What do you think?
Rate this book
Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ
Όταν ο επιτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζοέλ έχασε την έμπνευσή του, μετακόμισε αλλάζοντας πόλη και σπίτι, αναζητώντας μια σπίθα που θα τον έβγαζε από το πνευματικό του αδιέξοδο. Όταν γνώρισε την Κλοέ πίσω από έναν τοίχο, τη μίσησε μέχρι θανάτου. Όταν τη συνάντησε για πρώτη φορά από κοντά, τη λάτρεψε… μέχρι θανάτου. Η έμπνευση και η επιτυχία επέστρεψαν δυναμικά. Επιτέλους, όλα είναι ξανά όπως πρέπει. Εκτός από την Κλοέ. Τη δική του Κλοέ. Μια δυνατή καταιγίδα γίνεται η αιτία και το αποτρόπαιο έγκλημα έρχεται στο φως. Όλα έρχονται στο φως. Εκτός από την αλήθεια. Ένας γρίφος αναζητά απαντήσεις. Κι ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ κάθε –μα κάθε– βράδυ επιστρέφει. Χωρίς στόμα. Ένα ψυχολογικό θρίλερ με ανατροπές που σοκάρουν και αλήθειες που δίνονται από τις πρώτες σελίδες, αλλά κανείς δεν καταφέρνει να τις αναγνωρίσει. Ακραίο, ευφυές, ιλιγγιώδες, με ένα ανατρεπτικό φινάλε που συγκλονίζει.
464 pages, Paperback
First published May 29, 2026
About the author
Ειρήνη Βαρδάκη
11 books455 followersΗ Ειρήνη Βαρδάκη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Στα μυθιστορήματά της το έγκλημα έρχεται σε ένα ιδιάζον γκρο πλαν, με το ψυχολογικό θρίλερ να αποκαλύπτει διαρκώς νέες, διαφορετικές πτυχές του. Έχει συμμετάσχει με διηγήματά της σε πέντε συλλογές και είναι από τα νεότερα μέλη της ΕΛΣΑΛ.
Το Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ είναι το δέκατο μυθιστόρημά της.
Το Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ είναι το δέκατο μυθιστόρημά της.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
May 31, 2026
Πόσο βαθιά μπορείς να μπεις στην ψυχή ενός ανθρώπου?
Πού τελειώνει η αλήθεια και ξεκινάει το ψέμα;; Πού μπορεί να οδηγήσει ένα συγγραφικό block;
Η συγγραφέας με αιχμηρά σχόλια για τον κόσμο της λογοτεχνίας μας ταξιδεύει για μία ακόμη φορά σε έναν κόσμο στα όρια της τρέλας και της ψυχωσής με οδηγώ την μοναξιά, την αγάπη, τον οίκτο και τις συμπόνια σε ένα ανατρεπτικό τέλος
Πού τελειώνει η αλήθεια και ξεκινάει το ψέμα;; Πού μπορεί να οδηγήσει ένα συγγραφικό block;
Η συγγραφέας με αιχμηρά σχόλια για τον κόσμο της λογοτεχνίας μας ταξιδεύει για μία ακόμη φορά σε έναν κόσμο στα όρια της τρέλας και της ψυχωσής με οδηγώ την μοναξιά, την αγάπη, τον οίκτο και τις συμπόνια σε ένα ανατρεπτικό τέλος
August 20, 2026
Αξεπέραστη η γραφή της. Κάθε φορά αναμένω το βιβλίο της και κάθε φορά με εκπλήσσει όλο και περισσότερο.
Ένα ψυχολογικό θρίλερ, με πολλές ανατροπές, παιχνίδια του μυαλού για ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, για ένα φιλί με άρωμα βροχής.
Ένα ψυχολογικό θρίλερ, με πολλές ανατροπές, παιχνίδια του μυαλού για ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, για ένα φιλί με άρωμα βροχής.
July 11, 2026
Στιγματίστηκα….όχι με την κάλλη έννοια 😳
June 9, 2026
Υπάρχουν θρίλερ που βασίζονται αποκλειστικά στην ανατροπή τους. Και υπάρχουν βιβλία που χρησιμοποιούν το μυστήριο ως όχημα για να μιλήσουν για κάτι πολύ βαθύτερο. «Το Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ» ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Η Ειρήνη Βαρδάκη χτίζει με μαεστρία μια ιστορία που σε παρασύρει, αλλά ταυτόχρονα σε φέρνει αντιμέτωπο με πολύ ανθρώπινα συναισθήματα. Είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν τα θυμάσαι μόνο για το τέλος τους. Τα θυμάσαι για το πώς σε έκαναν να νιώσεις. Και αυτό, για μένα, είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα που μπορεί να έχει ένα βιβλίο. Ένα από τα κορυφαία αναγνώσματά μου για φέτος.
July 14, 2026
Πάει πολύ στο ύφος που γράφεις συνήθως στο Goodreads:
⭐⭐⭐⭐
Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που, όταν αγαπήσεις τη γραφή τους, ξέρεις ότι ό,τι κι αν γράψουν θα βρεθεί κάποια στιγμή στα χέρια σου. Η Ειρήνη Βαρδάκη είναι πλέον μία από αυτούς για μένα. ❤️📖
Το «Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ» δεν μου άρεσε απλώς· το λάτρεψα. Τι ανατροπές ήταν αυτές; Δεν περίμενα σε καμία περίπτωση αυτή την εξέλιξη! Η γραφή της με κράτησε αμείωτα προσηλωμένη και σε αρκετές στιγμές ένιωθα σαν να διάβαζα ένα μυθιστόρημα μέσα σε ένα άλλο, κάτι που βρήκα πραγματικά ευρηματικό.
Το μόνο που με χάλασε είναι ότι, μετά τη μεγάλη αποκάλυψη, θα ήθελα η ιστορία να ολοκληρωθεί λίγο πιο σύντομα. Εκεί ένιωσα πως έκανε μια μικρή κοιλιά και με κούρασε ελαφρώς.
Παρ' όλα αυτά, είναι ένα βιβλίο που ήδη προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και γι' αυτό το ολοκλήρωσα μέσα σε μόλις δύο μέρες📚✨
⭐⭐⭐⭐
Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που, όταν αγαπήσεις τη γραφή τους, ξέρεις ότι ό,τι κι αν γράψουν θα βρεθεί κάποια στιγμή στα χέρια σου. Η Ειρήνη Βαρδάκη είναι πλέον μία από αυτούς για μένα. ❤️📖
Το «Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ» δεν μου άρεσε απλώς· το λάτρεψα. Τι ανατροπές ήταν αυτές; Δεν περίμενα σε καμία περίπτωση αυτή την εξέλιξη! Η γραφή της με κράτησε αμείωτα προσηλωμένη και σε αρκετές στιγμές ένιωθα σαν να διάβαζα ένα μυθιστόρημα μέσα σε ένα άλλο, κάτι που βρήκα πραγματικά ευρηματικό.
Το μόνο που με χάλασε είναι ότι, μετά τη μεγάλη αποκάλυψη, θα ήθελα η ιστορία να ολοκληρωθεί λίγο πιο σύντομα. Εκεί ένιωσα πως έκανε μια μικρή κοιλιά και με κούρασε ελαφρώς.
Παρ' όλα αυτά, είναι ένα βιβλίο που ήδη προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και γι' αυτό το ολοκλήρωσα μέσα σε μόλις δύο μέρες📚✨
July 31, 2026
Ο Ζοέλ Κατρινης, ένας από τους πιο επιτυχημένους συγγραφείς της γενιάς του, βρίσκεται σε συγγραφικό τέλμα. Οι προθεσμίες έχουν παρέλθει αρκετές φορές αλλά εκείνος τίποτα….μεχρι που η μετακόμιση του σε ένα μικρό διαμερισματάκι σε μια γειτονιά της Αθήνας, κι η γνωριμία του μέσα από ένα τοίχο με την Κλοέ, του φέρνει την έμπνευση!! Η Κλοέ του δίνει μόνο τη φωνή της αλλά για τον Ζοέλ γίνεται εμμονή.
Μπορείς να αγαπήσεις κάποιον βαθιά ακούγοντας μόνο τη φωνή του;
Κι αν αυτή η φωνή σιγήσει; Τι γίνεται τότε;
Το δέκατο βιβλίο της αγαπημένης Ειρήνης, έρχεται να μας ταρακουνήσει γερά, όπως μόνο εκείνη ξέρει και να μας δείξει πόσο εύκολα οι άνθρωποι, αφήνουν την εικόνα που βλέπουν να τους παρασύρει σε σημείο εμμονής. Αυτή τη φορά, επιλέγει να συμπεριλάβει και τον εκδοτικό κόσμο, τις προθεσμίες και τις απαιτήσεις εκατερωθεν.
Ακόμη κι αν μου δίναν ένα χειρόγραφο χωρίς όνομα συγγραφέα και τίτλο, θα αναγνώριζα τη γραφή της, ακριβώς γιατί έχει το δικό της ύφος που ξεχωρίζει!!
Μπορείς να αγαπήσεις κάποιον βαθιά ακούγοντας μόνο τη φωνή του;
Κι αν αυτή η φωνή σιγήσει; Τι γίνεται τότε;
Το δέκατο βιβλίο της αγαπημένης Ειρήνης, έρχεται να μας ταρακουνήσει γερά, όπως μόνο εκείνη ξέρει και να μας δείξει πόσο εύκολα οι άνθρωποι, αφήνουν την εικόνα που βλέπουν να τους παρασύρει σε σημείο εμμονής. Αυτή τη φορά, επιλέγει να συμπεριλάβει και τον εκδοτικό κόσμο, τις προθεσμίες και τις απαιτήσεις εκατερωθεν.
Ακόμη κι αν μου δίναν ένα χειρόγραφο χωρίς όνομα συγγραφέα και τίτλο, θα αναγνώριζα τη γραφή της, ακριβώς γιατί έχει το δικό της ύφος που ξεχωρίζει!!
June 16, 2026
Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της Ειρήνης Βαρδάκη.
Ένα βιβλίο που μιλά για το ταξιδι αναζητησης της αγάπη. Κι όμως, καθένας μας τη συναντά αλλιώς: αλλιώς τη βλέπει, αλλιώς τη νιώθει, αλλιώς τη ζει, αλλιώς την εκτιμά και ο καθένας έχει το δικό του ταξίδι μέχρι να τη φτάσει. Η Βαρδάκη πιάνει αυτή την αλήθεια και την ξετυλίγει με μια γραφή εξαιρετική, ζεστή και ειλικρινή· φωτίζει την αγάπη από οπτικές γωνίες που σπάνια συνυπάρχουν στην ίδια σελίδα. Άλλοτε τρυφερά, άλλοτε ωμά, πάντα με αλήθεια.
Για ακόμη μια φορά μάς ταξίδεψε. Και για ακόμη μια φορά έμεινε κάτι μέσα μας που δεν φεύγει εύκολα.
Ένα βιβλίο που μιλά για το ταξιδι αναζητησης της αγάπη. Κι όμως, καθένας μας τη συναντά αλλιώς: αλλιώς τη βλέπει, αλλιώς τη νιώθει, αλλιώς τη ζει, αλλιώς την εκτιμά και ο καθένας έχει το δικό του ταξίδι μέχρι να τη φτάσει. Η Βαρδάκη πιάνει αυτή την αλήθεια και την ξετυλίγει με μια γραφή εξαιρετική, ζεστή και ειλικρινή· φωτίζει την αγάπη από οπτικές γωνίες που σπάνια συνυπάρχουν στην ίδια σελίδα. Άλλοτε τρυφερά, άλλοτε ωμά, πάντα με αλήθεια.
Για ακόμη μια φορά μάς ταξίδεψε. Και για ακόμη μια φορά έμεινε κάτι μέσα μας που δεν φεύγει εύκολα.
August 22, 2026
Από εκείνα τα βιβλία που σε κάνουν να νιώθεις μαζί με τους ήρωες. Έντονο, γεμάτο συναίσθημα και με μια ιστορία που μένει στο μυαλό σου και μετά το τέλος. 🤍Ίσως να μην είμαι αντικειμενική με την Ειρήνη Βαρδακη, αγαπώ τα βιβλία της και τον τρόπο που καταφέρνει και παίζει με το μυαλό μου με τόση μαεστρία! Σίγουρα το αγαπημένο μου απ’ όλα της ! Στο τέλος έκλαψα, πολύ 😭😭😭🐢(αχ το χελωνακι 🥺)
June 25, 2026
Το δέκατο βιβλίο της Ειρήνης Βαρδάκη είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που τραβά το ενδιαφέρον μέσα από τον τρόπο που αφήνει την ένταση να ωριμάζει αργά, χτισμένη πάνω στην απουσία και το ανείπωτο.
Η συγγραφέας χτίζει σταθερά ένα κλίμα ψυχολογικής πίεσης, όπου το ανεκπλήρωτο γίνεται κινητήριος δύναμη της αφήγησης και οι ήρωες κινούνται σε μια πραγματικότητα που δεν μένει ποτέ σταθερή, αλλά παραμορφώνεται μέσα από τις εμμονές και τις εσωτερικές τους μετατοπίσεις.
Παρόλο που οι ανατροπές είναι αρκετές και σε σημεία έντονες, αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ατμόσφαιρα και η έμφαση στην ψυχολογική ένταση. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής αγωνία όχι μόνο για το τι θα συμβεί στη συνέχεια, αλλά και για το πώς διαλύεται σταδιακά η βεβαιότητα του τι είναι αληθινό και τι όχι.
Μια δυνατή αναγνωστική εμπειρία, με μια επίμονη αίσθηση εκκρεμότητας και μια ένταση που μου έμεινε για μέρες μετά.
www.yiotavasileiou.gr
Η συγγραφέας χτίζει σταθερά ένα κλίμα ψυχολογικής πίεσης, όπου το ανεκπλήρωτο γίνεται κινητήριος δύναμη της αφήγησης και οι ήρωες κινούνται σε μια πραγματικότητα που δεν μένει ποτέ σταθερή, αλλά παραμορφώνεται μέσα από τις εμμονές και τις εσωτερικές τους μετατοπίσεις.
Παρόλο που οι ανατροπές είναι αρκετές και σε σημεία έντονες, αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ατμόσφαιρα και η έμφαση στην ψυχολογική ένταση. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής αγωνία όχι μόνο για το τι θα συμβεί στη συνέχεια, αλλά και για το πώς διαλύεται σταδιακά η βεβαιότητα του τι είναι αληθινό και τι όχι.
Μια δυνατή αναγνωστική εμπειρία, με μια επίμονη αίσθηση εκκρεμότητας και μια ένταση που μου έμεινε για μέρες μετά.
www.yiotavasileiou.gr
August 4, 2026
Την "γνώρισα" συγγραφικά το 2018 κι από τότε την ακολουθώ σε κάθε συγγραφικό βήμα, αγαπώ την πένα της και τις ξεχωριστές ιστορίες της Αφού!
Η ιστορία, στο Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, σε βάζει από την πρώτη στιγμή μέσα στο παιχνίδι, σου δίνει στοιχεία, σε κάνει να πιστεύεις ότι έχεις καταλάβει τι συμβαίνει... και ύστερα ανατρέπει τα πάντα. Ήταν από εκείνα τα βιβλία που δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ πού οδηγούνται όλα, όσο κι αν προσπαθούσα να ενώσω τα κομμάτια του παζλ.
Αυτό όμως που λάτρεψα περισσότερο ήταν οι αλήθειες που κρύβονται μέσα στις σελίδες του. Γιατί πίσω από το μυστήριο, τις ανατροπές και την αγωνία, υπάρχουν σκέψεις και συναισθήματα που μένουν μαζί σου και αφού κλείσεις το βιβλίο.
Και φυσικά... δεν γίνεται να μην αναφερθώ στο χελωνάκι. 🐢 Πόσο όμορφος και συγκινητικός ο συμβολισμός του για την Κλοέ! Πόση αλήθεια έκρυβε μέσα του... Πιστεύω πως όσοι το έχετε διαβάσει, καταλαβαίνετε ακριβώς τι εννοώ.
Η Ειρήνη Βαρδάκη κατάφερε για ακόμη μία φορά να με κρατήσει σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα, να με παραπλανήσει με τον πιο ευφυή τρόπο και να μου χαρίσει ένα φινάλε που πραγματικά δεν περίμενα.
Αν αγαπάτε τα ψυχολογικά θρίλερ που παίζουν με το μυαλό του αναγνώστη, γεμάτα ανατροπές, ένταση και χαρακτήρες που δεν είναι ποτέ αυτό που δείχνουν, τότε βάλτε το οπωσδήποτε στη λίστα σας.
Η ιστορία, στο Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, σε βάζει από την πρώτη στιγμή μέσα στο παιχνίδι, σου δίνει στοιχεία, σε κάνει να πιστεύεις ότι έχεις καταλάβει τι συμβαίνει... και ύστερα ανατρέπει τα πάντα. Ήταν από εκείνα τα βιβλία που δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ πού οδηγούνται όλα, όσο κι αν προσπαθούσα να ενώσω τα κομμάτια του παζλ.
Αυτό όμως που λάτρεψα περισσότερο ήταν οι αλήθειες που κρύβονται μέσα στις σελίδες του. Γιατί πίσω από το μυστήριο, τις ανατροπές και την αγωνία, υπάρχουν σκέψεις και συναισθήματα που μένουν μαζί σου και αφού κλείσεις το βιβλίο.
Και φυσικά... δεν γίνεται να μην αναφερθώ στο χελωνάκι. 🐢 Πόσο όμορφος και συγκινητικός ο συμβολισμός του για την Κλοέ! Πόση αλήθεια έκρυβε μέσα του... Πιστεύω πως όσοι το έχετε διαβάσει, καταλαβαίνετε ακριβώς τι εννοώ.
Η Ειρήνη Βαρδάκη κατάφερε για ακόμη μία φορά να με κρατήσει σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα, να με παραπλανήσει με τον πιο ευφυή τρόπο και να μου χαρίσει ένα φινάλε που πραγματικά δεν περίμενα.
Αν αγαπάτε τα ψυχολογικά θρίλερ που παίζουν με το μυαλό του αναγνώστη, γεμάτα ανατροπές, ένταση και χαρακτήρες που δεν είναι ποτέ αυτό που δείχνουν, τότε βάλτε το οπωσδήποτε στη λίστα σας.
July 26, 2026
Όταν πιάνεις ένα βιβλίο κ δεν το αφήνεις πριν ολοκληρωθεί τότε το φαινόμενο έχει το όνομα της Ειρήνης Βαρδακη. Για μια ακόμα φορά με πένα που μαγεύει κ πλοκή που παρασύρει δημιουργεί ένα μυθιστόρημα άκρως Ατμοσφαιρικό, φουλ ανατρεπτικό, πολύ ενδιαφέρον αλλά κ καυστικό, κοινωνικό ευαισθητοποιημενο κ πάρα πολύ συναισθηματικο. Υπέροχο 👏👏
July 8, 2026
Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2026/07/bl...
Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)
Εννέα στα δέκα... Κι όχι! Μη βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι πρόκειται για βαθμολογία, αλλά για τον αριθμό των έργων της συγγραφέως Ειρήνης Βαρδάκη, τα οποία έχω διαβάσει έως και σήμερα. Κι αναρωτιέμαι, τί είναι αυτό που πραγματικά -ως αναγνωστικό κοινό- μας κάνει να αγαπάμε να διαβάζουμε τόσο φανατικά το ένα μετά το άλλο τα βιβλία ενός/μία συγγραφέα/εως... Η συνήθεια; Η όποια ''ασφάλεια'' του να κινούμαστε σε γνώριμα ''μονοπάτια'' γραφής; Οι προηγούμενες καλές αναγνωστικές εμπειρίες; Κάτι άλλο, ή, ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω; Εγώ ακόμη δεν έχω καταλήξει, πάντως, στο τί είναι αυτό που καθιστά τόσο θελκτικά στην αναγνωστική μου ματιά τα βιβλία της εν λόγω συγγραφέως, αλλά πάντα αγαπώ να αναζητώ και να τα διαβάζω.
Δεν ξέρω αν το δέκατο βιβλίο της συγγραφέως μπορεί να χαρακτηριστεί ως το δέκα το καλό, αλλά νιώθω ότι ήρθε μέσα από την όποια παρουσία του να επιβεβαιώσει τον κανόνα ότι όταν ένας/μία συγγραφέας έχει βρει τα πατήματά του/της μέσα από ένα συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος και το υπηρετεί, επάξια, δε χρειάζεται να προβεί σε συγγραφικά ''ακροβατικά'' για να εντυπωσιάσει το αναγνωστικό κοινό. Και το μυθιστόρημα ''Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας) είναι από εκείνα τα ψυχολογικά θρίλερ που όντως στοχεύουν στη βαθύτερη ψυχολογία τόσο του αναγνωστικού κοινού όσο και των προσώπων που πρωταγωνιστούν μέσα στις ιστορίες τους και δίνουν μία άλλη διάσταση του τί σημαίνει να βρίσκομαι μπλεγμένος/η σε ένα αλλιώτικο παιχνίδι ψυχολογίας όπου απαιτούνται γερά νεύρα και μπόλικη δόση υπομονής/αντοχής από όλες τις μεριές. Άραγε, είμαστε έτοιμοι/ες γι'αυτό που ερχόταν;
''Όταν ο επιτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζοέλ έχασε την έμπνευσή του, μετακόμισε αλλάζοντας πόλη και σπίτι, αναζητώντας μια σπίθα που θα τον έβγαζε από το πνευματικό του αδιέξοδο. Όταν γνώρισε την Κλοέ πίσω από έναν τοίχο, τη μίσησε μέχρι θανάτου. Όταν τη συνάντησε για πρώτη φορά από κοντά, τη λάτρεψε… μέχρι θανάτου. Η έμπνευση και η επιτυχία επέστρεψαν δυναμικά. Επιτέλους, όλα είναι ξανά όπως πρέπει. Εκτός από την Κλοέ. Τη δική του Κλοέ. Μια δυνατή καταιγίδα γίνεται η αιτία και το αποτρόπαιο έγκλημα έρχεται στο φως. Όλα έρχονται στο φως. Εκτός από την αλήθεια. Ένας γρίφος αναζητά απαντήσεις. Κι ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ κάθε –μα κάθε– βράδυ επιστρέφει. Χωρίς στόμα. Ένα ψυχολογικό θρίλερ με ανατροπές που σοκάρουν και αλήθειες που δίνονται από τις πρώτες σελίδες, αλλά κανείς δεν καταφέρνει να τις αναγνωρίσει. Ακραίο, ευφυές, ιλιγγιώδες, με ένα ανατρεπτικό φινάλε που συγκλονίζει." (Από το οπισθόφυλλο)
Αν εμείς ως απλοί/ες αναγνώστες/στριες πιάνουμε τον εαυτό μας να έχει ''πέσει'' σε αναγνωστικό τέλμα, μπορείτε να φανταστείτε τους/τις δημιουργούς και το πώς θα αισθάνονται όταν βρίσκονται σε συγγραφικό αδιέξοδο; Με δεδομένη όλη αυτήν την πίεση που τους/τις ασκείται από τα αυστηρά συμβόλαια και όρους σχετικά τόσο με την παράδοση του επόμενου έργου τους όσο και από τις προγενέστερες επιτυχίες μαζί με τις όλο κι αυξανόμενες απαιτήσεις του αναγνωστικού κοινού; Ένα αναγνωστικό κοινό που μπορεί να ανεβάσει και να κατεβάσει τους/τις εκάστοτε δημιουργούς αναλόγως με το αν πείθεται, ή, όχι από τα λεγόμενά τους και δεν το έχει σε τίποτα να βρει κάποιον/α άλλον/η δημιουργό ώστε να αναπληρώσει τη θέση στην καρδιά και στη σκέψη του/της που πλέον μπορεί να έχει αδειάσει...
Και να που η ερώτησή μου του τύπου πού μπορεί να βρει ένας/μία συγγραφέας έμπνευσης για τη συγγραφή μίας καινούργιας ιστορίας κάθε άλλο παρά απλοϊκή και φαινομενικά ανώδυνη μπορεί να είναι... Αντιθέτως, η έμπνευση, ή, πιο σωστά η στέρηση αυτής μπορεί να παρομοιαστεί σαν μία αόρατη θηλιά γύρω από το λαιμό του/της εκάστοτε δημιουργού που σταδιακά και δίχως έλεος να στερεί το πολύτιμο για την επιβίωσή του/της οξυγόνο. Κι αναρωτιέμαι... Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας/μία συγγραφέας ώστε να καταφέρει να επαναφέρει την έμπνευση ως πυξίδα που θα του/της δείχνει τον δρόμο της συγγραφής του επόμενου και συγκλονιστικού του έργου; Με ποιον τρόπο; Και κυρίως με ποιες συνέπειες για τον/την ίδιο/α;
Ερχόμενη σε επαφή με το παρόν βιβλίο, ξέρετε τί διαπίστωσα; Ότι αν για κάποιον λόγο, λοιπόν, αγαπάμε να διαβάζουμε τόσο φανατικά έργα της παρούσας συγγραφέως, είναι διότι επιλέγει να αναπτύσσει τη σκέψη της και να εξελίσσει τη γραφή της παραμένοντας πιστή σε ένα συγκεκριμένο συγγραφικό μοτίβο. Όχι! Μη βιαστείτε να το θεωρήσετε ως κάτι αρνητικό, ή, κάτι που μπορεί να δίνει στη δημιουργό την αίσθηση ασφαλείας και δεδομένης επιτυχίας των έργων της. Επιτρέψτε μου να θεωρώ -ως απλή αναγνώστρια- ότι είναι πολύ σημαντικό να ταυτίζουμε τους/τις δημιουργούς με έναν τρόπο γραφής που θα μας κάνει να αναγνωρίζουμε την αυθεντικότητα και την όποια μοναδικότητα των έργων τους σαν άλλη προσωπική τους ταυτότητα μέσα στην πληθώρα των βιβλίων που μας κατακλύζουν σε καθημερινή βάση.
''Πριν σε αγγίξει... Σε έχει ήδη κυκλώσει.''
Διάβασα το βιβλίο με μεγάλη προσοχή από την αρχή έως και το τέλος. Προσπάθησα να αντιληφθώ την αλήθεια μέσα στην πλάνη. Το αν, τελικά, όλα τα στοιχεία είναι μπροστά μας κι εμείς επιλέγουμε να μην τα βλέπουμε είτε δε μας ελκύουν τα όποια προφανή είτε επειδή έχουμε μάθει να μην αποδεχόμαστε την πραγματικότητα όπως είναι, διότι θα έρθει η στιγμή που θα κάνει την όποια ''φούσκα'' μέσα στην οποία ζούμε να σκάσει με τρόπο εκκωφαντικό και κυρίως επώδυνο για την ψυχή και τη σκέψη μας. Ναι, ως άνθρωποι αρεσκόμαστε να τα ζούμε όλα στην όποια υπερβολή της φαντασίας και της ηθελημένης τάσης να ονειροβατούμε στην όποια πραγματοποίηση του όποιου ανεκπλήρωτου για να μπορέσουμε να... Άραγε, τί είναι αυτό που μας οδηγεί εκεί; Η ανάγκη για αποδοχή; Η ευχή για εκπλήρωση των ονείρων; Η αναζήτηση της αγάπης; Η λύτρωση μέσα από την όποια συμφιλίωση με τον εαυτό μας; Κάτι άλλο;
Για μένα, εν ολίγοις, το βιβλίο ξεχωρίζει για την πληθώρα των έντονων και σαρωτικών αντιφατικών συναισθημάτων που κατακλύζουν τις σελίδες του. Ναι, παρασύρθηκα από τον ειρμό της γραφής της συγγραφέως και τολμώ να πω ότι διαβάζοντας την παραπάνω περίληψη προσπάθησα να εστιάσω στον εντοπισμό των όποιων αληθειών υπάρχουν και όμως δεν τα κατάφερα πλήρως. Ίσως εκεί να οφείλεται και το γεγονός ότι ο επίλογος του βιβλίου όχι μόνο με εξέπληξε με τον κάλλιστο τρόπο, αλλά με οδήγησε σε μία αλλιώτικη μορφή ''σύνδεσης'' κι ''αποσύνδεσης'' με την ουσία και την επιρροή του πάνω μου, που όμως θα διαρκέσει για αρκετό ακόμη καιρό.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.
https://vivliovamon.blogspot.com/2026...
Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)
Εννέα στα δέκα... Κι όχι! Μη βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι πρόκειται για βαθμολογία, αλλά για τον αριθμό των έργων της συγγραφέως Ειρήνης Βαρδάκη, τα οποία έχω διαβάσει έως και σήμερα. Κι αναρωτιέμαι, τί είναι αυτό που πραγματικά -ως αναγνωστικό κοινό- μας κάνει να αγαπάμε να διαβάζουμε τόσο φανατικά το ένα μετά το άλλο τα βιβλία ενός/μία συγγραφέα/εως... Η συνήθεια; Η όποια ''ασφάλεια'' του να κινούμαστε σε γνώριμα ''μονοπάτια'' γραφής; Οι προηγούμενες καλές αναγνωστικές εμπειρίες; Κάτι άλλο, ή, ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω; Εγώ ακόμη δεν έχω καταλήξει, πάντως, στο τί είναι αυτό που καθιστά τόσο θελκτικά στην αναγνωστική μου ματιά τα βιβλία της εν λόγω συγγραφέως, αλλά πάντα αγαπώ να αναζητώ και να τα διαβάζω.
Δεν ξέρω αν το δέκατο βιβλίο της συγγραφέως μπορεί να χαρακτηριστεί ως το δέκα το καλό, αλλά νιώθω ότι ήρθε μέσα από την όποια παρουσία του να επιβεβαιώσει τον κανόνα ότι όταν ένας/μία συγγραφέας έχει βρει τα πατήματά του/της μέσα από ένα συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος και το υπηρετεί, επάξια, δε χρειάζεται να προβεί σε συγγραφικά ''ακροβατικά'' για να εντυπωσιάσει το αναγνωστικό κοινό. Και το μυθιστόρημα ''Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας) είναι από εκείνα τα ψυχολογικά θρίλερ που όντως στοχεύουν στη βαθύτερη ψυχολογία τόσο του αναγνωστικού κοινού όσο και των προσώπων που πρωταγωνιστούν μέσα στις ιστορίες τους και δίνουν μία άλλη διάσταση του τί σημαίνει να βρίσκομαι μπλεγμένος/η σε ένα αλλιώτικο παιχνίδι ψυχολογίας όπου απαιτούνται γερά νεύρα και μπόλικη δόση υπομονής/αντοχής από όλες τις μεριές. Άραγε, είμαστε έτοιμοι/ες γι'αυτό που ερχόταν;
''Όταν ο επιτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζοέλ έχασε την έμπνευσή του, μετακόμισε αλλάζοντας πόλη και σπίτι, αναζητώντας μια σπίθα που θα τον έβγαζε από το πνευματικό του αδιέξοδο. Όταν γνώρισε την Κλοέ πίσω από έναν τοίχο, τη μίσησε μέχρι θανάτου. Όταν τη συνάντησε για πρώτη φορά από κοντά, τη λάτρεψε… μέχρι θανάτου. Η έμπνευση και η επιτυχία επέστρεψαν δυναμικά. Επιτέλους, όλα είναι ξανά όπως πρέπει. Εκτός από την Κλοέ. Τη δική του Κλοέ. Μια δυνατή καταιγίδα γίνεται η αιτία και το αποτρόπαιο έγκλημα έρχεται στο φως. Όλα έρχονται στο φως. Εκτός από την αλήθεια. Ένας γρίφος αναζητά απαντήσεις. Κι ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ κάθε –μα κάθε– βράδυ επιστρέφει. Χωρίς στόμα. Ένα ψυχολογικό θρίλερ με ανατροπές που σοκάρουν και αλήθειες που δίνονται από τις πρώτες σελίδες, αλλά κανείς δεν καταφέρνει να τις αναγνωρίσει. Ακραίο, ευφυές, ιλιγγιώδες, με ένα ανατρεπτικό φινάλε που συγκλονίζει." (Από το οπισθόφυλλο)
Αν εμείς ως απλοί/ες αναγνώστες/στριες πιάνουμε τον εαυτό μας να έχει ''πέσει'' σε αναγνωστικό τέλμα, μπορείτε να φανταστείτε τους/τις δημιουργούς και το πώς θα αισθάνονται όταν βρίσκονται σε συγγραφικό αδιέξοδο; Με δεδομένη όλη αυτήν την πίεση που τους/τις ασκείται από τα αυστηρά συμβόλαια και όρους σχετικά τόσο με την παράδοση του επόμενου έργου τους όσο και από τις προγενέστερες επιτυχίες μαζί με τις όλο κι αυξανόμενες απαιτήσεις του αναγνωστικού κοινού; Ένα αναγνωστικό κοινό που μπορεί να ανεβάσει και να κατεβάσει τους/τις εκάστοτε δημιουργούς αναλόγως με το αν πείθεται, ή, όχι από τα λεγόμενά τους και δεν το έχει σε τίποτα να βρει κάποιον/α άλλον/η δημιουργό ώστε να αναπληρώσει τη θέση στην καρδιά και στη σκέψη του/της που πλέον μπορεί να έχει αδειάσει...
Και να που η ερώτησή μου του τύπου πού μπορεί να βρει ένας/μία συγγραφέας έμπνευσης για τη συγγραφή μίας καινούργιας ιστορίας κάθε άλλο παρά απλοϊκή και φαινομενικά ανώδυνη μπορεί να είναι... Αντιθέτως, η έμπνευση, ή, πιο σωστά η στέρηση αυτής μπορεί να παρομοιαστεί σαν μία αόρατη θηλιά γύρω από το λαιμό του/της εκάστοτε δημιουργού που σταδιακά και δίχως έλεος να στερεί το πολύτιμο για την επιβίωσή του/της οξυγόνο. Κι αναρωτιέμαι... Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας/μία συγγραφέας ώστε να καταφέρει να επαναφέρει την έμπνευση ως πυξίδα που θα του/της δείχνει τον δρόμο της συγγραφής του επόμενου και συγκλονιστικού του έργου; Με ποιον τρόπο; Και κυρίως με ποιες συνέπειες για τον/την ίδιο/α;
Ερχόμενη σε επαφή με το παρόν βιβλίο, ξέρετε τί διαπίστωσα; Ότι αν για κάποιον λόγο, λοιπόν, αγαπάμε να διαβάζουμε τόσο φανατικά έργα της παρούσας συγγραφέως, είναι διότι επιλέγει να αναπτύσσει τη σκέψη της και να εξελίσσει τη γραφή της παραμένοντας πιστή σε ένα συγκεκριμένο συγγραφικό μοτίβο. Όχι! Μη βιαστείτε να το θεωρήσετε ως κάτι αρνητικό, ή, κάτι που μπορεί να δίνει στη δημιουργό την αίσθηση ασφαλείας και δεδομένης επιτυχίας των έργων της. Επιτρέψτε μου να θεωρώ -ως απλή αναγνώστρια- ότι είναι πολύ σημαντικό να ταυτίζουμε τους/τις δημιουργούς με έναν τρόπο γραφής που θα μας κάνει να αναγνωρίζουμε την αυθεντικότητα και την όποια μοναδικότητα των έργων τους σαν άλλη προσωπική τους ταυτότητα μέσα στην πληθώρα των βιβλίων που μας κατακλύζουν σε καθημερινή βάση.
''Πριν σε αγγίξει... Σε έχει ήδη κυκλώσει.''
Διάβασα το βιβλίο με μεγάλη προσοχή από την αρχή έως και το τέλος. Προσπάθησα να αντιληφθώ την αλήθεια μέσα στην πλάνη. Το αν, τελικά, όλα τα στοιχεία είναι μπροστά μας κι εμείς επιλέγουμε να μην τα βλέπουμε είτε δε μας ελκύουν τα όποια προφανή είτε επειδή έχουμε μάθει να μην αποδεχόμαστε την πραγματικότητα όπως είναι, διότι θα έρθει η στιγμή που θα κάνει την όποια ''φούσκα'' μέσα στην οποία ζούμε να σκάσει με τρόπο εκκωφαντικό και κυρίως επώδυνο για την ψυχή και τη σκέψη μας. Ναι, ως άνθρωποι αρεσκόμαστε να τα ζούμε όλα στην όποια υπερβολή της φαντασίας και της ηθελημένης τάσης να ονειροβατούμε στην όποια πραγματοποίηση του όποιου ανεκπλήρωτου για να μπορέσουμε να... Άραγε, τί είναι αυτό που μας οδηγεί εκεί; Η ανάγκη για αποδοχή; Η ευχή για εκπλήρωση των ονείρων; Η αναζήτηση της αγάπης; Η λύτρωση μέσα από την όποια συμφιλίωση με τον εαυτό μας; Κάτι άλλο;
Για μένα, εν ολίγοις, το βιβλίο ξεχωρίζει για την πληθώρα των έντονων και σαρωτικών αντιφατικών συναισθημάτων που κατακλύζουν τις σελίδες του. Ναι, παρασύρθηκα από τον ειρμό της γραφής της συγγραφέως και τολμώ να πω ότι διαβάζοντας την παραπάνω περίληψη προσπάθησα να εστιάσω στον εντοπισμό των όποιων αληθειών υπάρχουν και όμως δεν τα κατάφερα πλήρως. Ίσως εκεί να οφείλεται και το γεγονός ότι ο επίλογος του βιβλίου όχι μόνο με εξέπληξε με τον κάλλιστο τρόπο, αλλά με οδήγησε σε μία αλλιώτικη μορφή ''σύνδεσης'' κι ''αποσύνδεσης'' με την ουσία και την επιρροή του πάνω μου, που όμως θα διαρκέσει για αρκετό ακόμη καιρό.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.
https://vivliovamon.blogspot.com/2026...
Read
September 12, 2026Τελείωσα αυτό το βιβλίο και ακόμα δεν είμαι σίγουρη αν μπορώ να πω ότι μου άρεσε.
Σίγουρα όμως είχε ενδιαφέρον. Και σίγουρα ήταν πολύ πιο ιδιαίτερο απ’ όσο περίμενα.
Από την αρχή μου άρεσαν τα μικρά κεφάλαια και η γρήγορη εναλλαγή ανάμεσα στον Ζόελ και την Κλόε. Η ιστορία όμως όσο προχωρούσε γινόταν όλο και πιο σκληρή και σε κάποια σημεία σχεδόν νοσηρή. Υπήρχαν στιγμές που με κούρασε, γιατί ένιωθα ότι τραβούσε περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν, αλλά εξακολουθούσα να θέλω να μάθω πού τελικά θα οδηγήσει όλο αυτό.
Και εκεί ήταν η μεγάλη έκπληξη.
Δεν περίμενα με τίποτα την κατεύθυνση που θα έπαιρνε τελικά η ιστορία. Η βασική ιδέα πίσω από όλο το στήσιμο ήταν για μένα πραγματικά ευρηματική και κατάφερε να αγγίξει ένα ευαίσθητο κοινωνικό θέμα με έναν τρόπο που δεν είχα καθόλου προβλέψει.
Η Κλόε μού προκάλεσε δύο εντελώς αντίθετα συναισθήματα: κατανόηση και αποστροφή ταυτόχρονα. Μπορούσα να καταλάβω τη μοναξιά της και από πού προέρχονταν πολλά από όσα ένιωθε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούσα να αποδεχτώ τις πράξεις της.
Και ο Ζόελ είναι ένας χαρακτήρας που τελικά κατάλαβα περισσότερο απ’ όσο περίμενα. Δεν θέλω όμως να πω περισσότερα γι’ αυτόν, γιατί νομίζω ότι οποιαδήποτε παραπάνω σκέψη πάνω στη σχέση τους θα στερούσε κάτι από την εμπειρία ενός αναγνώστη που ξεκινά το βιβλίο χωρίς να γνωρίζει τι τον περιμένει.
Τελικά δεν νομίζω ότι θα το χαρακτήριζα αστυνομικό ή θρίλερ. Για μένα είναι περισσότερο ένα ψυχολογικό βιβλίο με κοινωνικές προεκτάσεις.
Και φτάνω στο τέλος έχοντας ακόμα την ίδια απορία: μου άρεσε;
Ειλικρινά, δεν ξέρω.
Έχει κάτι νοσηρό, κάτι που με έκανε αρκετές φορές να αισθανθώ άβολα. Κι όμως είχε ενδιαφέρον, δεν περίμενα καθόλου πού θα καταλήξει και, παρά τις ενστάσεις μου, αν κάποιος με ρωτούσε αν αξίζει να το διαβάσει, θα του έλεγα ναι.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ενδιαφέρον πράγμα που μπορώ να πω γι’ αυτό:
Δεν ξέρω αν μου άρεσε, αλλά σίγουρα δεν με άφησε αδιάφορη.
Σίγουρα όμως είχε ενδιαφέρον. Και σίγουρα ήταν πολύ πιο ιδιαίτερο απ’ όσο περίμενα.
Από την αρχή μου άρεσαν τα μικρά κεφάλαια και η γρήγορη εναλλαγή ανάμεσα στον Ζόελ και την Κλόε. Η ιστορία όμως όσο προχωρούσε γινόταν όλο και πιο σκληρή και σε κάποια σημεία σχεδόν νοσηρή. Υπήρχαν στιγμές που με κούρασε, γιατί ένιωθα ότι τραβούσε περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν, αλλά εξακολουθούσα να θέλω να μάθω πού τελικά θα οδηγήσει όλο αυτό.
Και εκεί ήταν η μεγάλη έκπληξη.
Δεν περίμενα με τίποτα την κατεύθυνση που θα έπαιρνε τελικά η ιστορία. Η βασική ιδέα πίσω από όλο το στήσιμο ήταν για μένα πραγματικά ευρηματική και κατάφερε να αγγίξει ένα ευαίσθητο κοινωνικό θέμα με έναν τρόπο που δεν είχα καθόλου προβλέψει.
Η Κλόε μού προκάλεσε δύο εντελώς αντίθετα συναισθήματα: κατανόηση και αποστροφή ταυτόχρονα. Μπορούσα να καταλάβω τη μοναξιά της και από πού προέρχονταν πολλά από όσα ένιωθε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούσα να αποδεχτώ τις πράξεις της.
Και ο Ζόελ είναι ένας χαρακτήρας που τελικά κατάλαβα περισσότερο απ’ όσο περίμενα. Δεν θέλω όμως να πω περισσότερα γι’ αυτόν, γιατί νομίζω ότι οποιαδήποτε παραπάνω σκέψη πάνω στη σχέση τους θα στερούσε κάτι από την εμπειρία ενός αναγνώστη που ξεκινά το βιβλίο χωρίς να γνωρίζει τι τον περιμένει.
Τελικά δεν νομίζω ότι θα το χαρακτήριζα αστυνομικό ή θρίλερ. Για μένα είναι περισσότερο ένα ψυχολογικό βιβλίο με κοινωνικές προεκτάσεις.
Και φτάνω στο τέλος έχοντας ακόμα την ίδια απορία: μου άρεσε;
Ειλικρινά, δεν ξέρω.
Έχει κάτι νοσηρό, κάτι που με έκανε αρκετές φορές να αισθανθώ άβολα. Κι όμως είχε ενδιαφέρον, δεν περίμενα καθόλου πού θα καταλήξει και, παρά τις ενστάσεις μου, αν κάποιος με ρωτούσε αν αξίζει να το διαβάσει, θα του έλεγα ναι.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ενδιαφέρον πράγμα που μπορώ να πω γι’ αυτό:
Δεν ξέρω αν μου άρεσε, αλλά σίγουρα δεν με άφησε αδιάφορη.
August 30, 2026
Το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω. Ένα καθηλωτικό ψυχολογικό θρίλερ που δε σταμάτησα να το σκέφτομαι στιγμή. Η γραφή της συγγραφέως είναι εκπληκτική, μοναδική, σου δημιουργεί συναισθήματα και σου μένει στο τέλος. Ένα βιβλίο που μιλά για αγάπη, μίσος, έρωτα και θλίψη. Ένα βαρύ βιβλίο, ωστόσο αν μπορούσα να δώσω πάνω από 5 αστέρια θα το έκανα.
Υποκλίνομαι στο ταλέντο της Ειρήνης Βαρδάκη.
Υποκλίνομαι στο ταλέντο της Ειρήνης Βαρδάκη.
July 24, 2026
Αγαπώ τη συγκεκριμένη συγγραφέα και κάθε φορά περιμένω με αγωνία να πάρω το νέο της βιβλίο. Ωστόσο το συγκεκριμένο νιώθω πως μπορούσα και να μην το είχα διαβάσει. Συναισθήματα απροσδιόριστα και όχι με την καλή έννοια..
August 25, 2026
4.5
Ένα βιβλίο που δεν σε μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου! Η γραφή της συγγραφέως υπέροχη! Υπάρχει μια πόλη μεγάλη ανατροπή που δεν την περιμένεις με τίποτα! Το τέλος θα το ήθελα κάπως διαφορετικό αλλά πάλι είναι πολύ ωραίο! Σίγουρα θα σας βάλει σε σκέψεις μετά το τέλος!
Ένα βιβλίο που δεν σε μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου! Η γραφή της συγγραφέως υπέροχη! Υπάρχει μια πόλη μεγάλη ανατροπή που δεν την περιμένεις με τίποτα! Το τέλος θα το ήθελα κάπως διαφορετικό αλλά πάλι είναι πολύ ωραίο! Σίγουρα θα σας βάλει σε σκέψεις μετά το τέλος!
September 1, 2026
Τρομερή ανατροπή και καταπληκτική γραφή.
Το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα. Και αν και σε πολλά σημεία δεν ήμουν σίγουρη για το πώς θα εξελιχθεί και που θα καταλήξει, έρχεται το τέλος και δένει την ιστορία.
Από εμένα:
4/5
Το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα. Και αν και σε πολλά σημεία δεν ήμουν σίγουρη για το πώς θα εξελιχθεί και που θα καταλήξει, έρχεται το τέλος και δένει την ιστορία.
Από εμένα:
4/5
September 28, 2026
Σπαρακτικο, συναισθηματικο, αφοπλιστικο...
Μια ιστορία με εναν ασύλληπτο επίλογο για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα που αποδεικνύει πως τα λόγια και τα φιλιά που δεν δόθηκαν ποτέ, είναι εκείνα που μας στοιχειώνουν για πάντα. 💔🕊
Μια ιστορία με εναν ασύλληπτο επίλογο για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα που αποδεικνύει πως τα λόγια και τα φιλιά που δεν δόθηκαν ποτέ, είναι εκείνα που μας στοιχειώνουν για πάντα. 💔🕊
June 30, 2026
Ανατρεπτικό από εμένα ένα τεράστιο 5 τα συναισθήματα που δημιουργούνται από την απίθανη γραφή της Ειρήνης δεν λέγονται με λέξης .εξαιρετικό
July 25, 2026
Τι να πω τώρα εγώ εδώ;; Έχω μείνει άφωνη.. τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να περιγράψουν τα συναισθήματα μου, απο αυτό που μόλις διάβασα..
August 4, 2026
5 αστεράκια ειναι λίγα!! Η Ειρήνη είναι η προσωποποίηση της ανατροπής.
August 14, 2026
Λατρεύω την γραφή της κα Βαρδάκη, έχω αγαπήσει όλα τα βιβλία της αλλά το συγκεκριμένο είναι βαθιά συγκινητικό!!!
September 4, 2026
Απίστευτο
October 8, 2026
Αγάπησα την ανατροπή και την ηρωίδα τόσο πολύ 💙 Ειδικά από τη μέση και μετά λες "τι συμβαίνει εδώ" και το τέλος είναι πανέξυπνο! Εξαιρετική η Ειρήνη Βαρδάκη και η γραφή της για ακόμα μια φορά.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews