przy jej boku i czekał na nią gdy potrzebowała przerwy.
Był to dla nich trudny czas. Ale ZWYCIĘŻYŁA MIŁOŚĆ, bo po każdej BURZY wychodzi SŁOŃCE!! Ta książka idealnie pokazuje, że prawdziwa miłość potrafi zwyciężyć wszystko!
Historia kończy się narodzinami trójki cudownych dzieci – zwariowanych bliźniaków, Luki i Livia oraz przepięknej Lucrezi o brązowych oczach, nazywanej Dzwoneczkiem. Serafine jest spełnioną żoną, matką, chirurgiem i właścicielką szpitala, w którym zatrudniła swoich przyjaciół i stworzyła im najlepsze warunki pracy. Z kolei Domenico jest spełnionym mężem, ojcem i szefem mafii. Jednak, jak sam mówi, są rzeczy ważne i ważniejsze. A dla niego nie ma nic ważniejszego niż Serafine – "JEGO ŻONA, JEGO JEDYNA, JEGO SERA".❤️ [cytat z książki Divine Violence II"].
|| Wcześniej niechętnie sięgałam po mafijne romanse, jednak po przeczytaniu tej historii totalnie się w nich zakochałam! Duży wpływ oczywiście ma na to historia Domenico i Seraphine, których pokochałam od pierwszej strony książki. A także styl pisania autorki, Madziu świetna robota! ||
This entire review has been hidden because of spoilers.
Cytaty: • "Przy niej mogę odpocząć. Przy niej mogę spać. I nie wyobrażam sobie, by miała zniknąć z mojego życia. Jeśli ona zniknie, ja zniknę razem z nią. Bo życie bez niej już nie miałoby żadnego sensu." • "Będąc z nim, przeżywam coś, czego nigdy wcześniej nie czułam. To nie jest tylko przyjemność – to więź, głęboka i prawdziwa, oparta na oddaniu, które działa w obie strony. Wiem, że nikt nigdy nie był mi tak bliski. I że ja nigdy nie należałam do nikogo tak bardzo, jak w tej chwili do niego." • "A jeśli umrze… Jeśli nie będzie jej już na tym świecie… nie wiem, co zrobię. Bo z nią mam wszystko. Jak przed nią nie miałem w życiu nic, tak z nią wszystko stało się lepsze. Bardziej wartościowe, wyrazistsze, warte czegokolwiek. Nigdy nie chcę już wracać do tego, co było kiedyś. I nie wrócę. Bo jeśli ona umrze… odejdę razem z nią." • "Aczkolwiek odkąd jestem z twoją mammą, która jest najlepszą częścią mnie, wiem, że miłość nie jest słabością. Ale jeśli będziesz myśleć o tym, co zrobiłeś nie tak, jeśli będziesz się obwiniać za to, co ją spotkało, to wtedy to już będzie słabość, Domenico." • "W twoich oczach jesteś dla niego słaba i bezużyteczna, ale w jego to może wyglądać zupełnie inaczej. Jesteś jego światem. Powinnaś powiedzieć mu to samo, co wyznałaś teraz mnie. On zrozumiałby cię lepiej, niż myślisz. Domenico nosi w sobie więcej winy niż ktokolwiek z nas." • "Nie wiem, czym zasłużyłem na to, żeby los postawił taką kobietę na mojej drodze. Nie zasługuję na nią. Zrobiłem w życiu wiele popieprzonych rzeczy, a trafiła mi się ona – czysta, oddana, wyrozumiała. Jest moją lepszą stroną, moim światłem i domem. To ona nadała sens mojemu istnieniu. A teraz… nosi pod sercem moje szkraby." • "A jednak to nie jej uroda odbiera mi oddech, tylko ona cała. Nieważne, jak się zmieni w przyszłości, jak będzie wyglądać na starość – zawsze pozostanie dla mnie piękna, bo to piękno rodzi się z tego, kim jest i jakie ma serce."
3.5/5 Po pierwszym tomie musiałam od razu zabrać się za drugi i nie mogłam się od niego oderwać! W końcu zaczęły się mafijne dramy i były naprawdę dobrze napisane, chociaż postać Sery w pewnym momencie troche mnie irytowała. Plus za kreacje Domenica, bo wydaje mi się że jest najlepiej wykreowaną postacią w tych książkach. Moje jedyne ale to niedokończone wątki. Było tyle dram i problemów i to wszystko nagle się skończyło bo Sera zaszła w ciążę? Brakowało mi rozdziałów z perspektywy Domenica kiedy Sera była w Texasie, bo tak naprawdę nie mam pojęcia co się tam działo. Nie rozwiązała się jakkolwiek sprawa z szefem mafii z Nowego Jorku i do ostatniej strony mnie to męczyło. Wydawało mi się na początku że może będzie jeszcze jeden tom, ale po epilogu historia wydaje się skończona (poza tymi zapomnianymi wątkami). Chętnie przeczytałabym coś o rodzinie Domenica, bo naprawdę polubiłam tych bohaterów.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ta książka nie była zła. Pierwsza jej część była nawet ciekawa i dałabym jej spokojnie 4 gwiazdki. Ale po połowie zaczęła się równia pochyła. Mam wrażenie, że była ona sztucznie przedłużana (widać to przy końcu). Postać Sery zaczynała mnie denerwować. Domenico zresztą też, choć mam wrażenie, że jego postać była napisana najlepiej. Niestety, jakoś się nie polubiliśmy z książką. Daje 3,4/5⭐️
🔫 „To, że robisz złe rzeczy albo żyjesz w złym świecie, nie znaczy jeszcze, że nie masz w sobie dobra”.
🩺Czasem miłość nie wystarcza, żeby zatrzymać niebezpieczeństwo. Potrafi jednak sprawić, że człowiek mimo strachu wybiera walkę — o drugą osobę, wspólną przyszłość i miejsce, które będzie można nazwać domem.
🔫 Historia Seraphiny i Domenica nie skończyła się spokojnie. Pierwszy tom pozostawił po sobie strach, niedopowiedzenia i pytanie, czy dwa tak różne światy naprawdę mogą istnieć obok siebie.
W „Divine Violence II” wracamy do nich w momencie, w którym Sera wyjeżdża do rodziny w Teksasie.
Domenico powinien zostać w Chicago, zapanować nad coraz bardziej napiętą sytuacją pomiędzy organizacjami i przygotować się do przejęcia roli capo.
Ale zamiast tego wybiera ją.
Podąża za Serą, choć doskonale wie, że jego obecność może sprowadzić na nią niebezpieczeństwo, przed którym tak bardzo chciał ją ochronić.
👩🏽 Seraphina postanawia dać im prawdziwą szansę.
Tylko że kochanie Domenica nie oznacza automatycznego zaakceptowania wszystkiego, co stanowi część jego życia.
Sera próbuje odnaleźć się w świecie pełnym zasad, sekretów i przemocy. Świecie, który zupełnie nie pasuje do kobiety ratującej ludzkie życie.
I właśnie to najbardziej mi się w niej podobało.
Nie traci własnego zdania, nie przestaje zadawać pytań i nie rezygnuje ze swoich wartości tylko dlatego, że kocha mężczyznę stojącego po drugiej stronie.
Sera wyznacza granice i próbuje oddzielić ich wspólne życie od jego „pracy”. Chce wierzyć, że można zbudować przyszłość bez wpuszczania mafii do każdego pomieszczenia ich domu.
Tylko że niebezpieczeństwo nie pyta o pozwolenie.
Ono po prostu wchodzi.
Seraphina była tutaj silna, ale nie niezniszczalna. Miała momenty zwątpienia, zagubienia i zwyczajnego zmęczenia sytuacją, której nie potrafiła w pełni kontrolować.
Nie była kobietą bez strachu. Była kobietą, która mimo niego nadal próbowała zawalczyć o siebie i o człowieka, którego pokochała.
🧑🏻 Domenico wciąż pozostaje tym samym bezwzględnym człowiekiem mafii.
Jest przyzwyczajony do kontroli, wydawania poleceń i podejmowania decyzji, które nie zawsze pozostawiają innym wybór.
Ale przy Serze pokazuje zupełnie inną twarz.
On kocha ją w sposób absolutny — bez półśrodków, zawahania i miejsca na kogokolwiek innego.
„Mia sola, mio amore, mio mondo, mia donna, mia infinita, mio tutto”.
Najbardziej poruszało mnie to, jak bardzo Domenico próbował ochronić Serę przed rzeczywistością, która była jego codziennością jeszcze zanim pojawiła się w jego życiu.
Nie zawsze podejmował dobre decyzje. Nie zawsze mówił jej wszystko, a jego potrzeba zapewnienia jej bezpieczeństwa prowadziła czasem do kolejnych niedopowiedzeń.
Ale nigdy nie zwątpił w to, czego chce.
Nie próbował zastąpić Sery kimś innym. Nie przestał czekać i nie odszedł nawet wtedy, kiedy ona sama potrzebowała się od niego odsunąć.
„– Dlaczego właśnie ona? – Dlaczego ktokolwiek inny, skoro ona istnieje?”
I to zdanie idealnie oddaje Domenica. Dla niego nigdy nie było innej możliwości. Zawsze była Sera.
👩🏽🧑🏻 Relacja Seraphiny i Domenica ponownie była najmocniejszą częścią tej historii.
Między nimi jest ogromne przyciąganie, ale sama namiętność nie wystarcza. Muszą nauczyć się rozmawiać, wyznaczyć granicę między ochroną a kontrolą i połączyć dwa światy, które od początku nie powinny do siebie pasować.
Ona ratuje życie. On funkcjonuje w rzeczywistości, w której przemoc jest codziennością.
Podobało mi się, że autorka nie uprościła ich problemów. Jedno wyznanie ani sama miłość nie mogły naprawić wszystkiego. Sera i Domenico musieli zmierzyć się z konsekwencjami jego życia, własnymi lękami i pytaniem, czy ich uczucie przetrwa w świecie, który wciąż próbuje je zniszczyć.
Ta miłość nie była spokojna. Była intensywna, niebezpieczna i pełna pożądania, ale przede wszystkim bardzo oddana.
🩺 Początek książki jest spokojniejszy. Pozwala ponownie wejść do świata bohaterów, zobaczyć ich w codziennych sytuacjach i przypomnieć sobie więzi łączące całą rodzinę.
A później wszystko przyspiesza.
Napięcie rośnie, niebezpieczeństwo zbliża się coraz bardziej i nagle okazuje się, że nie ma już żadnego bezpiecznego miejsca.
Autorka nie oszczędza bohaterów. Są sceny pełne bólu, strachu i bezsilności, a także decyzje podejmowane pod presją i momenty, przy których trudno uwierzyć, że wszystko może jeszcze skończyć się dobrze.
Kilka razy naprawdę bałam się o Serę, a Domenico momentami zdawał się nie udźwignąć kolejnych wyrzutów sumienia.
Bardzo podobało mi się także połączenie romansu z wątkiem mafijnym. Niebezpieczeństwo cały czas idzie za bohaterami i przypomina, że świat Domenica zawsze będzie miał swoją cenę.
Jednocześnie mafia nie odbiera miejsca relacji, która nadal pozostaje sercem tej historii.
Ogromnym plusem byli również bohaterowie drugoplanowi. Wnosili humor, ciepło i rodzinne wsparcie, a przy tym nie byli tylko tłem dla głównej pary.
Tworzyli rodzinę — czasem głośną i chaotyczną, ale zawsze gotową stanąć za sobą.
Dwie perspektywy pozwoliły mi lepiej zrozumieć Serę i Domenica, a lekki styl, krótkie rozdziały oraz rosnące tempo sprawiły, że im bliżej końca, tym trudniej było mi odłożyć książkę.
„Divine Violence II” okazało się dokładnie taką kontynuacją, jakiej potrzebowała ta historia.
Mocniejszą, bardziej niebezpieczną i pełną trudnych wyborów, ale również przepełnioną miłością, lojalnością i siłą rodziny.
Nie znalazłam tutaj niczego, co chciałabym zmienić.
A zakończenie?
Było pięknym, pełnym i niezwykle satysfakcjonującym zwieńczeniem historii Seraphiny i Domenica.
🖤Motywy jakie tu znajdziecie to🖤 🩺new adult 🔫dotknij ją, a zginiesz 🩺wojna między mafiami 🔫lekarka × mafioso 🩺on spali dla niej świat 🔫silna mafijna rodzina 🩺on zakochuje się pierwszy i mocniej 🔫przemoc fizyczna 🩺brutalne opisy tortur 🔫found family
Ostatnio zaczęłam czytać coraz więcej książek z motywem mafijnym i zupełnie nie spodziewałam się, że sprawią mi aż tyle przyjemności. Z tą historią po raz pierwszy zetknęłam się jeszcze na Wattpadzie, dlatego gdy tylko zobaczyłam, że zostanie wydana w formie książki, wiedziałam, że koniecznie chcę poznać ją na nowo.
Druga część historii Seraphiny i Domenica skupia się przede wszystkim na pytaniu, czy dwa tak różne światy są w stanie przetrwać próbę miłości.
Seraphina Silva to kobieta, która ma poukładane życie. Jest cenioną chirurg, ma oddanych przyjaciół i stabilną codzienność w Nowym Jorku. Wszystko zmienia się jednak w chwili, gdy na jej drodze pojawia się mężczyzna pochodzący z zupełnie innego świata. A przecież miłość nie wybiera, prawda?
Domenico Marchetti jest natomiast przyszłym capo nowojorskiej mafii. Gdy tylko poznaje Seraphinę, od razu zostaje nią zauroczony i wie, że zrobi wszystko, aby znaleźć się bliżej niej.
Już w pierwszym tomie ogromnie spodobała mi się dynamika między głównymi bohaterami, a w drugim zdecydowanie nie spada ona z poziomu. Relacja Seraphiny i Domenica od samego początku jest skomplikowana, jednak rozwija się w bardzo naturalny i wiarygodny sposób. Dzięki temu czytelnik może naprawdę zbliżyć się do bohaterów. Ich codzienność, zwykłe rozmowy, ale również kłótnie i konflikty sprawiają, że łatwo uwierzyć w tę relację i kibicować jej mimo wszystkich przeciwności.
W tym tomie mocno skupiamy się na wewnętrznej walce Sery – między tym, co podpowiada jej rozum, a tym, czego pragnie serce. Całe swoje życie poświęciła ratowaniu ludzi, a zakochała się w mężczyźnie, który ich zabija. Przez całą książkę przewija się pytanie, czy ta relacja ma jakikolwiek sens i czy istnieje szansa, aby te dwa światy mogły się połączyć. Uważam, że autorka poprowadziła ten wątek bardzo dobrze, dzięki czemu konflikt stanowiący fundament fabuły jest wiarygodny i angażujący.
Ogromnym atutem tej historii są również bohaterowie drugoplanowi. Od przyjaciół głównej bohaterki aż po bliźniaków, którzy niemal za każdym razem wywoływali uśmiech na mojej twarzy. Już na samym początku, kiedy spodziewamy się mrocznej mafijnej historii, dostajemy scenę z mafiozami śpiewającymi Country Roads. Takie momenty świetnie pokazują ich ludzką stronę i sprawiają, że przestają być jedynie groźnymi, bezwzględnymi przestępcami.
Styl autorki sprawił, że bez problemu zanurzyłam się w tej historii. Mimo że w prawdziwym życiu nigdy nie uwierzyłabym w taki scenariusz, podczas lektury całkowicie kupiłam zarówno bohaterów, jak i ich relację oraz świat, w którym żyją. To jedna z tych książek, przez które po prostu się płynie.
Zdecydowanie uwielbiam historię Seraphiny i Domenica i z niecierpliwością czekam na kolejne książki Magdy. Choć jej następna premiera zapowiada się na historię w zupełnie innym klimacie, z pewnością dam jej szansę. A w przyszłości… może doczekamy się książki o bohaterach pobocznych z serii Divine? Ja zdecydowanie byłabym na tak!
⭒ Hejka! Dziś przychodzę do Was z recenzją książki „Divine Violence II”. Książka opowiada o dalszych losach bohaterów z pierwszej części. Szczerze mówiąc, bałam się, że drugi tom spodoba mi się mniej niż pierwszy i że będzie nudniejszy niż pierwszy. Nic bardziej mylnego!
⭒ W tym tomie autorka bardziej skupiła się na relacji głównych bohaterów. Nie przeszkadzało mi to, choć miałam trochę niedosyt, jeśli chodzi o wątek pracy Sery. Uważam, że relacja głównych bohaterów jest ciężka. Ma swoje wzloty i upadki, ale nie zmienia to faktu, że kochają się całym sercem. Na swojej drodze spotykają wiele przeciwności i trudności, lecz ich miłość sprawia, że się nie poddają i walczą o swoją relację. [reszta w komentarzu]
⭒ Sera jest bardzo odważną kobietą. Przeżyła bardzo wiele w drugim tomie, ale jest bardzo silna i się nie poddała. Uwielbiam też głównego bohatera, czyli Dominica. Podobało mi się, jak bardzo dbał o Serę i że nie poddawał się, jeśli chodzi o ich wspólną relację. Pokochałam całym sercem bohaterów pobocznych. Na maksa jestem ciekawa historii Niny i Eleonory (mam nadzieję, że kiedyś powstanie ich opowieść.) Uwielbiam też bliźniaków to -jacy są zabawni i jak zostały wykreowane ich postacie.
⭒ Mówiąc szczerze, w połowie bałam się, że już nic się nie wydarzy, bo był taki moment, w którym było zbyt spokojnie. Nic bardziej mylnego, rozdział 20 mnie zniszczył… Przepłakałam drugą połowę książki. Totalnie nie spodziewałam się tego, co się wydarzyło. Bałam się, że w tym tomie akcja się nie rozkręci, na szczęście się myliłam.
⭒ Uważam, że są to bardzo dobre romanse mafijne i cieszę się, że miałam możliwość recenzowania drugiego tomu. Ciężko ocenić mi, który tom jest lepszy. Z jednej strony uwielbiam pierwsze spotkania, dotyk i uczucia bohaterów. Z drugiej strony drugi tom wzbudził we mnie więcej emocji.
⭒ Mimo wszystko cieszę się, jak skończyła się ich historia i mogę z całego serca polecić Wam tę książkę! Totalnie się nie zawiodłam i uważam, że dostałam to, czego oczekiwałam. Jeszcze raz dziękuję za egzemplarz do recenzji , jestem wdzięczna.
To już nie jest historia o rodzącym się uczuciu. To historia o tym, że w mafijnym świecie każdy błąd ma swoją cenę – i tutaj naprawdę trzeba ją zapłacić.
📖 O CO CHODZI
Po wydarzeniach z pierwszego tomu Sera i Domenico muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich wyborów. Świat mafii nadal jest niebezpieczny, ale tym razem równie ważnym motywem staje się trauma i próba odnalezienia się po wydarzeniach, które na zawsze odcisnęły na bohaterach swoje piętno.
👥 BOHATEROWIE
Sera nadal lekko wkurza lekkomyślnością. Rozumiem, że kieruje się sercem, ale po wszystkim, co przeszła, można by oczekiwać od niej większej ostrożności. Wciąż ignoruje rady osób bardziej doświadczonych i pakuje się w sytuacje, których naprawdę dałoby się uniknąć.
Na szczęście autorka nie traktuje tego pobłażliwie. Sera ponosi konsekwencje swoich decyzji, i to takie, które nie znikają po jednym rozdziale.
Domenico ponownie wypada bardzo dobrze. To bohater, który dźwiga na barkach ogrom odpowiedzialności i robi wszystko, by chronić tych, których kocha.
🌑 KLIMAT
Ta książka ma bardzo wyraźny podział na dwie skrajne części. Pierwsza połowa to wciąż surowy, krwawy, mafijny konkret. Druga połowa natomiast gwałtownie zmienia scenerię– mafia schodzi na dalszy plan, a pierwsze skrzypce zaczyna grać ciężka, życiowa trauma i bolesna próba poradzenia sobie z dramatycznymi wydarzeniami. Autorka świetnie i bez ugrzeczniania pokazuje proces psychicznego podnoszenia się z dna, choć w samym finale tempo nieco siada. Końcówka, mimo że domyka wszystkie wątki, potrafi odrobinę znudzić zbyt rozwlekłym tempem.
🎯 DLA KOGO
Dla czytelniczek, które lubią, gdy bohaterowie ponoszą realne konsekwencje swoich błędów, a nie zawsze wychodzą z opresji bez szwanku. Spodoba się też fankom romansów z mocno rozbudowanym wątkiem psychologicznym i przepracowywaniem traumy.
⭐ WERDYKT
Podoba mi się, że autorka nie idzie na skróty i pozwala bohaterom odczuć skutki własnych decyzji. Magda miała odwagę dokopać swojej bohaterce i pokazać, że w mafijnym świecie za błędy płaci się własną krwią i psychiką. Takie mafijniaki mogę czytać!
„A teraz nie ma dla mnie nic ważniejszego niż ona.”
🌸 „Divine Violence II” to kontynuacja losów Domenico i Sery. Pierwszy tom pozostawił po sobie kilka pytań i niewiadomych sytuacji, ale tu uzyskamy już wszystkie odpowiedzi. Styl pisania Magdaleny Mileszko jest bardzo przyjemny w odbiorze. Autorka ma swobodne i zrozumiałe pióro. Nie napotkamy tu żadnych trudności. W tej części dostaniemy więcej akcji, niebezpieczeństwa oraz strachu. Tu nie znajdziemy ani chwili znudzenia. Ta historia wciąga i intryguje. Autorka serwuje nam dobrą zabawę. Bohaterowie mierzą się z trudnymi sytuacjami i decyzjami oraz czeka ich więcej rozterek życiowych. Ich droga będzie wyboista. Jak sobie poradzą? Czy dwa przeciwne światy to dobre połączenie? Seraphina to silna kobieta, ale przeżywa lekki kryzys. Pojawiają się zwątpienia, strach i zmęczenie, lecz się nie poddaje. Ta kobieta walczy o to, co kocha. Jest odważna, zaradna, zdeterminowana i pomocna. Jej charakter to złoto. Domenico mierzy się z wieloma trudnościami. Otaczają go kryzysy, ale to nadal człowiek mafii. By ratować to, co jest mu bliskie staje się bezwzględny i morderczy. Swoją dobrą stronę pokazuje tylko nielicznym. Ich relacja jest piękna, choć mają trochę pod górkę. Miewają złe chwile, ale dla siebie zrobią wszystko, aby przetrwać. Pokonają każde przeszkody. Ich związek ewoluuje. Uczą się rozmawiać o emocjach, ufać i oddzielić te dwa światy. Pomiędzy nimi jest masa chemii i przyciągania. Są sobie bezgranicznie oddani. Magdalena świetnie połączyła wątek mafii z romansem. Niebezpieczeństwo gra tu dużą rolę, ale pokaże nam jaką wartość ma prawdziwa miłość. Wątek rodziny również jest genialny. Ich wsparcie jest niezastąpione. Zawsze służą dobrą radą i lojalnością, ale też dobrym poczuciem humoru. „Divine Violence II” to historia o poszukiwaniu siebie, wyznaczeniu priorytetów w życiu, miłości i wspólnego dobra. Ta książka dostarczy nam mnóstwo emocji i sprawi, że przyjemnie spędzimy przy niej czas. Jeżeli lubisz takie klimaty to losy tej dwójki są dla Ciebie! 🌸
🖤 Część z Was może znać już tę historię, ale ja muszę przyznać, że „Divine Violence II” Magdaleny Mileszko tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że jest to jeden z najciekawszych romansów mafijnych, jakie pojawiły się ostatnio na polskim rynku spod pióra polskiej autorki. Kontynuacja trzyma poziom pierwszego tomu i ponownie zabrała mnie w świat pełen emocji, niebezpieczeństwa oraz trudnych wyborów.
❤️ Seraphine wybiera miłość do Domenica Marchetti, ale jednocześnie nie potrafi udawać, że wszystko jest proste. Ona zawodowo ratuje ludzkie życie, dlatego tak trudno jest jej zaakceptować świat, w którym odebranie go bywa koniecznością. Ich uczucie zostaje wystawione na wiele prób, a różnice między ich rzeczywistościami wydają się niemal niemożliwe do pogodzenia. Mimo wszystko oboje walczą o siebie, bo ich miłość okazuje się silniejsza niż wszystkie przeciwności.
✨ Największym atutem tej historii są dla mnie bohaterowie, którzy zdecydowanie nie są jednowymiarowi. Szczególnie Domenico skradł moje serce. To postać trochę tragiczna, bo z jednej strony przygotowuje się do przejęcia roli capo i wie, że w świecie mafii musi być brutalny, a z drugiej strony przy Seraphine pokazuje zupełnie inne oblicze. W otoczeniu pełnym czerwonych flag on sam jest dla mnie ogromną zieloną flagą. Ma dobre serce, ogromną wrażliwość i nieustannie zmaga się z tym, kim powinien być, a kim naprawdę chce zostać.
🔥 Magdalena Mileszko zdecydowanie nie oszczędza swoich bohaterów. Rzuca im kolejne kłody pod nogi, testuje ich relację i sprawia, że czytelnik niejednokrotnie z napięciem przewraca strony. Nie brakuje tutaj mafijnych konfliktów, zagrożenia i emocji, które trzymają w napięciu do samego końca.
📖 „Divine Violence II” to historia o miłości, która nie jest łatwa ani idealna, ale właśnie dzięki temu wydaje się tak prawdziwa. To opowieść o wyborach, poświęceniu i walce pomiędzy tym, co należy zrobić, a tym, czego pragnie serce. Ja po raz kolejny zostałam oczarowana tą historią i z ogromną ciekawością czekam na kolejne książki spod pióra autorki.
Po raz drugi spotykamy się z Serą i Dominico. Los ich nie oszczędza. Próbują zawalczyć o siebie w świecie pełnym przemocy i niebezpieczeństwa. Kobieta stara się zrozumieć świat swojego ukochanego, a on robi wszystko, by trzymać ją jak najdalej od zagrożenia. Nie jest to jednak łatwe, gdy jest się bossem mafii, który ma wielu wrogów.
Już przy pierwszym tomie polubiłam bohaterów serii Divine, dlatego czułam, że ta część również przypadnie mi do gustu i nie pomyliłam się. Tym razem jeszcze bardziej zagłębiamy się w mafijny świat, pełen niebezpiecznych akcji i decyzji, które Dominico musi podejmować. Każda z nich niesie za sobą konsekwencje i sprawia, że jego bliscy znajdują się w coraz większym niebezpieczeństwie.
Podobało mi się, że autorka nie zrobiła z Sery bohaterki, która za wszelką cenę buntuje się i ucieka spod ochrony przydzielonej jej nie bez powodu. Była świadoma zagrożenia i nie ściągała na siebie niepotrzebnych problemów. Z kolei Dominico nie był bohaterem, który chciał kontrolować każdy jej krok. Dawał jej przestrzeń, rozmawiał z nią i traktował ją jak partnerkę. Oczywiście nie zawsze między nimi było idealnie, ale ich komunikacja stała na naprawdę wysokim poziomie.
W tej serii postacie drugoplanowe są tak barwne, że aż proszą się o własne historie! Widziałam na Wattpadzie Magdy, że Kim i Carlo już dostali swoją historię, Simon również, ale najbardziej nie mogę doczekać się książki o bliźniakach ❤️
Według mnie druga część była bardzo dobrym zakończeniem historii Sery i Dominico. Los ich nie oszczędzał, ale przecież nie zawsze wszystko kończy się łatwo i bez przeszkód.
Powrót do wydarzeń z pierwszego tomu. Czekałam na kontynuację historii Domenica i Sery i się nie zawiodłam.
Domenico nadal pozostaje tym bezwzględnym, niebezpiecznym mafiosem. Nadal zrobi wszystko dla swojej rodziny i dla Sery. Jednak miłość do tej kobiety otwiera jego serce, pokazuje bardziej ludzką twarz. Dba o ukochaną, czuwa przy niej, a jej bezpieczeństwo stanowi dla niego najważniejszy cel.
Serafina natomiast pokazuje nam w tym tomie, że umie stawiać na swoim. Dalej nie podoba się jej to czym zajmuje się Domenico, jednak z miłości postanowiła zaakceptować ten fakt. Ma tylko jeden warunek- w ich domu Domenico ma nie wdawać się w szczegóły związane z jego "pracą". Czy jednak podczas takich rozmów bohaterowie będą w stanie być wobec siebie szczerzy? Czy niedopowiedzenia nie spowodują konfliktu między nimi?
Bardzo podobało mi się to, że w tym tomie autorka skupiła się nad relacjami między bohaterami, nad ich rozmyśleniami. Możemy poznać ich bardziej. I choć oboje zmagają się ze swoimi demonami, to ich wzajemna miłość jest w stanie przezwyciężyć wszelkie przeciwności.
Domenico dbał o Serę, nawet wtedy gdy leżała 24 dni w śpiączce, nie chciał opuszczać jej boku. W momencie gdy kobieta postanowiła go "opuścić" on wiedział, że to nie jest ich rozstanie, tylko chwilowa rozłąka.
Sceny końcowe były idealnym zwieńczeniem ich historii. Teraz czekam tylko na kontynuację serii o pozostałych bohaterach 👀
Jeśli szukacie naprawdę dobrego romansu mafijnego to polecam wam przeczytać oba tomy. Mam nadzieję, że Domenico i Sera zostaną w waszych sercach na dłużej
„Divine Violence II” to historia, w której nie ma miejsca na przypadek. Każda decyzja bohaterów niesie za sobą konsekwencje, a napięcie towarzyszy czytelnikowi od pierwszej do ostatniej strony. Magdalena Mileszko świetnie pokazuje, że w świecie pełnym przemocy, tajemnic i walki o władzę nawet najsilniejsze uczucia bywają wystawione na próbę.
Ogromnym atutem tej powieści są bohaterowie. Nie są idealni, popełniają błędy, kierują się emocjami i często muszą wybierać między tym, czego pragną, a tym, co podpowiada rozsądek. Dzięki temu ich historia wydaje się autentyczna i łatwo zaangażować się w ich losy. Relacje między postaciami zostały poprowadzone z wyczuciem - pełne napięcia, niewypowiedzianych emocji i momentów, które wywołują zarówno uśmiech, jak i wzruszenie.
Bardzo podobał mi się również sposób prowadzenia fabuły. Magdalena Mileszko umiejętnie łączy dynamiczną akcję z bardziej spokojnymi fragmentami, pozwalając czytelnikowi lepiej poznać bohaterów i zrozumieć motywy ich decyzji. Nie ma tutaj zbędnych rozdziałów - każdy wnosi coś do historii i sprawia, że z jeszcze większym zainteresowaniem przewraca się kolejne strony.
Na uwagę zasługuje także klimat książki. Mroczny, nieprzewidywalny i pełen napięcia doskonale współgra z całą historią. To nie jest wyłącznie romans - to opowieść o zaufaniu, lojalności, poświęceniu i walce o to, co naprawdę ważne. Emocje są tutaj pierwszoplanowym bohaterem i właśnie one sprawiają, że historia zostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury.
Pierwszy tom bardzo mi się podobał. Dziewczyna, która ratuje życie i niebezpieczny mężczyzna, który go pozbawia? Brzmi świetnie. Dlatego nie obawiałam się drugiego tomu i byłam ciekawa, co tu się wydarzy.
Sera wyjeżdża, by poukładać sobie wszystko w głowie i trochę odpocząć. W końcu straciła pracę, związała się z mafiozem i ciąg wydarzeń trochę ją przytłoczył.
W tej części powoli zaczynają wychodzić różnice w poglądzie bohaterów i zastanawiałam się czy finalnie uda im się pogodzić te dwa różne światy.
Niestety, tutaj czytając ten tom czułam w większości zawód. Bohaterowie drugoplanowi, zwłaszcza bracia Domenica nieco ratowali sytuację, ale i tak wydawało mi się, że ten tom powstał trochę niepotrzebnie i na siłę był przedłużany.
Ponownie dostaliśmy trochę ze świata mafijnego, trochę rozterek i emocje, ale nie było to wszystko tak silne, jak w pierwszej części.
Tak od połowy książki odczuwałam spadek i brak pomysłu na zakończenie ich historii. Sam wypadek Sery i ta cała mafijna gra wydawała mi się nieco przyspieszona i zabrakło tam emocji i zwrotów akcji. Równie dobrze dla mnie pierwszy tom mógłby być o tę 200 stron dłuższy i w nim mogła domknąć się ich historia, co lepiej by zagrało niż stworzenie drugiej części.
Niestety, z bólem serca ta część dla mnie to 2/5, ewidentnie coś mi tu nie zagrało i nie czułam związania z bohaterami.
Divine Violence II Magdalena Mileszko {współpraca @wydawnictwoniezwykłe} 🖤mafia 🖤mafioso/lekarka 🖤he fell first 🖤touch her and die „ – Kocham ją bardziej, niż kiedykolwiek myślałem, że mogę kogoś pokochać. Zrobię wszystko, żeby nic jej się nie stało, nawet za cenę własnego życia. Kiedy sięgnęłam po kolejną część historii o Domenico i Seraohinie nie sądziłam, że będę miała, że takie mieszane uczucia co do tej drugiej części. Przez mniej więcej połowę książki niektóre decyzje, sposób komunikowania się i po części jego brak ze strony Domenika powodował tyle niepotrzebnych sytuacji. Stopień w jakim Sera poświęciła całe swoje życie i w szczególności swoją karierę dla tego mężczyzny był ogromny a miałam wrażenie, że mężczyzna czasami o tym zapominał. Nie ukrywam, że mocno mnie zirytowała scena w której po kłótni Domeniko znika bez słowa na trzy dni. Tymczasem Sera przezywała katusze i bardzo się o niego zamartwiała. Zarazem druga połowa książki była znacznie lepsza i nie ulega to żadnym wątpliwościom, że fabularnie okazała się bardziej angażująca. Pozostaje jednak jedna kwestia, o której muszę wspomnieć, a mianowicie fakt, że momentami brakowało mi w tej historii nieco więcej mafijnego klimatu. Liczyłam na to, że ten element będzie bardziej wyeksponowany i odegra większą rolę w fabule. Podziwiam Serę za jej ogromną cierpliwość i naprawdę stalowe nerwy. Momentami sama zastanawiałam się, skąd bierze w sobie tyle spokoju i wyrozumiałości tym bardziej, ze od pimentu w którym się oficjalnie związała z Domeniko prawie każdy aspekt jej życia uległ zmianie o sto osiemdziesiąt stopni. Ocena: 🖤🖤🖤
było średnio, ponieważ spodziewalam się czegoś ciekawszego, z dobrym tempem akcji. hmm ta książka ma taki wattpadowy styl pisania, ze az przykro. opisywanie monotonnych zdarzeń np. "robię śniadanie, wyciągam xyz z lodówki potem biorę to z półki" po co 🙈😭 tworzy to takie "puste" wypełnianie książki informacjami, które nie maja żadnego znaczenia w fabule. opisywanie, ze ktoś z kimś rozmawia zamiast zrobić juz ten dialog trochę odjemuje klimatu. sama relacja sery i domenica wygląda na dojrzałą oraz zdrową jak na realia w jakich się znajdują. nadal czasami ich dialogi sprawiają, ze czuje zażenowanie, ponieważ zachowują się jak jakieś npc, a nie jak zwykli ludzie 🫤. brakowało też zakończenia niektórych ciekawych wątków i dram, które sprawiały ze fabula nabierała tempa.. a nie monotonnego opowiadania rutyny dnia codziennego xd ogólny zarys fabularny jak i historia nawet mi się podoba, więc będę śledzić następne części z uniwersum..
Podobała mi się odrobinę mniej od swojej poprzedniczki, którą oceniłam 5/5 ⭐️
Kolejny raz zderzają się 2 światy: lekarka i mafiozo. Obserwujemy jak lekarka daje sobie radę w tak brutalnym świecie, gdzie poprzysięgła chronić i ratować za wszelką cenę każde ludzkie życie i zdrowie. W pierwszej części nastąpiło zwątpienie "czy ja dam radę?”, "czy ten Domenico mnie nie przeraża tym, co robi?". W kontynuacji zagłębiamy się w tę relację. Dodatkowo autorka nam próbuje pokazać, że może wywodzimy się z różnych światów, ale często mijamy się z powodu braku emocjonalnej dojrzałości albo gotowości do bycia przy kimś wrażliwym.
Dlaczego więc ta książka podobała mi się mniej, skoro teoretycznie ma wszystko, co powinno się w niej znaleźć?
Dostaliśmy dużo dramatów, trochę akcji mafijnej, odrobinę lekarskich tematów. Niestety odczuwałam mniejsze związanie z bohaterami. Ponadto miałam wrażenie chaosu? Nie dostajemy mafii wprost, tylko urywki, bo Sera raz chce, a raz nie chce wiedzieć czym aktualnie zajmuje się jej partner. Sama bohaterka co do swojej przyszłości tez ma mnóstwo wątpliwości i nie może się zdecydować czy szukać pracy czy nie. Te wszystkie zmagania się (głównie ze sobą) w moich oczach zniszczyło tempo całej książki. W pierwszej części było znacznie dynamiczniej i teraz, kiedy zagłębiamy się w psychologiczne tematy, to to okazało się nie do końca dla mnie.
Natomiast to ciągle dylogia warta uwagi! Polecajka z mojej strony!
Recenzja powstała we współpracy reklamowej z wydawnictwem.
Dałabym 3, bo było dobrze...ale do czasu...tempo tej książki to żart, pierwsza połowa się ciągnie w porównaniu z drugą w której biegniemy na łeb na szyję chuj wie gdzie i wsm po co...jeżeli to jest już koniec tej serii to uważa że jest chujowo poprowadzona, bo egzekucja niektórych wątków jest dziurawa...z plusów to nie jest to syf i da się to czytać/słuchać
Bardzo mi się podobała ta książka. Była dokładnie taka jaka powinna być. Bohaterowie naprawdę mieli czas by się poznać. Trzymała w napięciu kiedy trzeba. Opisy codzienności i czułości były w sam raz. Nie epatowała seksem.
3,75⭐️ Pierwszy tom podobał mi się bardziej, tu momentami byłam znudzona i z irytowana ale ogólnie w miarę dobrze się słuchało. Całkiem fajny romans mafijny.